Tibetan
ས་སོ་ལོ། །འཇམ་ དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་དེ་གཞུང་གང་ན་ཡོད། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཟབ་ལམ་སྟོན་པ་ཡི། །ཞལ་ ལུང་དང་ནི་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ཡི། །ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས་ནི་གཞན་སྟོང་གསལ། ། གཞན་ནི་ད་ལྟ་མ་དམིགས་རྫུན་གྱིས་ཅི། །རང་གི་ལུགས་ལ་ཁུངས་གསལ་མེད་བཞིན་དུ། ། གཞན་གྱི་གཞུང་མཆོག་རྣམས་ལ་བསྐུར་འདེབས་པ། །ཕྱོགས་འཛིན་གདོན་གྱིས་བསླད་ པ་མ་ཡིན་ནམ། །འགའ་ཞིག་བྱམས་ཆོས་རང་སྟོང་ཡིན་ཟེར་བ། །རང་གི་འཁོར་ནང་དབང་ ཆེའི་ཚིག་ཏུ་ཟད། །རྒྱ་བོད་ཕལ་ཆེར་དེ་མི་འདོད་པས་བླ། །བོད་རྣམས་ཐོག་ཐ་རང་སྟོང་ཡིན་ ཟེར་བ། །གཞུང་གཅིག་ཉིད་ལ་གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ཡོད་སྐྱོན། །ཁྱད་པར་རང་རང་གཞུང་དང་ དངོས་སུ་འགལ། །ཐོགས་མེད་རྒྱལ་བས་དྲང་ངེས་འབྱེད་པ་ཡི། །དགོངས་འགྲེལ་མཆོག་ ཏུ་ལུང་བསྟན་གསལ་བར་བཞུགས། །གཞན་ཡང་དབྱིག་གཉེན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་། ། ཆོས་གྲགས་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་སོགས། །རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ 18-106 ལ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་ནི་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས། །ལེགས་ལྡན་ཟླ་གྲགས་འཕགས་སེང་ལ་ སོགས་པ། །མདོ་རྒྱུད་གང་ནས་ལུང་བསྟན་བཤད་པར་མཛོད། །དབྱིག་གཉེན་སོགས་ལ་ ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡིས། །ཤིང་རྟ་ཆེར་བསྒྲགས་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་། །མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ མཁས་པར་དག་པ་སྦྱིན། །མིར་སྐྱེས་དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་དགོས་ན་ནི། །རྒྱལ་བས་ ལུང་བསྟན་དེ་རྣམས་གཞན་སྟོང་སྨྲ། །གཞན་དེ་རྣམས་ཀྱང་དམ་པ་མཆོག་ཡིན་མོད། །ལུང་ བསྟན་བརྙེས་པ་རྣམས་དང་འགྲན་མི་ནུས། །དཔེར་ན་ཟླ་བས་ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་ ལ། །བརྟེན་ནས་སེམས་ཙམ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བཤད། །དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ནི་དགོངས་པ་ ངེས་འགྲེལ་ལ། །བརྟེན་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ བསྟན་ཅེས་བཀྲལ། །མདོ་ཡི་ལུང་དང་རིགས་པ་མཚུངས་མཉམ་ལ། །མཁས་མཆོག་དབྱིག་ གཉེན་ཞབས་ཀྱི་ལུང་རིགས་བཙན། །འཛམ་གླིང་རྒྱན་དྲུག་དང་མཚུངས་མཁས་པ་གཞན། ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་འཆོས་བྱེད་པོ་སུ། །རང་སྟོང་གཞུང་ལུགས་ཚད་མ་མཆོག་ཡིན་ དང་། །ཁྱད་པར་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བ་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡི་ཀུན་གཞི་ ནི། །བཀག་མོད་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་བཀག་པ་མེད། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ དང་། །དྲན་མྱོང་ནུས་པ་རང་རིག་ལ་བལྟོས་པ། །བཀག་གིས་རང་རིག་ཙམ་ཞིག་བཀག་པ་ མེད། །གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་བཀག་མོད་ཡོངས་གྲུབ་མིན། །རང་སེམས་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་རྒྱུ
Chinese
萨梭洛！ 蒋扬所著之论在何处？ 开示金刚乘之甚深道， 《面谕》与《妙吉祥名称》之， 《见解扼要》中他空义明显。 他者于今未见以虚诳何为？ 于自宗派无有明晰之依据， 却于他宗殊胜典籍作诋毁， 岂非为偏执之魔所迷惑耶？ 有者言说慈氏法为自空者， 仅为于自眷属内逞威权语。 印藏多数不欲故当舍弃之。 藏人初末言说自空有缺失， 于一论典即有二种宗派过。 尤为与各自之论典相违背。 无著胜者判别了义不了义， 于殊胜释论中授记甚明显。 此外世亲方之大象与， 法称宝生寂天等诸师， 胜者自身曾作殊胜之授记， 智藏与及佛护诸论师， 善护月称圣狮等论师， 请说于何经续中曾作授记？ 世亲等师智藏论师曾， 大扬车轨，圣者月称亦曾， 赐予多闻且精通之清净。 若需人化释论之论师者， 胜者授记彼等说他空义。 彼等虽亦为殊胜之圣者， 然与获授记诸师不能比。 譬如月称依于《楞伽经》， 宣说唯识具不了义密意。 世亲则依密意之《解深密》， 依于无自性性三种体性， 思择而阐释宣说无自性性。 经之教证与理证等同齐， 智者顶严世亲论师之教理殊胜。 与赡洲六庄严等同之智者， 于圣地中谁为论著之作者？ 自空之论典为至上之量， 尤以应成派之论师为殊胜， 然种子一切有之阿赖耶， 虽遮止然未遮止阿赖耶之体性。 所知能知显现能显现与， 忆念体验能力观待于自明， 虽遮止然未遮止仅自明。 遮止他起实成然非圆成实， 自心自性光明之体性。
English
Saso lo! Where is the treatise composed by Jamyang? Showing the profound path of Vajrayana, In the "Oral Instructions" and "Manjushri's Name," The other-emptiness is clear from the "Compendium of Views." Why falsely assume what is not seen now? Without clear sources in one's own system, To denigrate the supreme treatises of others, Isn't it being misled by the demon of bias? Some say that the Maitreya's teachings are self-empty, It's just a word of power within one's own circle. Most Indians and Tibetans don't want it, so abandon it. When Tibetans say that self-emptiness is the beginning and the end, There is the fault of having two philosophical tenets in one treatise. Especially, it directly contradicts one's own treatises. The Victorious Asanga clearly distinguishes between definitive and provisional meanings, His supreme commentary is clearly prophesied. Furthermore, the elephant of Vasubandhu's side, and Dharmakirti, Ratnakara Shanti, and others, The Victor himself prophesied as supreme. Jñanagarbha and Buddhapalita, Lekden Drakpa, Arya Simha, and others, From which sutras and tantras were their prophecies spoken? Vasubandhu and others were Greatly proclaimed as chariots by Jñanagarbha, and glorious Chandra also Bestowed much learning and pure expertise. If a human commentator on the Intent is needed, The Victor prophesied that those ones speak of other-emptiness. Although those others are also supreme holy beings, They cannot compete with those who have attained prophecies. For example, Chandra explained the Lankavatara Sutra Based on the idea that it has a Mind-Only intent. Vasubandhu, based on the Sandhinirmocana Sutra, Explained that the three natures are based on the idea of no-nature. He explained that no-nature is taught by considering it. The scriptural authority and reasoning of the sutra are equal, The scriptural authority and reasoning of the feet of the supreme scholar Vasubandhu are strong. Who in the noble land is the author of treatises equal to the six ornaments of Jambudvipa? Even if the self-empty philosophical system is the supreme valid cognition, And especially if the Prasangika Madhyamaka philosopher is supreme, The alaya, the basis of all seeds, Is negated, but the nature of the alaya is not negated. The knowable and the knowing, the manifest and the manifesting, and The power of memory and experience depend on self-awareness, By negation, only self-awareness is not negated. The other-powered, truly established is negated, but not the perfectly established. The essence of one's own mind, the nature of luminosity.
Tibetan
ན་མི་འཆད། །འདི་འདྲ་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་བཀག་པ་མེད། །ཁྱད་པར་ཀུན་གཞི་ ཡེ་ཤེས་མ་བཤད་པས། །ཡོད་མེད་གང་ཡང་དེར་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །མཚན་དཔེ་ཅན་གྱི་སྙིང་ པོ་དྲང་དོན་དུ། །འདོད་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཙམ་མ་བཀག །ཅེས་པ་ནི་སྲོལ་འབྱེད་དང་། གཞུང་ལུགས་དང་། གྲུབ་མཐའི་ཁུངས་ཆེ་ཆུང་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་བོད་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་སྟེ། དེ་ དག་ནི་ལུང་གི་སྒྲུབ་པ་ལས་འཕྲོས་པ་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་པའོ།། །། 18-107 ༄། །གཞན་སྟོང་མུ་སྟེགས་དང་འདྲ་བའི་རྩོད་པ་སྤངས་པ། ཡང་འགའ་ཞིག་གཞན་སྟོང་གི་ལུགས་ནི། མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ ལྟ་བ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སེམས་ཙམ་ཡིན་ན་མུ་སྟེགས་ལུགས་སུ་འགལ། །མངོན་པ་ མཛོད་སོགས་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོར་རློམ། །ཐེག་ཆེན་གཞུང་ལུགས་མུ་སྟེགས་དང་མཚུངས་ འདོད། །ཕྲག་དོག་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྨྱོན་གཏམ་ཡིན། །ཀུན་མཚུངས་ན་ནི་མུ་སྟེགས་ ལུགས་ཡིན་ཕྱིར། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཡི་རྣམ་གཞག་མེད་པར་འགྱུར། །ཕྱོགས་རེ་འདྲ་བས་དེ་ དེར་འགྱུར་ན་ནི། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཚུངས། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་གྲངས་ ཅན་དང་མཚུངས་མོད། །གཅེར་བུ་སྤྱོད་པའང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྙིང་རྗེ་སྒོམ་ པའང་མུ་སྟེགས་ལུགས་སུ་འགྱུར། །གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་དབང་ཕྱུག་པ་དང་མཚུངས། །ཁྱབ་ འཇུག་གི་ཞིག་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་། མིང་ཙམ་ལས་ནི་རབ་འདས་ཤིང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ རྣམ་པར་སྤངས། །དབྱུང་དང་བསྡུ་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་ནོར་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ། །དངོས་ ལ་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་མེད་ལའང་དངོས་ཉིད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ རྣམ་གྲོལ་བར། །གང་གིས་ཤེས་དེ་དེ་ཉིད་རིག །ཅེས་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་མཛེས་པ་སྦྱར་ བ་ལས་ཀྱང་། བུ་གཅིག་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བདེན། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་མུ་མཐའ་ཡས། ། འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ། །དེ་ཡང་ཞགས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་བས། འདི་ དག་དང་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ལྟ་བ་ཆེས་མཐུན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུང་འདི་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་རང་འགྲེལ་དུ་དྲངས་སོ། །ཁོ་ བོས་ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་གི་མཚན་སྟོང་དང་། སྙིང་པོའི་གླུ་ཆེ་ཆུང་དང་། ལེགས་ལྡན་གྱི་གླུ་དང་ སྲིད་སྒྲུབ་ཀྱི་གླུ་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་སམ་བ་ད་ཞེས་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པའི་གཞུང་ཅི་ རིགས་པ་བྲམ་ཟེའི་པཎྜི་ཏ་འགའ་ལས་ཐོས་མོད་ཀྱི། གྲངས་ཅན་རྣམ་རྫུན་ག
Chinese
那不遮。 这样的观点，中观的论典中并没有遮止。 特别是，因为没有讲述阿赖耶识，所以对于有无，在那里也没有授记。 具有相好的如来藏，在不了义中，仅仅是所欲的如来藏并没有遮止。 这样说是为了开创传统，以及论典和，大小宗派的来源，以及后来的藏人们作评判。 那些是从教证的论证中引申出来的，是为了容易理解而说的。 18-107 断除将他空与外道混同的诤论： 又有些人说，他空的宗义，因为与外道数论派相同，所以是错误的见解。 如果是唯识，就与外道相违。 自认为《俱舍论》等是伟大的善说。 认为大乘论典与外道相同，这是被嫉妒的魔鬼所缠绕的疯话。 如果一切相同，因为是外道宗义，四宗的差别就不存在了。 如果因为一方面相似就变成那样，那么声闻二部就与有部相同。 瑜伽行派与数论派相同，裸体外道也与比丘们相同。 修慈悲也变成外道宗义。 修密咒与自在天派相同。 遍入天的《五支经》中也说：“仅仅是名称上超越，舍弃了有和无的分别，从产生和收集中获得解脱，那就是财神的儿子。” 又说：“有中没有有自性，无中也没有有自性，从有和无中解脱，谁能知道，那就是智慧。” 自在天的《庄严结合》中也说：“唯一的儿子梵天是最高的真理，智慧的自在天没有边际，仅仅说存在，那也被称为束缚。” 这样说来，这些与自空论者，除了稍微有一点不同之外，见解非常相似。 因此没有差别。 这个外道的教证，被引用在《中观庄严论》的自释中。 我从一些婆罗门班智达那里听过遍入天的千名，以及大小心咒之歌，以及善妙之歌和，立宗之歌，以及自在天的桑瓦达，以及数论派的各种论典，但是数论派的虚假
English
That is not denied. Such a view is not prohibited in the Madhyamaka treatises. In particular, since the Alaya-jnana is not explained, nothing is indicated there regarding existence or non-existence. The essence of the Sugata-garbha with marks and examples, in the provisional meaning, only the desired Sugata-garbha is not prohibited. Saying this is to establish the tradition, as well as the source of the treatises and the major and minor schools, and to judge the later Tibetans. Those are derived from the proof of scripture, and are said in an easy-to-understand way. 18-107 Refuting the argument that other-emptiness is similar to the heretics: Again, some say that the system of other-emptiness is a mistaken view because it is similar to the Samkhya school of the heretics. If it is only mind, it contradicts the heretical system. They boast that the Abhidharmakosha and others are great good sayings. They think that the Mahayana treatises are the same as the heretics. This is the mad talk of someone possessed by the demon of jealousy. If everything is the same, since it is a heretical system, the distinction of the four schools would not exist. If something becomes that because it is similar in one aspect, then the two Hearer schools are the same as the Vaibhashikas. The Yogachara school is the same as the Samkhyas, and the naked ascetics are also the same as the monks. Meditating on compassion also becomes a heretical system. Practicing secret mantra is the same as the Maheshvara school. In the "Five Limbs Sutra" of Vishnu, it is also said: "It transcends only in name, abandoning the distinctions of existence and non-existence, and is liberated from production and accumulation, that is called the son of the wealth god." It also says: "In existence, there is no self-nature of existence, and in non-existence, there is no self-nature of existence. Whoever knows liberation from existence and non-existence, that is wisdom itself." In the "Ornamental Combination" of Maheshvara, it is also said: "The only son, Brahma, is the supreme truth, the Maheshvara of wisdom is limitless, and merely saying that it exists, that is also called bondage." Thus, these and the proponents of self-emptiness are very similar in view, except for a slight difference. Therefore, there is no difference. This heretical scripture is quoted in the self-commentary of the "Madhyamakalankara." I have heard the thousand names of Vishnu, the great and small songs of the heart, the songs of excellence, the songs of establishing existence, the Samvada of Maheshvara, and various treatises of the Samkhyas from some Brahmin panditas, but the falsity of the Samkhyas