Tibetan
། །གཉིས་ཀ་ ཡོད་ལ་དུས་མཉམ་བག་ཆགས་བགོ །དེ་ནུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལའོ། །ཞེ་སྡང་ ཡོད་དུས་སེམས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར། །འཆར་གྱི་དེ་ཡི་རྗེས་ཐོགས་དེ་མ་ངེས། །དེ་དེའི་རྣམ་པ་ གསལ་དུས་མི་འཇོག་པར། །ནུབ་དུས་ས་བོན་འཇོག་པ་ངོ་མཚར་རྨད། །ངོ་བོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ འབྲས་སྔ་ཕྱི་སྟེ། ཁྱད་པར་བསྐྱེད་དང་རྟེན་ལ་ངེས་པ་མེད། །རྒྱུ་ཡི་འཇོག་མཚམས་རྣམ་པ་དུ་ མའི་ཕྱིར། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གཞུང་དང་འདི་མི་འགལ། །གཅིག་ཅར་རིགས་མི་མཐུན་ སྐྱེ་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སེམས་གཅིག་གིས། །ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ། ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་འབྱུང་བ་མིན། །མེད་པ་སྔར་ནུས་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཕྱིས་ཀྱང་ཉེ་བར་ མི་སྦྱོར་ཕྱིར། །རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྔར་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་པའང་ངོ་བོ་སྐྱེད་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་མེད་གྱུར་ནའང་། །འཇིག་ལྟར་མཚུངས་ལྡན་དགེ་བ་མི་སྲིད་འགྱུར། ། སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ལའང་ཁྱད་པར་མེད་འགྱུར་རོ། །བདག་འཛིན་རྒྱུན་བརྟན་པ་ཡང་མི་ འཐད་འགྱུར། །མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྟག་ཏུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ ཞིང་འགག །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས། །མ་གྲོལ་མི་གྲོལ་གྲོལ་མི་འགྱུར། །འཕགས་ པས་བཤད་པ། ཡང་དག་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱི་གེགས་སུ་རྟག་འགྱུར་གང་། །དུས་ རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དེ། །མ་འདྲེས་པ་ཡི་མ་རིག་འདོད། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་པོ་ཡོད་ པར་འདོད། །བག་ཆགས་ནུས་པ་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་པ། །རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཡིན་དེ་འདྲ་ རགས་པ་ནི། །ནང་དང་མི་གསལ་བ་ཡི་ས་བོན་དང་། །རྒྱུ་དང་ས་བོན་སྐྱེད་བྱེད་ཞེས་བརྗོད་ 18-37 དེ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའམ་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ནི། །ཡིད་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་ས་བོན་ ཡིན། །འཇིག་ལྟའམ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ནི། །བདག་འཛིན་གྱིས་བགོས་བདག་ འཛིན་ཉིད་སྐྱེད་བྱེད། །ལས་སམ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བག་ཆགས་ནི། །སྐྱེ་འཆི་འབྱོར་རྒུད་ བདེ་སྡུག་ས་བོན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་དེས་ཤེས་ནུས། །བསྡུ་ན་ཀུན་བྱང་ས་ བོན་གཉིས་སུ་འདུས། །འཛིན་གཉིས་བག་ཆགས་ཞེས་པའང་གཟུང་འཛིན་ནོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་ མཐུན་རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཉིས། །དགེ་ལས་དགེ་བ་སྐྱེ་སོགས་རྒྱུ་མཐུན་ཏེ། །དགེ་ལས་ ལུང་མ་བསྟན་སོགས་རྣམ་སྨིན་ནོ། །ལུང་མ་བསྟན་དང་ཉོན་ཡིད་མཚུངས་ལྡན་དང་། །ཟག་ མེད་དགེ་རྣམས་རྒྱུ་མཐུན་ཁོ་ནར་འདོད། །ཕྱི་མ་ལ་ནི་དབང་སྒྱུར་མ་གཏོགས་སོ། །འཁོར་བ་ ཇི་སྲིད་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་དང་། །འཁོར་དང་ལམ་གྱི་གཞིར་འགྱུར་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ངོ་བོ་ནང་ གི་གསལ་རིག་ཁྱབ་པའི་དངོས། །རྒྱུ་ནི་བག་ཆགས་གསར་རྙིང་ཀུན་འདུས་པ། །འབྲས་བུ་ གནས་དོན་ལུས་སུ་སྣང་བ་ཅན། །ལས་ནི་ས་བོན་གསར་རྙིང་ཐམས་ཅད་འཛིན། །རྣམ་ འགྱུར་རྣམ་ཤེས་བདུན་སོགས་ཆོས་ཀུན་ལྡན། །དམིགས་པ་རང་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་ལ་ དམིགས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནུས་པའི་ཚུལ་དུ་གནས། །དབྱེ་བ་རྣམ་སྨིན་ས་བོན་གཉིས་སུ་ འདོད། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བདུན་གྱི་བདག་པོ་རུ། །དབང་པོས་རྣམ་རིག་དབང་ཤེས་རྣམས་ ཀྱི་སྟེ། །ཡིད་ཤེས་ལ་ནི་ཉོན་ཡིད་བདག་པོར་འདོད། །དམིགས་པའང་ཡུལ་ལྔ་ཆོས་དང་ཀུན་ གཞིའོ། །གཏོད་བྱེད་དེ་མ་ཐག་ཡིན་རིགས་འདྲ་རྣམས། །འདས་མ་ཐག་པའང་དེར་འདོད་ འོན་ཀྱང་རྒྱུ། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང་། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ ཁམས་གསུམ་པ། །དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། ། གཅིག་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན། །ཉེ་བར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་ སྤྱོད་དང་། །དེ་ཡི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་། །རང་གི་ཁམས་ལ་གཉིས་སྣང་ཞིང་། །མ་ 18-38 རིག་ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འཇུག་པའི་རྣམ་རྟོག་རབ་འབྱུང་སྟེ། །རྫས་གཉིས་རྣམ་པར་ སྤངས་པ་ཡིན། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ནི། །རང་གི་དབྱིངས་ལ་གནས་ལྡན་ཕྱིར། ། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་མེད་པ། །འཇུག་སྟེ་པགས་དང་མདའ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ནི་གཉིས་ སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་། །དད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་འདོད། ། ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ ཅན་དུ་འཇུག །དེ་ལ་སྣང་དེ་ཡོད་དང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ལས་ ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་བག་ཆགས་བསྐྱེད། །དགེ་ ཆོས་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་མི་རྟོག་འབྱུང་། །དེས་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ས་བོན་འཇོམས། །མ་ རིག་རྣམ་རྟོག་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་བཟློག །ཡང་ན་གཉིས་སྣང་བསྲབས་པས་མ་རིག་ བཟློག །དེ་སྤངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱ་བྱེད་བྲལ། །འཁོར་བ་འཇུག་ལྡོག་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་ ཤེས། །ངེས་འབྱུང་མཐར་ཐུག་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་སྒོ། །ཞེས་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ སྒྲུབ་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །། ༄། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྔ་པ། ཆོས་ལྔ་དང་རང་བཞིན་གསུམ་དང་རྟེན་འབྲེལ་
Chinese
。 两种 存在且同时分配习气。那力量从第二刹那开始生效。嗔恨 存在时，心也呈现那种状态。虽然会显现，但不一定紧随其后。那种状态 显现时，不停止，消失时留下种子，真是奇妙。生起本体的因果有先后，但生起和所依不一定。因的停止方式多种多样，因此，与理自在的论典不矛盾。即使同时产生不同种类，也是因为非常清晰的一个心，削弱了力量的缘故。不是从阿赖耶识之外产生的。因为不存在之前没有能力，之后也不接近的缘故。一切因都是先前存在的。这也被认为是生起本体的。如果染污意不存在，就像坏灭一样，相应的善也不可能存在。两种等持也没有差别了。我执恒常存在也不合理。经中说：染污意恒常与染污一同生起和灭亡。从近分的染污中，未解脱、不解脱、解脱不改变。圣者说：进入真实义的，恒常成为心的障碍的，一切时中产生的，认为是无杂染的无明。因此，认为有八识。习气、能力、恶性串习，只是名称不同，那种粗大的，内部和不明显的种子，以及因和种子生起者，被称为显现或增益的习气，是意念在对境上散乱的种子。坏聚见或我见习气，是被我执分割的我执本身生起者。业或有支的习气，是生老病死、兴衰、苦乐的种子。能通过烦恼等各种方式了解。总而言之，归纳为俱生和遍行的两种种子。能取所取的习气也是能取所取。或者，异熟因和等流因两种习气。从善产生善等是等流因，从善产生无记等是异熟因。无记和染污意相应的，以及无漏的善，只认为是等流因。除了后者之外，没有自在。轮回
English
Both exist and simultaneously distribute imprints. That power takes effect from the second moment onwards. When hatred exists, the mind also appears in that state. Although it appears, it does not necessarily follow immediately. When that state appears, it does not stop, and when it disappears, it leaves a seed, which is truly wonderful. The cause and effect of generating the essence have a sequence, but there is no certainty in generation and dependence. Because there are many ways to stop the cause, it does not contradict the treatises of the Lord of Reason. Even if different kinds arise simultaneously, it is because one very clear mind weakens the power. It does not arise from anything other than the alaya consciousness. Because there is no ability before it does not exist, and it does not approach later. All causes are pre-existing. This is also considered to generate the essence. If the afflicted mind does not exist, like destruction, the corresponding virtue cannot exist. There is no difference between the two samadhis. The constant existence of self-grasping is also unreasonable. The sutra says: The afflicted mind always arises and ceases together with afflictions. From the proximate afflictions, there is no liberation, no non-liberation, and liberation does not change. The noble one said: That which enters the true meaning, which constantly becomes an obstacle to the mind, which arises in all times, is considered to be unmixed ignorance. Therefore, it is believed that there are eight consciousnesses. Imprints, abilities, and bad habits are just different names. That kind of coarse, internal, and unclear seed, as well as the cause and seed generator, are called manifested or proliferated imprints, which are the seeds of mental wandering on objects. The imprint of the view of the perishable or the view of self is the self-grasping divided by self-grasping itself. The imprint of karma or the limb of existence is the seed of birth, aging, sickness, death, prosperity, decline, happiness, and suffering. It can be understood through various means such as afflictions. In short, it is summarized into two kinds of seeds: co-emergent and pervasive. The imprint of the grasper and the grasped is also the grasper and the grasped. Alternatively, there are two kinds of imprints: the cause-congruent and the fully ripened. The arising of virtue from virtue, etc., is the cause-congruent, and the arising of unspecified from virtue, etc., is the fully ripened. Unspecified and afflicted minds are corresponding, and uncontaminated virtues are only considered cause-congruent. Except for the latter, there is no freedom. Samsara
Chinese
是令转世的识，是轮回与道的根本，阿赖耶识，本体是内在的明觉周遍之物，因是新旧习气全部聚集，果是显现为处所、意义、身体，业是执持新旧一切种子，变现具有七识等一切法，所缘是缘自身与一切果，相是存在于具有一切能力的方式中，分类是安立为异熟与种子二者，阿赖耶识是七识的主人，根是根识等诸识，意识的所依是染污意，所缘也是五境、法与阿赖耶识，施设是同类紧随的，过去紧随的也认为是，然而却是因，至尊者也说：非真实遍计所执是，心与心所三界，于彼见义为识，由彼差别生于心，一是缘的识，二是近行者，近行与普行，彼之行者生于心，于自界显现二取，无明烦恼俱生，生起入之分别念，是二物完全断除者，获得所缘之差别者，因住于自性中，彼即无有二取显现，入如皮与箭，心是显现二取者，如是贪等与，信等显现而安立，烦恼善法有非有，心是显现种种，入于种种相中，彼之显现有与无，是故非为法，由分别念生业与痛苦，业与痛苦亦生习气，由善法分别念生不起分别念，彼则摧毁二取显现之种子，由无明分别念遣除业与痛苦，或者由二取显现减弱而遣除无明，彼断除业与痛苦无有能作所作，轮回流转之方式如是知，解脱究竟是二无我之门，如是即是抉择八识聚之善说第四品。 །། ༄། །善说第五品，五法与三自性及缘起
English
It is the consciousness that causes rebirth, and the basis of samsara and the path, the Alaya consciousness. Its essence is the pervasive nature of inner clarity and awareness. Its cause is the accumulation of all new and old habitual patterns. Its result is the manifestation as places, meanings, and bodies. Its function is to hold all new and old seeds. Its transformations possess all dharmas, such as the seven consciousnesses. Its object is itself and all results. Its aspect exists in the manner of possessing all abilities. Its divisions are considered to be two: the maturation and the seed. The Alaya consciousness is the master of the seven consciousnesses. The sense faculties are the basis of the sense consciousnesses. The afflicted mind is considered the master of the mind consciousness. Its objects are also the five senses, dharmas, and the Alaya consciousness. The immediate cause is the similar kind that immediately follows. The immediately preceding one is also considered as such, but it is still a cause. The venerable one also said: The unreal, completely conceptualized is, mind and mental factors, the three realms. In that, seeing meaning is consciousness. By that distinction, it arises from the mind. One is the consciousness of conditions. The second is the one that closely engages. Close engagement and complete engagement, and its acting agent arises from the mind. In its own realm, it appears as dualistic. Ignorance and afflictions arise together. The arising of conceptual thought that enters is, one who has completely abandoned the two substances. Obtaining the distinction of the object is, because it dwells in its own essence. That itself does not appear as dualistic. It enters like skin and an arrow. The mind is the one that appears as dualistic. Likewise, attachment and so on, and faith and so on, are considered to appear. Afflictions and virtuous dharmas are neither existent nor non-existent. The mind is the appearance of various things, and enters into various aspects. In that, the appearance is existent and non-existent. Therefore, it is not a dharma. From conceptual thought, karma and suffering arise. Karma and suffering also create habitual patterns. From virtuous dharmas and conceptual thought, non-conceptual thought arises. That destroys the seeds of dualistic appearance. From ignorance and conceptual thought, karma and suffering are reversed. Or, by weakening the dualistic appearance, ignorance is reversed. Having abandoned that, karma and suffering are free from action and agent. The way of samsara's entering and reversing is known in that way. Definitive emergence is the door of the two selflessnesses. Thus, this is the fourth chapter, a well-spoken explanation of establishing the collection of the eight consciousnesses. ༄། །The fifth chapter, the five dharmas, the three natures, and dependent origination.