Tibetan
་བདེན་པར་མེད་དོ་ཟེར། །སྣང་ངོར་དེ་འདྲ་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི། །སྐྱེ་བོ་ རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་སྣང་བར་འགྱུར། །བདེན་པར་མེད་ཅིང་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན། །ཡོད་པའི་ ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་ག་ལ་འཐད། །བདེན་མེད་སྣང་ན་བསླུ་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དོན་དམ་དེ་ནི་ ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་སྣང་ངོར་འདི་མེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་ངོར་ནི་སྣང་ ཞིང་བདེན་པ་ཡིན། །འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་དོན་དམ་ཕྱིར། །ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ དུ་དམ་པས་དགོངས། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་ཡང་། །སོར་མོའི་རྩེ་མོས་ ཟླ་བ་མཚོན་པ་དང་། །གོས་དམར་བསྟན་པས་སྐྱེས་བུ་མཚོན་དང་འདྲ། །བློ་ཞན་རྣམས་ཀྱིས་ འདི་དོན་མི་ཤེས་གསུངས། །རང་གི་ངོ་བོར་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ལ་དམིགས་པས་ ཞི་བ་ཐམས་ཅད་ཐོབ། །གསེར་ཡོད་ན་ནི་དེ་ཡི་གཡའ་བཞིན་དུ། །འཁོར་བ་ཐོག་ཐ་མེད་ པའང་དེ་ལས་ཤར། །དབྱིངས་དེ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ནི་མིན་མོད་ཀྱང་། །དེ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡང་མི་ སྲིད་པས། །མཁའ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་ཞེས་ལྟར། །འཁོར་བའི་གཞིར་གྱུར་ཞེས་ པའི་རྣམ་གཞག་བྱས། །གློ་བུར་མྱ་ངན་འདས་པའི་དམིགས་པ་སྟེ། །དེའི་ཡང་གཞི་དང་རྒྱུ་ ཞེས་མཁས་ལ་གྲགས། །རྟེན་དང་གཞི་དང་རྒྱུ་དང་རིགས་ཞེས་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློ་ ལ་འཆར་ཚུལ་ཡིན། །དེ་དེར་བཤད་པས་དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་ཡི། །གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་ དགོས་པ་ཡོད་ཕྱིར་གསུངས། །རང་བཞིན་རིགས་ལ་སད་དང་མ་སད་མེད། །དེ་ཡོད་རྒྱུ་ མཚན་རྒྱས་འགྱུར་སྐྱེས་པ་ལ། །དེ་ཡང་སད་ཅེས་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཙམ། །འདི་འཕེལ་དེ་ ཡང་འཕེལ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས། །ཐོབ་ཡུལ་མེད་ན་ཆོས་ཀུན་འབྲས་བུ་མེད། །ཡོད་ཀྱང་ དངོས་མེད་ཐོབ་པས་དགོས་པ་ཅི། །གསར་སྐྱེས་དེ་ནི་ཟློག་དང་རྒྱུན་ཆད་སྲིད། །ཡོན་ཏན་རྒྱུ་ 18-31 ཡང་ཉུང་ལས་འབྲས་མང་ན། །ཕལ་ཆེར་རིགས་འདྲ་གསར་སྐྱེས་ཅིས་མ་ཡིན། །སྐྱོན་རྣམས་ ཡོན་ཏན་གྱུར་ཡང་མི་མཉམ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་མཐའ་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ གདོད་མ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུར་གཞག །སངས་རྒྱས་མི་རྟག་ཆོས་སྐུ་མེད་དགག་དང་། །སྙིང་པོ་ གཏན་མེད་ཡང་ན་བདེན་མེད་སྨྲ། །སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་མེད་དང་ཆོས་འདིར་སྨོད། །དེ་དག་ཚེ་ ཐུང་ནད་མང་མཛེ་ནད་ཅན། །ནོར་ཉམས་དབང་ཐང་ཉམས་དང་སྲིད་ཉམས་དང་། །བླུན་ ལྐུག་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས། །འདི་དོན་སྨྲ་རྣམས་ཚེ་རིང་ནད་མེད་བདེ། །གོ་ འཕང་མི་གཡོ་རྟག་པའི་སྐུ་ཐོབ་
Chinese
说没有真实性。如果显现中存在那样的事物，那么对于世间的人们来说，法性就会显现。如果没有真实性，即使显现也不显现，那么存在的名称又怎么能成立呢？如果没有真实性却显现，那么欺骗性的法都是世俗谛，胜义谛就成了有法。因此，在世间的显现中没有这个，但在智慧的显现中，它是显现且真实的。因为胜义谛是轮涅一切的基础，所以圣者们认为阿赖耶识就是智慧。说阿赖耶识是心髓，也就像用指尖指月亮，用红布表示男子一样。佛说愚笨的人们不明白这个道理。胜义谛在自己的体性中是涅槃，专注于此能获得一切寂静。如果存在黄金，就像黄金上的杂质一样，无始无终的轮回也由此产生。虽然法界不是轮回的因，但如果没有它，轮回也不会存在，就像空中风的坛城是依靠一样。因此，作了轮回的基础这样的安立。这是对突发涅槃的专注，智者们说这也是它的基础和因。依靠、基础、因和种姓，是瑜伽士心中显现的方式。在那里宣说，是因为有必要了悟胜义法界的实相。自性种姓没有觉醒和未觉醒之分，因为存在它，所以成为增长的原因，对于已经产生者，也仅仅安立为觉醒。安立这个增长，那个也增长的名称。如果没有获得之处，一切法就没有果实。即使存在，获得无实物又有什么必要呢？新产生的事物可能会被阻止和断绝。功德的因又少果又多，大多数是同类，为什么不是新产生的呢？即使过失变成功德也不相等，因为佛的智慧功德是无边无际的。因此，在原始状态就安立为果。否定佛陀是无常的，没有法身，或者说心髓是断灭的，或者说没有真实性。诽谤心髓没有功德和这个法。这些人会短命多病，患麻风病。财富衰败，权势衰败，政治衰败。佛经中说，愚蠢、聋哑，会转生到恶趣。宣说这个道理的人们会长寿无病安乐，获得不退转的果位和常恒的法身。
English
It is said that there is no truth. If such a thing exists in appearance, then for the people of the world, the nature of reality will appear. If there is no truth and it does not appear even when it appears, then how can the name of existence be established? If there is no truth but it appears, then all deceptive dharmas are conventional truth, and ultimate truth becomes a subject of dharma. Therefore, this does not exist in the appearance of the world, but in the appearance of wisdom, it is apparent and true. Because ultimate truth is the basis of all samsara and nirvana, the saints consider the alaya-vijñana to be wisdom itself. Saying that the alaya-vijñana is the essence of mind is like pointing to the moon with the tip of a finger, or using a red cloth to represent a man. The Buddha said that foolish people do not understand this meaning. Ultimate truth is nirvana in its own nature, and focusing on this will attain all peace. If gold exists, like the impurities on gold, beginningless and endless samsara also arises from it. Although the dharmadhatu is not the cause of samsara, without it, samsara would not exist either, just as the mandala of wind in the sky is a support. Therefore, the establishment of being the basis of samsara is made. This is the focus on sudden nirvana, and the wise say that this is also its basis and cause. Support, basis, cause, and lineage are the ways in which they appear in the minds of yogis. It is taught there because it is necessary to realize the true nature of the ultimate dharmadhatu. There is no awakening or non-awakening in the nature of lineage, because it exists, it becomes the cause of growth, and for those who have already arisen, it is merely established as awakening. The name is established that this increases and that also increases. If there is no place to obtain, all dharmas have no fruit. Even if it exists, what is the need to obtain something unreal? Newly produced things may be prevented and cut off. The cause of merit is small and the fruit is large, most of them are of the same kind, why is it not newly produced? Even if faults become merits, they are not equal, because the wisdom and merits of the Buddha are infinite. Therefore, it is established as the fruit in the original state. Denying that the Buddha is impermanent, that there is no dharmakaya, or that the essence of mind is annihilation, or that there is no truth. Slandering that the essence of mind has no merits and this dharma. These people will be short-lived, sickly, and have leprosy. Wealth will decline, power will decline, and politics will decline. The sutras say that they will be foolish, deaf and mute, and will be reborn in evil realms. Those who speak this meaning will be long-lived, healthy, and happy, and will attain the irreversible state and the eternal dharmakaya.
Tibetan
ངེས། །ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཏན་ ལ་དབབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སྒྲུབ་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ། བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་འདོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་དག་ནི་ གང་བྱུང་བ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར། །གྱུར་པ་དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །རྣམ་པར་ སྨིན་དང་ངར་སེམས་དང་། །ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །བག་ཆགས་ཀུན་འདུས་གསལ་ རིག་ཙམ་ཞིག་དང་། །བདག་ཏུ་སྣང་དང་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་སྣང་ཅན། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཕྲན་དུ་མ་ འདུས་པ་ལ། །ཆུ་ཆེན་ཞེས་གྲགས་དེ་ལ་རླབས་འཁྲུགས་ན། །རླབས་དང་ཆུ་བོའི་ཁྱད་པར་ དབྱེ་བར་དཀའ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་འདྲ། །ཐོག་མེད་ནས་བསགས་བག་ ཆགས་ཆུ་ཀུན་འདུས། །ད་ལྟའི་བག་ཆགས་གསར་འདྲེས་ས་བོན་དང་། །སྔོན་དུས་འདྲེས་ པའི་རྒྱུན་ནི་རྣམ་སྨིན་ཡིན། །རྫས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་དེ་ཆུ་དང་མཚུངས། །རང་བཞིན་གསལ་ བ་ཡིན་མོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པ་མི་གསལ་དམིགས་པ་ཀུན་ལ་དམིགས། །སྣོད་བཅུད་ མ་ལུས་སྟོན་པའི་མཐུ་ཅན་ཏེ། །མཐའ་ཡས་དེ་ནི་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་ཡོད། །རྣམ་ཤེས་ བདུན་ནི་ཆུ་བོའི་རླབས་དང་འདྲ། །གསལ་ཞིང་རིག་པའི་རྣམ་འགྱུར་དེ་དག་ཀྱང་། །རིག་ པའི་ཚུལ་དུ་ཀུན་གཞི་དང་མཚུངས་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་རྣམས་ལ་མེད། །ཆུ་ 18-32 རླབས་ཆུ་བོ་ཆུ་རུ་མཚུངས་མོད་ཀྱང་། །དེ་ལ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་བཞིན། །ཡང་བཤད་ པ། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །དེ་ནི་ལེན་པ་དག་དང་ གནས། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་པ། །རྟག་ཏུ་རེག་དང་ཡིད་བྱེད་དང་། །རིག་དང་འདུ་ཤེས་ སེམས་པར་ལྡན། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །རེག་ ལ་སོགས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་རྒྱུན་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ན་དེ་བཟློག་ གོ །དེ་ལ་གནས་ཏེ་རབ་བྱུང་ཞིང་། །དེ་ལ་དམིགས་པས་ཡིད་ཅེས་བྱ། །རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་ བདག་ཉིད་ཅན། །བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། །ཉོན་མོངས་བཞི་དང་རྟག་ཏུ་ འགྲོགས། །བདག་ཏུ་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས། །བདག་རྒྱལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ། །གང་དུ་ སྐྱེས་པ་དེ་འོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ ན་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ནའང་མེད། །གསུམ་པ་ཡུལ་རྣམ་དྲུག་པོ་ལ། །དམིགས་ པ་གང་ཡིན་དེ་དག་སྟེ། །མི་དགེ་དགེ་དང་གཉིས་
Chinese
定。 这是关于确立佛陀心髓法界之论述，即第三（品）。 第四（品）论述：确立八识聚。 论师说： 执著于我与法， 种种各异之显现， 彼即是转变之识。 转变亦有三种： 异熟与我执， 以及对境之了别。 习气积聚之明觉， 显现为我及种种境。 犹如众多小河流， 汇聚成大河之名， 若其波涛汹涌时， 波涛与河流难分。 阿赖耶识如大河， 无始积习汇聚水。 现有习气新掺入种子， 先前掺杂之流是异熟。 体性无别如水同。 自性虽明然对境， 形相不明缘一切。 具有显现器情之威力， 无边无际普皆同。 七识犹如河中浪， 明澈觉性之变异， 虽以觉性与阿赖耶同， 然彼等无有心之体性。 水浪河水虽同为水， 然彼不具其体性。 又说： 彼中阿赖耶识者， 乃是异熟一切种子。 彼与受持者同住， 了别与不了别。 恒常具足触与作意， 觉受与认识及思惟。 彼之感受乃舍受， 彼是无覆无记性。 触等亦复如是。 彼如恒流之河水。 阿罗汉时则能止息。 住于彼而生起， 缘于彼故名为意。 识之我执自体性， 与有覆无记之， 四种烦恼恒时俱。 我见与我痴， 我慢与我执， 生于何处彼亦然。 触等亦然阿罗汉无。 若入灭尽定则无。 出世道中亦无有。 第三，于六境之上， 凡所缘者即是彼等， 不善与善及二
English
Affirmation. This is the third chapter on establishing the essence of the Buddha, the realm of Dharma. The fourth chapter: Establishing the proof of the eight consciousness aggregates. The teacher said: Apprehending to self and phenomena, Whatever various appearances arise, That is the transforming consciousness. Transformation is also of three kinds: Vipāka and ego-clinging, And discrimination towards objects. A mere luminosity of accumulated habits, Appearing as self and various objects. Just as many small streams, Gather into what is called a great river, If its waves surge, It is difficult to distinguish between waves and the river. The ālaya-vijñāna is like a great river, Habits accumulated from beginningless time are all gathered as water. Present habits newly mixed with seeds, The stream previously mixed is vipāka. The nature is undifferentiated, like water. Although its nature is clear, it is towards objects, Its form is unclear, it focuses on everything. Having the power to manifest all containers and contents, It is limitless and equal to all. The seven consciousnesses are like waves in the river, Those clear and cognitive transformations, Although similar to the ālaya in terms of cognition, They do not have the nature of mind. River waves and river water are the same as water, But they do not have its characteristics. Again it is said: In that, the ālaya-vijñāna, Is the vipāka of all seeds. It dwells with those who receive, Discrimination and non-discrimination. Always possessing touch and attention, Feeling, perception, and thought. Its feeling is neutral, It is obscured and indeterminate. Touch and so on are also the same. It is like a constantly flowing river. In the state of an arhat, it can be stopped. Abiding in it, it arises, Because it focuses on it, it is called mind. The self-nature of ego-clinging consciousness, Always accompanied by the four defilements, Which are obscured and indeterminate. Self-view and self-ignorance, Self-pride and self-perception, Wherever it is born, it is also there. Touch and so on are also not present in an arhat. It is not present in the cessation meditation. It is also not present in the supramundane path. Thirdly, upon the six objects, Whatever is focused upon is those, Non-virtuous, virtuous, and both.