Tibetan
ཐུད་མེད་ན་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །གདོད་ནས་སྐད་ཅིག་ དང་པོའི་དེ་མི་སྲིད། །སྐད་ཅིག་དེ་ཡང་དུས་མཐའ་མི་མངོན་པས། །བྱ་རྫོགས་ཡིན་ན་ལས་ བྱེད་མངོན་སུམ་མཐོང་། །དང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་དེས་བསགས་པའི། །ལས་རྣམས་ཟག་པ་ མེད་པའི་ལས་སུ་ཐལ། །རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་དགོས་པས་ལོགས་སུ་སྨོས། །སྙམ་ན་མི་ འགལ་འོན་ཀྱང་བརྡའ་དོན་འཁྲུལ། །རང་བཞིན་ཤེས་ན་དེ་འགག་དེ་ཡོད་ན། །རང་བཞིན་ མི་ཤེས་ཕྱིར་ན་དེ་གཉིས་འགལ། །ཆོས་དེ་ལས་གཞན་ཆོས་ཉིད་བཙལ་མེད་སོགས། །ལུང་ 18-69 ལ་འཁྲུལ་ནས་གནས་ལུགས་ཡིན་འདོད་རྨོངས། །ཐབས་མཁས་ཁྱད་པར་ལྡན་པས་བསྒྱུར་ བ་ན། །ལམ་དུ་འགྱུར་བར་ཀུན་ལ་གྲགས་བཞིན་འདོད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། ། དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་གྱི། །མཐའ་གཉིས་སེལ་དང་ སྤོང་བའི་ཚུལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །འདི་ནི་བདེན་གཉིས་ དབྱེར་མེད་ཚུལ། །འཁོར་འདས་སོགས་ལའང་འདི་ལྟར་སྦྱོར། །རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་གློ་ བུར་གྱིས། །སྟོང་དང་རྣམ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་མི་སྟོང་པ། །ཤིན་ཏུ་ཐུན་ མོང་མིན་པ་སྟེ། །འདི་ནི་དོན་དམ་ཁོ་ན་ལ། །མཐའ་གཉིས་སེལ་བའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ལ་ ཡོད་དང་མེད་ལ་མེད་ཤེས་པ། །གནས་ལུགས་ཚུལ་ལ་རྗེས་མཐུན་ཤེས་པ་ཡིན། །རང་གི་ མཚན་ཉིད་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་དང་། །བརྡའ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །ཡོད་ མེད་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་དབྱེ་བར་བྱ། །དང་པོའང་དོན་དམ་མཚན་མ་ད་ལྟ་བར། །ཡོད་པའི་ དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །མཚན་མ་མིང་ལས་དོན་ནི་མ་ནོར་དང་། །བརྡའ་ནི་དོན་ ལ་མིང་དུ་མ་ནོར་བ། །མ་སྐྱེས་འགགས་ཟིན་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་དང་། །གཏན་མེད་ཀུན་ རྫོབ་མེད་དང་དོན་དམ་མེད། །མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་སོ་སོར་དབྱེ་བར་བྱ། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་ རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུང་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་ གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་མེད་པ་ དང་དམིགས་པ་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་རྣམ་དག །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་འདྲ་བ་དང་། ། དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲར་ཤེས་བྱ། །ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི། །འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ ཉིད་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཐེག་གསུམ་གྱི། །མྱ་ངན་ལས་ནི་འདས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་ནི། །གཉིས་དང་ཇི་ལྟར་མངོན་བརྗོད་པར། །སྣང་བའི་ཡང་དག་མིན་པ་ཡི། །ཀུན་རྟོག་ པ་དེ་མེད་སྣང་ཕྱིར། །དེས་ན་ཡང་དག་མིན་པའོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་ཅིང་། །རྟོག་ 18-70 ཙམ་ཡིན་པས་ཀུན་རྟོག་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་ པ་དང་། །བརྗོད་པར་བྱ་དང་རྗོད་པར་བྱེད། །ཁྱད་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པ་ དང་ནི་ཤེས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པར་རགས་པ་ཡིན། །དོན་དང་ཐོབ་དང་སྒྲུབ་པ་ནི། ། དོན་དམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །དོན་དམ་གཉིས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ། །བསླུ་བ་མེད་ ཕྱིར་དོན་དམ་བརྗོད། །ཀུན་བརྟགས་གཟུང་འཛིན་མེད་པར་བདེན། །གཞན་དབང་ཀུན་ བརྟགས་བྲལ་བར་བདེན། །ཞེས་པ་བདེན་པ་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ བདུན་པའོ།། །། ༄། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཐེག་གཅིག་ཉིད་དང་དགྲ་བཅོམ་སེམས་བསླད་དང་། །གང་ཟག་བརྒྱད་མེད་ལ་སོགས་ དྲང་དོན་ནོ། །མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་ཀྱང་སྟེ་ཐེག་གཅིག་ཉིད། །སྡེ་སྣོད་དགོངས་གཅིག་ མཐར་ཐུག་བགྲོད་བྱ་གཅིག །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་ནི་སྟོང་པའི་ ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །གསུམ་ནི་དེ་སྟེང་ཐབས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པ། །བཞི་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པ་ ལ་སོགས་ཏེ། །རྒྱུ་གསུམ་འདོད་འགའ་ཀླུ་ཡི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ། །རྣམ་གྲངས་བརྗོད་ན་ཐབས་ མཁས་ལ་སོགས་འཆད། །གཙོ་བོ་བརྗོད་འདོད་ན་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་ བ་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཆགས་དང་སྡང་དང་རྨོངས་དང་དེའི། །ཀུན་ལྡང་དྲག་དང་བག་ཆགས་ དང་། །མཐོང་སྒོམ་ལམ་སྤངས་མ་དག་དང་། །དག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །དྲི་མ་རྣམ་དགུ་ པདྨ་ཡི། །སྦུབས་སོགས་དཔེས་ནི་རབ་བསྟན་ཏེ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་སྦུབས་ཀྱི་ནི། །དབྱེ་བ་ བྱེ་བ་མཐའ་ལས་འདས། །ངེས་འབྱུང་སྙིང་རྗེ་རྟེན་འབྲེལ་ཞི་གནས་དང་། །བདག་མེད་སྟོང་ ཉིད་རིག་པས་སྒོམ་ལ་སྦྱོར། །ཆགས་སོགས་བཞི་དང་གསུམ་གཉིས་གཉེན་པོར་སྦྱར། །ཆོས་ སྐུ་གསུམ་ཤེས་ཆོས་ལ་མོས་པ་ཐོབ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ། །རིགས་ གཉིས་ཤེས་ན་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ། །གནས་པ་དགོས་པར་རིག་ནས་བསམ་གཏན་སྦྱོར། །སྐུ་ 18-71 གསུམ་རིག་ཤེས་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག །སྙིང་པོ་ངེས་ཤེས་དེ་སྟོན་ཆོས་ལ་མོས། །སངས་ རྒྱས་ལ་སོགས་རྗེས་དྲན་གསུམ་གྱི་སྒོ། །དེ་ལས་ཤེས་རབ་དེ་རྗེས་གནོན་པ་ནི། །ཞི་ལྷག་ ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་བསམ་གཏན་ཡིན། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཡུལ་ལ་སྤྲོས་ པ་འགོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་། །ཡུལ་ཅན་མཚན་མ་འགོག་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ། །གཟུགས་དང་ མིག་རྟེན་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་སོགས། །གནས་ལུགས་མཐོང་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པར་འདོད། ། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དང་། །ཆོས་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་ ཉིད་དམིགས་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བསམ་གཏན། །སྙིང་རྗེ་ སེམས་ཅན་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད། །ཆོས་ནི་མདོ་སྡེར་དམིགས་ཀྱི་གཞན་མ་ཡིན། །སྡུག་ བསྔལ་བདག་མེད་སྟོང་པའི་རྒྱུ་ཅན་ལས། །སྙིང་པོར་ལ་དམིགས་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་འཕགས། ། མི་རྟག་བདག་མེད་སྟོང་པ་སྙིང་པོ་རྣམས། །སྟོང་ཉིད་ཚུལ་ལའང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག །སྒོམ་ པའང་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོར་དམིགས་པས་འཕགས། །དེ་ཕྱིར་ས་ལའང་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ ཆེ། །འདི་ནི་ནམ་ཡང་འདོར་མིན་གཞན་རྣམས་འདོར། །སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་ བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ ལྔ་འདི་ལ་མེད། །རང་སྟོང་ཙམ་གྱིས་འདི་དག་སེལ་མི་ནུས། །སྤྲོ་བ་ཆེ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་ གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བདག་མཚུངས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །དེ་ལྟར་དད་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་ པར་བཅས། །སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་བླངས། །བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་ རྗེ་མི་གནས་སྦྱོར། །སྒོམ་ཚུལ་ཐབས་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྦྲེལ། །ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་པ་ ཆོས་སྤྱོད་ལྷག་མ་དགུ། །ཐབས་མཁས་ཡི་རང་མོས་པ་བསྔོ་བ་དང་། །ཡན་ལག་བདུན་གྱིས་ དགེ་བ་སྤེལ་བར་བྱ། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན། །སྡིག་གྲོགས་ སྤངས་དང་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་བསྟེན། །སེམས་གནས་པ་ཡི་ཐབས་དགུ་བརྟེན་པ་དང་། ། 18-72 ཉེས་པ་ལྔ་བསལ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བརྟེན་ཚུལ་ལ་སོགས་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བྱ། ། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་མི་ཉལ་རྣལ་འབྱོར་བརྩོན། །དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་ཁོ་ནར་སྤྱོད། ། དེ་ལས་དང་པོའི་ལས་ཅན་ས་ཐོབ་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་དག་སྔོན་རོལ་དུ། །ཕན་ཡོན་ལྔ་ནི་ ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣོད། །བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ལུས་ལ་ གནས་ངན་ལེན་པ་ཀུན། །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཟད་འགྱུར། །ལུས་དང་སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཡང་། ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་གང་བར་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོངས་སུ་ཆད་པ་ མེད་རྟོགས་འགྱུར། །ཡང་དག་པ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ནི། །མ་བརྟགས་པ་དག་རབ་ཏུ་མཐོང་། ། མངོན་ཤེས་དོན་དུ་གཉེར་བས་དེ། །སྦྱངས་ན་ལས་སུ་རུང་བའི་མཆོ
Chinese
无有则相同之故。本来最初刹那之彼不成立。刹那之彼亦不显现时边故。若行为已尽，则作者现见。若最初为智慧，则彼所积之，诸业成为无漏之业。虽为自性，然以需要故而另说。若想不相违，然符号意义错乱。若知自性，则彼灭彼有，若不知自性，故彼二相违。法彼之外，无有寻找法性等。于经论错乱，而妄想为实相。以具方便善巧之差别而转变时，如众所周知般认为转为道。非为真实，有分别念。于彼二者皆非有。此乃瑜伽士世俗之，遣除二边与舍弃之方式。空性于此有。于彼亦有彼。此乃二谛无别之方式。轮回涅槃等亦如此运用。具有分别之忽然，空与无分别之法性，无上法之不空性，极为不共。此乃唯于胜义谛，遣除二边之方式。于有知有，于无知无，乃是随顺了知实相之方式。以自之体性、总的体性，以及符号、因、果之体性，当区分有无等差别。最初亦为胜义谛、相、现在，以有之差别而成为三种。相从名而义不乱，符号乃于义而名不乱。未生、已灭、一无有他，以及断灭、世俗无有与胜义谛无有。无有之方式亦当各自区分。心恒常欲求自性光明，彼为忽然之过失所不容。法性心之外的他心，非为光明，乃于自性而说。无法与所缘，以及无有普 contamination 之清净，幻化等相似，如是当知如虚空。以法而完全区分者，乃是轮回，以法性，完全区分者，乃是三乘之涅槃。于彼法之体性，二与如何显说，显现之非真实之分别
English
If there is nothing, it is the same. That first moment from the beginning is not possible. Since that moment also does not reveal the end of time. If the action is completed, the actor is seen directly. If the first is wisdom, then the actions accumulated by it become actions without outflows. Even if it is self-nature, it is mentioned separately because it is needed. If you think it is not contradictory, but the symbolic meaning is confused. If you know self-nature, then it ceases and it exists. If you do not know self-nature, then the two are contradictory. Other than that Dharma, there is no searching for Dharmata, etc. Confused in the scriptures, and foolishly thinking it is reality. When transformed with skillful means and special qualities, it is considered to be transformed into the path as everyone knows. It is not true, there is conceptualization. In that, both are not present. This is the way of the yogi's conventional truth, eliminating and abandoning the two extremes. Emptiness is present in this. In that, it is also present. This is the way of the two truths being inseparable. Samsara, nirvana, etc. are also applied in this way. With accidental distinctions, the nature of emptiness and non-distinction, the non-emptiness of the supreme Dharma, is extremely uncommon. This is the way of eliminating the two extremes only in the ultimate truth. Knowing existence as existence and non-existence as non-existence is knowing in accordance with the way of reality. The differences between existence and non-existence, etc., should be distinguished by the nature of oneself, the nature of the whole, and the nature of symbols, causes, and effects. The first is also the ultimate truth, characteristics, and the present. It becomes three by the distinction of existence. The meaning of the characteristic is not confused from the name, and the symbol is not confused in the name of the meaning. Unborn, ceased, one without the other, and annihilation, conventional non-existence, and ultimate non-existence. The ways of non-existence should also be distinguished separately. The mind always desires self-nature luminosity, which is not allowed by sudden faults. The other mind other than the Dharmata mind is not luminosity, but is said to be self-nature. Without Dharma and object, and without complete defilement, pure, similar to illusion, etc., it should be known as similar to space. That which is completely distinguished by Dharma is samsara, and that which is completely distinguished by Dharmata is the nirvana of the three vehicles. In that, the nature of Dharma, two and how it is manifested, the non-true distinction of appearance
Chinese
由于那个不存在的显现，因此那不是真实。那也是一切无意义，仅仅是分别念，因此是全部分别念。此外，法的体性是，所取和能取，所说和能说，无差别即是如是性。假立和知，以及同样说为粗大。义和获得和成办，认为是胜义的三种相。两种胜义也是在暂时，因为不欺骗所以说胜义。全假立无能取所取而真实，他起全假立离而真实。说是二谛决定的善说，即第七（品）。 第八（品），道和果决定。 一乘自性和阿罗汉心染污和，无八补特伽罗等是不了义。究竟三乘也是即一乘自性，经典意趣一，究竟所行一。道的体性一即菩提心，二是空性智慧大悲，三是其上方便的积聚成办，四是信法等，三因欲有些对龙树的词句迷惑。说名相则说方便善巧等，若想说主要则是大悲和，菩提心的差别更加增上。贪和嗔和痴以及其，随烦恼猛利和习气和，见修道断不净和，清净地所依的，九种垢染莲花的，花蕊等比喻善说，近烦恼花蕊的，差别千百万无边际。出离心大悲缘起寂止和，无我和空性以智慧修习结合。贪等四和三二对治结合。三法身知信法获得，如是性知殊胜慧，若知二种姓对其精进地，安住需要了知后修禅定。三身知晓对众生生悲悯，心髓确定知彼示教信法，对佛等三随念之门。由此智慧彼后胜伏是，止观双运的禅定。如是不了知对众生生悲悯，对境的戏论遮止的慧。
English
Since that non-existent appearance, therefore that is not true. That is also all meaningless, merely conceptual, therefore it is all conceptual. Moreover, the nature of Dharma is, the object and the subject, what is said and what says, without difference is suchness. Imputation and knowing, and likewise saying is coarse. Meaning and attainment and accomplishment, are considered three aspects of ultimate truth. The two ultimate truths are also in temporary, because of not deceiving, it is said ultimate truth. The completely imputed is true without object and subject, the other-dependent is true devoid of complete imputation. It is said the good explanation of determining the two truths, which is the seventh (chapter). The eighth (chapter), determining the path and the fruit. The one vehicle nature and Arhat mind defilement and, no eight individuals etc. are provisional meaning. Ultimately the three vehicles are also the one vehicle nature, scriptures intention one, ultimately what to practice is one. The nature of the path is one, namely Bodhicitta, two are emptiness wisdom great compassion, three are on top of that the accumulation of skillful means accomplished, four are faith in Dharma etc., some desire three causes are confused about Nagarjuna's words. If saying names then say skillful means etc., if wanting to say the main thing then it is great compassion and, the difference of Bodhicitta is even more increased. Attachment and hatred and delusion and its, arising afflictions fierce and habit and, seeing meditation path abandoned impure and, the pure ground dependent, nine kinds of stains lotus, stamen etc. metaphors are well explained, the near afflictions stamen's, distinctions are hundreds of thousands limitless. Renunciation compassion dependent arising calm abiding and, selflessness emptiness with wisdom practice combine. Attachment etc. four and three two antidotes combine. Three Dharmakayas knowing faith in Dharma is attained, suchness knowing supreme wisdom, if knowing the two lineages then diligently to that, abiding is necessary after knowing practice meditation. Three bodies knowing compassion arises for beings, essence determined knowing showing that teaching faith in Dharma, to the Buddha etc. three recollections door. From that wisdom after that subduing is, Shamatha and Vipassana united meditation. Like that not understanding compassion arises for beings, wisdom that stops elaboration on objects.