Tibetan
གང་གང་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ ཁྱད་པར་སོགས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་དཔྱོད་དམ་འགལ་བ་ཚོལ། །ཡིན་ཕྱིར་དཔྱོད་ཚུལ་ ཐམས་ཅད་དེ་ལ་འདུས། །ཐལ་རང་གཞུང་རྣམས་བདེན་པའི་དེ་དེ་མེད། །ཡོད་ན་འདི་ལྟར་ ཡོད་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བའི། །གསང་ཚིག་འདི་ནི་གང་དགོས་ཀུན་ལ་སྦྱོར། །འདི་ནི་དཔྱད་ན་ རིགས་པ་མིན་པ་མང་། །བྱ་བྱེད་བདེན་པ་མི་སྲིད་ཅི་སྟེ་བདེན། །ལྟོས་མེད་ཐ་དད་ཁོ་ན་ དགོས་ཞེས་པ། །རི་བོང་མགོ་ལ་རྭ་མེད་ཡོད་ན་ནི། །དཀར་པོར་ཡོད་ཀྱི་གཞན་མིན་ཟེར་ དང་མཚུངས། །རང་གཞན་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་དངོས་མི་སྲིད། །དེ་འདྲའི་མཚན་ཉིད་འཇོག་ པ་བླུན་པོའི་ལུགས། །བརྟགས་དོན་ཚོལ་བྱེད་ལྟར་སྣང་ཀུན་བོར་ནས། །ཡང་དག་རིགས་ པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱོས། །ཞེས་པ་བདག་མེད་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་ པ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །། ༄། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པ། བདེན་པ་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་གྲུབ་དོན་བདེན་གཉིས་ལ། །ངེས་པ་ཡང་དག་རྙེད་ནས་བསྒོམ་ཕྱིར་ 18-62 ཡིན། །བདེན་གཉིས་ཤེས་ན་ལྟ་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག །དྲང་ངེས་དོན་ལ་བློ་མཆོག་ཐོབ་པར་ འགྱུར། །རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་སྟོང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཡུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ། རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་གྲུབ་འཕགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད། ། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། བྱིས་པ་ཡང་དག་ཉིད་བསྒྲིབས་ནས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་ཏུ་ སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བསལ་ནས། །ཡང་དག་ཉིད་ནི་ཀུན་ཏུ་སྣང་། །དོན་མེད་པ་ དང་དོན་ཡོད་དག །མི་སྣང་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཐོག་མེད་བསགས་པའི་མ་རིག་བག་ ཆགས་ལ། །འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་གསལ་སྣང་ཅན། །བླང་དོར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ འོས་པ་ནི། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱར་མཁས་རྣམས་འདོད། །སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་དངོས་ ཡུལ་ཀུན་བཏགས་དང་། །འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་སྣང་བ་གང་ཡིན་དང་། །གྲུབ་མཐའ་ལོག་ པས་བཏགས་པའི་དོན་སྤྱི་རྣམས། །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྗོད། །ཡང་དག་ ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་རྣལ་འབྱོར་གཉིས། །མ་བརྟགས་ཕྱི་ནང་སྣང་བ་འཇིག་རྟེན་པའི། ། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེ་ལ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འཇུག་མོད་ ཀྱང་། །གསལ་བར་སྣང་བ་མ་བརྟགས་ངོར་ཡིན་པས། །སྣང་བ་སེམས་ནི་དཔྱད་ངོ་ཁོ་ནར་ མིན། །དོན་དམ་རིགས་པས་གྲུབ་ཀྱང་དེ་མིན་བཞིན། །ཡང་དག་དོན་ལ་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ དང་། །མཆོག་གི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ཕྱིར
Chinese
凡是任何事物，它的自性， 特点等等。 辨别一和多，或者寻找矛盾。 因此，所有的辨别方法都包含在其中。 他宗自宗等，没有真实的那个。 如果有，就应该像这样存在， 这句密语适用于所有需要的地方。 如果研究这个，有很多不合逻辑的地方。 能作所作不可能真实，如果真实又如何？ 必须是无依赖的独立， 这就像说兔子头上没有角，如果有， 那一定是白色的，而不是其他的。 自和他都不承认，事物不可能存在。 建立这样的定义是愚蠢的行为。 抛弃所有像是在寻找被考察之物的假象， 努力进入正确的理性之路。 这是关于确定二无我的论著，即第六品。 ༄། 论著第七品，确定二谛。 为了对如是所说的结论，即二谛， 获得正确的理解后进行修习。 了解二谛，见行才能完全清净。 才能获得对隐义和显义的卓越智慧。 自性是真实空性的，识的， 对境仅仅是世俗的定义。 自性是真实成立的，圣者的， 智慧的行境被认为是胜义谛。 嘉曹大师也说： 孩童遮蔽了真实性， 虚假显现一切。 菩萨消除它之后， 真实性显现一切。 无意义和有意义， 被称为不显现和显现。 对于无始以来积累的无明习气， 没有被暂时的错觉所染污的清晰显现， 适合作为取舍的对象， 被智者称为真实世俗。 声音和概念的对境，遍计所执， 以及暂时的错觉所显现的任何事物， 以及被邪宗所安立的总相， 被确定为是颠倒的世俗。 真实世俗有世间和瑜伽两种， 未经观察的内外显现是世间的， 他起唯识仅仅是瑜伽的。 虽然对此可以运用理证， 但因为显现清晰是在未经观察的情况下， 所以显现的心识并非仅仅是考察的对象。 就像胜义谛虽然通过理证成立，但并非如此。 因为遮蔽真实义，所以是世俗， 因为是至上的所证悟之境。
English
Whatever is, its own nature, Characteristics, etc. Discern one and many, or seek contradictions. Therefore, all methods of discernment are included in it. The tenets of others and ourselves do not have that true "that". If it exists, it must exist in this way, This secret word applies to everything needed. If you examine this, there are many illogical things. Action and agent cannot be true, how can they be true? It must be independent and separate, This is like saying that a rabbit's head has no horns, and if it does, It must be white, not anything else. Neither self nor other admits, things cannot exist. Establishing such a definition is a foolish act. Abandon all appearances that seem to be searching for the object of investigation, Strive to enter the path of correct reasoning. This is the treatise on establishing the two selflessnesses, the sixth chapter. ༄། Treatise, the seventh chapter. Establishing the Two Truths. In order to cultivate after gaining correct certainty about the conclusion explained in that way, the two truths, Knowing the two truths, view and conduct will be completely purified. One will attain supreme wisdom on the meaning of the interpretable and definitive. The nature of oneself is the true emptiness, of consciousness, The object is merely the definition of conventional. The nature of oneself is truly established, of the noble ones, The object of wisdom is considered the ultimate truth. Gyaltshab also said: Children obscure the very truth, And the untrue appears everywhere. Bodhisattvas eliminate that, And the very truth appears everywhere. Meaningless and meaningful, Are called non-appearing and appearing. To the habitual tendencies of ignorance accumulated since beginningless time, Unstained by immediate causes of delusion, with clear appearance, That which is suitable as an object of acceptance and rejection, Is considered by the wise as the true conventional. The objects of sound and concept, imputation, And whatever appears due to immediate causes of delusion, And all the general meanings imputed by wrong views, Are definitely said to be the false conventional. The true conventional has two types: worldly and yogic, The external and internal appearances that are unexamined are worldly, Other-powered mind-only is merely yogic. Although reasoning proofs can be applied to that, Since clear appearance is in the state of being unexamined, Appearance and mind are not merely the object of examination. Just as the ultimate truth is established by reasoning, but it is not like that. Because it obscures the true meaning, it is conventional, Because it is the supreme object to be realized.
Tibetan
་དོན་དམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་ བདེན། །དོན་དམ་ཁོ་ནར་བདེན་པ་དོན་དམ་སྟེ། །ཞེན་ངོར་བདེན་པ་སྣང་ངོར་བདེན་པ་ གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཕྱིར་སྤྱིར་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་འཁོར་ དང་བཅས། །དོན་དམ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྟེ། །ལམ་ནི་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་རྗེས་སུ་འཇུག ། རྟོགས་བྱེད་དངོས་ནི་རང་ཡིན་དབྱེ་བ་མེད། །རྗེས་དཔག་རིག་ཤེས་དབང་ཡིད་ཀུན་རྫོབ་ འཇལ། །དོན་དམ་རྟོགས་བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད། །དམ་པའི་དོན་གྱི་སྤྱི་འཇལ་རིག་ཤེས་ 18-63 ཡོད། །རང་རིག་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་འབྱེད། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་ངོར་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་གཉིས། །རང་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་ དབང་གཉིས་ལ་རིམ་བཞིན་སྦྱོར། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་རང་གི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །དོན་དམ་ གཉིས་ཡིན་གཉིས་དང་རྣམ་ཤེས་ཙམ། །དོན་དམ་དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་ཁྱབ་པ་གཉིས། །ཀུན་ རྫོབ་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་རྣམ་གྲངས་པ། །སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དང་སྟོང་པ་ཙམ་པོའང་དེ། །བདེན་ མེད་ཇི་བཞིན་མ་གོ་ཚིག་སྤྱི་ཙམ། །ཇི་བཞིན་གོ་ན་སྤྲོས་པར་མི་འཆར་བས། །བློ་དམན་དོན་ དུ་བདེན་མེད་སོགས་འགོག་ཀྱང་། །བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཙམ་དབྱེ་བ་མེད། ཁྱབ་པའི་ དོན་དམ་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་ཉིད་ལའང་བདེན་གཉིས་དབྱེ། །གཉིས་ བྲལ་ཆ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྡོག་པས་དབྱེ། །བདེན་གཉིས་དབྱེ་གཞི་སྲིད་ཚད་ཤེས་བྱ་ཙམ། །བློ་ གཉིས་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་དང་འཁོར་འདས་དང་། །སྤྱོད་པོ་སྐྱེ་འཕགས་ཕྱིར་ནི་དགོས་པས་ དབྱེ། །ཡེ་ཤེས་ངོར་བྱས་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །བདེན་པ་འདི་དག་གཅིག་པ་བཀག་པ་ སྟེ། །ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །གཅིག་ན་ཀུན་རྫོབ་མཐོང་བས་གྲོལ་བ་དང་། ། གཅིག་ཤོས་ཉོན་མོངས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ འགྱུར། །མཐོང་ཐོས་ལས་གཞན་དོན་དམ་བཙལ་མེད་འགྱུར། །གཞན་ན་དོན་དམ་མཐོང་ ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ། །འཛིན་མི་ཟློག་དང་ཆོས་ཉིད་མིན་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་མེད་པ་དོན་དམ་ མི་འགྱུར་དང་། །གཉིས་ཀ་དུས་གཅིག་དམིགས་པར་ཐལ་ཞེས་གསུངས། །དོན་དམ་མཚན་ ཉིད་གཉིས་ལ་ཅི་རིགས་སྦྱོར། །བདེན་གཉིས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །མགོན་པོ་ སློབ་དཔོན་གཞན་དང་བདག་ཚིག་སྤེལ། །ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་སྟོང་སྣང་། །ཆོས་ ཉིད་འགྱུར་མེད་གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་བདེན། །གཟུང་བ་སྒྱུ་འདྲ་བསྟན་པའི
Chinese
是胜义谛。世俗谛唯于世俗为真，胜义唯于胜义为真。显现之境为真，现相之境为真，此二者皆为世俗。是故，总的来说，世俗即是虚假的。具有世俗境之各别识及其随行，具有胜义境者唯是智慧。道是具有境者，随顺胜义。证悟之本体是自证，无有差别。后得智、明觉、诸根、意识衡量世俗。证悟胜义者是无分别智。以明觉衡量圣者之义总相。 18-63 自证可分为世俗和胜义二者。于世间名言中，世俗有二谛。自宗唯有世俗和世俗谛。于遍计所执和依他起二者依次对应。世俗亦有自之世俗和胜义二者，即二谛和唯识。胜义之差别有能诠和所诠二者。世俗自性无有唯是能诠。离戏唯是和空性唯是亦是如此。若未如实理解无实，则唯是词句总相。若如实理解，则不会显现为戏论。故为下劣者之义，即使遮止无实等，无实、离戏、空唯是亦无差别。所诠之胜义是精华之智慧。或者，于胜义本身亦可分二谛。以二离之分和智慧之反体来区分。二谛之区分所依是存在之量和所知唯是。以二智、证悟方式二者、轮回涅槃，以及行者、凡圣之故而需要区分。于智慧境中，所作唯是真谛。遮止这些真谛是一体，从体性之门来说，不是一体亦非他体。若是一体，则见世俗即可解脱，且另一者会成为烦恼之对境，且如同彼无有差别般，世俗会改变。除了见闻之外，会变成无有可寻之胜义。若是他体，则即使见胜义，对于世俗，亦不能遮止执着，且不成其为法性，且世俗不成立，胜义不会改变，且二者会变成同时对境，如是宣说。胜义之体性，于二者随其应理而对应。安立二谛自性之方式是，怙主与论师互相辩论。有法如幻象般，显现真和空。法性不变，二空是智慧之真。所取是宣说如幻象般。
English
It is the ultimate truth. Conventional truth is only true in convention. Ultimate truth is only true in the ultimate sense. What appears to be true and what manifests to be true are both conventional. Therefore, generally speaking, convention is false. The individual consciousness with its retinue, which has a conventional object, and wisdom alone has an ultimate object. The path is that which has an object and follows the ultimate. The essence of realization is self-awareness, without difference. Subsequent cognition, intelligence, faculties, and consciousness measure the conventional. The realization of the ultimate is non-conceptual wisdom. Intelligence measures the general characteristics of the meaning of the holy ones. 18-63 Self-awareness can be divided into conventional and ultimate. In worldly parlance, there are two truths in convention. In our own system, there is only convention and conventional truth. These correspond respectively to the completely imputed and the dependent. Convention also has its own convention and the ultimate, which are the two truths and consciousness only. The difference in the ultimate is twofold: the expressible and the inexpressible. The absence of inherent existence in convention is only expressible. The mere absence of elaboration and the mere emptiness are also the same. If one does not understand the absence of reality as it is, it is only a general term. If one understands it as it is, it will not appear as elaboration. Therefore, for the sake of the inferior, even if one refutes the absence of reality, etc., there is no difference between the absence of reality, the absence of elaboration, and the mere emptiness. The ultimate of the inexpressible is the wisdom of the essence. Alternatively, even in the ultimate itself, one can distinguish between the two truths. They are distinguished by the part that is free from duality and the opposite of wisdom. The basis for distinguishing the two truths is merely the extent of existence and what is knowable. They need to be distinguished because of the two kinds of intelligence, the two ways of realization, samsara and nirvana, and the agent, ordinary beings and noble ones. In the realm of wisdom, what is done is only the truth. The assertion that these truths are one is refuted. From the perspective of essence, they are neither one nor different. If they were one, liberation would be attained by seeing the conventional, and the other would become the object of affliction, and the conventional would change as if there were no difference between them. Apart from seeing and hearing, there would be no ultimate to seek. If they were different, even if one saw the ultimate, one could not reverse attachment to the conventional, and it would not be the nature of things, and the conventional would not be established, and the ultimate would not change, and both would become objects at the same time, as it is said. The characteristics of the ultimate should be applied to the two as appropriate. The way to establish the nature of the two truths is that the protector and the teacher exchange words with others and with themselves. Phenomena, like illusions, appear as true and empty. The unchanging nature of phenomena, the emptiness of the two, is the truth of wisdom. What is apprehended is said to be like an illusion.