Tibetan
། ། 18-53 བདག་འཛིན་འདི་ཡི་དམིགས་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་རྣམ་པ་བདག་ཏུ་ལྟ། །འཁྲུལ་ ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གཏིང་ཚུགས་མ་ཡིན་པས། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་དང་རྒྱུད་མི་གཏོགས་པ་ལའང་། ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་སྲིད། །ཕུང་པོ་རིས་གཅིག་རེས་འགའ་ལྔ་ལ་སོགས། ། ངེས་མེད་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པའང་མཐོང་བ་ཡིན། །བདག་གིར་འཛིན་པའང་འཇིག་ཚོགས་ ལྟ་བ་སྟེ། །གཙོ་བོར་རྣམ་ཤེས་ལས་གཞན་རང་གཞན་རྒྱུད། །ཡོ་བྱད་སོགས་ལ་འཇུག་མོད་ ངེས་པ་མེད། །དེ་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཞེན་ཡུལ་དངོས་མི་སྲིད། །མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་ངོར་ བསྟུན་གང་ཟག་འདོད། །དངོས་པོའི་དོན་དུ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ ཙམ་དུ་བརྟགས་ཡོད་ཉིད། །མཐོང་པོ་སེམས་ཅན་སོགས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན། །དངོས་དང་ དོན་དུ་ཡོད་པར་དེ་འདོད་འཁྲུལ། །ལོག་པར་རིག་པས་མ་རིག་ཁྱད་པར་ཅན། །མ་རིག་དུ་མ་ རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །བློ་ཆེན་འགས་ཀྱང་མ་རིག་ཐ་སྙད་སྦྱར། །ཉོན་མོངས་གསུམ་དུ་ བསྡུ་བར་སྔར་བཤད་ཟིན། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཕུང་བོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་ འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་དེ་མི་དེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་ ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་དག་འབྱུང་དང་འཇིག་ པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །{བདག་ནི་ཉེ་བར་ ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །རྟག་པར་ན་ཆད།}སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་ དོན་སྐྱེས་བུ་གང་། །བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ནང་བདག་བུད་མེད་མིན། །སྐྱེས་མིན་མ་ ནིང་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཚེ་མི་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས། །ཁྱོད་བདག་ཕོ་འོ་སྙམ་དུ་སེམས། །སྐྱེས་པ་ བདག་མིན་མོ་གཟུགས་མི་འདྲའི་ཕྱིར། །བུད་མེད་མ་ནིང་ལ་ཡང་དེ་འདྲར་ཤེས། །མཚན་ 18-54 ཉིད་འགལ་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་པ་ཅི། །འདོད་ལྡན་བདག་ན་ཆགས་བྲལ་དེར་མི་འགྱུར། ། བཅིང་བ་བདག་འདོད་ན་ནི་གྲོལ་བ་མིན། །མཚན་ཉིད་འགལ་ཡང་ཡིན་ན་ས་སོགས་ཀྱང་། ། བདག་ཏུ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ན་སྣ་ཚོགས་འགལ། །ཚོར་བས་ མྱོང་ཕྱིར་མྱོང་བོ་བདག་ཡོད་མིན། །དེ་བདག་ཡིན་ན་ལེན་པོ་ལག་པ་དང་། །འགྲོ་བོ་རྐང་ ཡིན་དེ་ནི་ལེན་འགྲོ་མེད། །ལས་ནི་ལུས་ངག་སེམས་པས་བྱེད་མཐོང་ཕྱིར། །བདག་གིས་མ་ བྱས་ཅི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མྱོང་། །ཆ་ཤས་ལས་གཞན་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག་ སེམས་ནི་ནམ་ཡང་བདག་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ཡིན་ན་གཞན་དབང་མི་རྟག་འཁྲུལ། །དུ་ མར་འགྱུར་ཕྱིར་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་ཁྱབ་བྱར་གཅིག་ཡིན་ན། །སྔར་ བཤད་སྐྱོན་དང་ཁྱབ་བྱར་མི་གཅིག་ན། །བདེ་སྡུག་བདག་གིས་མྱོང་བ་མེད་པར་འགྱུར། ། དགེ་སྡུག་སོགས་དང་མ་འབྲེལ་ལས་འབྲས་དང་། །བཅིངས་གྲོལ་སོགས་ཀྱང་དེ་ལ་མེད་ པར་འགྱུར། །མཆོད་སྦྱིན་བདག་ན་ཡོན་ཏན་བཤེས་གཉེན་ཡང་། །བདག་གི་འདུ་ཤེས་ མཆོད་སྦྱིན་ལ་འཇུག་འགྱུར། །རི་བོའི་འདུ་ཤེས་བྱེ་བྲག་མེད་པ་བཞིན། །སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཚུལ་ ལས་ཀྱང་། བདག་ཅེས་བྱ་བ་བདུད་ཀྱི་སེམས། །ཁྱོད་ནི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཡིན། །འདུ་བྱེད་ཕུང་ པོ་འདིས་སྟོང་སྟེ། །འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། ། བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་ སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །མཆོག་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་ཕྱིར་དང་། །སྐྱེ་འཇིག་བློ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར། །སྐྱེ་བོས་འདི་ཡི་དབང་སོགས་ལས། །བདག་ནི་ཐ་དད་གྱུར་པར་ཤེས། །ལུས་བདག་ ཡིན་ན་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་དང་། །སེམས་བདག་ཡིན་ནའང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དབྱེ། །གཉིས་ ཀ་ལས་གཞན་ཡིན་ན་ཕྱི་ནང་ཚོལ། །ཚོགས་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་རྫས་སུ་མེད། །བདག་ལ་ ལུས་ལྡན་མི་རུང་མཚན་ཉིད་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བདག་པོའི་འབྲེལ། །གང་ 18-55 ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་སྐྱོན་བཅས་ཕྱིར། །མཚན་ཉིད་སྔར་བཀག་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་པ་མིན། ། བསྐྱེད་ན་མི་རྟག་དེ་བཞིན་གཞན་ལྟོས་འགྱུར། །ལུས་རྟེན་ཡིན་ན་བདག་ནི་སྐྱེ་དང་འཇིག ། བདག་རྟེན་ཡིན་ན་ལུས་ནི་རྟག་པར་ཐལ། །བདག་ལུས་ཕན་ཚུན་ཡོད་འདོད་བདག་པོའི་ འབྲེལ། །གཟུགས་ལ་བདག་ནི་ཕྱི་ནང་ཀུན་མ་དམིགས། །བདག་ལ་གཟུགས་གནས་ན་ནི་ འབྲལ་བ་འགལ། །བདག་གིས་བདག་བྱས་གཟུགས་སོགས་འདོར་ལེན་དབང་། །དགོས་ན་ དེ་ལྟར་མིན་ནོ་གཟུགས་མིན་ཕྱིར། །བླ་འོག་སོགས་དང་གནས་གཅིག་རུང་མ་ཡིན། །རྩྭ་ཤིང་ ས་ལ་བརྟེན་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་སོགས་མ་དམིགས་ཕྱིར། །བྱེད་ ཀྱང་མ་ངེས་ཕྱི་རོལ་ལ་ཡོད་ཕྱིར། །ལུས་སེམས་སྤྱི་བོ་བདག་ནའང་མི་རུང་སྟེ། །གཟུགས་ སེམས་གཅིག་ཡིན་ཅིག་ཤོས་འགལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་བདག་མེད་ནི། །ཐེག་པ་ཆེ་ ཆུ
Chinese
对于我执的所缘，是自相续的五蕴，视其形态为我。由于错乱，分别念并非根深蒂固，因此对于他人的相续和不属于相续的事物，也可能产生执著为我的想法。蕴的种类不定，有时是五蕴等，以不确定的方式产生也是可见的。执著为我所，也是坏聚见。主要对识蕴之外的自他相续、资具等产生执著，但不确定。那种执著的方式，所执著的对境实际上并不存在。未经观察，随顺世间而认为有补特伽罗。但实际上，从实物的角度来说，它从来不存在。仅仅是在名言中安立存在。能见者、有情等也与此相同。认为它们真实存在是错误的。以颠倒的智慧而与无明有所不同。由于与众多无明相关联，一些智者也使用了无明的名称。之前已经说过可以归纳为三种烦恼。龙树菩萨也说：如果蕴是我，则会成为生灭法。如果我异于蕴，则会失去蕴的体性。如果天神就是这个人，那么就会变成常法。如果天神异于人，那么就会变成无常。取蕴本身不是我，因为它们是生灭法。取蕴怎么会变成取者呢？{我不是取蕴，与取蕴不同是不合理的，因为是常法。}士夫不是地，不是水，不是火，不是风，不是虚空，不是识，如果都不是，那么除了这些之外，士夫又是什么呢？《百论》中也说：如果内我是女人，不是男人，不是非男非女，那么那时除了无知之外，你认为我是男人吗？男人不是我，因为男女形体不同。对于女人和非男非女也应如此理解。体性相违，事物怎么会是同一个呢？如果贪欲者是我，那么离贪者就不会是我。如果认为系缚者是我，那么就不是解脱者。如果体性相违也是同一个，那么地等也过度地变成我了吗？如果就是那个本身，那么就会有各种各样的矛盾。因为感受是由感觉产生的，所以感受者不是我。如果是我的话，那么拿东西的是手，行走的是脚，那手和脚就不是我了吗？
English
The object of this self-grasping is the five aggregates of one's own continuum, viewing their form as self. Due to delusion, conceptual thoughts are not deeply rooted, so it is possible to generate the idea of grasping as self even for the continuums of others and things that do not belong to the continuum. The types of aggregates are uncertain, sometimes five aggregates, etc., and it is seen that they arise in an uncertain manner. Grasping as mine is also the view of the aggregates of destruction. Mainly, it generates attachment to the continuums of self and others, possessions, etc., other than consciousness, but it is not certain. The way of grasping that, the object of attachment, does not actually exist. Without investigation, it is assumed that there is a person in accordance with the world. But in reality, from the perspective of reality, it never exists. It is only established as existing in mere convention. Sighters, sentient beings, etc. are also similar to this. It is wrong to think that they really exist. It is different from ignorance by inverted wisdom. Because it is related to many ignorances, some wise people also use the name of ignorance. It has been said before that it can be summarized into three afflictions. Nagarjuna also said: If the aggregates are the self, then they will become things that arise and cease. If I am different from the aggregates, then I will lose the nature of the aggregates. If the god is the same as this person, then it will become permanent. If the god is different from the person, then it will become impermanent. The aggregates of grasping are not the self, because they are things that arise and cease. How can the aggregates of grasping become the grasper? {I am not the aggregates of grasping, it is unreasonable to be different from the aggregates of grasping, because it is permanent.} The person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, if it is none of these, then what else is the person besides these? The Hundred Treatises also say: If the inner self is a woman, not a man, not a hermaphrodite, then at that time, apart from ignorance, do you think I am a man? A man is not me, because the bodies of men and women are different. The same should be understood for women and hermaphrodites. How can natures be contradictory and things be the same? If the greedy one is me, then the one without greed will not be me. If you think that the bound one is me, then it is not the liberated one. If contradictory natures are also the same, then is it not too much for earth, etc. to become me? If it is that very nature, then there will be various contradictions. Because feeling arises from sensation, the feeler is not me. If it is me, then the one who takes is the hand, and the one who walks is the foot, then are the hand and foot not me?
Chinese
因此，鉴于业是由身语意所造，我若未造，为何感受果报？由于除了部分之外没有集合，因此身语意永远不是我。如果一切都是，则受他者支配、无常、错乱。由于变成多种，因此我并不存在。如果以遍及的方式，遍及者与所遍及者是一体，则有前述的过失，如果遍及者与所遍及者不是一体，则我将不会感受苦乐。与善恶等无关，业果以及束缚解脱等，对它来说也将不存在。如果供养布施有我，功德善知识也是，对我的执着将趋入供养布施。如同山的概念没有差别一样。从论藏的方式来说，所谓我，是魔的心，你成了见者。此有为法蕴是空性的，其中没有有情。如同肢体集合，依赖于此而称为车一样，同样依赖于蕴，而称为世俗有情。为了追求殊胜的他者利益，以及具有生灭之智的缘故，从众生对此的支配等，得知我是不同的。如果身体是我，则会分开，如果心是我，也会区分心和心所。如果与两者都不同，则内外寻找。如果仅仅是集合的总体，则不是实有。对于我来说，拥有身体是不允许的，因为具有特征，以及因果、所依和能依、主人的关系。任何一个都不合理，因为具有过失。特征先前已遮止，不是互相产生。如果产生，则是不常的，同样会依赖他者。如果身体是所依，则我会有生和灭。如果我是所依，则身体会是常有的。我和身体互相存在，认为是主人的关系。对于色，我内外都无法确定。如果色存在于我之中，则分离是相违的。我造了我，有舍弃和取受色等的能力。如果需要，则不是那样，因为不是色。与上下等和同一处所不相容。不像草木依赖于土地一样，同样无法确定增长衰减等作用。即使造作也不确定，因为存在于外境。如果身体和心识的总体是我，也是不允许的，因为色和心识是一体，另一个是相违的。因此，人无我，是大乘的。
English
Therefore, since karma is seen to be created by body, speech, and mind, if I have not created it, why do I experience the results? Since there is no collection apart from parts, body, speech, and mind are never me. If everything is me, then it is subject to others, impermanent, and confused. Since it becomes many, therefore I do not exist. If, in the manner of pervasion, the pervader and the pervaded are one, then there are the aforementioned faults, and if the pervader and the pervaded are not one, then I will not experience happiness and suffering. Unrelated to virtue and vice, etc., karmic results and bondage and liberation, etc., will also not exist for it. If offering and generosity have a self, then merit and spiritual friends also, the attachment to self will tend towards offering and generosity. Just as the concept of a mountain has no distinction. From the perspective of the Abhidharma, what is called self is the mind of a demon, and you have become a seer. This conditioned aggregate is empty, and there is no sentient being in it. Just as a collection of limbs, relying on it, is called a chariot, similarly, relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being. In order to seek the supreme benefit of others, and because of having the wisdom of arising and ceasing, from the control of beings over this, etc., it is known that I am different. If the body is the self, then it will be separate, and if the mind is the self, then mind and mental factors will also be distinguished. If it is different from both, then search inside and outside. If it is merely a general collection, then it is not substantial. For the self, possessing a body is not permissible, because it has characteristics, and the relationship of cause and effect, support and supported, and owner. None of them are reasonable, because they have faults. Characteristics have been previously refuted, and they do not arise mutually. If they arise, then it is impermanent, and similarly, it will depend on others. If the body is the support, then the self will have birth and death. If the self is the support, then the body will be permanent. The self and the body exist mutually, and it is considered the relationship of owner. For form, the self is not determined inside or outside. If form exists in the self, then separation is contradictory. The self created the self, having the power to abandon and take form, etc. If needed, then it is not so, because it is not form. It is not compatible with above and below, etc., and the same place. It is not like grass and trees relying on the earth, similarly, the functions of growth and decline, etc., are not determined. Even if it creates, it is not certain, because it exists in the external environment. If the totality of body and mind is the self, it is also not permissible, because form and mind are one, and the other is contradictory. Therefore, the selflessness of the person is the Great Vehicle.