Tibetan
བདག་དང་བྱེད་པོ་འགོག་པ་ཡང་འདི་ལྟར། །བདག་ ཏུ་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་བདག་མཚན་མིན། །ངན་པར་གནས་མིན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲའི་ཕྱིར། ། གཉིས་ལས་གཞན་མེད་དེ་ནི་ནོར་བ་སྐྱེས། །དེ་ཕྱིར་ཐར་བ་ནོར་ཙམ་ཟད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ འཁྲུལ་བ་ཙམ་བརྟེན་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་རྟོགས་མི་འགྱུར། ། 18-52 རིག་མིན་རིག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ མིན། །བརྟེན་ནས་དངོས་རབ་སྐྱེ་བ་མངོན་འཇུག་ན། །སྐྱེ་བོ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་བྱས་ལ་བརྟེན། ། གང་ཕྱིར་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བ། །འདི་འདྲའི་མུན་ནག་རྣམ་པ་འདི་གང་ཞིག །གང་ ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །བརྟགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །མི་དམིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ པ་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཉོན་མོངས་རྒྱུ། །ཉེས་པ་གཉིས་ཕྱིར་དེ་ལས་འདི། །གཅིག་ དང་གཞན་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན། །ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། །དེ་རྫས་ཉིད་དུ་ཐལ་འགྱུར་ ཕྱིར། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་ན། །མཐོང་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སྒོ་ནས་ཀྱང་། །བུད་ཤིང་ མེ་བཞིན་གཉིས་སུ་ནི། །བརྗོད་མིན་མི་རུང་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཡོད་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ ཕྱིར། །དེ་རྐྱེན་མ་ཡིན་དོན་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་བ་པོ་ནས་ནི། །གྲོལ་བའི་བར་དུ་མི་འགྱུར་ རོ། །བདག་པོ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི། །མི་རྟག་མི་འདོད་འབྱུང་མི་བྱེད། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་ སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་གནོད། །ཉེས་པ་གསུམ་ཕྱིར་ལྟ་སོགས་ལ། ། དེ་ཡི་བྱེད་པར་རང་བྱུང་མིན། །བྱེད་པ་དེ་ཡི་རྐྱེན་ཅན་ཡང་། །ལྟ་སོགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན། ། བྱེད་པོ་མིན་ཕྱིར་མི་རྟག་ཕྱིར། །གཅིག་ཆར་རྟག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ པ་ནི། །རང་བྱུང་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གནས་དང་ཞིག་པ་ནི། །སྔ་ན་མེད་དང་མི་རྟག་ དང་། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྐྱེན་ཉིད་དུ་ནི་མི་རུང་ངོ་། །ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་རྣམ་བྱང་བའི། །གནས་སྐབས་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། །འཇུག་དང་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ ཀྱང་། །གང་ཟག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན། །གང་ཟག་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ནི། །འབད་མེད་ཐར་ པའམ་ཐར་བ་མེད། །གཅིག་དང་རྒྱུ་དང་ཟ་བ་དང་། །བྱེད་པ་དང་ནི་དབང་བསྒྱུར་དང་། ། བདག་པོའི་དོན་དང་རྟག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་དག་པའི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ དང་མ་གྲོལ་གྲོལ། །འདི་དག་ལ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ། །གཉེན་པོར་མཁས་པ་བཅུ་གསུངས་སོ
Chinese
对我和作者的破斥也是这样： 执著于我的自性不是我的相状， 不是处于恶劣境地，因为相状不同。 除了二者之外没有其他，那是错误的产生。 因此，解脱只是错误的止息。 如同仅仅依赖错觉，众生 不会了悟痛苦的自性是持续不断的。 非智与智性，痛苦与非痛苦， 法的自性不是它的自性。 依赖而事物生起显现时， 众生如何依赖他者的作为？ 因为不见存在而见不存在， 这是怎样的黑暗景象？ 补特伽罗并非实有， 被说成是假立存在。 不缘取颠倒， 以及遍计烦恼和烦恼之因。 因为两种过失，从那（补特伽罗）到这（蕴）， 不可说是一或异。 蕴聚成为我的过失， 以及它成为实有的过失。 因为在相状和世间中， 见到，也从论典的门径中， 如同木柴和火焰般二者， 不可说，不应理，因为能缘取。 因为二者存在，识才能生起， 它不是因，因为无意义。 因此，从有见者起， 直到解脱之间都不会改变。 如果主宰者是唯一的， 则应无常、不乐意、不生起。 必须从那（主宰者）成立相状， 对圆满菩提的三者有害。 因为三种过失，对于见等， 它的作者不是自生的。 作者也是具有彼之因的， 见等作者是不存在的。 因为不是作者，因为无常， 因为同时恒常进入。 见等作者， 不可能成为自生的。 同样，住和坏灭， 先前没有和无常， 以及没有第三种情况， 不可能成为因。 遍计烦恼和清净的， 断除状态的差别， 以及进入和持续的差别， 由补特伽罗来指示。 如果补特伽罗存在，一切 无需勤作即可解脱或无解脱。 一和因以及受用者， 作者和自在者， 主宰之义和常， 烦恼和清净之处， 瑜伽士和未解脱与解脱。 对于这些执著为我。 作为对治，智者宣说了十三种。
English
The refutation of the self and the agent is also like this: The nature of clinging to self is not the characteristic of self, It is not in a bad state, because the characteristics are different. There is nothing other than the two, that is the arising of error. Therefore, liberation is just the exhaustion of error. Just as by relying on mere illusion, beings Will not realize that the nature of suffering is continuous. Non-wisdom and wisdom itself, suffering and non-suffering, The nature of dharma is not its nature. When things arise and manifest dependently, How do beings rely on the actions of others? Because one does not see what exists and sees what does not exist, What kind of dark sight is this? The person is not substantially existent, It is said to be imputedly existent. Not apprehending the inverted, And the afflicted and the cause of affliction. Because of two faults, from that (person) to this (aggregate), It cannot be said to be one or other. The fault of the aggregates becoming the self, And the fault of it becoming substantially existent. Because in characteristics and in the world, Seeing, also from the gateway of treatises, Like firewood and fire, the two, Cannot be said, it is unreasonable, because it can be apprehended. Because the two exist, consciousness can arise, It is not a cause, because it is meaningless. Therefore, from the seer, Until liberation, it will not change. If the lord is one, Then it should be impermanent, unwilling, and not arising. It is necessary to establish the characteristics from that (lord), It harms the three of perfect enlightenment. Because of three faults, for seeing and so on, Its agent is not self-born. The agent is also conditioned by that cause, The agent of seeing and so on does not exist. Because it is not an agent, because it is impermanent, Because it always enters simultaneously. The agent of seeing and so on, Cannot be self-born. Similarly, abiding and destruction, Previously non-existent and impermanent, And because there is no third possibility, It cannot be a cause. The difference of states of complete affliction and purification, The difference of cutting off states, And the difference of entering and continuing, Are indicated by the person. If the person exists, all Would be liberated without effort or there would be no liberation. One and cause and enjoyer, Agent and controller, The meaning of lord and permanent, The place of affliction and purification, The yogi and the unliberated and liberated. For these, one clings to self. As an antidote, the wise have spoken of thirteen.