Tibetan
ཐམས་ཅད་དམ། སྨོན་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་གསུམ་པོ་དེར་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ཐུན་མོང་བའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་བའི་ སྨོན་ལམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གསང་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ སྨོན་ལམ་དང་། གཉིས་ཀར་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་སྨོན་ལམ་ མོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་དག་ནི་ནས། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅེས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ ལ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་བདག་ཉིད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ པའི་ལྡོག་ཆ་འཛིན་ལ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ལྡོག་ཆ་ འཛིན་པ་ཡིན་ཅིང་། གཉིས་ཀ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་བཅུ། ཐབས་མཁས་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པས་ཟིན་པས། རང་རྒྱུད་གྲོལ་ཞིང་གཞན་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་འདྲའོ། །དེས་ ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཀྱང་། སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀར་སྤྱད་དགོས་ཏེ། སེམས་ 17-598 ཅན་གྱི་དོན་དུ་གང་རླབས་ཆེ་བ། སྐབས་སུ་གང་བབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཀྱང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆེན་པ་དང་། འདོད་ཆེན་པ་མ་ཡིན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་པ་སྟེ། ཐོག་མར་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་འཁོར་ བ་སྲིད་ཀྱི་བར་གཞན་དོན་བྱེད་པ། རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་བཞག་གི་ བར་དུ། སེམས་ཅན་ཁོ་ན་སྒྲོལ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་འཁོར་བ་ན་གནས་པར་བྱ་ཡི། འཚང་ རྒྱ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་པ་སྟེ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་ སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོ། །དེ་བས་ན་དེ་གཉིས་སེམས་དང་ པོ་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་འདུན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱིས། བར་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་གཉིས་ཀར་ སྤྱོད་ལ། མཐར་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་པ་ནི། འཕགས་ པ་བྱམས་པ་བཞིན་དུ་འཇིག
Chinese
全部吗？ 所有的祈愿之境都包含在那三者之中。 第二，详细阐述：与大乘行共通次第相结合的祈愿，以及以菩萨的秘密不共通的身份所作的祈愿，还有包含两者之中的各种类别的祈愿。 第一种是：从“菩提行”到“恒常行持”之间。其中，菩提行是指为了他人的利益，自己获得无上圆满正等觉的行持，即自己执持成为圆满佛法的因的方面。而善行则是为了将其他众生安置于佛地而行持，即执持使其他众生成熟和解脱之因的方面。两者都是以大悲心和三轮无分别的智慧所摄持的，以布施等十度，以及善巧方便圆满所摄持，在使自相续解脱和使他相续成熟方面是相同的。因此，仅仅一位菩萨也需要行持两种行，因为为了众生的利益，哪种更重要，哪种更适合当下，就必须行持哪种。 然而，从发心最初阶段的祈愿的差别来看，菩萨有大愿者和非大愿者。 第一种是菩提行者，即首先自己成佛，然后在轮回存在期间利益众生，这是具有如国王般发心的菩萨。 第二种是，在没有将一个众生安置于佛地之前，为了仅仅度化众生，自己愿意安住于轮回之中，不愿成佛，这样发愿的是善行者，即具有如牧羊人般发心的菩萨。因此，这两种菩萨的差别在于最初发心的祈愿和意愿，但在中间的行持上，两者都是行持的，最终在果位上也没有差别。那么，菩提行者就像圣者弥勒菩萨一样……
English
All? All the objects of aspiration are contained in those three. Secondly, in detail: aspirations combined with the common stages of Mahayana practice, aspirations made in the capacity of the secret, uncommon identity of a Bodhisattva, and aspirations that show various categories that fall into both. The first is: from "Bodhi conduct" to "always practice." Among them, Bodhi conduct is the practice for the sake of attaining unsurpassed, perfectly complete enlightenment for the benefit of others, that is, holding the aspect of oneself becoming the cause of perfecting the Buddha's Dharma. Good conduct, on the other hand, is the practice for the sake of placing only other sentient beings on the Buddha's ground, that is, holding the aspect of the cause of maturing and liberating other sentient beings. Both are taken up entirely by great compassion and the wisdom of non-conceptualizing the three spheres, and are seized by the perfection of skillful means, such as generosity, etc., the ten perfections. They are similar in that they liberate one's own continuum and ripen the continuum of others. Therefore, even a single Bodhisattva needs to practice both conducts, because for the benefit of sentient beings, whichever is more important, whichever is more appropriate at the time, one must engage in that. However, from the difference in aspiration at the stage of the initial generation of bodhicitta, there are Bodhisattvas who are greatly desirous and those who are not. The first is the Bodhi practitioner, that is, first becoming a Buddha oneself, and then benefiting others for as long as samsara exists. This is a Bodhisattva with the mind of a king. The second is that until not a single sentient being is left behind, until they are placed on the ground of Buddhahood, for the sake of liberating only sentient beings, one will remain in samsara, and not become enlightened. Making such an aspiration is the good practitioner, that is, a Bodhisattva with the mind of a shepherd. Therefore, the difference between these two is in the aspiration and intention of the initial generation of bodhicitta, but in the intermediate practice, both practice, and ultimately there is no difference in the result either. So, the Bodhi practitioner is like the noble Maitreya...
Tibetan
་རྟེན་ན་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ལ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་པ་ནི་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། ཚོགས་རྫོགས་ཀྱང་དམ་བཅའ་མ་ རྫོགས་པས་མངོན་པར་སངས་མི་རྒྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་རིགས་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ ན། ཚོགས་རྫོགས་ནས་སངས་མི་རྒྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། སྒྲིབ་གཉིས་བྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་ རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་དམ་བཅའ་དང་སྨོན་ལམ་ཡང་། བློ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། དམིགས་ཡུལ་དངོས་པོ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐར་ ཕྱིན་པར་སྤྱོད་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ། ཞིང་ཁམས་ཀུན་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སྣང་བ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་{དཔས་[དཔའ་ 17-599 ]འདུལ་བ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། གནས་ཚུལ་མ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་ བའི་ཞིང་ཁམས་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཅིང་སྟོན་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞིང་འདིར་སངས་རྒྱས་སུ་སྟོན་པ་རྣམས་ ཀྱང་། ཞིང་གཞན་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདུལ་བ་ལ་སླར་ཡང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འབྱུང་སྟེ། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྔོན་རོལ་ ཏུ་སངས་རྒྱས་ཟིན་པ་ཡང་། ཕྱི་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་ཞིང་དང་སྐུ་ལུས་འོག་མིན་ སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཡིན་ན། གང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཚད་ དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞིང་དེར་ལོངས་སྐུའི་རྟེན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བར་གདོན་མི་ཟ་ ལ། མ་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པ་ལ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཉིས་ སུ་ཡང་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དེར་མ་ཟད་སྤྲུལ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་ འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་དམ་བཅའ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར། ད་དུང་སངས་མ་རྒྱས་ སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡོད་སྲིད་ནའང་། དགོས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དམ་ བཅའ་ཡང་དག་པ་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་འགོད་ནུས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པར་ གཟིགས་པ་དང་། དགོངས་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདུལ་བའི་ངོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚུལ་འཛིན་པ་ཡང་། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གཞན་དུ་ ན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་སངས་མི་རྒྱ་བ་ཞིག་སྲིད་ན་ནི་དེའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། སྒྲིབ་པའི་ཆ
Chinese
如果依靠，就会成佛。而行持善妙行者，如同普贤和文殊等一样，虽然积聚了资粮，但誓愿未圆满，因此不会现前成佛。难道不是有两种果吗？如果认为积聚了资粮却不成佛是不可能的，因为断除了二障，圆满了二资粮，那本身就是佛。以前的誓愿和愿望，也是为了调伏自心，而不是进入所缘的实物，因此也不必彻底实行。普贤和文殊等，在一切刹土显现为菩萨，也是菩萨以[勇]猛调伏而如此示现，并非实情。因为在佛陀所调伏的众多刹土中，也已经示现并且正在示现为佛陀本身。如同胜者弥勒等一样，在此刹土示现为佛陀的那些，在其他刹土和其他情况下，为了菩萨调伏，又会显现为菩萨。如同我们的导师在无量劫之前已经成佛，但之后也仍然不断示现菩萨的行持一样。因此，如果诸佛的根本刹土和身是密严刹土的受用圆满身，那么一旦圆满了二资粮，立即就会在那个刹土以报身的所依而现前圆满成佛，这是确定无疑的。而在不净的刹土中示现化身，则既有佛陀，也有大菩萨，不仅如此，还会以无量化身的方式显现。因此，即使如文殊等为了不舍弃以前的誓愿，而说“至今尚未成佛”也是有可能的。但对于与善妙行相关的真正誓愿，为了使所化众生生起欢喜并能够安立，而看到了有必要，并且考虑到菩萨以菩萨调伏的缘故而执持菩萨之相，也是考虑到恒常不断地显现。否则，如果存在圆满了二资粮却不成佛的情况，那么那是什么原因呢？是障碍的部
English
If one relies, one will attain Buddhahood. And those who practice the Good Conduct, like Samantabhadra and Manjushri, although they have accumulated the accumulations, they do not manifest Buddhahood because their vows are not fulfilled. Is it not that there are two kinds of fruits? If one thinks that it is impossible not to attain Buddhahood after accumulating the accumulations, it is because the very one who has purified the two obscurations and perfected the two accumulations is the Buddha. The previous vows and aspirations are also for taming the mind, and not for entering into the object of focus, so there is no need to thoroughly implement them. Samantabhadra and Manjushri, etc., appearing as Bodhisattvas in all realms, are also shown in this way because Bodhisattvas tame with [courage], but it is not the actual situation. Because in the many realms tamed by the Buddhas, they have already shown and are showing themselves as Buddhas. Like the Victorious Maitreya, etc., those who show themselves as Buddhas in this realm, in other realms and other situations, will again appear as Bodhisattvas for the sake of Bodhisattva taming. Just as our teacher attained Buddhahood countless eons ago, but afterwards still continuously showed the conduct of a Bodhisattva. Therefore, if the fundamental realm and body of the Buddhas are the Sambhogakaya in the Akaniṣṭha dense array realm, then once the two accumulations are perfected, they will immediately manifest perfect Buddhahood in that realm as the basis of the Sambhogakaya, this is certain. But in impure realms, the manifestation of Nirmanakaya can be both Buddhas and great Bodhisattvas, and not only that, but also manifest in the form of infinite manifestations. Therefore, even if it is said that Manjushri, etc., have not yet attained Buddhahood in order not to abandon their previous vows, it is possible. But for the true vows related to the Good Conduct, in order to make the beings to be tamed generate joy and be able to establish it, they saw that there was a need, and considering that Bodhisattvas hold the form of Bodhisattvas because of Bodhisattva taming, they also considered that it is constantly and continuously manifested. Otherwise, if there is a situation where one perfects the two accumulations but does not attain Buddhahood, then what is the reason for that? Is it the part of the obscuration?