Tibetan
། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀའི་ཡང་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་གསལ་བས། བཅུ་དགུར་བྱས་ ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་པའི་གོ་དོན་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་དེ་ ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་བཅུ་ ཡིན་པར་འཆད་པ་མི་ལེགས་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲ་བཤད་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་གསུངས་ པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་དང་ཧ་ཅང་འགལ་ཆེས་པས་སོ། ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོའི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་སྦྱར་ན་ཤིན་ ཏུ་མི་མཛེས་པ་བཞིན་ནོ། །མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ 17-524 གདམས་ངག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ དང་། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅུས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་ གསུངས་ན། སེམས་བསྐྱེད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ ངོས་འཛིན་པ་ནི་སྤྱིར་བཏངས་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཡང་ ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྨོན་སེམས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ནི་ དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྟོང་ཉིད་ ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་འཇུག དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས། དངོས་ གཞིའི་དུས་སུ་ཡང་དངོས་སམ་རྗེས་མཐུན་ཅི་འདྲ་ཡང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ལས་ དང་པོ་པ་ནས། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་གྱི
Chinese
因此，顶峰结合的见修二者的本质稍微清楚了，就算定为十九也可以。 那么，所谓“象征遍智之法”的含义，是指作为果的遍智，是获得它的因道次第的意思。如果解释为遍智的所证之境是十种，那就不好了。对于发心等等这些，加上遍智的词语，那就更不恰当了。就算勉强可以解释遍智的词义，但在声闻乘、波罗蜜多乘和密咒乘中，遍知一切相唯独是对圆满佛陀的智慧说的。因此，在任何情况下，这都与非常著名的说法相违背。 例如，虽然佛陀可以解释为长寿天，但如果这样使用术语，那就非常不合适。 那些象征之法也如所说：发心与诀窍，决择支分四，修行之所依，法界之自性，所缘与目的，披甲行之业，积聚定生十，能仁之遍知性。 如果这样说，那么发心，认为是为了他人的利益而获得圆满菩提，这只是一般的认识。仅仅如此，也只是愿菩提心而已。 如果它与六度行相关联，那么就称为行菩提心。凡是有行菩提心，也一定有愿菩提心。 仅仅是发心是如此，但是，般若波罗蜜多的修行转变为发心，需要以离戏论的见解为先导。对于没有如此证悟的众生，依靠空性而生起悲心。由此而发起，从而发心。因此，在正行的时候，无论是真实的还是随顺的，都需要被不分别三轮的空性所摄持。 在那时，发心和发心的所有行为，都将转变为般若波罗蜜多的道。 也就是从最初的业力者开始，直到没有获得佛果为止。
English
Therefore, the essence of both the view and meditation of the peak union is slightly clearer, and it is fine to set it as nineteen. Then, the meaning of the so-called "dharma symbolizing omniscience" means that the omniscience as the fruit is the meaning of the stages of the causal path to obtain it. It is not good to explain that the object to be realized of omniscience is ten kinds. For these such as bodhicitta, it is even more inappropriate to add the word omniscience. Even if the meaning of the word omniscience can be barely explained, in the Hearer Vehicle, the Paramita Vehicle, and the Mantra Vehicle, the all-knowing aspect is only said to be the wisdom of the perfect Buddha. Therefore, in any case, this is contrary to the very famous statement. For example, although the Buddha can be explained as the long-lived god, it is very inappropriate to use the term in this way. Those symbolic dharmas are also as said: bodhicitta and instructions, four branches of determination, the basis of practice, the nature of the dharmadhatu, the object and purpose, the action of wearing armor, the ten that necessarily arise from accumulation, the all-knowing nature of the Able One. If it is said like this, then bodhicitta, considering that it is to obtain perfect enlightenment for the benefit of others, is only a general understanding. Just that much is also just aspiration bodhicitta. If it is related to the six paramita practices, then it is called entering bodhicitta. Wherever there is entering bodhicitta, there must also be aspiration bodhicitta. Just bodhicitta is like that, but for the practice of the Prajnaparamita to turn into bodhicitta, it is necessary to have the view of non-proliferation as a prerequisite. For sentient beings who have not realized this way, compassion arises based on emptiness. Initiated by this, they generate bodhicitta. Therefore, during the main practice, whether it is real or conforming, it needs to be seized by the emptiness that does not distinguish the three spheres. At that time, all the actions of bodhicitta and bodhicitta will also be transformed into the path of Prajnaparamita. That is, from the very first karmic person until the attainment of Buddhahood.
Tibetan
་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་དེའི་རིགས་རྒྱུན་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཡོད་ ཀྱང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ཅིང་། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་དུ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་མ་ཡིན་ལ། མཐོང་ལམ་ ཐོབ་ནས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གདམས་ངག་ནི། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གིས། སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་གང་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ངག་ཚིག་གིས་རྐྱེན་བྱས་ 17-525 ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི། མཉམ་གཞག་གི་ལམ་དངོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ པའམ། སྔར་སྐྱེས་ལ་བོགས་ཕྱིན་པའམ། ཉེས་སྐྱོན་གྱི་གེགས་སེལ་བར་གྱུར་པའི་གནས་ སྐབས་དེ་ནི་འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་གི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་སུམ་དུ་འདོམས་པ་ལ་ བྱ་སྟེ། གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། འདོམས་པའི་ངག་ཚིག་ལ་ཟེར་ཡང་། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས། དེའི་དངོས་ཀྱི་གྲུབ་འབྲས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ པ་ལ་བྱའོ། ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནི། སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་སྟེ། ངེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ དང་དེ་འབྱེད་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུ་ཚོགས་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སྦྱོར་ལམ་དེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ཅིང་། མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ ཉིད་ཅུང་ཟད་རང་གིས་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་ མ་ཡིན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ ཡིན་པ་དང་། གང་མངོན་འགྱུར་བ་མ་འགགས་པའི་རྟོག་པ་དེ་དང་དེ་ཡང་། མཉམ་གཞག་ ཏུ་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱི། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་དག་འབྱུང་ཞིང་། དེ་དག་མ་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ མཉམ་གཞག་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཀུན་ཡང་མི་ རྟོག་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། བར་བར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་པ་ཅུང་ ཟད་འདྲེས་པ་ཡོད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ གསལ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མི་གསལ་བ་ནི། དཔེར་ན་སེང་རས་ཀྱིས་གདོང་གཡོགས་ཏེ་དངོས་ པོ་ལ་བལྟས་པ་བ
Chinese
之间具有发心之相。在佛地，虽然有其种姓无缘大悲，但发心之相则是颠倒的。在资粮道和加行道，发心也只是般若波罗蜜多的修持，而不是真正的般若波罗蜜多。获得见道之后，要知道才是真正的般若波罗蜜多发心。 口诀是：某位菩萨导师，对于引导弟子发起菩提心，以般若波罗蜜多的法开示的言辞为缘，使得弟子相续中生起般若波罗蜜多所摄持的，真实止观之道在相续中生起，或者对于先前生起的有所增益，或者消除罪障的障碍，这样的情况就是此处所说的口诀道。特殊的口诀是指获得教传的禅定之后，如来佛陀亲自教诫。口诀，按照字面意思来说，是指教诫的言辞，但以果为因命名，指的是其真实的成就果实生起于弟子的相续中。 决择支分是：此处指的是大乘加行道。决定是法性，而决择是见道，因此，其支分，也就是因的资粮就是它。加行道对法性获得显现，也以不分别的方式稍微自己觉知法性，但不是瑜伽士的现量证悟。并且，能取所取的分别念逐渐止息。而那些显现但未止息的分别念，虽然不在等持中生起，但在后得位中会生起，并且由于没有断除这些分别念的力量，等持也会稍微不清晰。所有这些加行道的智慧都是不分别、离戏论的相状，因此，虽然中间夹杂着少许分别念的执着，但其自性始终不是分别念。法性稍微清晰，稍微不清晰，例如用面纱遮住脸观看物体一样。
English
In between, it possesses the characteristics of bodhicitta. In the Buddha-land, although there is great compassion of that lineage without specific focus, the characteristic of bodhicitta is reversed. On the paths of accumulation and preparation, that bodhicitta is solely the practice of Prajnaparamita, not the actual Prajnaparamita. After attaining the path of seeing, one should know that it is the actual bodhicitta of the Perfection of Wisdom. The instruction is: A certain Bodhisattva teacher, regarding guiding a disciple to generate bodhicitta, takes the words of Dharma teachings on the Perfection of Wisdom as a condition, so that in his mind-stream, the actual path of Samatha-Vipassana, which is governed by Prajnaparamita, arises in the mind-stream, or it enhances what has previously arisen, or it becomes a state of eliminating the obstacles of faults, that is called the path of instruction shown here. A special instruction refers to obtaining the Samadhi of the Dharma lineage, and then being personally instructed by the Tathagata. The term "instruction," according to the literal meaning, refers to the words of instruction, but naming the result by the name of the cause, it refers to the actual fruit of achievement arising in the disciple's mind-stream. The limb of ascertainment is: Here, it refers to the Mahayana path of preparation. Determination is the nature of reality, and ascertainment is the path of seeing, therefore, its limb, that is, the accumulation of causes, is that. That path of preparation obtains the appearance of clarity on the nature of reality, and also slightly knows the nature of reality by itself in a non-conceptual way, but it is not the direct realization of a yogi. And the conceptual thoughts of grasping and being grasped gradually cease. And those conceptual thoughts that appear but have not ceased, although they do not arise in equipoise, they do arise in the subsequent attainment, and due to the power of not abandoning those, the equipoise is also slightly unclear. All these wisdoms of the path of preparation are of the nature of non-conceptual, free from elaboration, therefore, although there is a slight mixture of grasping of conceptual thoughts in between, its nature is never conceptual thought. The nature of reality is slightly clear and slightly unclear, like looking at an object with a veil covering the face.