Tibetan
多罗那他大师教言集JT348ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། 17-405 ༄༅། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། ༄། །གཞུང་ཤེར་ཕྱིན། ༄༅། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་ བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་ འགྲེལ་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཁྱབ་དང་ རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལ། །གུས་པས་བཏུད་ནས་མདོ་ འདིའི་དོན། །ཆ་ཙམ་འབྱེད་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། ། དེ་ལ་མདོ་འདིའི་མིང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཐོགས་ མེད་ཞབས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་དྲངས་ པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ དོན་སྦྱོར་བ་ཡི། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ དང་། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་གྲངས་ གསུམ་དང་། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནི། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ བཞིའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་དེའོ། །དེ་ཉིད་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གང་ གི་ཡང་ལྡོག་ཆ་དང་མ་སྦྲེལ་བར། རང་རྐང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ཞིང་། གནས་ 17-406 ལུགས་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་ སྒྲིབ་གཉིས་བྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སྐྱེས་བུར་ཐོབ་པ་ན། སྐྱེས་བུ་དེའི་འབྲས་ བུར་འཇོག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་སྦྲེལ་ནས། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དོན་ ལ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་དང་། གཞི་ལམ་ འབྲས་བུའི་ཆོས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་དུ་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་ དངོས་ནི་གདོད་མ་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་
Chinese
多罗那他大师教言集JT348《般若波罗蜜多心经》释论 无前妙说 17-405 ༄༅། །《般若波罗蜜多心经》释论 无前妙说 ༄། །经部般若。 ༄༅། །《般若波罗蜜多心经》之 释论 无前妙说 ༄༅། །嗡 斯瓦斯谛（藏文：ༀ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svāsti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 顶礼薄伽梵母般若波罗蜜多心经。 名为“无前妙说”之释论。 顶礼佛陀！ 具有周遍和 常恒之自性。 皈敬诸佛大悲之本体。 恭敬顶礼后，欲略释此经之 义。 生起欢喜。 此经之名为《薄伽梵母般若波罗蜜多心经》。 其中，所谓“般若波罗蜜多”，如圣者无著足所说，象头论师亦曾引述：般若与波罗蜜多无二。 彼智慧即如来。 所证彼 义结合之。 经道中彼为“彼”字。 如是说。 即自性般若、 果般若、道般若。 所诠义之般若有三种。 经部般若，即能诠词之般若。 般若之类别 有四种。 其中，自性般若，即诸法之实相，远离戏论之智慧，法界本来存在者。 即是施设“如来 藏”之名称所依之基础。 彼若未与基地、道、果之任何还灭分相连， 而独立存在时，则称为自性。 安住 17-406 之实相即是如来，亦是胜义谛之佛陀。 彼 于二障清净、二资圆满之士夫获得时，与必须将彼士夫之果 安立之理由相连，则称为果般若。 实际上，唯一之智慧，仅观待佛陀之士夫而为果，以基地、道、 果之诸法总相之角度而安立为自性。 因此，彼果 之实相乃是本来自然存在之
English
Collection of Teachings by Tāranātha JT348 Commentary on the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom: Unprecedented Excellent Explanation 17-405 ༄༅། །Commentary on the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom: Unprecedented Excellent Explanation ༄། །The Sutra Section of the Prajñāpāramitā. ༄༅། །Of the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom, A Commentary: Unprecedented Excellent Explanation ༄༅། །Oṃ Svasti. Homage to the Blessed Mother, the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom. A commentary called "Unprecedented Excellent Explanation." I pay homage to the Buddha! Possessing pervasiveness and eternal nature. To the Victorious One, the essence of great compassion. Having respectfully bowed down, I am delighted to explain a portion of the meaning of this sutra. Now, the name of this sutra is the Heart Sutra of the Blessed Mother, the Perfection of Wisdom. Among these, the term "Perfection of Wisdom" is as follows: As the venerable Asanga said, and as was also quoted by Dignāga: Wisdom and the Perfection are not two. That wisdom is the Tathāgata. That which is to be accomplished is joined with the meaning. In the texts, the word 'that' is used. Thus it is said. That is, the nature of the Perfection of Wisdom, the result of the Perfection of Wisdom, and the path of the Perfection of Wisdom. There are three aspects of the Perfection of Wisdom as the object to be expressed. The Sutra of the Perfection of Wisdom is the Perfection of Wisdom as the expressing words. There are four categories of the Perfection of Wisdom. Among these, the nature of the Perfection of Wisdom is the way things are for all phenomena, the wisdom free from elaboration, the dharmadhātu that has existed from the beginning. That is the basis upon which the term "Tathāgatagarbha" is applied. That very thing, without being connected to any reversing aspect of the ground, path, or result, when placed independently, is called nature. The abiding 17-406 reality itself is the Tathāgata, and is also the actual ultimate Buddha. When that is attained by an individual who has purified the two obscurations and perfected the two accumulations, it is connected to the reason why the result of that individual must be established, and is called the result of the Perfection of Wisdom. In reality, the one wisdom itself, only in relation to the individual who is a Buddha, is the result, and from the perspective of the general characteristics of the ground, path, and result, it is established as nature. Therefore, that actual result is primordially self-arisen.