Tibetan
ད་ཅིང་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པའི་དོན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལམ་ གྱིས་གསར་དུ་མ་བཅོས་པའི་དོན་དང་། དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཤུལ་ན་ཆོས་ཉིད་མི་གཡོ་ཞིང་བརྟན་པར་གནས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དངོས་མེད་སྟོང་ ཉིད་དང་གཅིག་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཅིག་གོ །རྣམ་ གཞག་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་གཉིས་ལས་འབྱུང་ བ་དང་། མདོ་ལུགས་ཀྱི་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་རྩ་འགྲེལ་དང་། ཡུམ་གསུམ་གནོད་ འཇོམས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུ་སོགས་ལམ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་འདི་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཅུའམ། རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཅུའི་གཉེན་པོར་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ནི་མེད་དང་ ཡོད་པ་དང་། །སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བའི་རྟོག་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད། །རང་དང་ཁྱད་པར་ རྟོག་དང་མིང་དོན་ཇི་བཞིན་དུ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་ 17-414 གསུངས་པ་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མེད་པའི་རྣམ་གཡེང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པའི་རྣམ་གཡེང་གི་གཉེན་པོའོ། །གཟུགས་སྟོང་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཉེན་པོའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྐུར་ འདེབས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་སོགས་ནི། སྟོང་ཉིད་དང་དངོས་ པོ་གཅིག་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་ པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཅེས་པ་ནི། ཐ་དད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་རྟོག་ པའི་གཉེན་པོའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནས་གང་བ་མེད་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་པས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་ཚུལ་སྤྱིར་བཀག་པས་བྱེ་ བྲག་ཏུ་འབྲེལ་བ་བཀག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཡང་བཀག་པ་སྟེ། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་དུ་རྟོག་པ་དང་། དོན་ཇི་ལྟ
Chinese
现在是看不到的意义。自性是无颠倒的自性，是未被道新造的意义。无实自性的意义是，诸事物从本以来未成立的空隙中，法性不动摇且稳固存在的意义。同样，就二十空性而言，自己的自性空性，与无物空性是一；他者的自性空性，与无实自性是一。这个分类非常清楚地出自密咒乘无上部的两种续部，以及经部的《中边分别论》的根本和注释，还有《三母经》、《八千颂义集》等，应当了解其道路。同样，《般若波罗蜜多经》也是十种戏论边或十种散乱分别念的对治。如云：“诸佛子之无与有，增益谤毁之分别，一与多性自差别，名义如是之执著，当正断除。”如是所说，无论具种姓的男子或具种姓的女子，凡是行持般若波罗蜜多，就是为了对治不存在的散乱。五蕴自性空，是对治存在的散乱。色是空性，是对治增益。空性是色，是对治谤毁。空性中无色等，是对治空性和事物为一的分别念。色亦不异于空性，空性亦不异于色，是对治差别分别念。一切法皆是空性，是对治世俗法以自性成立的分别念。从无生到无尽之间，是对治生等差别的分别念。无所得，是对法的所有方式作总的遮止，从而也遮止了特别的关联，因此也遮止了名义的关联，即如名而执著其义，如义
English
Now it is the meaning of being invisible. The essence is the undeluded nature, the meaning of not being newly created by the path. The meaning of the non-substantial essence is that in the emptiness where things have not been established from the beginning, the Dharma nature remains unmoving and stable. Similarly, in terms of the twenty emptinesses, the emptiness of one's own essence is one with the emptiness of non-things; the emptiness of the essence of the other is one with the non-substantial essence. This classification is very clearly derived from the two tantras of the unsurpassed Mantrayana, as well as the root and commentary of the Madhyānta-vibhāga of the Sutra system, the Three Mother Sutras, the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, and so on, one should understand the path. Similarly, this Prajñāpāramitā Sutra is also said to be the antidote to the ten extremes of elaboration or the ten kinds of distracted thoughts. As it is said: "The absence and presence of the sons of the Victorious Ones, the imputation and denigration of discrimination, oneness and multiplicity, self and difference, discrimination and name and meaning as they are, the clinging to manifestation should be rightly abandoned." As it is said, whether a son of good family or a daughter of good family, whoever practices the Prajñāpāramitā, is shown to be the antidote to non-existent distraction. The five aggregates are empty of their own nature, which is the antidote to existent distraction. Form is emptiness, which is the antidote to imputation. Emptiness is form, which is the antidote to denigration. Emptiness has no form, etc., which is the antidote to the discrimination of emptiness and things as one. Form is not other than emptiness, and emptiness is not other than form, which is the antidote to the discrimination of difference. All dharmas are emptiness, which is the antidote to the discrimination of the conventional dharmas as being established by their own nature. From unborn to unexhausted, it is the antidote to the discrimination of differences such as birth. No attainment, by generally negating the way of obtaining dharmas, also negates the particular connection, and therefore also negates the connection of name and meaning, that is, grasping the meaning as the name, as the meaning
Tibetan
་བ་བཞིན་མིང་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། ། གཞན་ཡང་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་ཉིད་བཀག་པས། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དོན་དུ་མེད་པའི་ མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་གོ་བར་འགྱུར་བས། དོན་དམ་དུ་མིང་དོན་གཉིས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མིང་དོན་གཉིས་བློ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྦྲེལ་བ་མ་གཏོགས། དོན་ལ་མིང་ གིས་སྟོངས་པ་དང་། མིང་ལ་དོན་གྱིས་སྟོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན། རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། འཁོར་ལོ་དང་པོར་གཏོགས་པ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན། གང་ལ་གང་མེད་པ་ དེ་དེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ཡང་དེ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡོད་པ་ དེ། དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ 17-415 འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས་ཟག་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ ཤིང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་དང་ནང་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་ གསུངས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། འཁོར་ལོ་བར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྒྱས་ པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་། མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ ལྟར་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རབ་ འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཁོར་ལོ་ ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་ལས་ནི་ལྷག་པར་ཡང་རྒྱས་ཤིང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། བཀའ་འཁོར་ ལོ་གསུམ་ཆར་གྱི་དངོས་བསྟན་དང་། ཤུགས་བསྟན་དང་། དགོངས་དོན་གྱི་གཙོ་བོའི་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྲིད་ཚད་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་ འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་འཇོག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། རང་སྟོང་རྣམ་དག་རྒྱལ་ བའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཡང་། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་ འདོད་པ་ནི། ཤི
Chinese
就像是对于名字进行分别念的对治品一样。 此外，由于色等事物本身被遮止，所有的世俗法都会被理解为没有意义的纯粹名称而已。因此，胜义谛中名与义二者从一开始就不成立，而在世俗谛中，名与义二者只是通过分别念的假立而连接，实际上名为空无意义，义为空无名称。 因此，如来导师亲自宣说，在初转法轮的《大空性经》中也说：“庆喜，因此，在什么上没有什么，就说它空于那个。虽然正确地随顺观察到这一点，但在那上面还有什么剩余，那个，就在那上面有。”要如实地彻底了解。庆喜，比如，诸漏已尽，无漏且不造作的解脱，这就是进入无上空性。”这样宣说。在《大空性经》中，也同样宣说了外、内、内外三种空性。在中间法轮的《般若波罗蜜多经》的广说中也说：“什么是其中的他性空性呢？如来们出现也好，不出现也好，法的住性，法性，法界，法无过失性，如是性，无错乱如是性，非他如是性，真实之边际，这就是住性。因此，什么是空于他性，那就是他性空性。” 善现，这就是菩萨的大乘。这样宣说。在末转法轮的经典中，更加广说和明示。三转法轮的一切经文的直接表示、间接表示和意旨的重点空性，唯有他空大中观，而不是像认为一切有为法自性空的宗派那样宣说的。因此，将一切世俗法从一开始就安立为自性空性的宗派，虽然是自空清净的胜者之意，但如果认为究竟的胜义谛界也自性空，那就是
English
It is like an antidote to the conceptualization of names. Furthermore, since the objects such as form are themselves negated, all conventionalities will be understood as mere names without meaning. Therefore, in the ultimate truth, name and meaning are not established from the beginning, and in the conventional truth, name and meaning are connected only by the imputation of mind. In reality, name is empty of meaning, and meaning is empty of name. Therefore, the Victorious Teacher himself declared, and in the great sutra of emptiness belonging to the first turning of the wheel, it is also said: "Ananda, therefore, that which is not in something is empty of that. Although one correctly observes this, whatever remains on that, that is what is on that." One should thoroughly understand as it is. Ananda, for example, the exhaustion of all defilements, the undefiled and uncompounded liberation, this is the unsurpassed entry into emptiness." Thus it is said. In the Great Emptiness Sutra, the three emptinesses of outer, inner, and outer-inner are also taught in the same way. In the extensive sutras of the middle turning of the wheel, the Prajnaparamita Sutra, it is also said: "What is the emptiness of otherness in that? Whether the Tathagatas appear or do not appear, the abiding nature of dharma, the nature of dharma, the realm of dharma, the faultless nature of dharma, suchness, uncorrupted suchness, non-other suchness, the ultimate limit, this is the abiding nature. Therefore, whatever is empty of otherness, that is called the emptiness of otherness." Subhuti, this is the great vehicle of the Bodhisattva. Thus it is said. In the sutras of the final turning of the wheel, it is taught even more extensively and clearly. The emptiness that is the main point of the direct teaching, indirect teaching, and intention of all three turnings of the wheel of the teachings is only the Other-Empty Great Madhyamaka, and it is not taught according to the system that holds all conditioned phenomena to be empty of self-nature. Therefore, the tenet that establishes all conventional dharmas as empty of their own nature from the beginning, although it is the intention of the self-empty and pure Victor, if one believes that the ultimate truth realm is also empty of self-nature, then it is...