Tibetan
མེད་ལ་ ཡང་གསལ་སྣང་འོལ་སྤྱི་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ མཉམ་གཞག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མངོན་འགྱུར་བ་འགགས་ཤིང་། འཛིན་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཙམ་པོ་མཐར་སོན་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ ལྟར་འཆར་ཏེ། སྐབས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ ལམ་ཆོས་མཆོག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ནས། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་རྣམ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། དབང་པོ་ཡང་རྣོན་པོ་ཁོ་ནའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་ ཅིང་། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེའི་ རྗེས་སུ་སྔར་ཡུན་རིང་པོར་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་ ཅིག་ཆར་སྨིན་ནས། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ མཐོང་བ། རྗེས་ཐོབ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་འབྱུང་བར་ 17-490 འགྱུར་ཏེ། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་སྔར་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ ཆེན་པོའི་དུས་ཀྱི་དེས་ཀྱང་། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་ལ་སྒྲུན་པར་མི་ནུས་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་མཐོང་ ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་ཞིང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དཔྱད་ཀྱི་ཕྱོགས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་གསལ་བར་རྟོགས་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཡོངས་ གཅོད་ཀྱི་ཕྱོགས་རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་སྟོབས་ ཀྱིས་མཐའ་དག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་མོད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་ལ་བསྟེན་ནས་ནི་རྟོགས་སོ། ། ལམ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྤངས་བ་དང་། མཚན་དཔེ་ རྗེས་མཐུན་ཅན་གྱི་ཡིད་ལུས་དངོས་གྲུབ་པ་དང་། ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ རྫོགས་པ་དུས་མཉམ། ཕྱི་ནས་མཐོང་ལམ་དེ་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་སྲིད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ལམ་ཉིད་དུ་གཏོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ནི་ཐབས་ལ་ མཁས་ཤིང་རྣམ་འཕྲུལ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་སྐབས་གཞན་ནས་མཐོང་ལམ་ཉིད་ལ་ ཡང་བསྐལ་པ་མང་པོར་གནས་པ་དང་། ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་རེ་རེ་ཡང་གསུམ་གསུམ་ དགུའི་དབྱེ་བ་བྱས་པ་སོགས་ཡོད་པའང་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་ངོ་མཚར་ཆེན་པོའི་གཏམ་ ཡིན་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ་ནི་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པར་གྲགས་པར་ལྟར་འཐད་དོ། ། མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དང་བཅས་པས་ས་དང་པོའི་ཕྱེད་འཁྱེར་ཞིང་། ས་དང་
Chinese
无有之上， 又显现光明，自然而生之时，是加行道之忍位。此后， 于等持中，能显现之能取所取之分别念止息，所取自性 无有，唯光明圆满究竟，后得时，显现亦如幻化，此时获得法门之大禅定，是加行道之世第一法。乃至获得禅定之身，具有 陀罗尼和禅定以及无量之化身，且获得唯利根之状态， 并具有不可思议之善巧方便之差别。此后，于彼 之后，往昔长久积累资粮，以及串习彼真实之果报 一时成熟，见道无分别之智慧，现量亲见法性， 具足后得无量功德，于一坐垫上生起， 17-490 成为等持和后得二者之功德，往昔加行道世第一法 之时，彼亦不能比拟百分百千分之一，如是见道 中，见法性之自性，且了知远离戏论等所有观察方面 之体性，断除增益，然于遣除方面，常恒坚固， 以及一切种相之体性，虽非以自力完全了知， 然依仗佛陀之语而了知。 彼道于相续中生起，以及舍弃轮回之身语意三者，以及具足 随顺相好之意生身成就，以及声闻缘觉之断证一切 圆满同时，之后见道于后得亦能长久安住， 彼等属于见道。菩萨圣者以善巧方便和自在化身之故，于其他时候，于见道 亦能安住多劫，且大小中三者各自亦有三三 九种之差别等亦无相违，而且是甚为稀有之谈说， 然小乘之见道则不容有是，如是宣说较为合理。 见道连同后得，执取初地之一半，以及地和
English
Above the state of non-existence, When the clear light arises spontaneously, it is the forbearance of the path of joining. Thereafter, In meditative equipoise, the manifest conceptualizations of grasper and grasped cease, and the grasped is without self-nature, with only the clear light reaching its culmination. In the subsequent attainment, appearances arise like illusions, and at this time, the great samadhi of the door of Dharma is attained, which is the supreme Dharma of the path of joining. Up to the point of attaining the body of samadhi, possessing dharanis, samadhis, and infinite emanations, and also attaining the state of being solely sharp-witted, and possessing immeasurable distinctions of skillful means. After that, following this, the fruits of accumulating merit for a long time in the past, and of familiarizing oneself with that very reality, ripen all at once. The wisdom of non-conceptualization of the path of seeing, directly seeing the Dharmata, endowed with immeasurable qualities of subsequent attainment, arises on a single seat, 17-490 becoming the qualities of both meditative equipoise and subsequent attainment. Even the supreme Dharma of the path of joining in the past cannot compare to one hundred thousandth part of it. Thus, on the path of seeing, the self-nature of Dharmata is seen, and all the characteristics of the aspect of analysis, such as being free from elaboration, are clearly realized, and imputation is severed. However, in the aspect of complete elimination, the characteristics of permanence and stability, as well as all aspects, are not fully realized by one's own power, but are realized by relying on the words of the Buddha. That path arises in the continuum, and the three doors of body, speech, and mind of samsara are abandoned, and the mind-made body with concomitant signs and marks is accomplished, and all the abandonment and realization of Hearers and Solitary Realizers are perfected simultaneously. Afterwards, that path of seeing can also abide for a long time in the subsequent attainment, and these belong to the path of seeing itself. Bodhisattvas, being skillful in means and possessing emanations, can abide on the path of seeing itself for many eons at other times, and there are also divisions into three each of large, medium, and small, making nine in total, which is not contradictory and is a very wonderful tale. However, it is said that such a thing is not possible for the path of seeing of the Lesser Vehicle, and it seems reasonable to say so. The path of seeing, together with the subsequent attainment, takes half of the first ground, and the ground and
Tibetan
པོའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ ནི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ཡང་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པ་ལས། དེ་ དག་གི་སྤངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། འཕྲིན་ལས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ པའི་ཚུལ་སོགས་རྣམ་གཞག་མཐའ་ཡས་ལ། དེ་དག་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་དང་། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ནང་གི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་ དང་། གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ། མདོ་སྡེ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ 17-491 དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་ནུས་ན་མདོ་སྡེ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་ དམིགས་གཏད་དུ་བྱས་ནས། ཞིབ་བཤད་རྣམས་རྗེ་བཙུན་གྱི་རྒྱན་དང་དབུས་མཐའ་རྣམ་ འབྱེད་སོགས་ལས་བླང་བར་བྱ་ལ། གཞན་དབུ་མ་འཇུག་པར་གྲགས་པ་ལས་བསྟན་པ་ སོགས་ནི། ལྷག་ཆད་ནོར་གསུམ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་རྟོན་པར་མི་འོས་པའང་སྣང་ངོ་། ། འདིར་ས་བཅུའི་ངོ་བོ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་ན། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག །ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་མཉམ་པར་གཞག །ཆོས་ལ་ང་ སྤངས་རྒྱུད་དང་ཀུན་ཉོན་མོངས། །རྣམ་པར་དག་པ་ཐ་དད་ང་རྒྱལ་མེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ བློ་ཐོབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ། །ཞིང་རྣམས་སྦྱོང་བ་སེམས་ཅན་སྨིན་བྱེད་པ། །མཁས་པ་མཐུ་ ཆེན་ལུས་ཡོངས་རྫོགས་པ་དང་། །ངེས་པར་བསྟན་ལ་མཁས་པ་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའོ། ། སྤྱིར་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཀ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་སྦྱིན་ པ་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་ནི། ལུས་ངག་གི་ལྟ་ཅི་སྨོས་སེམས་ཀྱི་ཉེས་ལྟུང་ ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང་། ཉེས་ལྟུང་མེད་པ་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་ བསྒྲིམ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སྤྱོད་པའོ། །ས་གསུམ་པ་ནི་སྤྱིར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་ནི། སྔ་རོལ་ནས་ཐོབ་ཟིན་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཡང་གཞན་མུ་སྟེགས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ སོགས་དང་རིགས་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ
Chinese
后的那一半 是修道。从二地到十地也是修道， 那些的断除、证悟、功德的差别和事业如何行 之理等，名相无边。那些在《圣十地经》中广说， 以及《圣宝积经》中的《无尽慧所问经》， 还有《解深密经》等等，广大的经藏 17-491 中应当了解。如果不能那样，就以任何一部经 作为目标，详细的解释从《宝性论》和《辨中边论》 等中取舍。其他如《入中论》所说 等，因为具有增减错三者，所以似乎不值得信赖。 这里稍微说一下十地的体性。大宝法王说：菩提心 萨埵见解极清净，戒律极其清净平等住，于法我 舍弃相续及诸烦恼，清净各别无我慢，一刹那 得智舍弃成平等，清净刹土成熟诸有情，智者大力 身圆满，善巧开示灌顶是。就像这样说的一样，初地极喜地是：因为现证法性， 所以见解极清净，并且真实获得无分别的智慧。 总的来说，虽然在一切地中都是完全修持十度，但这里主要是修持布施。 二地是：身语且不说，就连心的小小过失 也完全没有行持，并且对于没有过失的那种状态是自然而然地进入，不需要 努力，因此戒律极其清净，是修持戒律的波罗蜜多。三地是：一般来说，无色定等世间的共同禅定， 以前就已经获得，但这里是菩萨 们自己的共同行境，但不是其他外道和、声闻和 缘觉们的共同行境，与无色定 等同类的禅定。
English
The latter half of the period is the path of meditation. From the second to the tenth bhūmi, it is also the path of meditation. However, the differences in their abandonment, realization, qualities, and how their activities are carried out, are limitless in their distinctions. These are extensively taught in the *Ten Bhūmi Sūtra*, as well as in the *Inexhaustible Intelligence Question* within the *Ratnakūṭa Sūtra*, and also in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, etc. It is necessary to learn about these from the vast collection of sūtras. 17-491 If one is unable to do so, then one should focus on any one sūtra, and take the detailed explanations from texts such as the *Ornament of the Mahāyāna Sūtras* and the *Distinguishing the Middle from the Extremes*. Other teachings from what is known as the *Madhyamakāvatāra*, etc., appear to be unreliable because they contain the three faults of excess, deficiency, and error. Here, I will briefly mention the nature of the ten bhūmis. The great Regent said: "Bodhisattvas' views are completely pure, their ethics are extremely pure and they abide in equanimity. Regarding the Dharma, they abandon self, continuum, and all afflictions. They are completely pure, distinct, and without pride. In an instant, they attain wisdom, abandoning and becoming equanimous. They purify the fields and ripen sentient beings. They are wise, powerful, with a complete body, and skilled in definitely teaching empowerment." This is like what was said. The first bhūmi, the Joyful, is: because of directly realizing the nature of reality, their views are completely pure, and they genuinely attain non-conceptual wisdom. In general, although all ten perfections are fully practiced in all the bhūmis, here the main practice is generosity. In the second bhūmi, not to mention body and speech, even the slightest fault of mind is completely unpracticed, and one naturally enters into that state of being without fault, without needing to make effort. Therefore, ethics are extremely pure, and it is the practice of the perfection of ethics. The third bhūmi is: in general, the common worldly concentrations such as the formless absorptions, have already been attained from before, but here, although they are the common sphere of activity for the Bodhisattvas themselves, they are not the common sphere of activity for other tirthikas, śrāvakas, and pratyekabuddhas. Concentrations of the same type as the formless absorptions and so on.