Tibetan
རྟེན་འབྲེལ་རིམ་པ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན། ལུས་འབྱུང་དང་ལུགས་ཟློག་གི་ རྟེན་འབྲེལ་དུ་མདོ་དུ་མ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་ཟློག་ལ་རྒ་ཤི་ནས་མ་རིག་པའི་ བར་དུ། མས་ཟློག་ཁོ་ན་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་བཤད་སྒྲོས་ཕྱོགས་རེ་ལ་བརྟེན་ནས། དབང་ ཟ་བའི་སྤྱོད་པའོ། །མ་རིག་པ་གང་ལས་སྐྱེས་ཞེས་མངོན་པར་བརྟགས་ན། བདག་ལས་མི་ སྐྱེ། གཞན་ལས་མི་སྐྱེ། གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱང་མིན་པས། མ་རིག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ སོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གནས་པའི་དངོས་པོ་མ་བྱུང་ངོ་། །གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྒྱུ་ མེད་པས་མི་འཇིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་མ་རིག་པ་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བས་རང་ བཞིན་མེད་དེ། འདུ་བྱེད་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ཡང་དེ་དག་འདྲའོ། །ཡང་དག་པར་གནས་ཚུལ་ ལ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་། འགགས་པ་མེད་ལ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཙམ་ལས། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འབྲས་བུའི་སྣང་ཆ་ཙམ་ཞིག་འཆར་བ་ མ་བཀག་པ་འདི་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་མ་ཟད། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་རིགས་མཐའ་དག་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་དོན་དམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་ཟེར་ ཏེ། གནས་སྐབས་པའི་དོན་དམ་ཙམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པ་ནི། དོན་དམ་ཉིད་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནས། རྒ་ཤིའི་བར་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གནས་ ཚུལ་ལ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བས། མ་རིག་པ་འགགས་པ་ནས་རྒ་ཤི་འགགས་པའི་བར་ ཡང་། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློའི་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ལས། གཞན་གནས་ཚུལ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་བུ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཤི་བ་དེ་བས་ཀྱང་མི་འཐད་པ་བཞིན་ ནོ། །ཀུན་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་དག་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ 17-477 མེད་ཙམ་གྱི་མཐའ་བྲལ་དེ་ཡང་མཐའ་དང་བཅས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ ལས། ཡང་དག་པར་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་མ་རིག་པ་ ནས་དོན་དམ་པའི་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་ཡང་འཇོག་ཅིང་། མ་རིག་པ་འགགས་པ་དོན་དམ་པ་ནས་ རྒ་ཤི་འགགས་པ་དོན་དམ་པའི་བར་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ འཁྲུལ་ཆོས་མ་ཡིན་གྱི། གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་ཤིང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལ
Chinese
仅仅是这两种缘起次第，因为在许多经中都说了顺生和逆转的缘起。对于逆转来说，从老死到无明之间，认为只需要逆转，这是依赖于片面的说法，是专断的行为。如果明显地考察无明从何而生，不是从自生，不是从他生，不是从二者生，也不是无因，所以，无明是不生的。因为不生，所以没有存在的实物产生。因为没有存在，所以没有坏灭的因，因此不会坏灭。这样一来，无明远离生、住、灭三者，因此没有自性，从行到老死之间也是如此。在真实的存在方式上，没有生，没有灭，虽然本来没有成立，但是仅仅是从无而显现的因缘聚合，不遮止从无而显现的果的显现，这叫做脱离四边的缘起。 这不仅适用于十二缘起支，而且适用于种子和苗芽等一切因果缘起的种类。这被称为胜义谛的缘起，仅仅是暂时的胜义谛。世俗缘起的法性，一切种类的智慧，就是胜义谛本身的缘起。其中，从无明到老死，完全是烦恼的十二缘起支，仅仅是错觉的显现，在实相上从来没有存在过，因此，从无明灭到老死灭之间，也仅仅是瑜伽士心识的显现，而不是在其他实相上存在，就像梦中的孩子从来没有存在过一样，那么他死去就更不合理了。由于清净的缘起从一开始就没有成立，因此，那些仅仅是没有自性的离边，也是相对于有边而由心识安立的，实际上并不存在。一切种类的智慧，也安立为胜义谛的无明到胜义谛的老死之间，也存在胜义谛的无明灭到胜义谛的老死灭之间。这种智慧不是从无而显现的错觉之法，而是进入了实相，真实成立的，但是对于它
English
These are only the two sequences of dependent origination, because many sutras speak of the dependent origination of arising and reversing. For the reversing, from aging and death to ignorance, the belief that only reversing is necessary relies on one-sided explanations and is an act of usurpation. If we clearly examine from where ignorance arises, it does not arise from itself, it does not arise from others, it does not arise from both, nor is it without cause, therefore, ignorance is unborn. Because it is unborn, the entity of abiding does not arise. Because there is no abiding, there is no cause for destruction, therefore it does not perish. Thus, ignorance is devoid of the three—arising, abiding, and ceasing—therefore it has no nature. From formations to aging and death, it is the same. In the true state of being, there is no birth, no cessation, and although it has never been established from the beginning, merely from the assembly of causes and conditions that appear as if they exist, the appearance of the result that appears as if it exists is not prevented. This is called dependent origination that is free from the four extremes. This should be applied not only to the twelve links but also to all kinds of cause-and-effect dependent origination, such as seeds and sprouts. This is called the ultimate dependent origination, which is merely a temporary ultimate truth. The nature of conventional dependent origination, the wisdom of all aspects, is the dependent origination of the ultimate truth itself. Among them, from ignorance to aging and death, the twelve links of complete affliction are merely illusory appearances and have never existed in reality. Therefore, from the cessation of ignorance to the cessation of aging and death, it is merely the appearance of the yogi's mind, and it does not exist in any other reality, just as a child in a dream never exists, so his death is even more unreasonable. Because the pure dependent origination has not been established from the beginning, those separations from extremes that are merely without nature are also established by the mind in relation to what has extremes, but they do not truly exist. The wisdom of all aspects is also established between the ultimate ignorance and the ultimate aging and death, and there is also between the ultimate cessation of ignorance and the ultimate cessation of aging and death. This wisdom is not an illusory phenomenon that appears as if it exists, but it has entered the true state of being and is truly established, but for it
Tibetan
་ གཟུང་འཛིན་དང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་མ་རིག་པ་གདོད་མ་ནས་མེད་ན། དོན་དམ་པའི་མ་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དོན་ དམ་པའི་མ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། མ་རིག་པ་འགགས་པ་དོན་དམ་པ་ཡང་མ་ རིག་པ་འགགས་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ བ་དང་སོགས་ལ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། ནང་ལུས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། དེ་ དག་གི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་ བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་བདེ་བར་བཟུང་ན་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བས་བྱ་ བྱེད་ཐམས་ཅད་བསླུས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་དང་མཐུན་པའི་བློ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉམས་མྱོང་གི་སྒོ་ནས་མི་བསླུ་བས་ན་བདེན་པ་ཞེ་བྱའོ། ། མི་བསླུ་བ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་ པའི་བདེན་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་བདེན་ པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་ དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ངོར་བདེན་པའམ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ངོ་བོར་བདེན་པའི་དོན་ མ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པའོ། །འཕགས་པའི་ 17-478 བདེན་པའི་གོ་དོན་ཀུན་འབྱུང་དང་། ལམ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་དེ་དང་ འདྲའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། སྤྱི་ལྡོག་ནས་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་ཀུན་འབྱུང་ དུའང་འཇོག་མོད་ཀྱི། འདིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་ ངོ་། །ལམ་བདེན་དངོས་ནི། མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསར་ བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྗེས་མཐུན་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་ སྟེ། ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འགོག་བདེན་ནི་གནས་སྐབས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་གསར་དུ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་ འགོག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་འཁོར་འད
Chinese
没有能取所取和名言分别的法。如果说无明从本初就没有，那么，胜义无明以自性从本初成立相违吗？胜义无明不是无明，无明止息胜义也不是无明止息，为什么会相违呢？同样，痛苦等等，这里所说的痛苦是：近取蕴五蕴及其所依处，即有情众生的处所器世界，以及内身心的事物，以及它们的受用，一切都与三种痛苦的任何一种相关联，所以是痛苦。如果把痛苦执为安乐，那么，与自相相违，一切所作所为都会被欺骗，而认识到那是痛苦，是因为是与境相符的智慧，从经验的角度来说不会被欺骗，所以称为谛。不欺骗的那个也是仅仅由圣者们现量证悟的缘故，是圣谛。轮回的处所、身体、受用等是痛苦是真实的，是苦圣谛的意义。所谓谛，不是在胜义观察的理智面前是真实的，也不是在圣者的等持自性中是真实的，而是世俗名言量之境，在名言中是真实的。圣谛的含义，集谛、道谛、灭谛的任何一方面也与此相同。集谛是痛苦之因，总的来说，任何是痛苦的，也可以安立为集谛，但这里，无论是业还是烦恼，那一切都是集谛。道谛的真实是：以见道、修道、无学道三者所摄的，新产生的智慧，从因缘所生的那些，以及随顺的凡夫道，道谛的自性是八支圣道和十度等等。其中最主要的是正见和道智慧波罗蜜多。灭谛有暂时性和究竟性两种，第一种是：通过修道新断除的障碍的断除，即各个分别的断除，后一种是轮回...
English
There are no phenomena of grasping and apprehending, nor of verbal constructs. If ignorance has never existed from the beginning, then, is it contradictory to say that ultimate ignorance is established by its own nature from the beginning? Ultimate ignorance is not ignorance, and the cessation of ignorance is not the cessation of ultimate ignorance, so why would it be contradictory? Similarly, suffering and so on, here suffering is: the five aggregates of clinging together with their basis, that is, the container world, the abode of sentient beings, and the inner body and mind, and all their enjoyments are related to any of the three sufferings, so it is suffering. If suffering is taken as happiness, then, it contradicts its own characteristics, and all actions will be deceived, but knowing that it is suffering is because it is a wisdom that corresponds to the object, and it is not deceived from the perspective of experience, so it is called truth. That which is not deceptive is also realized directly only by the noble ones, so it is the noble truth. The place, body, and enjoyment of samsara are suffering is true, which is the meaning of the noble truth of suffering. The so-called truth is not true in the face of the wisdom that examines the ultimate meaning, nor is it true in the nature of the samadhi of the noble ones, but it is the object of the conventional valid cognition, and it is true in the conventional. The meaning of the noble truth, any aspect of the origin of suffering, the path, and the cessation of suffering is the same as this. The origin of suffering is the cause of suffering, in general, anything that is suffering can also be established as the origin of suffering, but here, whether it is karma or affliction, all of that is the origin of suffering. The reality of the path truth is: those newly arising wisdoms that are included in the three paths of seeing, meditation, and no more learning, which are born from causes and conditions, and the corresponding paths of ordinary people, the nature of the path truth is the eightfold noble path and the ten perfections, and so on. The most important of these are right view and the path of wisdom perfection. The cessation truth has two types: temporary and ultimate, the first is: the abandonment of the newly abandoned obscurations through meditation, that is, the abandonment of each separate, the latter is samsara...