Tibetan
ས་དེ་ནས་སྨོས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྱེའུ་གང་གི་རིགས་རུས་ཆོ་འབྲང་རྟོགས་དཀའ་ བར་གྱུར་ན། རིགས་དང་རུས་ནས་མི་སྨོས་པར་མཚན་མ་མངོན་རྟགས་ཅན་གྱི་གོས་ལས་ བརྩམས་ནས། ཁྱེའུ་དམར་པོ་དང་། ཁྱེའུ་སེར་པོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ ལས། ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཅེས་པ་ནི། ངར་འཛིན་ ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པས་ལས་གསོག་ཅེས་པའམ། ངར་འཛིན་ཡོད་ན་འཁོར་བར་འཕེན་ བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་གསོག་ཐུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ངར་འཛིན་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ ཏུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། འཕགས་པ་ཀླུས་ནི་མ་རིག་པ་བདག་འཛིན་དུ་བཞེད་པའི་གསལ་ཁ་ མེད་ལ། མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ལ་གྲོགས་བདག་འཛིན་ངེས་པར་དགོས་པའི་རྣམ་གཞག་ འདི་ཡང་། འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ 17-474 དང་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ། ཁམས་ གསུམ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འཁོར་བ་འཇུག་ཚུལ་གྱི་རྟེན་ འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལས་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་སྤྲོས་བྲལ་དང་སྙིང་པོ་ལ་རྨོངས་པ་དེ་གཉིས་ ནི། འཇིག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པ་དག་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པའི་ངོས་འཛིན་འཇིག་ ལྟ་ལ་བྱེད་པ་ཟབ་ཁྱད་དུ་རློམ་པ་ནི། ཟན་གྱི་ངོས་འཛིན་སྤང་ཟན་ལ་བྱེད་པ་ཟབ་ཁྱད་དུ་ འདོད་པ་ལྟར། ཟབ་ཚུལ་གོ་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་དུ་གཏོགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་ མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཞིག་གསོག་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ འབྱུང་ངོ་། །མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་དེ་བྱས་ཤིང་། བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ཏེ་ལས་དེའི་བག་ཆགས་དང་ས་བོན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེའི་མཐུ་ལས། ཚོགས་ དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་བག་ཆགས་དེས་བསླད་པའི་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། ལས་བསགས་པའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དང་། བར་དོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འགྱུར་བ་ཅན་དེ་ནི་ རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ཉིད་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་མ་ཐག་པ་ན། ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་ རྣམ་ཤེས་ཏེ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་དང་། ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གྱི་འབྱུང་བ་ དང་འབྱུང་གྱུར་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་དག་ འཕེལ་བ་ལས། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བྱུང་བ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཡ
Chinese
从那里说起，例如，如果难以辨别某个孩子的种姓、血统、家族，那么就不从种姓和血统说起，而是从具有明显标志的衣服开始，说“红色的孩子”和“黄色的孩子”等等。《宝鬘论》中说：“有我执也有业，从那也有生。”这是说，我执等烦恼会造业，或者说，有我执就能造作投生轮回的新业。但这并不是说我执是无明的支分，而且圣者龙树也没有明确地认为无明是执我。而且，无明的支分必须要有执我作为助伴的这种观点，也只是针对轮回于三界的情况。这是声闻二部和共通的观点。在大乘不共的场合，超越三界，与清净相顺的轮回流转方式的十二缘起中，无明的支分，即对离戏和精要的愚昧，即使是舍弃了坏聚见种子的人也有。因此，将无明的认识确定为坏聚见，并自诩为深刻的差别，就像将食物的认识确定为残羹剩饭，并认为这是深刻的差别一样，要知道这是对深刻之道的错误理解。如此，依靠无明，就会产生属于身语意三的造作的福德、非福德和不动业这三种业中的任何一种的造作之业。由于无明的驱使而造作了业，并且造作之后，立刻阿赖耶识就变成了具有该业的习气和种子的状态。依靠它的力量，六识也变成了被该习气所染污的能力。造业之时以及中阴阶段的变异识就是识的支分。当它刚刚在母胎中受生时，受、想、行、识这四种蕴，以及凝滑等阶段的元素和所生元素，就是色蕴，即名色的支分。从这些的增长中，产生了眼等六处，即六处的支分。
English
Speaking from there, for example, if it is difficult to discern the caste, lineage, and family of a certain child, then instead of speaking from caste and lineage, one starts from the clothes with obvious signs and says, "Red child" and "Yellow child," and so on. In the "Ratnavali" it says, "If there is self-grasping, there is also karma, and from that there is also birth." This means that self-grasping and other afflictions accumulate karma, or that if there is self-grasping, one can accumulate new karma that propels one into samsara. However, this does not mean that self-grasping is a branch of ignorance, and the noble Nagarjuna did not explicitly consider ignorance to be self-grasping. Moreover, this view that the branch of ignorance must necessarily have self-grasping as a companion is also only in the context of rebirth in the three realms. This is a common view of the two Hearer schools. In the uncommon context of the Mahayana, in the twelve links of dependent origination of the way of entering samsara that transcends the three realms and is in accordance with purification, the two branches of ignorance, namely ignorance of non-elaboration and essence, are also present in those who have abandoned the seeds of the view of the perishable aggregate. Therefore, to identify ignorance as the view of the perishable aggregate and to boast of it as a profound difference is like identifying food as leftovers and thinking it is a profound difference. One should know that this is a misunderstanding of the profound way. Thus, relying on ignorance, any of the three karmas of merit, non-merit, and immovability, which belong to the actions of body, speech, and mind, will arise. Having performed that karma under the impetus of ignorance, and immediately after performing it, the alaya-vijñana becomes the state of having the habit and seed of that karma. By its power, the six consciousnesses also become capable of being defiled by that habit. The changing consciousness at the time of accumulating karma and in the intermediate state is the branch of consciousness. As soon as it takes birth in the womb, the four aggregates of feeling, perception, formation, and consciousness, and the elements and derived elements of the stages such as the gelatinous state, are the aggregate of form, that is, the branch of name and form. From the growth of these, the six sense bases such as the eye arise, which is the branch of the six sense bases.
Tibetan
ན་ལག་གོ ། མངལ་ནས་བཙས་པའི་རྗེས་སུ་དབང་པོ་དྲུག་དང་། ཡུལ་དྲུག་དང་། རྣམ་ཤེས་དྲུག་རྣམས་ འདུས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པ་འགྱུར་བའི་རེག་པ་འབྱུང་བ་ནི་རེག་པའི་ ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་བཏང་སྙོམས་གང་རུང་ཞིག་ ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ལ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་ 17-475 ཡང་སྲེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་འདོར་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ལ་ གནས་པར་དགའ་བའི་སྲེད་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྲེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །སྲེད་པ་དེ་འཕེལ་བ་ལས་ བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་འདོད་འབྱུང་བ་ནི་ལེན་པའི་ཡན་ ལག་གོ །དེས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་འཕེན་ནུས་ཀྱི་ལས་གསོག་པའམ། སྔར་འཕངས་ཟིན་པའི་ ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོས་བཏབ་ནས། སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་གྲུབ་པ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་འགྱུར་བའི་ན་བ་དང་། ན་ཚོད་འགྱུར་བའི་རྒས་པ་དང་། སྲོག་འགྱུར་ བའི་འཆི་བ་དང་། ལུས་སེམས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་མྱ་ངན་དང་། ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་ འདོད་པས་འཕོངས་པ་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒ་ཤིའི་ཡན་ ལག་གོ །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཡང་། དུས་ཅིག་ཆར་དུ་ཚང་བ་དང་། བྱ་བ་རྫོགས་ པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཚང་བ་དང་། ཚེ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དུ་མ་ དང་། བརྫུས་སྐྱེས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་སེམས་ཅན་ལ། ཡན་ལག་ཅི་རིགས་ ཚང་བ་ལས་ཡོངས་རྫོགས་མི་དགོས་པ་སོགས་རྣམ་གཞག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། གཙོ་བོར་ཚེ་ གཉིས་ལ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། འཕེན་པའི་ཡན་ལག་དང་། འཕངས་པའི་ཡན་ལག་དང་། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་བཞིར་བསྡུ་བའམ། ཡང་ན་ཚེ་ གསུམ་ལ་བསྡུ་བའི་ལུགས་ཏེ། ཚེ་ལྔ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཚར་གཉིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ ཀྱང་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པ་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །དེ་ནི་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་སྤངས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་འགགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ ལས་མི་གསོག་པ་ནས། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་མི་འབྱུང་བའི་བར་དུ་ནི་འཁོར་བ་བཟློག་ 17-476 པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །
Chinese
那拉果。 从母胎出生之后，六根、六境和六识聚集，依靠境的显现而使识转变的触产生，这是触的支分。依靠它而体验乐、苦或舍中的任何一种，这是受的支分。依靠它而产生想要获得乐的贪爱，想要舍弃苦的贪爱，以及喜欢安住于舍的贪爱，这是爱的支分。贪爱增长，从而产生想要对乐、苦、舍的因进行取舍的意愿，这是取的支分。它也能积聚能引后有的业，或者滋养先前已引之业的习气，从而使趋向于成就生，这是有的支分。依靠它而形成后世的蕴，这是生的支分。它的界限转变的生病，年龄转变的衰老，生命转变的死亡，以及使身心痛苦的忧伤，对食物衣服等的需求匮乏，哀号哭泣和心不愉快，骚动等等，这巨大的痛苦之蕴将会产生，这是老死的支分。这样十二支分也是，一时具足，在事业圆满的一刹那具足，一生圆满等等的多种分类，以及化生的有情和上界有情，具足任何一种支分即可，不必完全具足等等多种分类也有。主要以二世圆满来做，分为能引的支分、已引的支分、成办的支分和成就的支分四种，或者分为三世的规式，五世中十二缘起圆满两次。然而这些详细的分类在此不广说。这是轮回流转的缘起，断除了无明，行之支分止息，即不积聚能引生的业，从生止息到老死不生的阶段，这是轮回还灭的缘起。
English
Nalaga. After being born from the womb, the six faculties, six objects, and six consciousnesses gather. Contact arises based on the appearance of the object, which transforms consciousness. This is the limb of contact. Based on this, one experiences any of pleasure, pain, or indifference, which is the limb of feeling. Based on this, craving arises, wanting to obtain pleasure, wanting to abandon suffering, and liking to abide in indifference, which is the limb of craving. As craving increases, the desire to accept or reject the causes of pleasure, pain, and indifference arises, which is the limb of grasping. This also accumulates karma that can propel future existence, or nourishes the habitual tendencies of karma that has already been propelled, thus causing one to move towards the accomplishment of birth, which is the limb of becoming. Based on this, the aggregates of the future life are formed, which is the limb of birth. The sickness of its changing elements, the aging of its changing age, the death of its changing life, and the sorrow that afflicts body and mind, the lack of desire for food, clothing, and so on, lamenting and weeping, unpleasantness of mind, agitation, and so on, this great mass of suffering will arise, which is the limb of old age and death. Thus, the twelve limbs are also complete at once, complete in a single moment when the activity is complete, complete in one lifetime, and so on, with many classifications. Also, for beings born miraculously and sentient beings of higher realms, it is sufficient to have any one of the limbs, and it is not necessary to have all of them completely, and so on, there are many classifications. Mainly, it is done by completing in two lifetimes, and it is divided into four: the limb that propels, the limb that has been propelled, the limb that accomplishes, and the limb that is accomplished. Or, it is divided into three lifetimes, and in five lifetimes, the twelve links of dependent origination are completed twice. However, these detailed classifications are not elaborated here. This is the dependent origination of the cycle of existence. By abandoning ignorance, the limb of action ceases, that is, from not accumulating karma that propels birth, to the stage where birth ceases and old age and death do not occur, this is the dependent origination of the reversal of the cycle of existence.