Tibetan
་ཡིན་ལ། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དུས་ཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 17-464 མེད་ན་ཡང་མི་འཇིག་སྟེ། མེད་ཟིན་པ་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འགག་པ་ དག་འཇིག་པ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། འཇིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་འགགས་ པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ཞེས་པ་ལ། ཟོལ་ཟོག་ཅན་ཁ་ཅིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅིར་ ཡང་མ་སྐྱེས། རྩལ་གང་དུ་ཡང་མི་འགག་ཅེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི། བོད་ཀྱིས་སྒོམ་ཆེན་ པར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ཆད་དང་མཐུན་པར་ཕལ་གྱིས་བལྟས་ན་བཤད་ཚུལ་བཟང་ བཟང་འདྲ་ཞིང་གོ་བདེ་ཡང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་ཅིང་། མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ འགགས་ཟིན་དང་། མ་འགགས་པའི་དོན་སྐྱེ་བ་ལ་ངོས་བཟུང་བར་སོང་བས་ན། མདོ་འདིའི་ ཚིག་དོན་དང་ཡེ་མི་འགྲིག་པས། རང་བཟོ་དེ་ལྟ་བུ་རིང་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཡང་བཤད་པ། དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་འདི་དག །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བར། །ཀུན་ཏུ་ཤེས་བྱ་བྱུང་ ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་གསུངས། །ཞེས་ཏེ། ཕུང་སོགས་གདོད་ནས་སྟོངས་པ་ དེའི་ཕྱིར། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་ཞིང་། རྟོག་པ་ཙམ་ གྱིས་ཀུན་ཏུ་བཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ངོར་འདི་དག་བྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་ མོད་ཀྱི། དེ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་འདི་དག །རྣམ་རྟོག་ཡིན་པ་ཅེས་མི་འཐད། །ཅེས་ བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་ བའི་ཕྱིར། རྣམ་རིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་དགོས་ཤིང་། ལོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ བརྫུན་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་བཀག་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ དང་སྐྱེ་འགག་བཀག་པས། གཙོ་བོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ ཏོ། །ད་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ཞེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྟག་པ་ལའང་ 17-465 འཁོར་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །མི་རྟག་པ་ལའང་འཁོར་བ་མེད། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་མཆོག་ཁྱོད་ཀྱིས། ། འཁོར་བ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་གསུངས། སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་ དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་རྟོག་གེ་འདོད། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་ གསུངས། །རྟེན
Chinese
，因为存在和毁灭在同一时间是矛盾的缘故。 17-464 如果没有，也不会毁灭，因为对于已经不存在的事物来说，没有毁灭的必要。这样一来，灭尽和毁灭就是一个意思，只是名称不同而已。没有毁灭就是没有灭尽。 所谓“不生不灭”，有些虚伪狡诈的人解释为：智慧的本体什么也不生，能力什么也不灭。这种解释与西藏那些自称是修行人的人的说法相符，一般人看来似乎说得很好，也很容易理解。但是，伟大的车派大师们并没有这样解释。他们把不生的意义理解为已经灭尽，把不灭的意义理解为生起。这样一来，就完全不符合这部经的词义了。所以，应该远远抛弃这种自作聪明的解释。 又说： “因此您说这些众生，是从完全的分别念中产生的，即使知道一切所知，也没有生灭。” 意思是说，由于蕴等本来就是空性的缘故，因此，要知道这些器情世间的一切众生，都是从分别念中产生的，并且仅仅是由分别念所安立的。虽然在世俗的错觉中，这些事物仅仅是显现而已，但是，它们并没有自性。因此，也没有生和灭。 此外，《六十正理论》中说： “世间以无明为缘，为何圆满正觉说？因此说这些众生，是分别念是不合理的。” 意思是说，世间的蕴、界、处等一切都是由无明的力量所产生的。因此，必须是名言和分别念。由于是邪见的因，为什么不是虚假的呢？这就是它的意思。遮破了五蕴，以及自相和生灭，主要是显示了周遍计度自性的无自性。 现在，就无垢无离垢而言， 17-465 轮回于常亦无有，轮回于无常亦无有，您是智慧之尊，说轮回如梦。 痛苦是自己所造，或是他人所造，或是二者共同所造，经部师认为是无因。您说是缘起。
English
, because existence and destruction are contradictory at the same time. 17-464 If it doesn't exist, it won't be destroyed either, because for something that has already ceased to exist, there is no need for destruction. In this way, cessation and destruction are the same meaning, just different names. No destruction is no cessation. Regarding "unborn and unceasing," some deceitful people explain it as: the essence of wisdom does not arise at all, and the ability does not cease at all. This explanation is in line with the sayings of those in Tibet who call themselves practitioners, and to the average person it seems to be a good explanation and easy to understand. However, the great chariot masters did not explain it this way. They understood the meaning of unborn as already ceased, and the meaning of unceasing as arising. In this way, it is completely inconsistent with the meaning of the words of this sutra. Therefore, such self-made explanations should be discarded far away. It is also said: "Therefore you say that these beings are born from complete discrimination, and even if all knowable things are known, there is no birth or death." It means that because the aggregates and so on are originally empty, therefore, it should be known that all beings in these vessel and sentient realms are born from discrimination, and are only established by discrimination. Although in the illusion of conventional truth, these things are merely appearances, they have no self-nature. Therefore, there is also no birth and death. Furthermore, in the "Sixty Stanzas of Reasoning" it says: "The world is conditioned by ignorance, why does the Fully Enlightened One say? Therefore, it is unreasonable to say that these beings are discrimination." It means that all the aggregates, elements, and sense bases of the world are produced by the power of ignorance. Therefore, it must be nominal and discrimination. Since it is the cause of wrong views, why is it not false? That is its meaning. By refuting the five aggregates, as well as the characteristics and birth and death, it mainly shows the non-self-nature of the imputed nature. Now, regarding the absence of defilement and the absence of separation from defilement, 17-465 There is no samsara in permanence, nor is there samsara in impermanence, you are the supreme of wisdom, saying samsara is like a dream. Suffering is created by oneself, or created by others, or created by both, the Sautrantikas consider it causeless. You say it is dependent origination.
Tibetan
་ཅིང་འབྲེལ་བར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད། །དངོས་པོ་ རང་དབང་ཡོད་མིན་ཞེས། །མཉམ་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲའོ། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་ པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་གིས་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་བཤད་དེ། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བ་ འདི་ཡང་། རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་འཐད་ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ལ་ནི་མི་འཐད་ དོ། །རྟག་པ་ནི་འཁོར་དུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷའི་འགྲོ་བ་རྟག་ན། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ཞིང་ འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། ལས་ཉོན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྟག་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྡད་དེ། སྡུག་ བསྔལ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ ཡང་འཁོར་ཞིང་མི་འགྲོ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་སོགས་ཆོས་འདི་དག་ འཁོར་བའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་གཅིག་པས་གཅིག་པར་འགྱུར་ལ། མི་རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་ པས་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་མི་རྟག་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། ། འཁོར་བ་གནས་ཚུལ་ལ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མི་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། དེ་མེད་པས་ དངོས་སུ་ནི་མི་གཟིགས་ཀྱང་། མངོན་ཤེས་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལྟར་མཁྱེན་ ནོ། །ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡང་། རང་གིས་རང་ཉིད་བྱས་པར་གྲངས་ཅན་པ་ ལ་སོགས་པ་འདོད་ཅིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་བྱུང་བར། ཉན་ཐོས་པ་དང་། སེམས་ 17-466 ཙམ་པ་དང་། མུ་སྟེགས་གཞན་ཕལ་ཆེར་འདོད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་བྱུང་བར་གཅེར་བུ་ པ་དག་སྨྲ་ལ། རྒྱུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག་གོ །དེ་དག་འགོག་པའི་ རིག་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། རྒྱུ་མེད་ནི་མངོན་སུམ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །ཡང་ལྷའི་བྱིན་ མིར་གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་ལས་བསགས་ནས། དམྱལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐབས་སུ་མྱོང་བའི་ སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན། དམྱལ་བའི་རྟེན་ལ་ལས་བསགས་ པར་འགྱུར་ཞིང་། དམྱལ་བ་དང་མི་གཉིས་གཅིག་པར་ཡང་ཐལ་ལ། མིའི་རྟེན་ལ་དམྱལ་བའི་ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་ཡང་འགྱུར་བས་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི
Chinese
凡是因缘和合所生之法，你都认为是空性。宣说事物没有自主性，这是无与伦比的你的狮子吼。为了断除一切分别念，你宣说空性甘露，如果有人执着于它，你就会严厉地呵斥。如是说。业、烦恼、痛苦三者使众生在六道中轮回，这与没有自性的如幻之法相符，但与本体恒常之法不符。因为恒常之法不能轮回，如果天道是恒常的，那么地狱等道的轮回就不可能。如果业和烦恼的因的状态是恒常的，那么就会停留在那个状态，不可能轮回并进入痛苦果的状态。无常之法也不能轮回，因为无常之法是刹那生灭的，所以第二个刹那之后就没有轮回者了。蕴等这些法也不能作为轮回的本体，因为它们既不是本体恒常，也不是本体无常。如果是恒常，那么前后相同就会变成一体；如果是无常，那么前后不同就会变成多体。因为远离了一体和多体，所以恒常和无常都不合理。如果轮回存在于实相中，那么佛陀不可能看不到，但因为轮回不存在，所以佛陀不会直接看到，而是像有神通者看到别人的梦一样了知。取蕴的痛苦，数论师等认为是由自己所造；声闻乘、唯识宗和大多数外道认为是由他所造；裸形外道则说是从二者所生；认为无因的是那些说自性为因的人。破斥这些观点的理智在前面已经说过了，而且无因也与现量相违。还有，当神转生为人的时候积累了业，在地狱受苦的时候，如果是自己所造的，那么就会变成在地狱的所依上积累了业，而且地狱和人二者也会变成一体。也会变成在人的所依上感受地狱的痛苦，这样就会变成恒常的过失，并且本体
English
Whatever arises in connection, you consider to be emptiness. Declaring that things have no self-governance, that is your, the incomparable one's, lion's roar. In order to abandon all conceptual thoughts, you teach the nectar of emptiness, and whoever clings to it, you severely rebuke. Thus it is said. The cycle of the six realms due to the three, karma, affliction, and suffering, is appropriate for that which is without inherent existence, like an illusion, but it is not appropriate for that which is permanent in its essence. Permanence cannot be cyclic; if the realm of the gods were permanent, then the cycle of hell and so forth would be impossible. If the state of karma and affliction as causes were permanent, then it would remain in that state, and it would be impossible to cycle and enter into the state of suffering as a result. Impermanence also does not cycle, because impermanence passes away in each moment. Therefore, there is no one who cycles after the second moment. These phenomena, such as the aggregates, are also not suitable as the nature of cyclic existence, because they are neither permanent in their essence nor impermanent. If they were permanent, then the former and latter would be the same, and they would become one; if they were impermanent, then the former and latter would be different, and they would become many. Since they are separate from one and many, permanence and impermanence are also not reasonable. If cyclic existence existed in reality, it would be impossible for the Buddhas not to see it, but since it does not exist, they do not see it directly, but know it like those with clairvoyance see the dreams of others. This suffering of the aggregates of appropriation, the Samkhyas and others assert that it is made by oneself; the Hearers, the Mind-Only school, and most other non-Buddhists assert that it arises from another in its essence; the Naked Ascetics say that it arises from both; and those who assert no cause are those who speak of self-nature as the cause. The reasoning that refutes these has already been explained above, and the absence of cause also contradicts direct perception. Furthermore, when a god is transformed into a human, karma is accumulated, and when one experiences suffering in hell, if it is made by oneself, then it would become that karma is accumulated on the basis of hell, and hell and human would also become one. It would also become that one experiences the suffering of hell on the basis of human, thus it would become a fault of permanence, and the essence