Tibetan
ཅིང་། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་ལུགས་སུ་ཡང་ཁས་ བླང་དུ་རུང་མོད། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སོགས་ལ་གཟུགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པ་དང་། སྟོང་བཞིན་དུ་ གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆར་བ་དང་། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་ལོགས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ མེད། སྟོང་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད། ཅེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བར་ གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ནས་འདི་ཡང་འགལ་བ་མེད་མོད་དོན་མཐར་ ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ལ། སྤྲོས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་ རྣམ་གྲངས་སུ་སྦྱར་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདོགས་པའི་གཞི། དབང་ཡུལ་སོགས་ཕྱི་ རོལ་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དེ་དག་གི་ཆེ་ཆུང་མཐོ་དམན་བཟང་ངན་སོགས། བློས་བཏགས་པའི་ བཏགས་ཆ་ཙམ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི། མིང་ ཙམ་བརྡ་ཙམ་རྟོག་ངོར་ཤར་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་དམ་པར་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེར་མ་ ཟད་དེ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ ཡིན་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ཕུང་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁྱད་གཞི་སྟོང་པ་ལ་སྦྱར་ན་ ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀར་དུ་བདེན་པར་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ལས། གཟུགས་སོགས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱད་གཞི་གཟུགས་ཕུང་ལ་སྦྱར་ན། གཟུགས་ཕུང་ ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་གཟུགས་ཕུང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ 17-460 ཆོས་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་། བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཞིག་བློ་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་པས། འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་གྱི་ ཆོས་དེ་དང་། ཆོས་དེ་ཉིད་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་ པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་ སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བར་ཡང་འགྱུར་བས། བླང་དོར་གྱི་གནས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ་ གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རང་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་ཆའི་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བའི་གཟུང་འཛིན་རྫ
Chinese
而且，在某些情况下，也可以认可为是自宗的观点。但并非是究竟的自空大中观的观点。还有，对于“色是空”等等，色以其自身的体性为空，虽然是空性却显现为色的形象，因此，色之外没有空性的体性，空性之外没有色的体性。这被称为是主张自性本无者的观点。从一方面来说，这也没有矛盾，但并非是究竟的意义。因此，在自宗中，以广说的方式将三种体性作为名相来应用是：色蕴的安立之处，显现为根境等外境，以及那些事物的大小、高低、好坏等，只是以分别念假立的假立之分。所有被遍计所摄的法，都只是名称、术语、在分别念前显现而已，在胜义谛中从来没有存在过。不仅如此，它也不是真实名言的作用，因为没有成立能起作用，所以是无的空性，是二谛中都不存在的空性。对于孩童和凡夫来说，色蕴等显现为外境的实有。还有，如果将差别基空性应用，仅仅是从名言和胜义二者都不存在的自性空性之外，色等其他事物没有成立。如果将差别基色蕴应用，从色蕴之外，也不存在色蕴自身的体性不存在的空性。这被应用在遍计的体性上，虽然遍计的意义精髓不存在于法的事物中，但因为在分别念前显现为假立存在，所以只是错乱显现的法，以及那个法本身从来没有存在过的空性，被显示为是同一个体性。在真实名言中，存在显现为色等的识，那是轮回流转的原因，通过修道断除它也会解脱，因此，取舍之处只是识，即显现为色蕴的识，空性于显现于自我的所取和能取的各种形象，像那样的所取能取
English
Moreover, in some instances, it may be acceptable as one's own system. However, it is not the ultimate view of the Great Autovoid Madhyamaka. Furthermore, regarding "form is emptiness" and so on, form is empty of its own essence, and although it is emptiness, it appears as the image of form. Therefore, apart from form, there is no essence of emptiness, and apart from emptiness, there is no essence of form. This is known as the view of those who assert the absence of inherent existence. From one perspective, this is not contradictory, but it is not the ultimate meaning. Therefore, in one's own system, applying the three characteristics as terms in an elaborate manner is as follows: the basis for imputation of the aggregates of form, the appearance of sense objects and other external phenomena, and the size, height, inferiority, goodness, and badness of those things, are merely imputations of conceptual thought. All phenomena included by the completely imputed are merely names, terms, and appearances in the mind of conceptualization. In ultimate truth, they never exist. Moreover, it is not established as a valid conventional function, and because it does not establish the ability to perform actions, it is the emptiness of non-existence, the emptiness that does not exist in either of the two truths. For children and ordinary beings, the aggregates of form and other things appear as external realities. Furthermore, if the basis of difference, emptiness, is applied, then apart from the emptiness of inherent existence, which does not truly exist in either conventional or ultimate truth, other things such as form are not established. If the basis of difference, the aggregates of form, is applied, then apart from the aggregates of form, there is also no emptiness that is the non-existence of the aggregates of form's own essence. This is applied to the characteristic of the completely imputed. Although the essential meaning of the completely imputed does not exist as a dharma substance, because it appears as a mere imputation in the mind, the dharma that is merely a mistaken appearance, and the emptiness that that dharma has never existed, are shown to be of the same essence. In valid conventional truth, there is only the consciousness that appears as form and so on, which is the cause of the cycle of existence. By cultivating the path, it is abandoned and also becomes liberation. Therefore, the object of acceptance and rejection is only consciousness, that is, the consciousness that appears as the aggregates of form, is empty of the various appearances of the apprehended and the apprehender that appear to oneself. Such apprehended and apprehender
Tibetan
ས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ ཁོ་ན་གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །རྣམ་རིག་ཙམ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ སྟོང་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ པ་སྟེ་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ད་ ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཀ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གདོད་ནས་ཤར་བའི་ རང་ངོ་བལྟ་བར་འདོད་པ་ནི། ཁ་ལྟ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གནད་དུ་སོང་ངེས་ན། ཀུན་བཏགས་ དང་གཞན་དབང་གི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཉིད་ ཀྱི་སྒྲ་ནི་འབའ་ཞིག་པའི་སྒྲ་ཡིན་པས། སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཞེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སྟོང་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕན་ཚུན་ སོ་སོ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ནར་གནས་པར་འཆད་པ་ནི། ཡོངས་གྲུབ་རང་ བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ད་ནི་དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་འདོད་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འཇོག་རྒྱུ་ལ། མཚན་ཉིད་ 17-461 གསུམ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། བདེན་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ གཟུགས་ཕུང་ནི་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོངས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མ་ ཡིན་པར། ཀུན་རྫོབ་མེད་པའི་གནས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའོ། །ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ལས་གཞན་དུ་སྟོང་པ་དེ་མེད་ཅིང་། སྟོང་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཡང་ མེད་དེ། དཔེར་ན་སོས་ཀའི་དུས་ན། ཚ་བའི་དུས་ཡོད་པ་དང་། གྲང་བའི་དུས་མེད་པ་གཉིས་ དོན་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་གི་ དབང་དུ་བྱས་ན། བདེ་ཆེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་དང་། དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ སྤྲོས་པས་སྟོངས་པ་གཉིས་ལས་སྦྱར་ནས་འཆར་དགོས་མོད་ཀྱི། རེ་ཞིག་སྐབས་འདིར་མ་ བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དོན་གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། ཇི་སྐད་འཇིག་རྟེན་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་གཞན་ཉིད་ན། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །
Chinese
其他所空的， 仅仅是显现为色蕴的识。仅仅执取识，由于无自性的空性二者本体无差别，所以从显现为色的识之外，空性不是他者。从空性之外，显现为色的识也不是他者。这是将有之空性与依他起的体性结合而说的。因此，现在显现的各种各样的现象，不加改造，想要观看本来就显现为空性的自性，如果不是只看表面，而是抓住了要点，那就仅仅是修习遍计所执和依他起的空性。这两个的“空性”的“性”字是唯一的意思，意思是仅仅是空性，因为在胜义中从未存在过，所以是仅仅是空性的意思。再说，法性的色蕴是圆成实的空性。也就是法性的色。二者所空的和法性的色互相不是各自他体，而是安住于一个本体中来讲解，这是就圆成实自性空性的角度来说的。 现在是要安立汇集了这些精要的意愿之主要内容。三种体性汇集于二谛中，如果将二谛共同结合，那么法性的色蕴是被遍计所执和依他起二者所摄的一切世俗法所空的。以世俗所空的空性也不是仅仅是空，而是在没有世俗之处，法性的色蕴是恒常存在的。空性不是在法性的色蕴之外，法性的色蕴也不是在空性之外，例如在夏季，有热的时候，没有冷的时候，二者意义不是他体，而是汇集为一个意义一样。再说，如果就究竟的决定意义来说，虽然需要从大乐一切相之色，以及彼者远离能取所取戏论二者结合而显现，但暂时此处不述说。同样，其他的蕴也要这样结合。 第二个意义是无相性。如《赞叹超胜世间》中所说： 如果相和所相是他体， 那么所相将变成无相。
English
That which is empty of others, Is merely the consciousness that appears as the form aggregate. Merely grasping consciousness, since the two emptinesses without inherent existence are without difference in essence, therefore, other than the consciousness that appears as form, emptiness is not other. Other than that emptiness, the consciousness that appears as form is also not other. This is explained by combining the emptiness of existence with the characteristic of other-powered nature. Therefore, these various phenomena that appear now, without alteration, if one wishes to see the self-nature that originally arises as emptiness, if it is not just a superficial view but grasps the essential point, then it is merely meditating on the emptiness of the imputed and the other-powered. The word "-ness" in "emptiness" for these two is a word of exclusivity, meaning only emptiness, because it has never existed in the ultimate sense, so it means only emptiness. Furthermore, the form aggregate of suchness is the emptiness of the perfectly established. That is, the form of suchness. The emptiness of the two and the form of suchness are not established as separate others, but are explained as abiding in one essence, which is done from the perspective of the emptiness of the perfectly established nature. Now, the main point of the intention, which gathers the essence of these, is to be established. The three characteristics are gathered into the two truths, and if the two truths are combined in common, then the form aggregate of suchness is empty of all conventional dharmas gathered by the imputed and the other-powered. That emptiness, which is empty of the conventional, is not merely empty, but in the place where there is no conventional, the form aggregate of suchness is always present. Emptiness is not other than the form aggregate of suchness, and the form aggregate of suchness is not other than emptiness. For example, in summer, when there is heat, there is no cold, the two meanings are not different, but gather into one meaning. Furthermore, if it is done from the perspective of the ultimate definitive meaning, although it is necessary to arise from the combination of the form of all aspects of great bliss and that which is empty of the elaboration of grasper and grasped, it is not mentioned here for the time being. Similarly, the other aggregates should also be combined in this way. The second meaning is signlessness. As it is said in "Praise of the Transcendent World": If the sign and the signified are other, Then the signified will become signless.