Tibetan
སྟོང་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་ལ་མོས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སྐལ་ བ་དང་འཚམས་པའི་ཆོས་དེ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པར་སྨྲ་བ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་མཁའ་ཁྱབ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གྱ་ནོམ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ན། དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་མཚན་མས་སྟོངས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་ མ་ཡང་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུས་སོ། ། དེ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་དང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་འབྱུང་ལས་གྱུར་ པ་ཡིན་པའི་དོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱའི་ནང་ཚན་ཡང་། ཡང་ལྕི་དང་འཇམ་རྩུབ་ལ་ སོགས་པ་ཡང་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རེག་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་ན། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འདོད་དེ། རྒྱུ་མིག་གི་བཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བ་ རྣམས་ལས། འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མིག་གི་བཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མི་སྐྱེ་ 17-455 བར་ཐལ་ཏེ། གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་འབྱུང་བ་ལས་བལྟོས་པའི་ ཕྱིར། ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཚོར་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་རྣམས་རྒྱུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་ ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་མ་དེ་ཡང་མིང་དང་དོན་འདྲེས་པར་ འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། མིང་དང་དོན་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ནི། མེ་ཞེས་ བརྗོད་པས་རྗོད་པ་པོའི་ཁ་ཚིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་ན་ ནི། མིང་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་ན་འབྲེལ་པ་མེད་ པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པར་གཏོགས་ཏེ། མིང་དང་དོན་ དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་རྟགས་གྲུབ་པ་ནི་གོང་དུ་ བསྟན་པ་དེའོ། །འདི་བྱེད་ནི་ལས་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའི་གང་ཟག་གི་འདོ
Chinese
因为以信解共同的空性而趣入，仅仅趣入与自己的根器相应的法也甚为稀奇，如同先前说无自性者们一样。显现和声名的一切法，从原始以来就没有成立。因此，远离一切戏论的、不变的、遍布虚空的智慧，是法无我的意义完全圆满、完全清净、极其丰富。稍微广说即可。这样一来，胜义界远离相状就是空性。相状也仅仅是事物或者依赖于事物。事物也聚集为五蕴。其中，五根和色声香味等是从地水火风等四大种所产生，是四大种所转变的意思。同样，触觉的范畴中，轻重、柔软粗糙等也是四大种的果。如果认为四大种也是触觉，那么，不认为这些自性成立，因为从不是因的眼识所取境的四大种中，不可能产生作为果的、成为眼识所取境的色处，因为色和触觉是自性不成立的差别之故。颜色和形状不是自己的自性所成立，因为依赖于因，即四大种之故。这是缘起的理证。感受也不是自性成立的，因为感受苦乐等依赖于悦意和不悦意的因之故。想是执著相状的自性，相状也是执著名和义混合的自性，如果名和义不是他体而是本体一，那么，说“火”这个词，就会导致说话者的嘴被烧伤。如果自性成立为他体，那么，从名不能了知义，因为自性是他体则没有关联之故。这属于离一异的理路，名和义都不是自性有的，因为不是自性一，也不是自性异之故，如同影像一样。这是根本的结合。它的宗法成立，就是上面所显示的那些。这个是作者是业，作者的士夫的补特伽罗的名称。
English
Because of entering through faith in the common emptiness, it is also very wonderful to enter only into the Dharma that suits one's own capacity, just like those who previously spoke of no self-nature. All phenomena of appearance and sound are not established from the beginning. Therefore, the unchanging, all-pervading wisdom that is free from all elaborations is the meaning of selflessness of phenomena, completely perfect, completely pure, and extremely rich. It is enough to elaborate a little. In this way, the ultimate realm that is empty of characteristics is emptiness. Characteristics are only things or dependent on things. Things are also gathered into the five aggregates. Among them, the five senses and forms, sounds, smells, tastes, etc. are produced from the elements, that is, the meaning of being transformed from the elements. Similarly, within the category of touch, lightness, heaviness, softness, roughness, etc. are also the result of the elements. If it is believed that the elements are also touch, then it is not believed that these are established by nature, because from the elements that are not the object of the eye consciousness, which is the cause, it is impossible to produce the form element that is the object of the eye consciousness, which is the result, because form and touch are different in that their nature is not established. Color and shape are not established by their own nature, because they depend on the cause, that is, the elements. This is the reasoning of dependent origination. Feeling is also not established by nature, because feelings of pleasure and pain depend on pleasant and unpleasant causes. Conception is the nature of grasping characteristics, and characteristics are also the nature of grasping names and meanings mixed together. If names and meanings are not different entities but one entity, then saying the word "fire" would cause the speaker's mouth to be burned. If the nature is established as another entity, then the meaning cannot be understood from the name, because if the nature is another entity, there is no connection. This belongs to the reasoning of being free from one and different, names and meanings are not inherently existent, because they are neither inherently one nor inherently different, like an image. This is the fundamental combination. Its sign is established, which is what was shown above. This doer is action, the name of the person of the doer.
Tibetan
ད་པའི་ ཡུལ་ལ་ལས་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་ འདུ་བྱེད་ཅེས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་ལའང་དེ་ལྟར་ སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ན་དེ་མ་ཡིན་ནོ། ། ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་ཕ་ མེད་ན་བུར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་ཡོད་སྙམ་ན། བྱེད་པ་པོ་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་མ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་མི་འཐད་པ་ནི་ལོ་ཐོག་མེད་ན་རྔ་བར་ བྱེད་པ་པོ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པས། གཉིས་ཀར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ངོ་དང་། རྟོག་ངོ་ཙམ་དུ་ལས་དང་བྱེད་ 17-456 པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བྱེད་པ་པོའི་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ ལ། བྱེད་པོས་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའང་མེད་ཅིང་། བསོད་ནམས་གསོག་པ་ལ་སོགས་ པའང་མེད་དོ། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དེའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྟེན་ འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་ སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལས་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་བར་མཐོང་། ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཅེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ནི་ཤེས་བྱ་ཡུལ་ ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། མིག་ཤེས་ཅི་ཡང་མི་སྲིད་ན་ནི། གཟུགས་ཡེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་ གིས་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མིག་ཤེས་ བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པས། ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཀྱང་བདེན་པར་མེད་ལ། གཟུགས་ཡེ་མེད་ན་ མིག་ཤེས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པ་ལྟར། གཟུགས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན། དེ་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ ཀྱང་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་འདི་ལྟར་མིག་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ ཕྱིར། གཟུགས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ སུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་རྣམས། སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། དྲི་ ཟའི་
Chinese
现在的地方叫做业。如果有人说，这个人正在积极地造作善业，或者造作非善业，或者造作不动业，这只是名言上的说法，从究竟意义上来说，并非如此。业不是自性成立的，因为它依赖于作者。就像没有父亲，就不会有儿子一样。如果认为因为有作者，所以才有业，那么作者也不是自性成立的，因为没有业，作者是不合理的，就像没有庄稼，就不会有收割者一样。这样，业和作者互相依赖，两者都不成立。然而，在错觉的显现和分别念中，业和作者是存在的。这只是缘起，没有自性成立的作者的造作，作者也不会享受果报，也不会积累功德等等。业和作者也不是自性成立的，因为它们是从因和缘的缘起中产生的，就像幻术一样。如是说：凡是因缘所生者，皆非生。于彼无有生之自性。凡是依赖因缘者，皆见为空。谁知空性，谁就是谨慎者。如果没有了分别识，所知境也不会成立。如果眼识什么都不存在，那么色法就会完全不存在，因为眼睛所见之物是不可能存在的。同样，如果识，即眼识，不是真实成立的，那么所知境，即色法，也不是真实存在的。如果色法完全不存在，那么眼识的产生是不可能的。如果色法不是真实成立的，那么看到它的眼识也不是真实成立的，因为分别识是依赖于所缘的缘起的。因此，眼识不是以自己的自性成立的，因为它必须依赖于色法才能产生。色法不是以自己的自性成立的，因为它必须依赖于眼识的所见才能被认为是色法。两者都不是真实的，因为它们互相依赖。因此，五蕴就像幻术、梦境、阳焰和乾闼婆城的景象一样。
English
The present place is called Karma. If someone says that this person is actively creating virtuous karma, or creating non-virtuous karma, or creating immovable karma, this is only a nominal statement, and in the ultimate sense, it is not so. Karma is not established by its own nature, because it depends on the agent. Just as without a father, there would be no son. If it is thought that because there is an agent, there is also karma, then the agent is also not established by its own nature, because without karma, the agent is unreasonable, just as without crops, there would be no harvester. Thus, karma and agent are interdependent, and neither is established. However, in the appearance of delusion and in conceptual thought, karma and agent exist. This is only dependent arising, there is no action of an agent established by its own nature, nor does the agent enjoy the result, nor does he accumulate merit, and so on. Karma and agent are also not established by their own nature, because they arise from the dependent arising of cause and condition, like an illusion. As it is said: That which is born from conditions is unborn. There is no nature of birth in it. Whatever depends on conditions is seen as empty. Whoever knows emptiness is the one who is mindful. If there is no consciousness, then the object of knowledge will not be established. If eye consciousness does not exist at all, then form will completely not exist, because the object seen by the eye cannot exist. Similarly, if consciousness, that is, eye consciousness, is not truly established, then the object of knowledge, that is, form, is also not truly existent. If form does not exist at all, then the arising of eye consciousness is impossible. If form is not truly established, then the eye consciousness that sees it is also not truly established, because consciousness depends on the dependent arising of the object. Therefore, eye consciousness is not established by its own nature, because it must depend on form to arise. Form is not established by its own nature, because it must depend on being seen by eye consciousness to be considered form. Neither is real, because they are interdependent. Therefore, the skandhas are like illusions, dreams, mirages, and the visions of a gandharva city.