Tibetan
ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཡིན་ལ། 17-452 འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཟབ་མོ་ མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཁྱབ་རྟག་ནི་དེ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཀུན་རྫོབ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཁྱབ་རྟག་ ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ནི། བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་རིག་འགྱུར་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ། གློ་བུར་དྲི་མ་སྣང་ཞིང་ གྲགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཆ་ཙམ་ ནས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོན་གྱི་ གཙོ་བོར་བཟུང་ངོ་། །དེས་ན་དགག་གཞི་གཟུགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ ཀྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་རྣམ་ རྟོག་ལས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་འཕགས་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ཡིན་ ལ། ཡང་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང་། གྲུབ་ན་ཡོད་པར་ གྲུབ་དགོས་པ་འཐད་ཀྱང་། ཡོད་པ་མ་གྲུབ་ཕྱིན་མེད་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་སྤྱི་ལྡོག་ནས་ཡེ་མི་ སྲིད་པར་གོ་ནས། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ དུ་འདོད་པ་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ནས་ནོར་བ་ནི་མ་ཡིན་མོད། ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་ གྱི་ཕྱེད་ཙམ་ལས་མ་རྟོགས་སོ། །ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་སྟོང་སྨྲ་བར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱང་སྣང་གྲགས་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཅན་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་ དོན་དམ་དབྱིངས་མ་ཡིན་པར། ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དང་། དེ་དག་དེ་སྟོན་པའི་གསུང་ རབ་རྣམས་ཀྱང་དྲང་དོན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་སྐུར་བ་འདེབས་ལ། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ 17-453 གྲུབ་མཐའ་གསལ་བར་མཛད་པའི་སྐྱེས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྡང་སྨྲས་ བྱེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཚབས་ཆེ་བ་སྟེ་སྡིག་པའི་ལས་རླབས་ཆེན་པོའི་མཐུ་ལས། ངན་ སོང་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ། བདུད་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ། །རང་ གིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་བཞིན་པ་ནི་འདི་ སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་རྣམ་ཕྱེ་ཡང་། །ཤིན་རྟ་ཆེ་དག་རྨོངས་ཉིད་ན། །ཞེས་རང་ཡོན་ ཏན་ཆེན་པོར་ང་རྒྱལ་བའི་ཁེངས་ཚིག་དང་། དམ་པ་རྣམས་ལ་སྡང་སྨྲས་མི་བཟད་པ་བྱས་ ཟིན་ནས། ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། མི་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །བློ་སྦྱངས་ཉམས་ཡང་རབ་ ཏུ་ཆུང་། །འཁོར་བའི་དགོན་པ་བགྲོད་པར་དཀའ། །སྲོག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ་ཡིན། །བཤེས་ གཉེན་བཟང་པོ་རྙེད་པར་དཀའ། །མོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་། །རབ་ཏུ་སྡང་བ་གང་དུ་ དགོས། །ཞེས་གཞན་བསླུ་བའི་ཁ་ཚིག་མཁས་མཁས་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། མི་ལུས་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། ཆོས་ཟབ་མོ་དང་མཇལ་བའི་སྐབས་སུ། སྡང་སེམས་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གཞན་ལ་སྨྲས་ཀྱང་། ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ། སྡང་བས་ཚིག་པ་ཁྱོད་ལ་ནི། །དལ་བ་འབྱོར་པའང་རིང་བར་གསལ། ། ཞེས་ཞེ་སྡང་གི་ཚིག་རྩུབ་ཤོར་བས། གཞན་ལ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དེ་རང་ཉིད་ལ་དེ་འཕྲལ་ཁོ་ ནར་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་རང་གིས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ཚིག་དོན་དང་ཡེ་མི་ མཐུན་པའི་སྐྱོགས་བཤད་འབའ་ཞིག་གིས་དགོངས་དོན་ལོག་པར་འགྲེལ་ཞིང་། རྣམ་པ་དེ་ ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། ཅེས་མདོ་སྡེ་ འགའ་ཞིག་གི་ཚིག་ལ་འཁྱོག་བཤད་ཀྱིས་བསྒྲིབ་མི་ཐུབ་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས། དྲང་ དོན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཀྲལ་ནས། ཅི་ཏོལ་ཆེན་པོས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་མ་རུངས་པར་བྱེད་ བཞིན་དུ། རྒྱལ་བའི་གསུང་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ལ། འདི་དག་གིས་ བཀའི་དོན་ལོག་པར་སྨྲས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རང་སྐྱོན་གཞན་ལ་བགོད་པར་བྱེད་པ། གཡོ་ 17-454 སྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ཏེ། རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་བསླུ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེས་ཆེར་ གྲགས་པ་ལེགས་ལྡན་གྱིས་ཀྱང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་རྒྱལ་བས་ལུང་མ་བསྟན་ཅེས་ སྨྲས་སྣང་ན། འཇམ་དཔལ་གྱི་རྩ་བའི་རྟོག་པ་མ་མཐོང་བར་བབ་ཅོལ་བསྟེན་པའམ། མཐོང་ ཡང་སྦེད་པའི་སྒྱུ་ཐབས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་ལ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ལེགས་ བཤད་མང་པོ་ཞིག་བསྐུས་ནས་རང་གིས་ཤེས་པ་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། ཡང་སྐབས་གཞན་དུ་ དབྱིག་གཉེན་ཤིན་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཡོ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་རོ། །འོན་ཏེ་སྣང་གྲགས་ ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར། བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་ན་ནི། སྐུར་འདེབས་མ་བྱས་པའི་ ཕྱིར་ཉེས་པའང་མེད་ལ།
Chinese
是周遍一切的。 17-452 由于不变异，且远离生、灭、住三者，所以也是常恒的。就甚深究竟而言，周遍常恒就是它。如是说：如此行持广大故，佛陀定说为周遍。彼性无尽之故，亦说名为常恒。像这样说，是以世俗为主的周遍常恒。 因此，以多种方式阐述的法无我的精髓是：如来藏自性光明不变异且具足一切功德，而对于它来说，任何显现和声名等暂时的垢染都不成立。而且，这并非仅仅因为在它上面这些不成立而安立，而是以不成立所区分的智慧之光明本身作为主要意义来把握。 因此，认为所破的色等诸法仅仅是空性，即空于可破的真实成立，就认为是法无我的意义，这是世间凡夫的分别念，只是在空性方面稍微提升了一点的粗略分别念。还有，认为一切显现和声名的法，从原始以来就不曾存在过，如果成立就必须成立为存在，但既然存在不成立，那么不存在就以自性成立，从总体上来说根本不可能，从而理解为远离有、无、是、非的戏论，就认为是法无我的意义，仅仅从这个角度来说，虽然并非错误，但仅仅领悟了法无我意义的一半。 在那个见解之上，所有被称为自空论者的人，都认为胜义法界与显现和声名等没有差别，不成立为真实，并且认为如来藏具足功德对于所知是不可能的，并且认为智慧不是胜义法界，仅仅认为是世俗，并且诽谤说那些阐述这些的经典都是不了义，并且对于阐明他空大中观 17-453 宗义的伟大菩萨们进行憎恨和诽谤，这是非常严重的错误，由于罪恶的巨大力量，从恶趣堕入恶趣，被魔和罪恶的朋友们完全控制。自己一次又一次地对甚深和神圣的佛法……
English
It is all-pervasive. 17-452 Because it is immutable and free from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, it is also permanent. In terms of profound ultimate reality, this is the all-pervasive and permanent. As it is said: Because of such vast deeds, the Buddha is definitely said to be all-pervasive. Because that nature is inexhaustible, it is also said to be permanent. Such statements refer to the all-pervasive and permanent that is primarily based on conventional truth. Therefore, the essence of the selflessness of phenomena, which is taught in various ways, is this: the Sugata-garbha, the self-aware, immutable, and all-encompassing, for which any adventitious stains such as appearances and sounds are not established. Moreover, it is not established merely by stating that these are not established in it, but rather the wisdom-gnosis distinguished by non-establishment is itself taken as the primary meaning. Therefore, to consider that the objects of negation, such as form, are merely empty of inherently existent entities to be negated, is to consider that as the meaning of the selflessness of phenomena, is a coarse conceptualization that is just a slightly elevated conceptualization of ordinary worldly people towards emptiness. Furthermore, all phenomena of appearance and sound have never existed from the beginning, and if they were to be established, they would have to be established as existent. However, since existence is not established, non-existence is established by its own nature, which is impossible in general. Understanding that as being free from the elaborations of existence, non-existence, being, and non-being, and considering that as the meaning of the selflessness of phenomena, although it is not wrong from that perspective, it is only understanding half of the meaning of the selflessness of phenomena. On top of that view, all those who are known as proponents of self-emptiness consider that the ultimate reality is no different from appearances and sounds, and is not established as truly existent. They also believe that the Sugata-garbha, which possesses qualities, is impossible for knowable objects. They also believe that wisdom is not the ultimate reality, but only the conventional. They also slander and say that the scriptures that teach these are of provisional meaning. Furthermore, they hate and slander the great Bodhisattvas who clearly explain the tenets of Other-Empty Great Madhyamaka. 17-453 This is a very serious mistake. Due to the power of great sinful actions, they go from bad rebirth to bad rebirth, and are completely controlled by demons and evil friends. Again and again, one's own deep and sacred Dharma...
Chinese
正在进行诽谤的是这样说的：即使区分了两种真理，那些愚昧的大人物仍然迷惑不解。这是以自己伟大的功德而骄傲的傲慢之词，并且已经对圣者们进行了难以忍受的恶语谩骂。又这样说：人也很难获得，修习智慧的经验也很少，难以进入轮回的寂静处，生命也非常脆弱。善知识也很难遇到，即使没有信仰，又何必极度憎恨呢？像这样以欺骗他人的花言巧语，装作很懂的样子说：人身难得，在遇到甚深佛法的时候，不要生起嗔恨心啊，虽然这样对别人说，但紧接着又说：因嗔恨而愤怒的你，获得闲暇和圆满也遥遥无期。因为说出了嗔恨的粗暴之语，所以对别人所说的过失立刻就降临到自己身上。还有些人，自己用与词义完全不符的恶劣解释来曲解甚深经典，并且说：其他像这样的经典，也用这个教证来明确说明是了义。像这样把一些经典中无法用曲解来掩盖的非常明显的部分，解释为仅仅是了义。像奇托尔大魔一样摧毁着佛陀的教法，对于那些信仰佛陀教诲的圣者们，这些人说：这些人曲解了佛陀的教诲。这样说是把自己的过错推给别人，这是虚伪者的行为，是欺骗自己的学生。同样，非常出名的勒登也说：圣者无著没有被佛陀授记。这要么是没有见到《文殊根本续》，而轻率行事，要么是见到了也隐瞒起来的欺骗手段。他隐藏了导师世亲的许多善说，却说那是自己知道的，有时又极力反对世亲，这也是虚伪者的行为。然而，如果承认一切显现和声音本来就是空性的无戏论，对于胜义智慧既不肯定也不否定，而是保持中立，那么因为没有诽谤，所以也没有过失。
English
The act of slandering is being done by saying: "Even if the two truths are distinguished, those great ones who are ignorant are still confused." These are arrogant words of pride in one's own great qualities, and unbearable abusive language has already been directed towards the holy ones. And again, it is said: "It is very difficult to obtain a human being. The experience of cultivating wisdom is also very small. It is difficult to enter the solitary place of samsara. Life is also very fragile. It is difficult to find a good spiritual friend. Even if there is no faith, why is there so much hatred?" Like this, speaking with deceptive words as if one is very knowledgeable, saying to others: "It is difficult to obtain a human body, and when encountering the profound Dharma, do not generate hatred." Although saying this to others, immediately afterwards, it is said: "For you who are consumed by hatred, it is clear that leisure and fortune are far away." Because harsh words of hatred were uttered, the fault of speaking to others immediately fell upon oneself. And also, some people themselves interpret the profound sutras with only bad explanations that completely contradict the meaning of the words, and say: "Other sutras like this are also clearly explained as definitive by this scriptural authority." Like this, explaining those parts of some sutras that are very clear and cannot be obscured by distortion as merely definitive. Like the great demon Chitor, they are destroying the Buddha's teachings, and to those holy ones who have faith in the Buddha's teachings, these people say: "These people have distorted the meaning of the Buddha's teachings." Saying this is to attribute one's own faults to others, which is the behavior of a hypocrite, deceiving one's own students. Similarly, the very famous Lekden also said: "The noble Asanga was not prophesied by the Buddha." This is either acting rashly without having seen the Root Tantra of Manjushri, or it is a deceptive means of concealing it even if it has been seen. He hid many of the good explanations of the teacher Vasubandhu, but said that he knew them himself, and sometimes he strongly opposed Vasubandhu, which is also the behavior of a hypocrite. However, if one acknowledges that all appearances and sounds are primordially empty and free from elaboration, and does not affirm or deny ultimate wisdom, but remains neutral, then because there is no slander, there is also no fault.