Tibetan
་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་ཡེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་སྤྱི་དང་སོ་སོ་ གང་གི་སྟེང་ན་ཡང་དེ་འདྲ་གྲུབ་པ་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་ གི་ངོ་བོར་མེད་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དེ་ ལ། མཉམ་གཞག་ཏུ་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཟད་དེ། གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ནི་གནས་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངེས་ ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཅི་འོ་ན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་ བོས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་སོ་སྙམ་ན། བློ་གྲོས་ཁྲ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བདེན་ཡང་། གང་ཞིག་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ཡང་སྨྲོས་ཤིག་ཅེ་ན། གང་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ནི། ཅི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོས་ ཡོད་པར་གྱུར་ན། སྣང་བ་དང་མཐུན་པའམ། གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་མཚན་མོ་ཐོ་ཡོར་ལ་བལྟས་པས། མི་རེང་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ན། གལ་ཏེ་མིར་སྣང་བ་ དེ་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་མིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་ལ་ མིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་རེང་དུ་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རེང་དུ་སྣང་ 17-448 ཡང་དེར་མ་གྲུབ་ཕྱིན། རྨ་བྱ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ནི་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན། གྲུབ་ པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཆོས་ ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ ནི། སྣང་གྲགས་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་ལ། ངོ་བོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའམ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་ བསམས་ན་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་དོན་དམ་ དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསམས་པ་དེ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་སྣང་ཅན་ལ། དོན་ དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི
Chinese
成为我的缘故。因为那样的事根本不可能发生。无论在总的还是个别的所知事物上，都不存在那样的成立。因此，一切法都是法无我的。 进入法无我的状态是：如果显现和声音的诸法不存在于各自的自性中，又怎么会存在于他性中呢？在那自性什么也不成立的状态中，在等持中分别念的对境穷尽，以什么也不执着，什么也不分别的方式进入。后得时，也只能以与实相相符的定解来观察，为了遣除怀疑和邪分别。 如果有人认为，法性智慧是法无我的缘故，自性存在的主张就破灭了，那么，对于那些变得聪明的人来说，出现那样的智慧显现确实是真的。但是，对于那些极其清净、智慧极其明亮的人来说，清楚地看到这两者的差别。 如果问那是什么，那么，这些显现和声音的诸法，如果以自性存在，就必须与显现相符，或者与声音相符。例如，晚上看树桩，显现为人形。如果显现为人形的那个自性存在，就必须与显现相符，具有人的特征。但是，因为它没有人的特征，所以显现为人形的那个自性是不成立的。显现为人形的那个尚且不成立，更何况孔雀和大象等其他显现或不显现的，还用说成立吗？因此，显现和声音的一切法，因为是法无我的缘故，自性也不成立。 对于胜义法界的智慧来说，因为没有显现和声音所认为的自性和自相，所以是法无我的。如果思考自性成立或不成立，或者仅仅思考这些，那么，也是自性不存在的。因为用语言和意识表达的胜义法界智慧，以及具有明亮显现的世俗智慧，显现为胜义智慧的那个，不是胜义的缘故，并且是自己的。
English
because it becomes mine. Because such a thing is absolutely impossible. There is no such establishment on any of the general and individual knowable things. Therefore, all dharmas are without self of dharma. Entering into the state of no-self of dharma is: if the dharmas of appearance and sound do not exist in their own essence, how can they exist in the essence of others? In that state where nothing is established, the object of conceptualization is exhausted in equipoise, and one enters in a way that does not grasp anything and does not distinguish anything. In the post-attainment, one should only examine with the certainty that conforms to the reality, in order to dispel doubt and wrong conceptualization. If one thinks that the wisdom of dharma-nature is without self of dharma, and therefore the claim that it exists by its own essence is destroyed, then it is true that such an appearance of wisdom arises for those who have become clever. However, those who are extremely pure and whose wisdom is extremely clear clearly see the difference between these two. If you ask what that is, then these dharmas that appear and sound, if they exist by their own essence, must be in accordance with the appearance or in accordance with the sound. For example, when looking at a tree stump at night, it appears as a human figure. If that which appears as a human figure exists by its own essence, then it must be in accordance with the appearance and have the characteristics of a human. However, because it does not have the characteristics of a human, that which appears as a human figure is not established by its own essence. Since that which appears as a human figure is not established there, what need is there to mention the establishment of other appearances or non-appearances such as peacocks and elephants? Therefore, all the dharmas of appearance and sound are not established by their own essence because they are without self of dharma. For the wisdom of the ultimate realm, because there is no such self and self-characteristic that is believed to exist in appearances and sounds, it is without self of dharma. If one thinks about whether the essence is established or not established, or just thinks about that, then it is also without its own essence. Because the wisdom of the ultimate realm expressed by sound and mind, and the conventional wisdom with clear appearance, that which appears as the ultimate wisdom is not ultimate, and it is one's own.
Tibetan
་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་ཏེ། སྒྲ་རྟོག་གི་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཡུལ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་ དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་ཅི་ཙམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་ རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཚུལ་དེར་མི་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པས། དེ་བདེན་པར་མེད་པས་འདི་བདེན་པར་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་ རྡེའུ་ལ་དམིགས་ནས་སྔགས་བཟླས་པས། དབང་པོ་བསླད་པའི་མི་རྣམས་ལ་གླང་པོའི་ གཟུགས་བརྙན་བྱུང་བ་ན་སྒྱུ་མར་སྣང་བའི་གླང་པོའི་གཟུགས་ལ་གླང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་ པས། གནས་དེ་ན་གླང་པོ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དེའི་ཤུལ་ན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མ་མཐོང་ བའི་རྡེའུ་ཡོད་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །གླང་པོར་སྣང་བ་དེ་ནི། རྡེའུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ ཡིན། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡེའུ་དེ་ཉིད་གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཞིག་ 17-449 གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་དང་རྫས་དང་སྒྱུ་མ་མཁན་པོའི་བསམ་གཏན་ དང་། རྡེའུ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་འཛོམས་པ་ལས། མི་རྣམས་ལ་གླང་པོ་ ཆེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་བར་ཟད་དེ། དངོས་གནས་ལ་མེད་པའི་གླང་པོ་ཆེ་མཐོང་བ་ན་ དེའི་ཤུལ་ན། མི་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་ནི་ཡོད་དོ། །གླང་པོ་དང་རྡེའུ་གཉིས་བསྐྱེད་ བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཀྱང་། རྡེའུ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ གླང་པོ་དང་། མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་གཉིས་མཚན་གཞི་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ཅིང་། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། རྡེའུ་ལ་རྡེའུ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྡེའུ་དེ་ ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་རྡེའུ་དེ་གླང་པོ་ཆེར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱང་། རྡེའུ་མ་ཡིན་ པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་དེ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་ལོག་པར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འཁོར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་བར
Chinese
以自性不成立的缘故。就像那样，嘉曹大师说：“那样的表达是粗略的。”这样说，声音概念的周遍表达之境，虽然相似于圆成实胜义的相状，但那不是胜义，而是由世俗遍计所执和依他起所摄。因此，无论有多少法的自性，都不会变成圆成实胜义的自性存在的方式。胜义以自性存在的方式是另一种，因为那不是真实存在的，所以这不会变成真实不存在的。例如，幻术师以石子为对境念诵咒语，对于根识错乱的人们来说，出现大象的影像时，幻象所显现的大象影像没有大象的自性，所以，那个地方虽然大象原本就不成立，但在那之后，人们没有见到的石子存在并不相违。显现为大象的那个，也不是从那个石子所生，也不是从其他所生，也不是那个石子产生了那个，人们也不是将那个石子本身看成是大象，也不是将不是石子的其他看成是大象，而是咒语和药物以及幻术师的禅定，和以石子为对境的作意等聚合，人们仅仅是看到大象的形象而已，在见到实际上不存在的大象时，在那之后，人们没有见到的石子是存在的。大象和石子二者虽然不是所生能生，但如果没有石子，那个也不会出现。人们所见到的大象和没有见到的石子二者，体相也不是一个，幻象的大象没有大象的自性，所以，石子不会变成没有石子的自性，那个石子没有大象的自性，所以那个石子不会变成大象，但是，不会变成不是石子。就像这样在世间流传。同样地，在这里也应比照，胜义的法界存在，以及对它错误执著的分别念和业及烦恼等的因缘聚合，轮回的各种显现，在众生面前显现。
English
Because it is not established by its own nature. Likewise, Gyaltsab Rinpoche said, "Such expressions are rough." That is to say, the object of pervasive expression of sound concepts, although similar to the aspect of the perfectly established ultimate truth, is not the ultimate truth, but is included in the conventional, the imputed, and the other-dependent. Therefore, no matter how many characteristics of the self of phenomena there are, they will not change into the way of existing as the self-nature of the perfectly established ultimate truth. Since the way of existing as the self-nature of the ultimate truth is different, because that is not truly existent, this will not become truly non-existent. For example, when a magician recites mantras focusing on a pebble, and the image of an elephant appears to people whose senses are impaired, the image of the elephant that appears as an illusion does not have the characteristic of an elephant. Therefore, although the elephant is not originally established in that place, it is not contradictory that the pebble unseen by people exists after that. That which appears as an elephant is not born from that pebble, nor is it born from anything else, nor did that pebble produce it, nor do people see that pebble itself as an elephant, nor do they see something other than the pebble as an elephant, but rather the mantra and the substance, the magician's meditation, and the attention focused on the pebble, etc., are combined, and people only see the appearance of an elephant. When they see an elephant that does not actually exist, after that, the pebble unseen by people exists. Although the elephant and the pebble are not the produced and the producer, if there is no pebble, that will not appear either. The elephant seen by people and the pebble unseen are not the same entity, and the illusory elephant does not have the characteristic of an elephant, so the pebble will not become without the characteristic of a pebble, and that pebble does not have the characteristic of an elephant, so that pebble will not become an elephant, but it will not become not a pebble. This is how it is known in the world. Similarly, apply it here as well. The realm of ultimate truth exists, and from the collection of causes and conditions of the conceptual thoughts that wrongly focus on it, and karma and afflictions, the various appearances of samsara appear to sentient beings.