Tibetan
ས་པ་བ་དང་། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ནི། དེ་དངོས་སོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ དོན་དམ་ནི་དོན་དམ་ཙམ་པོ་སྟེ། དོན་དམ་བཏགས་པ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་ དམ་ནི་དོན་དམ་དངོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐད་དོད། སམ་པྲྀ་ ཏའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ནས། ཡང་དག་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་མ་རིག་པའི་སྣང་ངོར་གྱུར་པའི་དོན་ཡིན་ ལ། ཡང་སམ་ནི་ཀུན་ནས་ཀྱི་དོན་དང་པྲ་ཏ་བསླུ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་། བརྫུན་གྱི་དོན་ཡིན་ པས། ཀུན་ཏུ་བརྫུན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་བསྟན་པར་ བྱའོ། །ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐད་དོད་བྱ་བ་ཧ་རཿ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ ལ། དེ་ཡང་བི་དག་ཨ་བ་ཧ་ར་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེའི་བི་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཤེ་ཥ་བསྣན་ཏེ། ཁྱད་པར་རམ། བྱེ་བྲག་གམ། ཐ་དད་པར་ངེས་བཟུང་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། བི་ཤེ་ཥ་ཞེས་བྱའོ། ། ཨ་བ་ནི་ངེས་པ། ཧ་ར་ནི་སྡུད་ཅིང་འཛིན་པ་ཡིན་པས། སོ་སོ་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་འཛིན་ པ་ཞེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ཞེས་པ་ནི། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་པ་ལ་འཇུག་གི་གཞན་ལ་མ་ ཡིན་ནོ། །ཀ་བ་ཞེས་པ་ནི་གདུང་འདེགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་གི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དོན་ཐ་དད་པ་མང་པོ་ལ་མིང་སྣ་ཚོགས་པ་བསྙད་ཅིག་བརྗོད་ ལ་ངོས་བཟུང་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །ཐ་དད་ཅེས་པའི་ཐ་ཡིག་དང་། ཐ་སྙད་ཅེས་པའི་ཡི་གེ་དང་ པོ་ནི། དོན་གཅིག་སྟེ་དངོས་པོ་སོ་སོའི་མིང་ཡིན་པ་དང་། ཐ་དད་ཅེས་པ་ཡང་སོ་སོར་གནས་ པའི་དོན་ཡིན་པས་མིང་གཉིས་འདུས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ལ་དགག་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ ཚེ། མི་ཐ་དད་ཅེས་མི་ཟེར་བར། ཐ་མི་དད་ཅེས་མིང་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་འཇུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་པ་ར་མཱཪྠ་ཞེས་བྱ་སྟེ། པ་ར་མ་ནི་མཆོག་གི་དམ་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པའི་ ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཨཪྠ་ནི་དོན་ཏེ་དེས་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་རྙེད་དོན་ནོ། །དེས་ན་ 17-442 དངོས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན་མོད། རྗེས་མཐུན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སོ་ སོ་སྐྱེ་བོའི་རིག་ཤེས་མ་ནོར་བ་དང་། གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་ཕལ་པ་ རྣམས་ལ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་དང་། དོན་དམ་དང་། འཕགས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡོད་དོ། ། འོ་ན་ཡོད་དང་མེད་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། ཞེས་པའི་གཞུང་ཁས་ལེན་དགོས་པས། གཟུང་འཛིན་མེད་ པ་དང་། རྣམ་རིག་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས
Chinese
是假立和，真实世俗是，彼真实。名称的胜义是仅仅胜义，胜义假立和，非名称的胜义是胜义真实。为何称为世俗？世俗的梵语，从samvṛti的声音引申而来，是对于真实有遮蔽作用，成为无明显现境之义。又sam是全部之义，prata是欺骗、遮蔽和虚假之义，所以是全部虚假。称为世间，当以世间的量来指示。从名言谛来说，名言的梵语是byavahāra，这也是由vi和ava和hāra连接而成。其中的vi加上śeṣa，是特别或者差别或者确定为不同的意思，即viśeṣa。ava是确定，hāra是收集和执持，所以是确定执持各自不同，例如瓶子是指肚子鼓胀、底部收缩，而不是指其他。柱子是指做支撑栋梁的事情，而不是指其他，像这样以分别念对众多不同的事物安立各种名称，说和确定，是这个意思。不同的“ཐ་”字和名言的第一个字，意思相同，是各个事物的名称，而且不同也是各自存在的意思，所以是两个名称的结合。因此，在对不同加上否定词的时候，不说“不不同”，而是在两个词的中间加入，说“非不同”，这是可以见到的。称为胜义的是paramārtha，parama是殊胜的至上，是不分别的智慧。artha是意义，由此而了悟和领会，是获得确定的所得之义。因此，真实虽然仅仅是实相的智慧，但随顺相似的缘故，对于各自凡夫的不错乱的明觉，以及缘于实相的普通胜观等，也有安立为智慧、胜义和圣者的名称。那么，因为必须承认“有和无仅仅是它”的宗义，像无能取所取和有能知，这样实相本身就变成二了。
English
That which is nominally existent and truly conventional is that which is real. The ultimate truth of names is merely the ultimate truth, the ultimate truth that is nominally existent, and the ultimate truth that is not a name is the ultimate truth itself. Why is it called conventional? The Sanskrit word for conventional, samvṛti, is derived from the sound of samvṛti, and it means that which obscures the truth and becomes the appearance of ignorance. Also, sam means all, and prata means deception, obscuration, and falsehood, so it is all false. That which is called the world should be indicated by the measure of the world. From the perspective of conventional truth, the Sanskrit word for convention is byavahāra, which is also formed by connecting vi, ava, and hāra. The vi in it is added to śeṣa, meaning special, different, or determined as different, i.e., viśeṣa. Ava is determination, and hāra is collecting and holding, so it is determining and holding each different thing. For example, a vase refers to something with a bulging belly and a shrinking bottom, not something else. A pillar refers to doing the work of supporting beams, not something else. In this way, conceptual thought establishes various names for many different things, speaks and determines them, that is the meaning. The "tha" in "different" and the first letter in "convention" have the same meaning, which is the name of each thing, and "different" also means existing separately, so it is a combination of two names. Therefore, when adding a negative word to "different," one does not say "not different," but inserts it in the middle of the two words, saying "non-different," which can be seen. That which is called ultimate truth is paramārtha, parama is the supreme and ultimate, which is non-conceptual wisdom. artha is meaning, by which one understands and comprehends, it is the meaning of obtaining certainty. Therefore, although reality is only the wisdom of reality, due to following what is similar, for the unconfused awareness of each ordinary person, and for the ordinary insight that focuses on reality, there are also names established as wisdom, ultimate truth, and noble beings. Then, because one must accept the tenet that "existence and non-existence are only it," like the absence of grasper and grasped and the existence of awareness, the reality itself becomes two.