Tibetan
ཅག་ཁས་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རང་ལུགས་མ་ ཡིན། ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་འཇོག་བཞིན་དུ་ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ ཀྱི་རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་འདི་ནི། དོན་དམ་སྒོ་ཅན་གྱི་གླན་ཀ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་ གཞི་ཆེན་པོར་འགྱུར་ལ། དེར་མ་ཟད་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་ དཔྱད་མི་བྱ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པ་ཁོ་ནར་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང་། དེ་ ཉིད་སྐབས་སུ་རིག་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིག་མིན་པས། །རིག་ དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིག་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གང་ ཟག་བདག་མེད་འཆད་པའི་སྐབས་ནའང་། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཡིད་འཇིག་རྟེན་དུ། །རྣམ་པ་ 17-439 བདུན་གྱིས་འགྲུབ་འགྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། །ཞེས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ དཔྱད་ཀྱང་། སྣང་ཙམ་དེ་མིན་ལས་གྲོལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་སོ་ཞེས། དཔྱད་ངོར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པ་གཉིས། རང་ཚིག་སྔ་ཕྱི་ཆེས་འགལ་བ་ཡིན་ལ་ རིག་པས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ། དཔྱད་ངོ་ན་ཀུན་རྫོབ་རང་མ་ གྲུབ་པས། དཔྱད་གཞི་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་སྤྲོས་བྲལ་མི་སྲིད་ཅིང་། སྣང་བ་མ་འགགས་པར་ ཤར་བ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་དབང་མེད་དུ་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། རིག་ངོར་མ་ཡིན་ པས། དཔྱད་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་ལམ་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཐ་སྙད་ འཇོག་ཏུ་མེད་དེ། མ་དཔྱད་ཅིང་མ་བསྒོམས་པ་ལ་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་ན། འཁོར་བ་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མ་དཔྱད་པའི་ཚེ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཁས་ལེན་ལ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པའི་འཇུག་ཚུལ་ཡིན་ཅིང་། དཔྱད་པའི་ཚེ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་ དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་རྐང་བཙུགས་ཏེ་སྨྲས་པ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ དཔྱད་པའི་ཚེ། དེ་དང་དེ་མི་འགྲུབ་ཅེས་ཟེར་བ་འདི་ནི། རང་ཚིག་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ ཏེ། དཔེར་ན་ཤི་བའི་རོ་དུམ་བུར་གཏུབས་ན་འཇིག་པ་བཞིན་དུ། མ་ཤི་གསོན་བཞིན་དུ་ཤི་ བའི་རོ་དུམ་བུར་གཏུབས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་མེད་པ་བླ་ རྡོལ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གསོན་བཞིན་དུ་ཤི་བའི་རོ་མི་སྲིད་པ་ལྟར་ དོན་དམ
Chinese
因为想要承诺，为什么反复的区分也不是自己的宗义呢？ 又在安立世俗的同时，对于反复的区分，用胜义谛的辨别智慧来辨别这件事，因为是胜义谛的门槛，会变成恶见的大根源。而且《入中论》中说：“名言谛中不应作分析。” 想要安立为仅仅是不观察不分析的世俗，并且在那时，任何的智慧，不能辨别从自和他生，那个智慧在名言中也不能辨别，你的生是从哪里产生的呢？ 并且在讲解人无我的时候也说：“然于世间此非有，七相推求皆不见。” 意思是说，用胜义谛的辨别智慧即使在名言中辨别，也能确定显现仅仅是从那之外解脱的无戏论，这样在辨别面前像幻化一样的两种世俗，自己的前后语言非常矛盾，而且理智上也不合理，因为用理智辨别的时候，在辨别面前世俗本身不成立，没有辨别的基础的特征无戏论是不可能的，不间断的显现，那是从习气的力量不由自主地显现的，因为在理智面前不是，对于没有辨别的仅仅显现，无戏论或者幻化的特征和名言都无法安立，如果对于没有辨别和没有修习也有那些，那么所有的轮回者，也会变成正在进入像幻化一样的智慧和无戏论的智慧。 按照您的宗义，没有辨别的时候，承诺一切的分别，那是进入世俗谛的方式，辨别的时候，远离一切承诺，这是进入胜义谛的方式。 如果这样断然地说，即使在世俗中辨别的时候，说这个和那个不成立，这是自己的语言非常矛盾，譬如说如果把死尸剁成块就会坏掉一样，没有死还活着的时候，即使把死尸剁成块也会坏掉一样，如果这样说，就会变成非常没有关联的胡说八道一样的话。 因此就像活着的时候没有死尸一样，胜义谛
English
Because you want to commit, why isn't the distinction of repetition your own tenet? Moreover, while establishing conventional truth, using the discriminating wisdom of ultimate analysis to examine the distinction of repetition becomes a great foundation for wrong views because it is a threshold of ultimate truth. Furthermore, it is said in the Madhyamakavatara: "In conventional truth, analysis should not be done." Wanting to establish that conventional truth is only unexamined and unanalyzed, and at that time, whatever wisdom cannot discern arising from self and other, that wisdom cannot discern even in conventional truth, from where does your arising come? And when explaining the selflessness of persons, it is also said: "But in the world, this is not, sought with seven aspects, all are unseen." This means that even if one analyzes in conventional truth with the discriminating wisdom of ultimate truth, one can ascertain that appearance is merely free from elaboration, liberated from that. Thus, the two conventional truths that are like illusions in the face of analysis are extremely contradictory in their own words, and are also unreasonable. Because when analyzing with intellect, conventional truth itself is not established in the face of analysis, and the characteristic of non-elaboration without a basis for analysis is impossible. The uninterrupted appearance that arises is involuntarily arising from the power of habit, but because it is not in the face of intellect, the characteristics of non-elaboration or illusion and terms cannot be established for mere appearance without analysis. If those were also present without analysis and without meditation, then all samsaric beings would also be entering into wisdom like illusion and the wisdom of non-elaboration. According to your system, when there is no analysis, all distinctions are accepted, and that is the way to enter conventional truth. When there is analysis, being free from all acceptance is the way to enter ultimate truth. If you assert this decisively, then saying that this and that are not established even when analyzing in conventional truth is a great contradiction in your own words. For example, it is like saying that just as a corpse decomposes when cut into pieces, even if a corpse is cut into pieces while still alive, it will decompose. If you say that, it will become a very irrelevant and nonsensical statement. Therefore, just as there is no corpse while alive, ultimate truth
Tibetan
་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་དེ། རིགས་པ་དེས་ དཔྱད་ཕྱིན་དོན་དམ་ཁོ་ནར་དཔྱད་པར་འགྲོ་བས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ དཔྱད་ཅེས་པའི་དཔྱད་པ་རང་ངོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ་དཔྱད་པས་དོན་དམ་གོ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་དཔྱད་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་གོ་བ་ལ་ 17-440 འཇོག་དགོས་ཤིང་། ཁྱོད་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་ན་དོན་ དམ་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བའམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་པས་དམ་པའི་དོན་གོ་བར་འགྱུར་ ཞེས་སྨྲ་ལ་རག དེའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་བ། འགལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་རྟོན་པར་ བྱེད། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་མ་ཟད་ད་དུང་དབྱེ་བ་ དུ་མ་འཐད་ལྡན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། རིགས་པའི་དཔྱད་ངོ་ཞེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ། འཇིག་རྟེན་དག་པ་པའི་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དམ་རིག་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་པ་གཉིས་ཡོད་པས། དང་པོས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད། ཕྱི་མའི་ངོ་ན་ཀུན་ རྫོབ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་དབྱིངས་ནི་འགོག་པ་ནུས་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་དངོས་ལ་ནི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། བློའི་རྟོགས་ ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་གྱི་དོན་དམ་མོ། །དང་པོ་ ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་། གང་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམས་ན། གནས་ལུགས་མཐོང་ ཞིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་ དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ལུགས་གཞན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་ལ་སོགས་ པ་བཀག་པ་ཡང་། །དམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་འདོད། ། ཅེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་ཏེ། རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དགག་བྱ་མཐའ་དག་བཀག་པ་ཙམ་ དེ་དང་། གཞན་ཡང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འདི་དངོས་ སུ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་གྱི་རྣམ་ གྲངས་ལ་བགྲང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་སྟེ། ཀུན་ 17-441 རྫོབ་བདེན་པ་བཏག
Chinese
以分别的理智来观察世俗是不可能的，因为那种理智只会观察究竟胜义。以观察究竟胜义的理智来观察，虽然“观察”这个行为本身是世俗的，但并不是观察世俗，因为观察能够理解胜义。否则，就必须将观察的结果设定为理解世俗。你们说，以观察究竟胜义的理智来观察世俗，就能理解胜义吗？或者说，以观察世俗就能理解圣者的意义吗？因此，谁会相信不相关、矛盾颠倒的说法呢？我们这样说：不仅正与邪的区分有两种，而且还会有许多合理的区分。理智的观察也有两种：世间清净者的观察和胜义智慧的观察。第一种能使人确信因果缘起不虚。后者的角度来看，任何世俗显现的事物都不能成立，但胜义的法界是无法否定的。应该这样说。就胜义本身而言，从本质上没有区别，但从心智的理解方式来看，有胜义的世俗和胜义的胜义。第一种是凡夫的意识，但如果以它为目标进行禅修，就能见到实相，获得无分别的智慧。这就是随顺胜义，也称为名言胜义。正如其他宗派所说：生等虽遮遣，与胜义合故，我许为胜义。这类似于在智慧的境界中，仅仅遮止一切所破之物，以及无常、痛苦、无我等等。这些实际上是世俗的，但因为是进入胜义的方法，所以被列为胜义的名言。第二种是，直到获得见道为止，无分别等持的行境。在这些之中，错误的世俗仅仅是世俗，是世俗的假立。
English
It is impossible to examine the conventional with discriminating reason, because that reason only examines the ultimate. Although the examination itself, which is done with the reason that examines the ultimate, is conventional, it is not an examination of the conventional, because the examination can understand the ultimate. Otherwise, the result of the examination must be set as understanding the conventional. Do you say that if you examine the conventional with the reason that examines the ultimate, you will understand the ultimate? Or do you say that by examining the conventional, you will understand the meaning of the holy? Therefore, who would trust such irrelevant, contradictory, and inverted statements? We say this: not only are there two distinctions between right and wrong, but there will also be many reasonable distinctions. The face of reason's examination is also twofold: the examination of the worldly pure and the examination of ultimate wisdom. The first creates certainty that cause and effect are not mistaken. In the latter's view, no conventional appearance can be established, but the ultimate realm cannot be negated. That is what should be said. In reality, there is no distinction in terms of essence, but in terms of how the mind understands it, there is the conventional of the ultimate and the ultimate of the ultimate. The first is the consciousness of ordinary beings, but if one meditates on it, one will see the reality and attain non-conceptual wisdom. This is the subsequent conformity to the ultimate, also called the nominal ultimate. As other systems say: "Even though birth and so on are negated, because it is in accordance with the holy meaning, I accept it as the ultimate." This is similar to merely negating all that is to be negated in the realm of wisdom, as well as impermanence, suffering, selflessness, and so on. These are actually conventional, but because they are the means to enter the ultimate, they are counted as the nominal ultimate. The second is the object of non-conceptual equipoise up to the attainment of the path of seeing. Among these, the false conventional is merely conventional, it is the imputation of conventional truth.