Tibetan
ནི་ཚིག་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས། ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་བསྟན་ན། བསྐལ་ པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་ཡང་མི་བཟད་པ་དང་། དོན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་ མེད་པར་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པས་དོན་མི་འདྲ་བ་ཁོ་ནས། དུས་གཅིག་ཏུ་ཞུ་བ་ཞུས་ཀྱང་ དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་གསུང་མི་འདྲ་བ་གསུང་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་རྩོལ་མེད་དུ་བྱུང་ནས་སོ་སོ་ ལ་མ་འཛིངས་པར་ལན་ཐེབས་ལ། གསུང་གཅིག་ཁོ་ནས་ཀྱང་དོན་མཐའ་ཡས་པ་སོ་སོ་ཐ་ དད་པའི་ལན་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་དང་། གསུང་མཐའ་ཡས་པས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་གཅིག་གི་ཡེ་ ཤེས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་ཡང་འགྱུར་བས། སྤོབས་པ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ། བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་ནི་སྟོན་ཚུལ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ངག་གི་སྐྱོན་ བརྫུན་སྨྲ་བ་དང་། ང་རོའི་སྐྱོན་གདངས་མི་སྙན་པ་དང་། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིད་མི་བདེ་བར་ བྱེད་པ་སོགས་དང་། རྩོལ་པའི་སྐྱོན་ཧ་ཅང་མྱུར་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པ། གསུང་ལ་སྐྱོན་མཐའ་ དག་སྤངས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། གསུང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱངས་སྙན་པ་སྟེ། ཐེག་དམན་ལྟར་ན་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་ནམ། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་ཡན་ལག་དྲུག་ ཅུ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ནི། སྐུ་བྱད་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་སྟེ། སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ 17-396 ལག་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེའི་མཛེས་སྡུག་གིས་ཀྱང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་མཛེས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་ གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར། བལྟས་པས་ཚིམ་པ་མེད་པའོ། །སྐུ་མཚུངས་པ་མེད་པ་ནི། ཁམས་ གསུམ་དང་འགྲོ་བ་དྲུག་དང་། སྐྱེ་གནས་བཞིར་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་སྐུའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལས་ལྷག་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། མཉམ་པར་མཚུངས་པ་ འགའ་ཡང་མ་དམིགས་པའོ། །འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ། གཟུགས་དག་གིས་ཉེ་བར་ མ་གོས་པ། གཟུགས་མེད་པ་དག་དང་མ་འདྲེས་བ་ཞེས་ཚིག་གསུམ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ དེ། གང་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་གནས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ བཞུགས་ཤིང་། ཁམས་གསུམ་དུ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཞེས་ པའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཚེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་དག་གིས་མ་གོས་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྤྱོད་པའི་ ཚེ། དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྐྱོན་སྲེད་པ། ལྟ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་ དང་། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་ཏེ་ལྷག་པར་མ་གོས་ཞེས་པ་དེ་ཡང་འདོད་གཟུ
Chinese
是依靠一个词，用其他的词语种类来表示，即使表示无量劫也无妨碍。依靠意义是指，在无量劫中，无量众生仅以不同的意义，即使同时祈请，也能在同一时间毫不费力地出现各种不同的说法，并且互不混淆地给予回答。仅仅一个说法，也能成为无量个别不同意义的回答。无量说法也能使一个所化者的无量智慧增长。因此，无畏是说法者，不可思议是说法的方式奇妙稀有。语清净，即口语的过失，如妄语等；声音的过失，如声音不悦耳等；行为的过失，如使人不愉快等；以及勤作的过失，如过于急速等。语远离一切过失而清净，语的功德方面是声音悦耳，如小乘所说，语的声音具有五支，或者如大乘所说，具有六十支等。 身的事业是，身相令人百看不厌，因为身体的肢体和细微部分的每一个美丽，都能压倒三界的一切美貌，所以看了也不会满足。身无与伦比，是指在三界和六道以及四生中，世尊的身色和形状，更殊胜的就不用说了，根本找不到任何可以相提并论的。不为欲望所染污，不为色所亲近，不与无色者相混杂，用这三个词语表示了世尊所住之处。也就是不住于三界，而安住于法界，即使在三界中行事，也不为三界的过失所染污。对此，在欲界行利生之事时，不为欲望所贪求和嗔恨所染污；在色界和无色界行事时，不为禅定的过失，贪爱、邪见、我慢和怀疑等所亲近，也就是更加不染污，这也是欲界和色界。
English
It is based on a single word, and when expressed by other kinds of words, it is not hindered even if it expresses immeasurable eons. Relying on meaning means that in immeasurable eons, countless sentient beings, with only different meanings, even if they request at the same time, various different statements can effortlessly appear at the same time, and they can be answered without being confused with each other. A single statement can also become an answer with countless individual different meanings. Countless statements can also increase the boundless wisdom of a single disciple. Therefore, fearlessness is the speaker, and inconceivable is the wonderful and rare way of speaking. Speech is pure, that is, the faults of speech, such as lying; the faults of sound, such as unpleasant sound; the faults of behavior, such as making people unhappy; and the faults of diligence, such as being too fast. Speech is pure, free from all faults, and in terms of the merits of speech, the sound is pleasant, as the Hinayana says, the sound of speech has five branches, or as the Mahayana says, it has sixty branches, etc. The activity of the body is that the appearance of the body is never satisfied by looking at it, because the beauty of each limb and subtle part of the body can overwhelm all the beauty of the three realms, so one will never be satisfied by looking at it. The body is unparalleled, which means that in the three realms, the six realms, and the four births, the color and shape of the body of the Bhagavan are even more superior, not to mention, there is no comparison at all. Not defiled by desires, not approached by forms, not mixed with the formless, these three words indicate where the Bhagavan resides. That is, he does not reside in the three realms, but abides in the Dharmadhatu, and even when acting in the three realms, he is not defiled by the faults of the three realms. In this regard, when doing benefit for sentient beings in the desire realm, he is not defiled by desire and hatred; when acting in the form realm and the formless realm, he is not approached by the faults of meditation, attachment, wrong views, pride, and doubt, that is, even more undefiled, this is also the desire realm and the form realm.