Tibetan
བས་དང་། གནས་དང་། མ་ཆགས་པ་དང་། སྤངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ ཇི་ལྟ་བུས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་སྟེ་དོན་ཚན་དགུས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་རྣམས་སོ། ། ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལ་མངའ་བའི་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་རིགས་མཐུན་ཕྲ་མོ་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་རྫོགས་པར་ གཞན་ལ་མེད་པའི་དོན་ནོ། །དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གྱི་དོན་བཤད་པ་སྟེ། རྗེས་དྲན་ དང་པོ་དགུ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀར་གྱིས་བཤད་པ་མཛད་པ་དང་། རྗེས་དྲན་ཕྱི་མ་ལ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་ལྟར་ལས། འདུས་ཤིང་ གསལ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་ལ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཞེས་པ་ལུང་དང་རྟོགས་པ་ དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་གསུམ་ཅི་རིགས་པ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཐོག་མར་དགེ་བ་ནི་དང་ པོ་ཐོས་པའི་དུས་ན། དོན་ངེས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། བར་དུ་དགེ་བ་ནི་ བསམ་པའི་དུས་ན་ཆོས་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཕན་ཡོན་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཐོབ་ པར་རིག་ནས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་དུས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཕྱི་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །དོན་བཟང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་འཁྲུལ་བར་སྟོན་པའོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ནི་གོ་བདེ་ཞིང་ འཛིན་སླ་ལ་བརྗོད་པ་བདེ་ཞིང་སྙན་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི། གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་སོགས་ པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ སྡུག་བསྔལ་དང་། བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་འདོད་ 17-400 པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཚེའི་གཉེན་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་ བའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཆོས་དབྱིངས་དང་། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་དང་དེ་སྤངས་ པའི་བྲལ་འབྲས་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་བ་གསུམ་དང་། དོན་ཚིག་བཟང་བ་སྟེ་ལྔ་པོ་ནི། ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་མ་འདྲེས་པ་སོགས་བཞི་ནི། ཚངས་སྤྱོད་ ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དམ་ཆོས་དང་། ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པའི་
Chinese
以何等之身、处所、不执著、断除、智慧来行利益众生之事，总而言之，以九种义项来概括。这些是佛陀薄伽梵身之伟大的真实功德。上面所说的所有功德，其他处所没有，唯有如来才具有此等伟大之处。也就是说，即使有细微的相似之处，但完全圆满的功德是其他处所没有的。这些是关于忆念佛陀的意义的解释，最初的九种忆念，是由圣者无著兄弟二人所作的解释，后面的忆念，是按照世亲论师所作的注释来汇集并清晰地解释的。 第二，在忆念法的经文中，“圣法”指的是教法、证法和涅槃之法这三种，应各自对应。最初的善，指的是最初听闻之时，对意义确定并生起信赖的信心；中间的善，指的是在思维之时，了知如法所说的功德和果报能够获得，从而感到欢喜；最后的善，指的是在修持之时，对于实相如实不颠倒地证悟的智慧之因。意义殊胜，指的是不混淆世俗谛和胜义谛而进行开示。语句殊胜，指的是容易理解、容易掌握、表达流畅且悦耳。不混杂，指的是具有不与其他外道等相同的功德，即具有细微的无常、有为之苦、无我等特点。圆满，指的是并非仅仅是针对欲界烦恼的暂时对治，而是断除三界一切烦恼。完全清净，指的是自性清净的法界实相，以及缘于此的智慧。完全调伏，指的是去除暂时性的垢染的对治，以及断除垢染的解脱果。如此，善的三种和意义语句殊胜的五种，主要是阐述教法的功德，而不混杂等四种，被称为具有四梵行功德，即对境是无为的圣法，以及有境是证悟的。
English
How does one benefit beings with such a body, place, non-attachment, abandonment, and wisdom? In short, it is summarized by nine meanings. These are the true qualities of the great body of the Buddha Bhagavan. The qualities mentioned above are not found elsewhere, and only the Tathagata possesses such greatness. That is to say, even if there are slight similarities, the completely perfect qualities are not found elsewhere. These are explanations of the meaning of remembering the Buddha. The first nine remembrances are explained by the two brothers, the noble Asanga and Vasubandhu. The later remembrances are compiled and clearly explained according to the commentary made by Master Vasubandhu. Secondly, in the sutra of remembering the Dharma, "the holy Dharma" refers to the three Dharmas of scripture, realization, and nirvana, which should be applied accordingly. The initial virtue refers to the faith that arises with certainty of meaning and trust when first hearing; the intermediate virtue refers to the joy that arises when contemplating and realizing that the benefits and results as described in the Dharma can be obtained; the final virtue refers to the cause of wisdom that realizes the suchness without inversion during meditation. The meaning is excellent, referring to the teaching that does not confuse the conventional truth and the ultimate truth. The words and phrases are excellent, referring to being easy to understand, easy to grasp, easy to express, and pleasant to hear. Unmixed refers to possessing qualities that are not shared with other non-Buddhists, such as subtle impermanence, the suffering of conditioned existence, and selflessness. Complete refers not only to the temporary antidote to the afflictions of the desire realm, but to the abandonment of all afflictions of the three realms. Completely pure refers to the Dharmadhatu, the nature of self-purification, and the wisdom that focuses on it. Completely tamed refers to the antidote that removes temporary stains and the fruit of liberation that abandons those stains. Thus, the three virtues and the five excellent meanings and phrases mainly explain the qualities of the Dharma of scripture, while the four unmixed qualities are called possessing the four brahmacarya qualities, that is, the object is the unconditioned holy Dharma, and the subject is the realization.
Tibetan
དམ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བའོ། །དེ་རྣམས་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གསུངས་ པ་ལྟར་བཤད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས་པའམ། དཔེ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་ཞེས་ འབྱུང་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ཐར་པའི་ ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ངན་སོང་གི་ལམ་ལ་མཐོ་རིས་ ཀྱི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁ་ཅིག་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་ཡང་། དྲི་མ་ཅན་དང་མ་ ཚང་པ་དག་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་གནས་ སྐབས་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའོ། །ནད་མེད་པ་ ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ སྒྲིབ་པའི་ནད་མེད་པའོ། །དུས་ཆད་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་འགྱུར་ བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་པ་ དང་། སྤངས་བྱ་སྤངས་ཟིན་པ་སླར་ཡང་སྤོང་མི་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཉེ་བར་གཏོད་ པ་ཞེས་པ་ནི། ཨུ་པ་ནཱ་ཡི་ཀ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ཉེ་བར་འདྲེན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ 17-401 པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ གཏོད་ཅིང་འདྲེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། འདིའི་འགྲེལ་པར་ལོ་ཙཱ་བས་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་ བསྒྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཨུ་པ་རྱ་ཡི་ཀ་ཞེས་པ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། བཤད་པ་དང་ཅུང་མི་འགྲིག་ གོ །འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ་ནི། གང་ཞིག་ཆོས་མཐོང་བ་ལས། འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ མཆོག་ཐོབ་ཅིང་། སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་པའོ། །རྒྱ་སྐད་ཀྱི་དཔེ་འགའ་ཞིག་ལས། ཨེ་ཧི་པ་ཤྱི་ཀཿཞེས་འབྱུང་བ། འདིར་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་དཀྱུས་ལྟར་ལེགས་ སོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི། མཁས་པའི་སྒྲ་ནི་ འཕགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་པ་ནི། སོ་སོར་རང་གི་ རིག་པར་བྱ་བ་ཡི
Chinese
正法的功德。这些是按照世亲在《经庄严论》的注释中所说的解释的。世尊善说之法，或者，在其他一些版本中也出现“世尊之法善说”，这是因为外道所宣说的法是邪说，因为他们认为不是解脱道的为道，有些则认为恶趣道为天道，有些即使指示天道，也指示有垢染和不完整的道。世尊所宣说之法与之相反，所以是善说。如实宣说，无论是世俗谛还是胜义谛，都能如实地揭示各自的特征。无病，是因为它能成为所有烦恼和习气障的对治，所以没有障碍之病。无时断，指的是无为界的体性不变不灭，圣道的智慧也不会退失，以及断除之物已经断除，不必再次断除的意义。近取，是从梵文词语“Upanayika”中引申出来的，意思是引导，以舍弃烦恼和痛苦所包含的轮回的方式，引导和安置于无漏的界中。而此处的注释中，译师将其翻译为“具有智慧”，如果是这样，则应该是“Uparyayika”，但与解释略有不符。见此有义，是指从见法中，获得诸果之最胜，并且不再退转，所以是有意义的。在一些汉文版本中，出现“Ehipasyika”，翻译为“来看这里”，但还是按照原文比较好。智者各自自证，智者之语是指圣者，他们的等持智慧是无分别的，所以是现量证知的对象，而不是分别识和思辨的领域。世尊所说的法和律能很好地指示，即各自自证。
English
The greatness of the true Dharma. These are explained according to what Vasubandhu said in the commentary on the Ornament of the Sutras. "The Dharma is well-spoken by the Bhagavan," or, in some other versions, it also appears as "The Bhagavan's Dharma is well-spoken," because the Dharma taught by the non-Buddhists is wrongly spoken, because they perceive what is not the path to liberation as the path, and some perceive the path of the lower realms as the Dharma of the higher realms, and some, even if they show the path of the higher realms, show those that are defiled and incomplete. The Dharma taught by the Bhagavan is the opposite of that, so it is well-spoken. Truly taught, whether it is the relative truth or the ultimate truth, it reveals the characteristics of each without distortion. Without disease, because it becomes the antidote to all afflictions and habitual obscurations, so there is no disease of obscuration. Without interruption, it refers to the unchanging and indestructible nature of the unconditioned realm, and the wisdom of the noble path does not diminish, and the meaning that what has been abandoned does not need to be abandoned again. "Near attainment" is derived from the Sanskrit word "Upanayika," which means to lead, in the way of abandoning the cycle of existence contained by afflictions and suffering, leading and placing in the uncontaminated realm. And in the commentary here, the translator translates it as "having wisdom," if that is the case, then it should be "Uparyayika," but it is slightly inconsistent with the explanation. Seeing this is meaningful, it means that from seeing the Dharma, one obtains the best of all fruits, and because one does not regress, it is meaningful. In some Chinese versions, "Ehipasyika" appears, translated as "Come and see here," but it is better to follow the original text. The wise each realize for themselves, the word wise refers to the noble ones, their Samadhi wisdom is non-conceptual, so it is the object of direct perception, not the realm of consciousness and speculation. The Dharma and Vinaya spoken by the Bhagavan can indicate well, that is, each realizes for themselves.