Tibetan
多罗那他大师教言集JT347དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་བཞུགས། 17-383 ༄༅། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་བཞུགས། ༄། །མདོར་བསྟན་པ། ༄༅། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་དོན་ ཅུང་ཟད་བཤད་པ་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཀོན་ མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དོན་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལྟར་མ་ནོར་བར་ རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དོ། ། ༄། །དད་པ། དེ་ལ་འདི་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་གི་རྩ་བར་གྱུར་པ། ཡུལ་མཆོག་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ། དད་པ་དང་མོས་པ་དང་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ཡང་། གནས་སྐབས་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་བློའི་རིགས་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པར་ཡང་འཆད་ ཅིང་། གནས་སྐབས་གཞན་འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཡང་བྱེད་དོ། ། འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིར་གསུམ་པོ་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་གཅིག་པར་འགྱུར་ཞིང་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ ནས་ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་ཡང་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་བའི་དད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་། འདུན་པའི་དད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་ནས། དེ་ རྣམས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་། མཆོག་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཡིད་ལ་དགའ་བ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་མཆོག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། ། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་ཡོད་པར་ཡིད་ ཆེས་པ་དང་། ལུང་གི་ཆོས་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལ། དོན་བདེན་ཅིང་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་ཡིད་ ཆེས་པ་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ཡང་དེ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ 17-384 ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ཆོས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡང་། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བར་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། གང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ པ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་གི་ཕན་ཡོན་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདུན་པའི་དད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདུན་ཅིང་ འདོད་པ་དང་། ལུང་གི་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་པ་དང་། དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་འདུན་ པའི་དད་པ་དངོས་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་དཀོན་མཆོག་མ
Chinese
多罗那他大师教言集JT347忆念三宝经义略释 17-383 ༄༅། །忆念三宝经义略释。 ༄། །总说。 ༄༅། །忆念三宝经义 略释。 ༄༅། །嗡 斯瓦斯谛。（藏文：ༀ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。顶礼佛、法、僧。当略释忆念三宝经义。此处所谓“忆念”，忆念之义即是不错乱地随顺事物本具之功德。 ༄། །信心。 此乃一切白法之根本，为生起对殊胜境之信心。所谓信心、信乐、敬信，诸多情况下，心识之体性亦有极大差别之阐释，然于其他少数情况下，亦作同义词使用。然于此处，三者于主要意义上无别，仅于细微部分，于广狭上稍有差别。 信心有三种：清净信心、胜解信心、希求信心。初者，于此处听闻三宝功德后，视彼等为殊胜，了知为殊胜，且心中生起极大欢喜，具足与殊胜相等之喜悦。 胜解信心者，即胜解如来具有如是如是之功德，并胜解经教中所说之义为真实不虚之语，以及胜解证法与僧众亦具足如是如是之功德。胜解真实之法，即灭谛亦远离一切过失。何者远离一切过失，彼即具足一切功德，何者不具功德利益，彼即是过失。 希求信心者，即希求获得佛与僧之果位，欲求通达经教之法，欲求现证真实法界之法，以及欲求于自相续中生起证法等，此乃真实之希求信心。仅是名相上，
English
Collected Teachings of Tāranātha JT347 A Brief Explanation of the Meaning of the Sutra on Recollecting the Three Jewels 17-383 ༄༅། ། A Brief Explanation of the Meaning of the Sutra on Recollecting the Three Jewels. ༄། །Summary. ༄༅། ། A Brief Explanation of the Meaning of the Sutra on Recollecting the Three Jewels. ༄༅། །Oṃ svasti. I prostrate to the Buddha, Dharma, and Sangha. I shall briefly explain the meaning of the Sutra on Recollecting the Three Jewels. Here, the meaning of "recollection" is to follow things without error, just as their qualities exist. ༄། །Faith. This is the root of all white dharmas, for the sake of generating faith in the supreme object. The terms faith, admiration, and reverence are explained as having very different characteristics of mind in many cases, but in some other cases, they are used as synonyms. However, in this context, the three become one in the main meaning, and there is also a slight difference in scope from small parts. Faith is of three kinds: clear faith, confident faith, and aspirational faith. The first is when, having heard of the qualities of the Three Jewels, one regards them as supreme, knows them as supreme, and also has great joy in one's mind, possessing joy equal to the supreme. Confident faith is believing that the Tathāgata has such and such qualities, and believing that what is said in the scriptures is true and certain, and also believing that the realized Dharma and the Sangha possess such and such qualities. 17-384 Believing that the truth of cessation, the ultimate Dharma, is free from all faults. Whatever is free from all faults possesses all qualities, for whatever does not possess benefits is itself a fault. Aspirational faith is wishing and desiring to attain the state of Buddha and Sangha, desiring to understand the Dharma of the scriptures, desiring to realize the Dharma of the ultimate realm, and desiring to generate the realized Dharma in one's own mindstream. These are the actual aspirational faith. Only nominally,
Tibetan
ཆོད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་བསྒྲགས་པར་འདོད་པ་དང་། ལུང་གི་ཆོས་དར་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ འདུན་པའི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་དང་བ་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཁེའི་ཕྱིར་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པ་དང་། འགྲན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་ལ་ སོགས་དེ་རྣམས་འདོད་པ་ནི། དེ་དང་དེར་འདུན་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མོས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་གང་ཡོན་ཏན་ དང་ལྡན་པ་དང་། གང་མི་བསླུ་བ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ཤེས་ཤིང་མི་བསླུ་བར་ཤེས་ པ་སྟེ། གཙོ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མངོན་པ་ལས། དགའ་དང་གུས་ཉིད་ངོ་ ཚ་ཤེས། །ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་མོད། སྐབས་འདིར་གུས་པ་ནི་ཡུལ་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡིན་ པས། ཕལ་ཆེར་དང་བའི་དད་པར་འདུ་བ་ཡིན། ཡང་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིད་ ཆེས་པའི་དད་པའི་རིགས་ཀྱང་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཞན་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ། བརྩོན་ འགྲུས་ཤུགས་དྲག་པོ་ལ་བཤད་པའང་ཡོད་མོད་སྐབས་འདིར་མི་སྦྱར་རོ། །གང་དཀོན་ མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལེན་པར་ འགྱུར་ཞིང་། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་ཡང་འགྱུར་ 17-385 ལ། བསླབ་པ་གསུམ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་བས། ལམ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་རག་ ལས་སོ། ། ༄། །མདོར་བསྟན་པ། དེ་ལ་དང་པོར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདི་ལྟར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ཚིག་དང་པོ་དགུ་ནི། མདོར་བསྟན་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ཤིང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པའོ། །དེ་ ཡང་དོན་དགུ་སྟེ། སྡོམ་ནི། བགེགས་བཅོམ་པ་དང་བཤད་པ་དང་། །སྤང་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་ ཚོགས་དང་། །རྒྱུད་དང་ཇི་ལྟར་གཤེགས་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་སྐལ་ལྡན་འདུལ། ། སྟོན་པ་ཉིད་དེ་ཡོན་ཏན་དགུ། །གང་ལ་གནས་པའི་གཞི་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བགེགས་བཅོམ་པ་ ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་ དེ་ནི་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་བགེགས་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། འཆི་བདག་དང་། ལྷའི་ བུའི་བདུད་བ
Chinese
想要立誓，想要宣扬功德，想要弘扬圣教等等，也是希求的信心。那些也是因为欢喜和信赖的信心在前，所以才那样的。为了利益，想要名声，为了竞争而供养等等，那些想要，只是对那个和那个希求而已，但不是信心。所谓“信解”，是对确定的事物确定地执著，这里是指对具有功德的和不欺骗的，知道是具有功德的，知道是不欺骗的，主要是信赖的信心。又，在《俱舍论》中也说：“喜和敬及知惭。”但这里敬是认为对境本身是殊胜的，所以，大部分属于欢喜的信心。又如对学处恭敬，也有属于信赖的信心之类。此外，所谓恭敬地修习，也有说是对精进极强有力的，但这里不采用。谁对三宝具有圆满的信心，那就会受皈依，也会受别解脱戒，也会发菩提心，也会进入三学和波罗蜜多等，所以，一切道的根本是信心，而那也依赖于忆念三宝。 ༄། །总说。 其中首先以忆念佛陀为主，如“如是薄伽梵”等等。其中前九个词，是以总说为主，大小乘一切都共同周知。其中“如是”是指：将要宣说的所有功德是这样的。“那又是九个意义，归纳是：降伏魔和宣说，断除和智慧圆满，相续和如何逝去，垂视世间调伏有缘，导师即是功德九，于何安住之基础。”其中降伏魔是“薄伽梵”，具有薄伽梵之体性的佛陀是。其中魔是蕴魔、烦恼魔、死魔和天子魔。
English
Wanting to make vows, wanting to proclaim merits, wanting to promote the holy teachings, and so on, are also desires of faith. Those are also because the faith of joy and trust precedes them, so it is like that. For the sake of profit, wanting fame, offering for the sake of competition, and so on, those wants are only desires for that and that, but not faith. What is called "belief" is to firmly grasp a definite thing. Here, it refers to knowing that someone who has merits and does not deceive is meritorious and knowing that they do not deceive. It is mainly the faith of trust. Also, in the Abhidharma, it is said: "Joy and respect and knowing shame." But here, respect is to regard the object itself as supreme, so most of it belongs to the faith of joy. Also, like respecting the precepts, there are also kinds of faith that belong to trust. In addition, so-called respectful practice is also said to be very strong and powerful diligence, but it is not used here. Whoever has complete faith in the Three Jewels will take refuge, will also take the Pratimoksha vows, will also generate Bodhicitta, and will also enter the three trainings and Paramitas, etc. Therefore, the root of all paths is faith, and that also depends on remembering the Three Jewels. ༄། །Summary. Among them, first, focusing on the recollection of the Buddha, such as "Thus the Bhagavan" and so on. Among them, the first nine words are mainly a summary, which is commonly known to all Mahayana and Hinayana. Among them, "Thus" means: All the merits that are going to be declared are like this. "That is also nine meanings, the summary is: Subduing demons and explaining, abandoning and wisdom perfection, continuity and how to pass away, looking at the world taming the fortunate, the teacher is the nine merits, the basis of where to abide." Among them, subduing demons is "Bhagavan", the Buddha who has the nature of Bhagavan is. Among them, demons are the Skandha demon, the Klesha demon, the Death demon, and the Deva Putra demon.