Tibetan
སྟོན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ་ཞེས་ སླར་ཡང་ཟློས་ཏེ་སྨོས་པའོ། །འདི་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ནི་མེད་དེ། སྔ་མ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཡོན་ཏན་གང་ལ་མངའ་བའི་གཞི་སྐྱེས་བུའི་གཙོ་བོ་ཉིད་གོ་ བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༄། །རྒྱས་པར་བཤད་པའི་རིམ་པ། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་ནི། གཏན་དུ་བཞུགས་ དང་སྐུའི་རང་བཞིན། །གང་ལ་བརྟེན་དང་བྱ་བ་ཐབས། །གནས་དང་མ་ཆགས་ཇི་ལྟས་མཛད། ། དོན་བསྡུ་རྣམས་སུ་ངེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་མཐུན་ པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས། གཏན་དུ་བཞུགས་པ་སྟེ། ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡོན་ཏན་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ པ་སྟོན་ཏེ་འཁོར་བ་པའི་དགེ་བ་ནི་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ཟིན་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཉན་ རང་གི་དགེ་བ་ཡང་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ རྒྱུ་མཐུན་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐབས། 17-391 སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བའི་དོན་དུ་མ་བསྔོས་ཤིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཐར་པའི་དོན་དུ་བསྔོས་པས། དེ་མ་འགྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཟད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ མཉམ་པར་སྒོམས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྗེས་བུ་མཐུན་པ་འབྲས་བུ་ཡང་མི་ཟད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྒྱུ་མཐའ་ཡས་དང་སེམས་ཅན་ཟད་མེད་དང་། །བརྩེ་དང་སྤྲུལ་ དང་མཁྱེན་དང་ཕུན་ཚོགས་ལྡན། །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཆི་བའི་བདུད་བཅོམ་དང་། །ངོ་བོ་ མེད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྟག །ཅེས་གསུངས་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྟེ། སྔོན་དགེ་བ་རྩ་བ་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པས་བརྒྱན་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་གཏེར་རྣམས་ ཀྱི་གཞི། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པ། མཚན་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་ {དྲན་[རན་]པར་མཐུན་པ། མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཚིག་དྲུག་པོའི་འདི་རྣམས་ ཀྱིས། སྐུའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་རྣམས་བསྟན་ཏེ། སྔར་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་ ཆད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བསྟན་ན། འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་འདི་བསྟན་ ཏེ། དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའོ། །སྡོམ་ནི།
Chinese
示者，即是说佛陀薄伽梵。再次重复说此语，没有重复的过失。因为前者是为了显示功德的体性，而此处是为了理解具有功德之所依的士夫之主。 广说之次第 现在要讲述广说的次第。总摄为：恒常安住与身的自性，所依何处与事业方便，处所与不著如何行，于义集中须确定。如来彼是福德之因相同者，善根诸者不耗尽这两句话，是说恒常安住，即在无余之界中，功德不会穷尽，恒常利益有情，显示轮回者的善根是成熟果报后会穷尽的，以及声闻缘觉的善根也在无余之界中穷尽，因此，福德之因相同者不是恒常安住的。佛陀是往昔菩萨时，布施等一切不为自己的安乐而回向，而是为了一切有情的解脱而回向，因此在未成就之前不会穷尽，并且与法界平等修习，因此，因和后代相同，果也不会穷尽。如是也如《宝性论》所说：因无边和有情无尽，慈爱和化身以及智和圆满具，法之自在摧毁死亡之魔，无自性故世间怙主恒。应忆念此语。因此，善根诸者不耗尽，即往昔所作一切善根之果不会中断。以忍辱庄严，福德之宝藏诸者之基，妙相诸者所严饰，相好诸者之花盛开，行境（忆念[适宜]相符，见则不相违）这六句话，显示身的自性差别，之前说恒常不断地利益有情，如果问利益有情的身是怎样的，则此处显示，即是色身。总摄为：
English
The indicator is the Buddha, the Bhagavan. Repeating this statement again, there is no fault of repetition. This is because the former is to show the nature of merit, while here it is to understand the lord of the person who possesses the basis of merit. The Order of Extensive Explanation Now, the order of extensive explanation will be discussed. The summary is: abiding forever and the nature of the body, what to rely on and the means of action, where and how to act without attachment, must be determined in the collection of meanings. The Tathagata is the same cause of merits, the roots of virtue are not exhausted, these two sentences mean that he abides forever, that is, in the realm of no remainder, the merits will not be exhausted, and he always benefits sentient beings, showing that the merits of those in samsara will be exhausted after the fruition is ripe, and the merits of the hearers and self-realizers will also be exhausted in the realm of no remainder. Therefore, the same cause of merits is not permanent. The Buddha is the time when the Bodhisattva was in the past, and all the giving and so on were not dedicated to his own happiness, but to the liberation of all sentient beings. Therefore, it will not be exhausted until it is accomplished, and it is also cultivated equally with the realm of Dharma. Therefore, the cause and the descendants are the same, and the fruit will not be exhausted. As it is also said in the Uttaratantra: The cause is infinite and sentient beings are endless, love and incarnation, wisdom and perfection are possessed, the lord of Dharma destroys the demon of death, because there is no self-nature, the protector of the world is eternal. This should be remembered. Therefore, the roots of virtue are not exhausted, that is, the fruits of all the virtuous roots made in the past will not be interrupted. Adorned with patience, the basis of the treasures of merit, adorned with good signs, the flowers of the signs are in full bloom, the realm of practice (memory [appropriate] consistent, seeing is not contradictory) These six sentences show the difference in the nature of the body. Before, it was said that sentient beings are constantly benefiting. If you ask what kind of body is benefiting sentient beings, it is shown here, that is, the form body. The summary is:
Tibetan
རྩ་བ་རབ་དབྱེ་ངོ་བོ་དང་། །གནས་སྐབས་བྱེད་ལས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི། བཟོད་པས་བརྒྱན་པ་སྟེ། བཟོད་པའི་མཐུ་ ལས་སྐུ་བོང་ཚོད་ཆེས་འཕགས་ཤིང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་མཛེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རྒྱུ་བཟོད་པས་བརྒྱན་པའི་འབྲས་བུ། མཛེས་པ་ཉིད་རྒྱན་གྱི་དོན་ཏེ་སྐུ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པའོ། །དེ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁྲོ་བ་དང་། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་སྤངས་ཤིང་། རྒྱུ་བཟོད་པ་ ཉིད་བསྟེན་པའི་འབྲས་བུའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་གཏེར་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་ བའི་རྒྱུ་བཤད་པ་སྟེ། སྐུའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་རེ་རེ་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ ཕུང་པོ་བཅུ་འགྱུར་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སོགས་བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་པ་སོ་སོ་ 17-392 སོ་སོ་ལས། སྐུའི་ཆ་ཤས་དང་མཚན་དཔེ་སོགས་སོ་སོར་གྲུབ་པ་སྟེ། འདིར་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་ནོ། །དོན་འདི་རྒྱས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ བརྩོན་འགྲུས་མི་ཟད་པའི་སྐབས་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དཔེ་ བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ཞེས་པ་ནི། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་ རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ནི། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐུ་རང་གི་ ངོ་བོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ནི་རྒྱན་དང་འདྲ་བའི་དོན་ཏེ། སྤྲས་པ་ནི་ དེའི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་རྣམས་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །སྤྱོད་ཡུལ་རན་པར་ མཐུན་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་གཤེགས་པ་དང་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ ཅི་མཛད་ཀྱང་། ཧ་ཅང་སྟབས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཧ་ཅང་དལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ། གཞན་གྱི་མཐོང་ན་མི་མཛེས་པའི་སྐྱོན་གདགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་མེད་པའོ། །མཐོང་ན་མི་ མཐུན་པ་མེད་པ་ནི། སྐུའི་བྱེད་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། གཤེགས་པ་དང་། བཞུགས་པ་ དང་། མནལ་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་གསོལ་བ་དང་། གཟིགས་པ་དང་། གསུང་བ་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ཉིད་ཉོན་མོངས་སོ་སྙམ་པ་དང་གཞན་རྣམས་སྐྲག་པ་དང་གདུང་བ་ དང་། སྲེད་པ་བསྐྱེད་པ་སོགས་ནམ་ཡང་མེད་ལ། སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་གང་མཐོང་ བ་དང་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་དད་དང་སྙིང་རྗེ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ དང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་ རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་དང་བ་འདྲེན་པའོ། །
Chinese
根本、差别、体性和，暂时、作用皆圆满。其中，解释根本之因是：以忍辱庄严，由忍辱之力，身量极其超胜，颜色和形状美丽且圆满，因以忍辱庄严之果，美丽本身就是庄严之义，自然成就于身。这是舍弃了不顺品——嗔怒和怀恨，唯独修习因——忍辱之果。所谓“功德之藏之基”是解释差别之因，身体的每个毛孔也能成就所有众生功德聚的十倍、十倍等，无量功德各自，各自地，身体的各部分和相好等各自成就，此处所谓“藏”是不可估量的意思。这个道理在《无尽慧所说经》中，从无尽精进的章节中可以理解。从体性的角度来说，以妙好相庄严，是指八十随好等。诸相之花盛开，是指三十二相好等，显示了身体自身的体性圆满，花朵盛开是与庄严相似之义，庄严是其眷属，因此是使诸相美丽的意义。行为举止适宜相符是暂时圆满，无论是行走还是安住等，无论做什么，既不太仓促，也不太迟缓等，没有成为他人见到不美的过失之基础。见到没有不和谐的是身体作用圆满，无论是行走、安住、睡眠、乞食、观看、说话等一切，都绝不会让人觉得这是烦恼，也不会让其他人感到恐惧、悲伤和贪恋等，与身体相关的行为，无论见到或听到的一切，都能引发信心、慈悲、出离心、精进和正见，以及平息痛苦等，仅仅成为他人善的因，并能引导信服。
English
Root, distinction, nature, and, temporary, functions are all perfect. Among them, the explanation of the root cause is: adorned with patience, by the power of patience, the body is extremely superior in size, and the color and shape are beautiful and perfect. The result of the cause being adorned with patience is that beauty itself is the meaning of adornment, naturally accomplished in the body. This is the result of abandoning the opposing factors—anger and resentment—and only cultivating the cause—patience. The so-called "basis of the treasury of merit" is the explanation of the cause of distinction. Each pore of the body can also accomplish ten times, ten times, etc., the accumulation of merit of all beings. Countless merits, individually, individually, the parts of the body and the marks and characteristics, etc., are individually accomplished. Here, the so-called "treasury" means immeasurable. This meaning can be understood in detail from the chapter on inexhaustible diligence in the Sutra Spoken by Inexhaustible Wisdom. From the perspective of nature, being adorned with excellent marks refers to the eighty minor marks, etc. The flowers of the marks bloom, referring to the thirty-two major marks, etc., showing the perfection of the body's own nature. The blooming of flowers is similar to the meaning of adornment, and adornment is its retinue, so it is the meaning of making the marks beautiful. Appropriate and harmonious behavior is temporary perfection. Whether walking or staying, etc., whatever is done, it is neither too hasty nor too slow, etc., and does not become the basis for others to see faults that are not beautiful. Seeing that there is no disharmony is the perfection of the body's function. Whether walking, staying, sleeping, begging for alms, watching, speaking, etc., there is never a feeling that this is a defilement, nor does it cause others to feel fear, sorrow, or attachment, etc. All actions related to the body, whether seen or heard, can generate faith, compassion, renunciation, diligence, and right view, as well as pacify suffering, etc., becoming solely the cause of others' virtue and leading to conviction.