Tibetan
ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་འཕྲོག་ཏེ་ཀླུ་ཡུལ་ན་ཁྱེར་དེ་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བ་ནས་འོད་ སྲུང་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཚོགས་པ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ དྲི་མ་ཡོད་པར་མཁྱེན་ཏེ། དྲག་པོས་བཅོས་ནས་རེས་ཤིག་དབྱུང་པས་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ བརྩམས་ནས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། ། བཀའ་བསྡུ་དང་པོ་མཛད་པའི་དུས་ལ་བབས་པས་སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམས། ཀུན་དགའ་ བོ་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ནས། མདོ་སྡེ། ཉེ་བ་འཁོར་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ནས་འདུལ་བ། འོད་སྲུང་ཆེན་ པོས་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། མངོན་པ་བསྡུས། དེ་ནས་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ བདག་པོ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྐོས། དེས་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་ལ། དེས་ཉེར་སྦས་ལ། དེས་དྷི་ ཏི་ཀ་ལ། དེས་འཕགས་པ་ནག་པོ་ལ་གཏད། དེས་འཕགས་པ་ལེགས་མཐོང་ལ་བསྟན་པ་ གཏད་པས། གཏད་རབས་བདུན་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཡང་ན་ཀུན་དགའ་བོའི་སློབ་མ་འཕགས་ པ་ཉི་མ་གུང་ཆེན་པོས་ཡུལ་དབུས་ལ་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཤིང་། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་སོགས་ལ་ འཕེལ་པས་རབས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ཡན་ཆད་བསྟན་པ་གཅིག་གིས་སྐྱོང་ཤིང་སངས་རྒྱས་དང་ འདྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་རྗེས་གྲོང་ཁྱེར་ནག་པོ་ཅན་ནས་དགྲ་བཅོམ་གྲགས་ པའི་གཟིགས་པས། ཡངས་པ་ཅན་དུ་དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་ཙམ་གྱིས་གསེར་དངུལ་གྱི་རུང་པ་ སོགས་ཉེས་པ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས། གྲགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་མང་པོ་ལ་སྦྲན་ཏེ། སྡེ་ སྣོད་གསུམ་དག་པར་སྟོན་ཅིང་། དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་ཙམ་གནས་ནས་དབྱུང་། བཀའ་བསྡུ་ བར་པ་མཛད་དོ། །འདི་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་བསྡུས་ཞེས་གྲགས་སོ། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་ རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་གྲ་མ་ཞེས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་དེས་ཆོས་བསྟན་ཅིང་། ཛ་ལན་དྷ་རའི་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྦྱིན་བདག་བྱས་དགེ་འདུན་མང་དུ་འདུས། འཕགས་པ་ 17-319 བརྩིབ་ལོགས་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ཆོས་བསྟན་ནས། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་རྣམས་རྒྱ་ནག་གི་གཙུག་ལག་ ཁང་དུ་དགེ་འདུན་མང་དུ་ཚོགས་ནས་བཀའ་བསྡུ་བ་གསུམ་པ་མཛད་ཅེས་གྲགས་ཤིང་། ཁ་ ཅིག་ལ་ནི་ཛ་ལན་དྷ་རའི་དགོན་པ་ཀུ་བ་ནའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྡུས། དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་ བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་ཚོགས་ནས་བསྡུས་ཞེས་སོགས་རྣམ་གཞག་མང་པོ་ཡོད་ པས། བཀའ་བསྡུ་ཐ་མ་མཛད་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་རེས་ཤིག་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་བ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་ ཁྱབ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་མི་རིང་བར་དཔལ་ས་ར་ཧ་ཆེན་པོས་ཐོག་ མར་(ཨེནྡྲའི་(ན་ལེནྡྲའི་)དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་སྐྱོང་བར་མཛད། ཕྱིས་རིམ་གཉིས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་དེ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་ནས་ངེས་དོན་གྱི་ཆོས་འཁོར་ བསྐོར། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས་སུ་བཟུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་དར་ བའི་མགོ་བརྩམས། གཞན་ནམ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་ཆེན་པོས་ཨུ་རྒྱན་དུ་གསང་སྔགས་དར། ཀླུ་སྒྲུབ་ ནི་ལུང་ཟིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ ལས། ལྷོ་ཕྱོགས་བེ་ཏའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཆེར་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་ འབོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིགས་པ། །ང་ཡི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་ མེད་ཐེག་པ་རབ་བཤད་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ ནས་བརྒྱུད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་སྲོལ་བཟུང་། ཡང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་ཙམ་ན། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་བྱམས་ པ་བསྒྲུབས་པས་རྗེས་སུ་བཟུངས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་ལུགས་དར་བར་མཛད་པའི་སློབ་ དཔོན་འདི་ཡང་ལུང་བསྟན་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། ། 17-320 ལོ་ནི་དགུ་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། །ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་གིས། །བསྟན་བཅོས་དེ་ཡི་དོན་ ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་དྲང་བའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །ཅེས་གསུངས་ སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་སློབ་དཔོན་བརྒྱུད་དང་བཅས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་དང་། རྒྱ་ ཆེན་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉིན་མོར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། འདི་དག་གི་སློབ་ རྒྱུན་ལ་གྲགས་ཆེ་བ་ནི། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་གཉིས། ཨརྱ་དེ་བ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་ གཉེན་དང་གོང་གི་གཉིས་ཏེ་རྒྱན་དྲུག ཞི་བ་ལྷ་དང་། ཙནྡྲ་གོ་མི་སྟེ་རྨད་བྱུང་སློབ་དཔོན་ གཉིས་དང་བཅས་པའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་ཚོགས་འཁོར་གཅིག་ ཏུ་ཚོགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱད་ཅུ་དང་། གཞན་ཡང་དེར་མ་འདུས་པའི་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་ སྐྱེས་བུ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དང་། ལྷག་ཏུ་ལཱུ་དྲིལ་ནག་གསུམ། ཏཻ་ལོ་ནཱ་རོ་(མི་དྲི་(མཻ་ཏྲི)། དུས་ཞབས་པ་ཆེ་ཆུང་། བིར་ཝ་པ་སོགས་ཀྱིས་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཡེ་ཤེས་
Chinese
龙族抢走后，带到龙宫供养。之后不久，大迦叶尊者聚集世尊的眷属们集会时，得知阿难陀有垢染，用猛力调伏后，一次性地清除了，于是精进修行，脱离垢染，成为阿罗汉。 第一次结集佛经的时候，摆设了狮子座。阿难陀坐在法座上，结集经藏。近侍者坐在法座上，结集律藏。大迦叶尊者坐在法座上，结集论藏。之后大迦叶尊者将三藏的掌管者委任给阿难陀。阿难陀传给商那和修，商那和修传给优波毱多，优波毱多传给提底迦，提底迦传给黑尊者，黑尊者将教法传给圣者善见，因此被称为七代相传。或者说，阿难陀的弟子圣者日藏大尊者在中印度弘扬佛法，并在克什米尔等地发展，因此是八代。在此之前，教法由一人掌管，而且只有像佛一样的声闻大德。 之后，黑城的人，阿罗汉具称看到毗舍离城中约四十名比丘，因为金银等不净之物的原因，具称召集众多阿罗汉，清净地宣讲三藏，并将约四十名比丘驱逐出去，举行了第二次结集。据说这次结集由七百位阿罗汉参加。在克什米尔地区，名为狮子军的国王出家，获得阿罗汉果位，他宣讲佛法。遮烂陀罗国王迦腻色迦作为施主，聚集了众多僧众。圣者肋巴尊者也宣讲佛法，克什米尔地区的僧众聚集在中国寺庙中，据说举行了第三次结集。有些人说是在遮烂陀罗的库巴那寺庙中举行的。据说是由五百位阿罗汉、菩萨和凡夫聚集在一起结集的，说法很多，所以被称为最后一次结集。 之后，有一次，声闻中的说一切有部和经部的教法遍布各地，佛陀涅槃后
English
The Nagas stole it and took it to the Naga realm to make offerings. Not long after that, the great Kashyapa gathered the retinue of the Blessed One and assembled, knowing that Ananda had defilements. He forcefully subdued him and expelled them all at once, so he practiced diligently and became free from defilements, becoming an Arhat. When the time came to hold the first council, a lion throne was arranged. Ananda sat on the throne and compiled the Sutras. The attendant sat on the throne and compiled the Vinaya. The great Kashyapa sat on the throne and compiled the Abhidhamma. Then the great Kashyapa appointed Ananda as the master of the three pitakas. He passed it on to Shanavasa, who passed it on to Upagupta, who passed it on to Dhitika, who passed it on to the Venerable Krishna. The Venerable Krishna entrusted the teachings to the Venerable Sudarshana, so it is known as the seven generations of transmission. Alternatively, the Venerable Suryagupta, a disciple of Ananda, propagated the teachings in central India and spread them in Kashmir and other places, so it is eight generations. Before that, the teachings were maintained by one person, and only by great Shravakas like the Buddha. After that, the Arhat Yashas, from the Black City, saw that about forty monks in Vaishali were committing offenses such as using gold and silver. Yashas gathered many Arhats and purely taught the three pitakas, and expelled about forty monks from the Sangha. He held the second council. It is said that this council was attended by seven hundred Arhats. In the land of Kashmir, a king named Simhakrama became a monk and attained Arhatship. He taught the Dharma, and King Kanishka of Jalandhara became a patron and gathered many monks. The Venerable Parsva also taught the Dharma, and the monks of Kashmir gathered in a Chinese temple and held the third council. Some say that it was held in the Kubana monastery in Jalandhara. It is said that it was gathered by five hundred Arhats, Bodhisattvas, and ordinary beings, so there are many different accounts, and it is called the last council. Then, at one time, the teachings of the Shravakas, the Vaibhashikas and the Sutrantikas, were prevalent everywhere. After the Buddha passed away into Nirvana,
Chinese
其后，萨ra哈大士首先管理(那烂陀)寺院的僧团。后来，他对二种次第获得稳固，实行苦行，获得殊胜成就，转了真实义的法轮。追随导师圣龙树，开始了金刚乘的弘扬。另外，伟大的印扎菩提在邬金弘扬了密法。龙树是受记的圣者，圆满正等觉在《楞伽经》中说：“南方贝大国，有比丘名具德，其名号为龙，能摧毁有无边，于我之教法中，开示无上乘，获得极喜地，彼往生极乐。”如是授记。导师圣龙树承袭了由圣文殊所传的大乘中观宗的传统。又，导师释迦牟尼佛涅槃后约九百年，导师圣无著修持慈氏尊，被慈氏尊摄受，弘扬了大乘的传统，这位导师也被授记。《文殊根本续》中说：“我涅槃之后，九百年满时，有比丘名为无著，精通彼论典之义， বহু 经部了义不了义， বহু 善加分别。”如是说。这两位导师及其师承，以大乘的见解和广大的行持，使佛法如日中天。这些导师的传承中，最著名的是：陈那、法称二位，圣天，导师世亲和以上的二位，合称六庄严。寂天和月官，合称二殊胜导师。密法的弘扬者有：金刚座集会中的八十位成就者，以及其他未参加集会但获得成就的无数圣者，特别是鲁伊巴、札里延巴、黑行巴三位，底洛巴、那若巴、弥勒巴，时轮大小足，毗瓦巴等使之兴盛。特别是智慧……
English
Thereafter, the great glorious Saraha first administered the monastic community of (Nalanda) monastery. Later, he gained stability in the two stages, practiced asceticism, attained supreme accomplishment, and turned the wheel of Dharma of definitive meaning. Following the teacher, the noble Nagarjuna, he began the flourishing of the Vajrayana teachings. Furthermore, the great Indrabodhi spread the secret mantra in Oddiyana. Nagarjuna was a prophesied being, as the Complete Buddha said in the Lankavatara Sutra: "In the south, in the country of Beta, there will be a monk named Virtuous, whose name will be Naga, who will destroy the sides of existence and non-existence. In my teachings, he will explain the unsurpassed vehicle, attain the Joyful Ground, and he will go to Sukhavati." As prophesied. The teacher, the noble Nagarjuna, upheld the tradition of the Great Vehicle Madhyamaka system transmitted from the noble Manjushri. Also, about nine hundred years after the passing away of the Teacher, the noble Asanga practiced the venerable Maitreya, and was accepted by Maitreya, and spread the tradition of the Great Vehicle. This teacher was also prophesied. In the Manjushri Root Tantra, it is said: "After my passing away, when nine hundred years have passed, there will be a monk named Asanga, who will be skilled in the meaning of that treatise, and will thoroughly distinguish the meaning of the sutras, both definitive and provisional." Thus it is said. These two teachers, together with their lineage of teachers, made the Buddha's teachings shine like the sun through the view of the Great Vehicle and the vast conduct. The most famous of these teachers' lineages are: Dignaga and Dharmakirti, Aryadeva, the teacher Vasubandhu and the two above, the six ornaments. Shantideva and Chandragomin, the two extraordinary teachers. As for the flourishing of the secret mantra teachings: the eighty siddhas who gathered in one assembly at Vajrasana, and countless other accomplished beings who did not attend that assembly, and especially Luipa, Drilbupa, and Krishnacharya, Tilopa, Naropa, Maitripa, the greater and lesser Kalachakrapada, Virupa, etc., made it flourish. Especially the wisdom…