Tibetan
་ལྡོག་པ་ འཁོར་ལོའི་གཏམ་སྟོན་བྱེད་མདོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ཡོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཀུན་མཛེས་འདུས་པ་ ཆེན་པོ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ། ཕལ་ཆེན། སྐལ་བཟང་། མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་ཚངས་བསལ་བ་ སོགས་མང་པོ་དག་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་ཡིན་པར་བཞེད། འཁོར་ལོ་བར་ཐ་གཉིས་ བསྡོམས་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། ཡོངས་སྒྲིལ་སུམ་བརྒྱར་ཉེ་བ་ཙམ་ བཞུགས་པ་ཡིན་འདུག འཁོར་ལོ་བར་ཐ་གཉིས་སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་སོགས་ཁྱད་པར་མེད་ ཀྱང་ནང་ཚན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཡོད་པས། སེམས་ཙམ་པ་རྣམ་རིག་ཙམ་ ལ་མཐའ་དྲུག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། དབུ་མ་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འདོད་པ་སོགས་དང་། གཞན་ཡང་ སེམས་ཙམ་པའི་ནང་ཚན་དུ་རྣམ་བདེན་དང་རྣམ་རྫུན། དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་ རང་རྒྱུད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པས་དོན་དམ་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ རང་སྟོང་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དཔྱད་བཟོད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ལ། དོན་དམ་ གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་སྲ་བརྟན་གཡུང་དྲུང་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་རང་གི་ངོ་ 17-310 བོས་སྟོང་མི་དགོས་པའི་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་གཞན་སྟོང་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་འདི་ཉིད་ད་ ལྟའི་སྐབས་སུ་བློའི་ཡུལ་ལམ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ་དགག་སྒྲུབ་མི་མཐུན་པ་འདུག་ ཀྱང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་གཞན་སྟོང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་ལུགས་བརྗོད་བྲལ་ ལམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མཐུན་འགྲོ་བས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་ཀྱང་བློའི་རི་མོ་ཐམས་ ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་ཐག་བཅད། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྟོང་མི་སྟོང་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ གསལ་སེང་ངེ་རྗེན་ནེ་ལྷན་ནེ་ལྷོད་དེ་ཤིག་གེ་བསྐྱང་བ་རང་རིག་རྗེན་པར་རྟོགས་པའི་འཇོག་ བསྒོམས་སྐབས། ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཐམས་ཅད་མཐུན་པས། དོན་དམ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་ དོ། །སྒོམས་ཞིང་རྟོགས་ན་མཐུན་འགྲོ། གཞན་སྟོང་དུ་ཁྱི་འཁྲུགས་པ་ལྟར་ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་ བསྐྱུར། དེ་དག་ནི་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་དག་ལ་གསུང་བའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་སྟེ། འཁོར་ལོ་ གསུམ་པོ་འདི་ནི་གནས་དར་དུས་སོ་སོར་གསུང་བས་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་ འཚམ་པར་དགོངས་ནས་གསུམ་དུ་བཞག ཞེས་པའི་ལུགས་ཀྱང་འདུག་སྟེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་ པར་གདའ། གཞན་ཡང་ཕྱི་ལྟར་ཆོས་འཁོར་འདི་དག་བསྐོར་བའི་དུས། ནང་ལྟར་སྔགས་ རྒྱུད་སྡེ་བཞི་སོགས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་ཚུལ་བཤད་པའང་ཡོད་དོ། །དབང་པོ་རྣོ་ཞིང་ སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་ནི། མདོ་སྡེ་ གདམ་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཞུས་ལན་གྱི་བཀའ་ནི། རྒྱུ་ལ་མོས་པ་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི། ། འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བྱས་ནས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉེ་ལམ་ཞིག །མ་འོངས་དུས་སུ་འབྱུང་ བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མདོ་དེ་བོད་དུ་མ་འགྱུར་ཡང་། ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་གིས་ ཆོས་ལུག་སུན་འབྱིན་དུ་ལུང་དྲང་བས་ཚད་མར་བྱའོ། །ཚུལ་དེས་སྔགས་གསུང་བའི་དུས་ནི། སྟོན་པ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱི་ལོ་ཤྲཱི་དྷ་ན་ཀ་ཊ་ཀ་སྟེ་དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་ མཆོད་རྟེན་དུ། ཆོས་རྒྱལ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ལ་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཙོ་བོ་གྱུར་ 17-311 པའི་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མ་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་དང་། ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གདན་སོགས་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་ངོར་གནས་དུས་ངེས་མེད་དུ་མར་གསུང་བའི་རྒྱུད་ མཐའ་དག་རྣམས་ནི། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་བཞིར་མ་འདུས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་བྱ་རྒྱུད། སྤྱོད་རྒྱུད། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། བླ་མེད་དང་བཞིའོ། དེ་དག་གི་ནང་ཚད་དབྱེ་བསྡུས་གཉིས་དང་། གསུམ་ དང་། དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་ཡང་ཡོད། རྒྱུད་སྡེ་བཞིར་དབྱེ་པའང་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་བྲམ་ཟེ་ རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་རིགས་དམངས་རིགས་གདོལ་བའི་རིགས་བཞི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ པའི་ཚུལ་དང་། འདོད་ཁམས་ན་ཆགས་པ་བཞི་ཡོད་པ་དགོངས་ཏེ་གསུང་པའི་ཚུལ་དང་། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་རིམ་པ་བཞི་ལ་དགོངས་པ་སོགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ས་འོག་གི་རྒྱུད་ལས། བྲམ་ཟེ་ རྗེ་རིགས་རྒྱལ་རིགས་དང་། །དམངས་རིགས་གདོལ་པ་འདུལ་དོན་དུ། །ཞེས་དང་། སམ་བྷུ་ ཊི་ལས། ལྟ་དང་རྒོད་དང་ལག་བཅང་དང་། །གཉིས་གཉིས་འཁྱུད་འཁྱུད་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་ དང་། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མིན་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་ལ། ། སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་དག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་ པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས། དེའི་ཆོ་ག་ལམ་གྱི་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལ་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་མཚན་ བརྗོད་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལས། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གནས། ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཙོ་བོ་ནི་ལས་ཚོགས་དང་། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྷ་སྔགས་ལུས་ལ་ གནད་དུ་བསྣུན་ཚུལ་འདོད་ཡོན་ལམ་འཁྱེ
Chinese
反过来说， 有大约二十部经讲述了法轮，此外，还有《一切庄严大集经》、《树干品经》、《广大经》、《贤劫经》、《未生怨王忏悔经》等等，许多经都被认为是最后的法轮。中间和最后的法轮加在一起被称为大乘经，总共有近三百部。中间和最后的法轮在行持方面没有十度波罗蜜多等的差别，但在内容上，大乘分为中观和唯识两派。唯识宗认为唯有识，有六种边际，而中观宗则认为离戏论等等。此外，在唯识宗内部又有真识和假识之分，中观宗也有应成派和自续派之分。一切法自性空，因此胜义谛也自性空，是自空。世俗谛的法可以分析，因此自性空。胜义谛的实相是不变的、圆成的、坚固的、永恒的，不可分析，因此胜义谛不必自性空，这就是他空宗。现在，在用思想或语言表达的时候，有赞成和反对的不同之处。但在入定的时候，他空宗就像它本来的样子一样，与不可言说或离戏论的实相相一致，所以在入定的时候，所有的心识活动都被判定为空性。超越了有无、常断、空不空的一切，明明白白、赤裸裸、坦坦荡荡、松松垮垮地，觉知到自明自知的觉性。在修习禅定时，如果加以实践，一切都会一致。因此，在胜义谛上没有差别。如果修行和证悟，就会一致。就像狗在它空宗里打架一样，抛弃语言的戏论。这些是为共同的弟子所说的三转法轮。这三转法轮是根据不同地点和时间所说，因此是根据弟子各自的根器而安立为三种的，也有这样的说法。详细解释就足够了。此外，从外在来看，有关于转这些法轮的时间的说法，从内在来看，也有关于转密咒续部四部等的法轮的方式的说法。对于根器敏锐且具足善缘的人来说，秘密真言金刚乘的法
English
Conversely, There are about twenty sutras that speak of the Dharma wheel, and in addition, there are the Great Collection of All Adornments Sutra, the Stem Array Sutra, the Extensive Sutra, the Fortunate Aeon Sutra, the Sutra of Ajasatru's Repentance, and many others that are considered to be the final Dharma wheel. The middle and final Dharma wheels together are known as the Mahayana Sutras, and there are nearly three hundred in total. The middle and final Dharma wheels do not differ in practice, such as the ten perfections, but in content, the Mahayana is divided into the Madhyamaka and Cittamatra schools. The Cittamatra school believes that there is only consciousness, with six limits, while the Madhyamaka school believes in freedom from elaboration, and so on. In addition, within the Cittamatra school, there are true consciousness and false consciousness, and within the Madhyamaka school, there are the Prasangika and Svatantrika schools. All dharmas are empty of their own nature, therefore the ultimate truth is also empty of its own nature, it is self-empty. The dharmas of the relative truth can be analyzed, therefore they are empty of their own nature. The reality of the ultimate truth is unchanging, perfect, firm, constant, and cannot be analyzed, therefore the ultimate truth does not need to be empty of its own nature, this is the Shentong school. Now, when expressing it in thought or language, there are differences of opinion for and against. But in meditative equipoise, the Shentong school, as it is, is in accordance with the inexpressible or non-elaborate reality, so in meditative equipoise, all mental activities are determined to be emptiness. Transcending all of existence and non-existence, permanence and annihilation, emptiness and non-emptiness, clearly, nakedly, openly, loosely, the awareness of self-knowing awareness is realized. When practicing meditation, if put into practice, everything will be consistent. Therefore, there is no difference in the ultimate truth. If you practice and realize, it will be consistent. Like dogs fighting in the Shentong school, abandon the elaboration of language. These are the three turnings of the Dharma wheel spoken for common disciples. These three turnings of the Dharma wheel were spoken in different places and times, therefore they were established as three according to the capacity of each disciple, there is also such a saying. Detailed explanation is sufficient. In addition, from the outside, there are statements about the time of turning these Dharma wheels, and from the inside, there are also statements about the way of turning the Dharma wheels of the four classes of tantras, and so on. For those who are sharp-witted and endowed with good fortune, the secret mantra Vajrayana's Dharma
Chinese
又，转法轮者，出自《经部·口诀付托之王》中，答复之教言为：于因有信因法之，法轮善转作已后，金刚乘之近道一，未来时中将出现。如是说。此经虽未译为藏文，然大译师仁桑于破斥教法时引为教证，故应视为量。以此方式，宣说密咒之时为，导师现证菩提之后，于室利达那伽吒迦，即吉祥聚米塔之佛塔处，为法王月贤等宣说了以吉祥时轮为主之诸多续部，以及于须弥山顶、邬金之境、金刚座等地，为各自所化有情，于不定之时处所宣说之所有续部，皆无不摄于四大续部之中，即事续、行续、瑜伽续、无上续四者。其中，又分二、三、六种分类方式。分为四续部，也是考虑到所化之差别，即婆罗门、国王种姓、耆旧种姓、平民种姓、旃陀罗种姓四者而宣说之方式，以及考虑到欲界有四种生处而宣说之方式，以及考虑到根器利钝之四种次第等。如《金刚地基续》云：婆罗门王种及王族，平民种姓旃陀罗，为调伏彼等故。又，《桑布扎》云：视与嬉及手持，二二拥抱四种相。又，《金刚帐》云：劣者之行为事续，非行瑜伽彼等者，有情殊胜瑜伽胜，瑜伽无上彼等也。如是宣说。如是，此四部续者，乃由圆满正等觉之意智慧所生之密咒，以彼之仪轨作为道之主要而宣说，故名为密咒金刚乘，以其较其他乘更为殊胜之故。《文殊名号赞》云：三乘之决定生起，一乘能立果位。如是宣说。主要为事业集合，成就之修法，于本尊咒身之上，要点击中之方式，欲乐作为道用。
English
Furthermore, the turning of the wheel [of Dharma] is mentioned in the *King of Bestowing Oral Instructions from the Sutra Section*. The reply is: "Having faith in the cause, the cause of Dharma, having thoroughly turned the wheel, a close path of the Vajrayana will appear in the future." So it is said. Although this sutra has not been translated into Tibetan, the great translator Rinchen Zangpo cited it as proof when refuting religious doctrines, so it should be regarded as authoritative. In this way, the time of speaking the mantras is: after the Teacher attained perfect enlightenment, in the year of Shri Dhanakataka, at the stupa of the glorious Dhanyakataka, he spoke many tantras, mainly the glorious Kalachakra, to Dharma King Chandrabhadra and others. Furthermore, all the tantras spoken at the summit of Mount Meru, in the land of Oddiyana, at Vajrasana, and in various places and times for the sake of various disciples, are all included in the four great tantra sections, namely the Kriya Tantra, the Charya Tantra, the Yoga Tantra, and the Anuttara Tantra. Among them, there are also two, three, and six ways of classifying and summarizing. The division into four tantra sections is also based on the differences of disciples, namely the four castes of Brahmins, kings, Jews, commoners, and outcastes, and the way of speaking in consideration of the four abodes in the desire realm, and the four stages of sharp and dull faculties. As it is said in the *Vajra Underground Tantra*: "For the purpose of subduing Brahmins, kings, royal families, commoners, and outcastes." Also, in the *Sambuti*: "Looking, playing, holding hands, two by two embracing, four aspects." Also, in the *Vajra Tent*: "For the inferior ones, the Kriya Tantra; for those who are not Kriya, the Yoga; for the superior beings, the superior Yoga; for those, the Anuttara Yoga." Thus it is said. Thus, these four tantra sections are the mantras that arise from the wisdom of the mind of the perfectly enlightened Buddha. The ritual of that is taught as the main path, so it is called Mantra Vajrayana, because it is more excellent than other vehicles. The *Manjushri Namasamgiti* says: "From the definite arising of the three vehicles, one vehicle establishes the fruit." Thus it is said. The main thing is the collection of activities, the method of accomplishing siddhis, the method of striking the key points on the body of the deity mantra, and the enjoyment of desires as the path.