Tibetan
ཟས་མཛེས་ཤིང་ལྟ་བའི་ཆོག་ མི་ཤེས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བལྟམས། ཕྱོགས་བཞིར་གོམ་པ་བདུན་བདུན་བོར་ཏེ། ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་ཡང་གསུང་ཞིང་། ཞབས་རྗེས་ལ་པདྨ་རེ་ཡང་བྱུང་། དེའི་དུས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ དང་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་བུ་རེ་ཡང་བཙས། གཏེར་མཛོད་ཡང་ཐོན་རྟ་དང་གླང་པོ་སོགས་ ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལའང་ཕྲུ་གུ་རེ་ཡང་བྱུང་ནས། རྒྱལ་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་དོན་འགྲུབ་ པས་མཚན་ཡང་རྒྱལ་བུ་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གསོལ། ཞག་བདུན་ནས་ཡུམ་སྐུ་ ནོངས་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷ་གནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་འཁྲུངས། སྲུ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་ སོགས་མ་བརྒྱད་དང་བཅས་སྐུའི་སྟོབས་བསྐྱེད། ལྷ་མཐུ་བོ་ཆེ་དག་གིས་བསྲུངས་བ་ཡང་ བྱས། སྟོབས་དང་གཟི་བརྗིད་སྒྱུ་རྩལ་སོགས་ཀྱིས་ལྷས་སྦྱིན་སོགས་ཤཱཀྱ་འགྲན་ཟླར་གྱུར་པ་ ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན། བཙུན་མོ་ས་འཚོ་མ་དང་། གྲགས་འཛིན་མ། རི་དྭགས་སྐྱེས་མ་ 17-305 དེ་མཆོག་གསུམ་དང་། འཁོར་ཉི་ཁྲི་རེ་དང་བཅས་དྲུག་ཁྲི་ཁབ་ཏུ་བཞེས། པདྨ་འདམ་གྱིས་ མ་གོས་ལྟར་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་རོལ་བར་མཛད་ཅིང་། སྐྱེ་རྒུ་ཀུན་བདེ་བ་ ལ་བཀོད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་ན་འགྲན་པའི་ཟླ་དང་བྲལ་བར་མཛད་དོ། ། དགུང་ལོ་ཉེར་དགུ་བཞེས་པ་ན་རྒྱུའི་སྟོབས་ལ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་མཐར་བླ་ན་ མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པའི་དུས་མཁྱེན་ཅིང་། སྐྱེས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱོགས་བཞི་ན་སྐྱེ་རྒ་ ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་ཐག་པས་ཐུགས་ཕྱུང་། ལྷའི་སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཟིགས་ པས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་སྤོང་བར་བརྩམས་པ་ན། ཡབ་རྒྱལ་ པོ་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱོགས་བཞིར་དཔུང་དང་བཅས་ཏེ་བསྲུངས་ཀྱང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ དང་ཚངས་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ་བཙུན་མོ་གྲགས་འཛིན་མར་སྲས་བསྐྲུན་པར་མཛད་ དེ། ཆིབས་སྔགས་ལྡན་འཁོར་འདུན་པ་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་བཏེགས་ནས་ ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་ཐོན་པ་ན། ལྷའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་བཅས་ད་ལྟ་ཡང་མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་ ཡོད་པའི་སར་དྲང་སྲོང་ངན་སྤོང་གི་གནས་སུ་བཞུགས། འཁོར་འདུན་པ་དང་ཆིབས་སྔགས་ ལྡན་དང་བཅས་ཕྱིར་ལོག་ཏེ། ཉིད་ཀྱི་དབུ་སྐྲ་ཉིད་ཀྱིས་བཅད་པའི་ཚེ། བརྒྱ་བྱིན་ཐ་མལ་དུ་ སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས། སྔོན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤིང་གི་ལྷ་མོར་བཅོལ་བའི་ཆོས་གོས་ རྣམ་གསུམ་སྦས་པ་ཞིག་ཕུལ་བས། རྒྱལ་པོའི་སྐུ་ཆས་རྣམས་དང་བརྗེས་ཏེ་སྐུ་ལ་གསོལ་
Chinese
食物美好且值得观看。 出生时伴随着无知。向四个方向走了七步，也说了偈颂，脚印上还出现了莲花。那时，四个方向的国王和五百释迦族人也都生了儿子。宝藏也涌现出来，大约五百匹马和象等也各自生了孩子，所有臣民的愿望都实现了，因此尊称为王子一切愿望成就者。七天后，母亲去世，转生到三十三天。由姨母生主等八位母亲养育身体的力量，强大的天神们也进行了守护。凭借力量、光辉、技艺等，压倒了提婆达多等所有释迦族的竞争对手。迎娶了萨措玛、名持母、鹿女这三位殊胜的妃子，以及两万眷属，共六万妃嫔。如同莲花不被淤泥沾染一样，享受着王位的欲望功德，使所有众生安乐，在世间成为无与伦比者。 二十九岁时，知晓了凭借因的力量，在二资粮圆满的尽头，获得无上菩提的时机。出生后，在城市的四个方向，因看到生老病死的痛苦而内心悲伤。看到天神化现的比丘而心生欢喜，为了获得菩提而开始放弃王位时，父王在王宫的四个方向部署军队进行守护，但受到天界帝释天和梵天等的劝请，使妃子名持母生下儿子。乘坐着咒语马，带着侍从阿云达，被四大天王抬着走出王宫后，与众多天神一起，住在至今仍有清净佛塔的地方，即正士离恶处。带着侍从阿云达和咒语马返回，自己剪掉头发时，帝释天化现为普通形象，献上以前独觉佛寄存在树神处的三件袈裟，换下国王的服装穿上。
English
The food is beautiful and worth watching. He was born with ignorance. He took seven steps in each of the four directions, and also spoke verses, and a lotus appeared on each footprint. At that time, the kings of the four directions and five hundred Shakyas also had sons. Treasures also emerged, and about five hundred horses and elephants also had offspring. As all the wishes of the subjects were fulfilled, he was named Prince All Wishes Fulfilled. After seven days, his mother passed away and was reborn in the Thirty-Three Heavens. His body's strength was nurtured by his aunt, Pajapati, and eight mothers, and he was also protected by powerful gods. With strength, splendor, skill, etc., he overwhelmed all the Shakya rivals, including Devadatta. He married the three excellent queens, Sākyagopā, Kisa Gotami, and Mrigajā, along with twenty thousand attendants, totaling sixty thousand consorts. Like a lotus that is not stained by mud, he enjoyed the qualities of the desire of kingship, placed all beings in happiness, and became unparalleled in the world. At the age of twenty-nine, he knew the time to attain unsurpassed enlightenment at the end of the completion of the two accumulations by the power of cause. After being born, he was saddened by the suffering of birth, old age, sickness, and death in the four directions of the city. Seeing the monk who was an emanation of the gods, he rejoiced and began to renounce the kingdom in order to attain enlightenment. Although his father, the king, guarded the four directions of the palace with troops, he was urged by Indra and Brahma, and caused his queen Kisa Gotami to give birth to a son. Riding the mantra horse, accompanied by the attendant Chandaka, he was carried by the four great kings out of the palace, and with many gods, he stayed in the place where the pure stupa still exists, the hermitage of Anupriya. Returning with the attendant Chandaka and the mantra horse, when he cut his own hair, Indra, in the form of an ordinary person, offered the three robes that the Pratyekabuddha had previously entrusted to the tree goddess, and exchanged them for the king's clothes and put them on.
Tibetan
བས་སྐུ་དང་འཚམ་པར་གྱུར་ཏེ་ངུར་སྨྲིག་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཆས་སུ་ཞུགས་མ་ཐག དབུ་སྐྲ་དང་ ན་བཟའ་དེ་ལྷའི་གནས་སུ་ཁྱེར་ཏེ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་ཡབ་ཀྱི་གནས་དང་ ཉམས་ཏེ། བྱ་རྒོད་སྤུངས་རི་དང་ཉམ་པར་བསྟི་གནས་སུ་དྲང་སྲོང་རྣམས་གནས་པའི་ཕྱོགས་ སུ་གཤེགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཅི་ཙམ་སྤྱོད་པ་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཉིས་ འགྱུར་སྤྱད་པས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་གསོལ། དེ་ནས་རིང་ཕུར་དང་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སུ་ 17-306 གཤེགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཅི་ཡང་མེད་མིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། སྐབས་ དེར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་མི་སུམ་བརྒྱ་དང་། སྐུ་ཞང་རྒྱལ་པོ་རབ་སད་ཀྱིས་མི་ཉིས་ བརྒྱས་བཀུར་བསྟི་བསྡད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ལྔས་བསྟེན། གཞན་རྣམས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་མི་ཟད་པ་དྲག་ཏུ་བརྩོམས་པར་མཛད་ནས་སྐུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རིད་པར་གྱུར་ཀྱང་། ཞུམ་པ་མེད་པའི་ངང་ནས་ལོ་དྲུག་ཏུ་ཉེ་བ་ན་དཀའ་ཐུབ་ལས་གྲོལ་ཏེ། སྐུའི་མཐུ་བསྐྱེད་པར་ དགོངས་ནས་བརྙེད་པའི་དོན་ལ་གཤེགས་པ་ན། དེའི་ཚེ་སྲི་ཞུའི་འཁོར་ལྔ་པོ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ ལས་ཉམས་སོ་སྙམ་ནས། ལོག་པར་བལྟས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤངས་ཏེ་ལྔ་སྡེ་ཞེས་ དབེན་པར་གནས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་པས། བདེ་ཅན་གྱི་བུ་ མོ་དགའ་མ་དང་དགའ་སྟོབས་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བ་སྟོང་གི་འོ་མ་སྦྱངས་སྐོལ་རྫས་སྦྱོར་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འོ་ཐུག་ཕུལ་བས་བཞེས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་པས་སྐུ་ཉམས་ སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུར་གྱུར། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་གཤེགས་པའི་ ལམ་དུ་ཆུ་ཀླུང་ནཻ་རཉྫ་ནར་ཀླུ་རྒྱལ་དུས་ཅན་ཁས་ཆེ་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་ འབྱོན་པའི་ཚེ་མིག་གིས་མཐོང་ལ། རྒྱུན་དུ་མིག་ལོང་བཞིན་པ་དེ་ཡང་མིག་ཕྱེ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་མཐོང་མ་ཐག་སངས་རྒྱ་བར་ཤེས་ནས། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སྔོན་ནས་ མཐོང་བ་ཡི། །སངས་རྒྱས་མཐུ་ཆེན་དེ་རྣམས་དང་། །ཐུབ་པ་ཁྱོད་ནི་མཐོང་གྱུར་ནས། །དེ་ དག་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་མཆིས། །ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཡང་རྩྭ་ཚོང་བཀྲ་ཤིས་དང་མཇལ་ནས་རྩ་འཇམ་པོའི་ཁུར་ཕུལ་བ་བསྣམས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ གདན་དུ་ཤིང་ཨ་ཤྭ་ཏ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དྲུང་དུ། རྩྭའི་གདན་ལ་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བྱང་ ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དཀྱིལ་དཀྲུང་མི་
Chinese
因此，（菩萨）与僧衣相称，刚一穿上红色的袈裟，就将头发和僧衣带到天界供养。那也几乎和哈江雅布的地方一样，如同鹫峰山一样，贤者们居住的地方。他们修行多么艰苦，菩萨就以双倍的努力修行，被尊为大贤者。之后，前往林赴和乐修之地，菩萨入定后，获得无所有的禅定，非无所有的禅定等，直至有顶之间的禅定。当时，净饭王的三百人和叔父拉萨国王的二百人，在受到尊敬的人们之中，有五人侍奉，其余的人都回去了。于是，他开始猛烈地进行无尽的苦行，身体变得非常瘦弱，但仍然毫不气馁地坚持了六年左右，然后从苦行中解脱出来。他心想恢复体力，于是前往寻找食物。当时，那五个侍从认为他已经从苦行中退转，因此对他产生了邪见，抛弃了菩萨，独自住在五台山。菩萨前往城市，善逝的女儿嘎玛和嘎多两人供养了用千头母牛的牛奶熬制，配以各种药物的精美牛奶粥，菩萨接受并享用后，身体恢复了活力和力量，变得像黄金一样。之后，在前往菩提伽耶的路上，在尼连禅河边，龙王度世非常巨大而漫长，在世间有佛陀出现时，他能用眼睛看到，平时却像瞎子一样，那时他也睁开了眼睛，一见到菩萨，就知道他要成佛了，于是说道：我以前见过的，那些伟大的佛陀们，和您这位能仁，我见到之后，觉得他们之间没有什么差别。这样说道。 之后，又遇到了卖草的扎西，他献上了柔软的草捆，（菩萨）带着它来到菩提伽耶的菩提树下，在草垫上结跏趺坐，发誓在没有获得菩提之前，绝不
English
Therefore, (the Bodhisattva) became suitable for the monastic robes, and as soon as he put on the red kasaya, he took his hair and robes to the heavenly realm and made offerings. That was almost like the place of Hājang Yab, like Vulture Peak Mountain, the place where the sages resided. Whatever hardships they practiced, the Bodhisattva practiced with double the effort, and was honored as a great sage. Then, he went to the place of Riṅphur and Lhaksyö, and when the Bodhisattva entered into samadhi, he attained the samadhi of nothingness, the samadhi of neither existence nor non-existence, and so on, up to the samadhi of the peak of existence. At that time, out of the three hundred people of King Śuddhodana and the two hundred people of King Rābasad, the uncle, five people served among those who were respected, and the rest returned. Then, he began to vigorously engage in inexhaustible asceticism, and his body became very emaciated, but he continued without discouragement for about six years, and then he was liberated from asceticism. He thought of restoring his strength, so he went to seek food. At that time, the five attendants thought that he had retreated from asceticism, so they developed wrong views about him, abandoned the Bodhisattva, and lived alone in the Pañcavargika. When the Bodhisattva went to the city, the daughters of the Sugata, Gāma and Gātowa, offered him excellent milk porridge made from the milk of a thousand cows, mixed with various medicines. The Bodhisattva accepted and enjoyed it, and his body regained vitality and strength, becoming like gold. Then, on the way to Bodh Gaya, by the Nairañjanā River, the dragon king Dusa Chan was very large and long. When a Buddha appeared in the world, he could see with his eyes, but usually he was like a blind man. At that time, he also opened his eyes, and as soon as he saw the Bodhisattva, he knew that he would become a Buddha, so he said: "Those great Buddhas that I have seen before, and you, the Sage, after seeing you, I feel that there is no difference between them." He said this. After that, he met the grass seller Tashi, who offered him a bundle of soft grass. (The Bodhisattva) took it and went to the Bodhi tree in Bodh Gaya, and sat in vajra posture on the grass mat, vowing not to