Tibetan
གྱི་ཆ་ལག་རྒྱན་གོས། རོལ་མོའི་ཚོགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དང་བཅས་པ། ལོ་ བཅུ་གསུམ་ཙམ་གྱི་ཁོག་ཏུ་གྲུབ་པ་རྣམས་སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ བདོག་པ་འདི་ལྟར་གདའ། དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་ཐོག་ཡུམ་སྐུ་ནོངས་པར་གྱུར་པའི་ དགོངས་རྫོགས་ལ་ཡང་རྟེན་བཞེངས་རྒྱ་ཆེ་བར་སྒྲུབས། དེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་ཤུན་ ཞབས་དྲུང་སྐུ་གྲིབ་ཀྱི་གཉེར་བབས་ཡོད་བཞིན། གྲུབ་མཐའ་གོ་ལོང་འཛིན་པ་བྱས་བྱུང་ རུས་མེད་ཀྱི་མི་འགའ་རེའི་ཞུ་དབང་དུ་སོང་ནས། དགོངས་པ་དང་གནད་སྒོ་ལོག་པར་སོང་ པས། སྡེ་སྲིད་བཀའ་བཞིན་ཕྱག་མཛོད་ནས་རྟག་བརྟན་གདན་དྲངས་སྙུང་བ་སླར་འདས་ པའི་སྐུ་བཤགས་པར། ཕྱག་མཛོད་ནས་བཀུར་བསྟི་ཆེ་བ་རང་མ་བྱུང་བ་འདྲ་ཟེར་གྱིན་ཡོན་ འདུག ཞག་ཉེར་གཅིག་ཙམ་ནས་གནས་ཚུལ་སྟོན་པས། སྐུ་རྗེས་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་གསར་ 17-370 བཞེངས། དགེ་འདུན་ཚོགས་ཆེན་ལ་ཡང་སྐུ་ཆས་གང་ཡོད་འགྱེད་དུ་གནང་ཞིང་སྐུ་གྲིབ་སྦྱོང་ ཞིང་བཤགས་ཐབས་ཉིན་གྲངས་མང་པོ་ཐུགས་རྩོལ་གནང་བས། སྐུའི་སྐྱེ་གནས་ལོག་པར་ མི་ལྷུང་བའི་མཚན་མ་གཟིགས། སྤྲེའུ་ལོའི་དགུན་སྟོད་གཞིས་ཁ་རྩེར་ཕེབས། སྡེ་སྲིད་ཀྱི་ དགོངས་པ་བསྐང་བའི་བཀའ་ཆོས་ཀྱི་རིམ་པ་རྒྱ་ཆེར་གནང་སྐབས། ཞབས་ལ་སྐྲངས་འབུར་ གྱི་རྣམ་པས་སྙུང་བའི་ཚུལ་དེས་སྡེ་སྲིད་ཀྱི་སྐུ་དོགས་ཀྱང་སངས་པ་འདུག་གསུངས། ངུར་ སྨྲིག་སྒྲོལ་མས་ལུང་བསྟན་ལྟར་རྟག་བརྟན་དུ་ཕེབས་བཞུད་ཤར་བས། ཉིན་རེ་བཞིན་སྐུ་ དང་སྐྱེད་ཆེ་བའི་ངོས། བྱ་ལོའི་མགོར་ཇོ་ནང་དུ་འཁྲིད་ཚུགས། དབུས་ཕྱོགས་ནས། རྨོག་ཅོག་པ་དཔོན་སློབ་ རྟོགས་ལྡན་རྒྱ་བོད་དང་བཅས་པའི་ཞུ་བ་མང་པོ་དང་། གཙང་ཕྱོགས་ཀྱི་བླ་མ་ཆེ་ཕྲ། ལ་ སྟོད་ལྷོ་བྱང་གི་བླ་མ་གྲྭ་རིས། སྡེ་དཔོན་མི་མང་སྐྱ་བོ་ཕོ་མོ་འདུས་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེར། ཆོས་ དང་ཟང་ཟིང་གཉིས་ཀས་གྱ་ནོམ་པར་བཀའ་དྲིན་བསྩལ་ཞིང་། སྦྱོར་དྲུག་མུན་མཚམས་དམ་ པོའི་འཁྲིད་སྐྱོང་བ་ཡང་ལོ་འདི་ལས་མང་བ་སྔར་མ་བྱུང་ཞིང་། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་དུས་གར་འཆམ་ རྣམས་ཀྱང་སྔར་ལས་རྒྱས་པ་བྱུང་ཞིང་། དེ་ནས་མི་རིང་པར་ཕྱག་མཛོད་པ་གསུངས་ཆམས་ རས་པའི། ཧོར་ཟླ་གཉིས་པའི་ཉེར་བཞི་ལ་སྐུ་མ་འཚོའི་ཉེར་དྲུག་ལ་བསང་གཏོར་མང་ཇ་ འགྱེད་བཅས་རྒྱས་པར་གནང་། སྐུ་གདུང་གི་བྱ་བའི་ཉིན་ནམ་མཁའ་དྭངས་ཤིང་འཇའ་ཚོན་ འཁྲིགས་པ་སོགས་ངོ་མཚར་གྱི་ལྟས་མང་དུ་བྱུང་ཞིང་། ༧རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། འདི་ པ་
Chinese
的用具装饰品，以及成百上千的乐器等等，在十三岁左右完成的这些，都没有成为普通人享用的东西，现在仍然是这样。五十七岁时，为了纪念去世的母亲，也建造了大型的纪念物。几乎在同一时间，虽然有勋（地名）夏仲（人名）的护法神降临，但由于一些持有宗派偏见、来历不明的人的请托，导致想法和要点都偏离了。因此，根据噶厦（政府）的命令，从恰坚（地名）迎请了常住者，为他生病去世进行赎罪。据说掌事者并没有给予足够的尊重。大约二十一天后，显示出情况，为了纪念他，建造了新的寺庙。还向僧众大会布施了所有的财物，净化了护法神，进行了多日的忏悔。看到了不会堕落到恶道的征兆。猴年（藏历年份）的冬季初，前往吉喀孜（地名）。为了满足噶厦（政府）的意愿，广泛地进行了讲经说法，据说当时脚上出现肿胀，生病的症状也消除了噶厦（政府）的疑虑。正如彩虹度母的预言一样，频繁地往返于常住地，一天比一天身体更加健康。 鸡年（藏历年份）年初，被带到觉囊（地名）。来自卫藏（西藏中部地区）的莫乔巴（地名）的堪布师徒，包括藏汉在内的许多人，以及藏地的各位大小喇嘛，拉堆洛雄（地名）南北的喇嘛僧侣，地方官员，众多男女信徒聚集在一起，以丰厚的财物和精神供养来表达敬意。进行六支瑜伽的闭关修行，也比往年更多。介绍时的金刚舞等也比以前更加盛大。不久之后，掌事者松钦饶巴（人名）在二月二十四日身体不适，二十六日举行了盛大的煨桑、朵玛和供茶仪式。在处理遗体的当天，天空晴朗，彩虹环绕，出现了许多奇妙的景象。至尊本人说：这个……
English
The implements and ornaments, along with hundreds of musical instruments, etc., which were completed around the age of thirteen, did not become objects of enjoyment for ordinary people, and they remain so even now. At the age of fifty-seven, to commemorate his deceased mother, a large memorial was also built. Almost at the same time, although the guardian deity of Shung Shabdrung descended, due to the requests of some people with sectarian biases and unknown origins, the ideas and key points were deviated. Therefore, according to the order of the Kashag (government), the permanent resident was invited from Chakchen, and atonement was performed for his illness and death. It is said that the steward did not give enough respect. After about twenty-one days, the situation was revealed, and a new temple was built to commemorate him. All possessions were also distributed to the Sangha assembly, the guardian deity was purified, and many days of confession were performed. Signs were seen that he would not fall into lower realms. In the early winter of the Monkey year (Tibetan year), he went to Zhikhatse. In order to fulfill the wishes of the Kashag (government), extensive teachings were given, and it is said that the swelling on his feet at that time, the symptoms of illness, also dispelled the doubts of the Kashag (government). As prophesied by Kurukulla, he frequently traveled back and forth to the permanent residence, and his body became healthier day by day. At the beginning of the Bird year (Tibetan year), he was taken to Jonang. Many people from U-Tsang (Central Tibet), including the Khenpo and disciples of Mokchokpa, both Tibetan and Chinese, as well as the various great and small Lamas of Tsang, the Lamas and monks of Lhatö Lho and Jang, local officials, and a large gathering of male and female lay devotees, expressed their respect with abundant material and spiritual offerings. The practice of the Six Yogas in strict retreat was also more extensive than in previous years. The Vajra dances, etc., at the time of introduction were also more grand than before. Shortly thereafter, the steward Songchen Rapba became ill on the twenty-fourth of the second month, and on the twenty-sixth, grand Sang, Torma, and tea offering ceremonies were held. On the day of the cremation, the sky was clear, rainbows surrounded, and many wonderful signs appeared. Jetsun himself said: This...
Tibetan
མི་འཆི་བའི་སྔོན་ལོ་བཅུ་ཙམ་ནས། དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཕུལ་ཕྱིན་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་པ་ དང་། གཙུག་ལག་ཁང་རྟེན་བཞེངས་སོགས་ཀྱང་། རྒྱ་ཆེའི་ཁུར་བླངས་རྩོལ་བ་བྱས་པས། ཟང་ཟིང་གི་དགེ་རྩ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་སྐྱེས་གནས་ངན་པ་མི་ཡོང་བའི་གདེང་ ཡོད། འོན་ཀྱང་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འདོད་པའི་བློ་ནུས་ཆེ་ཞིང་། རྟག་བརྟན་ཇོ་ནང་ 17-371 གཉིས་ཁོ་ན་བརྩལ་དུ་བཏོན་པས། ཀུན་གྱི་མིག་ཏུ་མི་ཤོངས་པ་ལྟ་བུའི་སྟོབས་རྒྱས་པས། གཞན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་ཅུང་ཟད་གནོད་པ་ཡང་བྱུང་སྲིད། མ་གནོད་ཀྱང་ཆགས་སྡང་ དང་དོགས་པའི་བློ་སྐྱེས་པའི་སྐུར་འདེབས་ལོག་སྨྲས་བྱེད་པ་དང་། རང་ངོས་ཉམས་ལེན་ དང་། བརྩོམས་པ་དང་ཆོས་འཆད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ཁོ་ནས་འདའ་བ་མ་གཏོགས། བྱ་བ་ གང་ལ་ཡང་བློ་མ་འཇུག་ཅིང་། སྐོང་རེངས་མི་བྱེད་པར་བརྟེན། ཁོང་པ་དབང་བཙན་ཏུ་སོང་ བ་འདྲའི། སྦྱིན་བདག་ཆེ་ཕྲ་བླ་མས་གྲྭ་རིགས། ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་དང་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ ནི། སེམས་འགྲས་དང་ལོག་ལྟས་རྒྱུས་བྱུང་རིགས་དང་། མཇལ་འཕྲད་ཆོས་ཞུ་བྱེད་མཁན་ ལ་ཡང་། འདོད་པ་བཞིན་མ་བྱུང་སྙམ་པའི། སྔར་དབང་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་སྐྱ་སེར་གྲག་ ཞན་མང་པོ་སྐུར་བའི་གཞི་བྱེད་པའི། འགྲོ་བ་དེ་དག་ཉེས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་འདྲ་སྙམ་ པས། རྗེས་བསྡུར་ལ་དམིགས་པའི་དགེ་རྩ་རྒྱ་ཆེར་སྒྲུབ་གསུངས། མང་ཇ་འགྱེད་བཅས་ སྒྲུབ་དཀྱིལ་ཞལ་འབྱེད་ཆོག་གྲྭ་རྟེན་བཞེངས་རྒྱ་ཆེ་བ་གནང་ཞིང་། ༧རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱིས་མི་ འཁྲུག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲིབ་སྦྱོངས་གནང་བ་སོགས་སྐུ་རྗེས་བསམ་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པའོ། ། ཡང་དུས་དེར་བུ་ཆེན་དང་ཕྱག་གཡོན་ནང་མ་སྐུ་དྲུང་དུ་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། རྗེ་བཙུན་ ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་གང་ལ་ཡང་ལེགས་པར་བརྟགས་ན། རྒྱལ་ བ་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ལ་སྦྱིན་བདག་འགའ་རེར་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་པའི་ངན་ཁག་ དང་། སྐྱེ་བོ་འགའ་ཡང་གཞི་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་བསྐུར་བ་ཡོད་པ་འདི་ཡང་། ཕྱག་མཛོད་ པའི་སྐྱོན་རང་ཡིན་ནམ་ཞུས་དུས། ལན་གསུངས་ལས། སྤྱིར་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བྱོན་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མགུ་བ་དང་གུས་པ་བྱེད་པ་དཀའ། དགོས་ སུ་མཐོན་པོར་མི་སྡང་། ཧྲུལ་པོར་ཁྱིས་སྡང་ཟེར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ལྟར་ ཡིན། གཞན་གོང་དུ་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་གོ་དགོས། ལར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་ 17-37
Chinese
在（他）去世前大约十年，（他）一直非常努力地进行修行，并且还承担了建造寺庙等大量责任。因此，（他）有信心不会转生到恶劣的境地，因为（他）不需要追求世俗的善根。然而，（他）对自身宗派的信仰非常坚定，只专注于永恒的觉囊派，这使得（他）的势力扩张到了让所有人难以接受的地步。这可能对其他一些方面造成了一些损害。即使没有造成损害，（他）也受到了指责和诽谤，因为人们产生了爱恨和怀疑。除了自身的修行、写作和讲经说法等佛法事业外，（他）对任何其他事情都不感兴趣，也不随波逐流。因此，（他）似乎变得专断。大大小小的施主、喇嘛、僧侣以及那些与今生欲望混杂的人，以及那些心怀不满和邪见的人，以及那些前来拜访和求法的人，都觉得（他）没有按照他们的意愿行事。许多曾经在权力和宗教方面与（他）有联系的地位高低的人，都以此为借口来诽谤（他）。（他）认为这些行为可能会导致严重的罪过，因此（他）说要广泛积累善根，以备将来之需。还进行了大量的供茶、布施、开光仪式、僧众集会和寺庙建设。至尊（喇嘛）以不冲突的方式进行净化等等，完成了许多令人难以置信的功绩。 此外，当时在他身边的大弟子和贴身侍从们，仔细观察了至尊（喇嘛）的身语意事业和功德后，说道：像第二佛陀这样的人，却受到一些施主不喜欢的恶意指责，以及一些人毫无根据的诽谤，这难道是管家的过错吗？（他）回答说：总的来说，即使在五浊恶世有圆满的佛陀亲自降临，也很难让所有人都满意和尊敬。俗话说“高处不胜寒，破烂遭狗嫌”，就像世俗的谚语一样。你们应该理解上面提到的原因。一般来说，众生的苦乐 17-37
English
About ten years before his death, he was diligently engaged in excellent practice, and also undertook the great responsibility of building temples and so on. Therefore, he had confidence that he would not be born in a bad place, because he did not need to pursue worldly roots of virtue. However, his mind was very strong in his own sectarian beliefs, and he only focused on the eternal Jonangpa, which caused his power to expand to the point where it was unacceptable to everyone. This may have caused some harm to some other aspects. Even if it did not cause harm, he was accused and slandered because people developed feelings of love, hate, and suspicion. Apart from his own practice, writing, and teaching the Dharma, he was not interested in any other matters and did not conform to others. Therefore, he seemed to have become dictatorial. The great and small patrons, lamas, monks, and those who were mixed with the desires of this life, as well as those who had grudges and wrong views, and those who came to visit and seek Dharma, all felt that he did not act according to their wishes. Many people, both high and low in status, who had previously had connections with him in terms of power and religion, used this as an excuse to slander him. He thought that these actions might lead to serious sins, so he said that he should accumulate extensive roots of virtue for future needs. He also performed extensive tea offerings, almsgiving, consecration ceremonies, monastic gatherings, and temple construction. The venerable one performed purification and so on in a non-conflicting manner, accomplishing many incredible feats. Furthermore, at that time, the great disciples and close attendants who were by his side carefully observed the venerable one's body, speech, and mind activities and deeds, and said: How can it be that someone like the second Buddha is subject to malicious accusations that some patrons dislike, and baseless slanders from some people? Is this the fault of the steward? He replied: In general, even if a fully enlightened Buddha were to personally appear in this degenerate age, it would be difficult to please and respect everyone. As the saying goes, "The higher you are, the more lonely you are; the more tattered you are, the more dogs dislike you," just like the common worldly proverb. You should understand the reasons mentioned above. In general, the happiness and suffering of sentient beings 17-37