Tibetan
ཉིས་ཀྱིས་ལོ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཉེ་གནས་རིམ་འགྲོ་པ་ཁོ་ན་མཛད། ལན་ཅིག་ཨོ་རྒྱན་དང་ཉེ་ བའི་ཡུལ་ཆུང་ཞིག་ན། ལྟ་བ་ལོག་པའི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་ཅིག་ཡོད་པ་ལ། ཁོང་གཉིས་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པས། དེ་ན་རེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ལ་ཁྱེད་རྣལ་འབྱོར་པ་ བྱེད་པ་འཁྲུལ་ཟེར། སློབ་དཔོན་གཉིས་ན་རེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཡོད་དེ་རྒྱལ་པོ་ཁྱེད་རང་སྐྱེ་བ་སྔ་ མ་ཞིག་གདོལ་བར་སྐྱེས་པའི་དུས། རབས་ཆད་པས་གསེར་ཡོད་པ་རྣམས་རི་འདིའི་མཚན་ རྟགས་འདི་ལྟ་བུར་སྦས་འདུག་པ། དེ་ཐོན་ཞིག དེ་དུས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་འོང་གསུང་། དེས་ཀྱང་ དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་དྲན། རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་ལ་བཅུག་གོ །ཐོག་མར་དུག་སྦྲུལ་དང་། གཅན་གཟན་དང་། ཆོམས་པོ་ལ་སོགས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་རེངས་པ་དང་། དབང་དུ་བྱེད་ པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་སྟངས་འགྲུབ་པ་ཅིག་ཡིན་པ། དེ་ནས་ཕྱིས་བྷངྒ་ལར་སློབ་དཔོན་ཆེན་ པོས་རྒྱལ་པོ་རོལ་པའི་ཟླ་བ་བཏུལ་བའི་སྐབས་ཤིག་ན། དྷ་མ་དྷུ་མ་གཉིས་ཀ་འཇའ་ལུས་སུ་ གྱུར། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་ཙམ་མིན་མཆོག་འགྲུབ་པའོ། །ཡང་ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སྐུ་འདས་ དུས། དེ་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་ནས་གདུང་བའི་གླུ་དབྱངས་ཀྱང་བླངས། དེ་རྗེས་རྣལ་ 17-171 འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་བསལ་བ་ཡང་བྱས། སྐལ་ལྡན་མང་པོ་ལ་གདམས་ངག་བསྟན་ པས། རྒྱུད་གྲོལ་བ་ཡང་མང་དུ་བྱུང་། མི་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་ལོ་འགའ་བཞུགས་སོ། ། ལྔ་པ་བྷ་དྲ་པ་ནི། སློབ་མ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་པ་ཡུལ་ཀ་ ལིང་ཀར་ཕེབས་པའི་དུས། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་གཞོན་ནུ་མིང་བྷ་དྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག སློབ་ དཔོན་འཁོར་བཅས་ལ་ལྷག་པར་དད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་ཞིག་དང་འགྲོགས་ནས་ ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་། གྲུ་གཟིངས་ལ་ཞུགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་སང་གྷ་ ལར་སོང་ངོ་། །གཞོན་ནུ་དེས་རིག་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་ནས་ཤེས། སློབ་དཔོན་ གྱི་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ཞུས་པས་སྐལ་ལྡན་དུ་མཁྱེན་ཏེ་དབང་བསྐུར་ ཞིང་རྗེས་སུ་གདམས། དབང་བསྐུར་བ་ཙམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། ཕལ་ ཆེར་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བཞུགས་ཤིང་། བླ་མ་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས་དཀའ་བ་སྤྱོད་ཅིང་ཡུན་རིང་ ལོན་ནོ། །ལན་ཅིག་ལམ་དུ་སོང་བ་ན། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་མང་པོས་ཁྱོད་སློབ་ དཔོན་ཙརྱ་པའི་སློབ་མ་ཡིན་ན་ནུས་པ་ཡོད་དམ་ཟེར། ཀྱལ་ཀའི་ཚུལ་དུ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཅེས་ གསུངས་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་དང་དབྱུག་པ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་སྟོང་བསྣུན་པས་ སྐུ་ལུས་དར་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདྲ་བ་བསྒྱུར། ཆུ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་བསྣུན་ ཙ་ན་རྡོ་ངར་མ་དང་ཐུག་པ་བཞིན་དུ་མེ་སྟག་ཁྲོམ་ཁྲོམ་པ་བྱུང་། དེ་ལྟར་ཆུ་ཚོད་གཅིག་གཉིས་ སོང་བ་ན། སྔོ་ཙམ་པེ་ལི་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། མེ་ཏོག་མ་ལི་ཀའི་སྡོང་པོ་ཅིག་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ ནས། དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་བསྣུན་པས་ཐམས་ཅད་ཐང་ལ་རོ་བཞིན་དུ་འགྱེལ་ཏེ་ཤི་བ་ལྟར་སོང་ ངོ་། །ཞག་གཅིག་ལོན་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ་སླར་གསོས་སོ། །དང་པོར་ དབང་བསྐུར་ཐོབ་མ་ཐག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཀྱང་། འདི་ལྟ་བུའི་རྟགས་མ་བསྟན་གྱི་བར་དུ། ནུས་ པ་ཐོབ་པར་སུས་ཀྱང་མ་ཤེས་པས། གུ་ཧྱ་པ་སྟེ་གསང་བ་པ་ཞེས་གྲགས། དེའི་གོ་བ་ནི་སྦས་ 17-172 པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཉམ་འོག་ ཏུ་ཆུད་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་བླ་མ་བཞུགས་ཀྱི་བར། མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ མ་བསྟན་སློབ་དཔོན་སྤྱོད་པ་པ་སྐུ་འདས་ནས། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ས་ཕྱོགས་དེར་མཆོད་ རྟེན་དང་ལྷ་ཁང་ཞིག་ཀྱང་བཞེངས་སོ། །དེ་དག་གི་བྱ་བ་ཡང་མི་ཕལ་བ་བཞིན་དུ་མཛད། དེ་ ནས་བླ་མའི་སྐུ་ཚེ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་གདུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེ་གང་ན་འདུག་ ཅེས་འཚོལ་བར་བཞུད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གནས་ཆེན་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་། དུར་ཁྲོད་ ཐམས་ཅད་དུ་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་རིང་དུ་བརྟགས་པས། དེ་བཱི་ ཀོ་ཊའི་གནས་དེ་ཉིད་ན། སི་མི་ལི་ཟེར་བའི་ཤིང་ཞིག་གི་ཁོང་སྟོང་ན་སྲིན་འབུ་ལ་སོགས་ ལུས་གཞན་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཡིབ་ཅིང་སྡོད་པ་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་སྤྲུལ་པའི་རལ་གྲིས་ཤིང་སྡོང་དེ་གཤགས་ཏེ། མཁའ་འགྲོ་མ་དེའི་ཅོ་ཏོ་ནས་བཟུང་ སྟེ། ཕྱི་མི་མོའི་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་དེ་རལ་གྲིས་དུམ་བུར་གཏུབས་ནས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ རྣམས་ལ་བཟའ་བར་སྦྱིན། སྤྲུལ་གཞི་ལྷ་སྲིན་མོ་དེ་ཡེ་ཤེས་སྤྲུལ་པའི་མེ་འོད་ཀྱིས་བསྲེགས་ ཏེ་ཚར་བཅད་དོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་བླངས་ཤིང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་ནས་རེ་ཞིག་མི་སྣང་བར་ གྱུར་ཏོ། །སླད་ཀྱི་ལོ་འགའ་ལོན་པ་ན། ཡུལ་ཛ་ཊ་སངྒྷ་ཊར་བྱོན། དེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཨརྫུ་ན་དཏྟ་ ཟེར་བ་ཕྱི་བ་ཅིག་ཡོད། དེས་སྤྱོད་པ་པའི་སློབ་མ་མཆོག་ཅིག་བྱུང་ཟེར་བ་ཐོས་ནས། རྒྱང་ རིང་པོ་ནས་བལྟ
Chinese
二者在很多年中仅仅作为近侍服侍。有一次，在靠近邬金（乌仗那）的一个小地方，有一个持邪见的国王，认为没有前世后世。他们二人去到那位国王那里，国王说：你们修行人认为没有前世后世是错误的。两位导师说：有前世的，国王您在前世投生为贱民的时候，因为绝嗣，把所有的黄金都藏在这座山具有这种标志的地方了，把它挖出来，那样就能回忆起当时的转世了。国王也照那样做了，就回忆起了前世。那位国王皈依了佛法。最初，对于毒蛇、猛兽和强盗等凶恶之徒，能做到使其僵硬和控制等等，这是一种成就的景象。后来在孟加拉，大导师调伏国王罗拉巴月的时候，达玛和杜玛都变成了虹身。那也不是普通的成就，而是殊胜的成就。后来大导师去世的时候，他们两个显现出来，还唱了悲伤的歌。在那之后，也消除了修行人们的悲伤。因为对很多有缘者宣说了窍诀，所以解脱相续的也很多。人们看到他们住了几年。 第五位巴扎巴，是所有弟子中最殊胜的。导师黑行者去往卡林嘎地方的时候，那个地方的国王的儿子，名叫巴扎的年轻人，对导师及其眷属特别有信心，与导师的一位弟子结伴，一直跟随。乘坐船只与很多修行人一起去了桑嘎拉。那位年轻人所有明处都早已通晓。拜见导师的足下，请求摄受，导师知道他是有缘者，就给予灌顶并随后传授了窍诀。仅仅是灌顶就变得具有智慧，但大多数时候都住在上师身边，通过依止上师而苦行，经历了很长时间。有一次在路上行走的时候，很多外道的修行人说：你是导师恰惹巴的弟子，有能力吗？用戏谑的方式
English
For many years, the two only served as attendants. Once, in a small place near Oddiyana, there was a king with wrong views who believed that there were no past or future lives. The two of them went to that king, and he said: "It is wrong for you practitioners to believe that there are no past or future lives." The two teachers said: "There is a past life. When you, O king, were born as a low-caste person in a previous life, because there was no heir, you hid all the gold in this mountain with this kind of mark. Dig it out, and you will remember that past life." The king did as they said, and he remembered his past life. That king converted to Buddhism. Initially, it was a sign of accomplishment to be able to petrify and control venomous snakes, wild animals, robbers, and other cruel beings. Later, in Bengal, when the great teacher subdued King Rolapa'i Zla-ba, both Dhama and Dhuma turned into rainbow bodies. That was not just an ordinary accomplishment, but a supreme one. Later, when the great teacher passed away, the two of them appeared and sang mournful songs. After that, they also dispelled the sorrow of the practitioners. Because they taught the essential instructions to many fortunate ones, many also liberated their continuums. People saw them stay for several years. The fifth, Bhadrapa, was the most excellent of all the disciples. When the teacher Krishnacharya went to the land of Kalinga, the young son of the king of that land, named Bhadra, had great faith in the teacher and his retinue. He accompanied one of the teacher's disciples and followed him. He boarded a ship and went to Sangala together with many practitioners. That youth had already mastered all the fields of knowledge. He prostrated at the feet of the teacher and asked to be accepted as a disciple. The teacher knew that he was a fortunate one, so he gave him empowerment and then imparted the instructions. Merely by receiving the empowerment, he became endowed with wisdom, but he mostly stayed with the lama, practiced austerities by relying on the lama, and spent a long time. Once, while traveling on the road, many non-Buddhist practitioners said: "If you are a disciple of the teacher Caryapa, do you have any power?" In a mocking manner
Chinese
说：“稍微有点（病）。” 说了之后，那些人用石头、木棍和锤子等成百上千地击打， 使他的身体变得像丝棉堆一样。当用刀等各种武器击打 时，就像碰到硬石头一样，火星四溅。就这样过了一两个小时， 也叫སྔོ་ཙམ་པེ་ལི། 手里拿着一棵茉莉花树， 用它击打那些人，所有人都像尸体一样倒在地上，像死了一样。 过了一夜，其他人祈祷后又复活了。最初， 刚获得灌顶就生起了智慧，但在未显示出这样的征兆之前， 谁也不知道他获得了能力。因此，被称为གུ་ཧྱ་པ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），即秘密者。 他的意思是隐 藏的瑜伽士。从那以后不久，大手印最胜的成就便落入了他的掌握。 然而，暂时在上师住世期间，没有显现不为人知的神通。 导师行者去世后，弟子们也在那个地方建造了一座佛塔和一座寺庙。 他们的行为也像普通人一样。之后，为了寻找那个中断上师寿命的恶毒空行母在哪里， 便出发了。用神通寻找了所有其他圣地和坟墓， 但都没有找到。之后，用神通长时间观察， 得知在དེ་བཱི་ཀོ་ཊ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的地方，在一棵叫སི་མི་ལི་的树的空洞里，变成了虫子等 各种各样的身体躲藏着。之后，用三摩地的化身之剑砍断了那棵树， 抓住了那个空行母的头发， 用剑将她外表的人身砍成碎片， 分给金刚空行母们吃。那个化身之基的妖女被智慧化身的火焰烧毁，彻底消灭了。 之后，唱着金刚歌，说了特别的话语，暂时隐身了。 后来过了几年，去了ཛ་ཊ་སངྒྷ་ཊ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）地方。那里有一个叫ཨརྫུ་ན་དཏྟ་的国王，是个外道。 他听说来了一个行者的殊胜弟子，便从远
English
He said, "There is a slight (illness)." After he said that, they struck him hundreds and thousands of times with stones, sticks, hammers, and so on, making his body like a pile of silk and cotton. When various weapons such as knives were used to strike, sparks flew like hitting a hard stone. After one or two hours like that, he was also called Sngo Tsam Peli. Holding a jasmine tree in his hand, he struck those people with it, and they all fell to the ground like corpses, as if dead. After one night, the others prayed and revived him again. Initially, wisdom arose as soon as he received the empowerment, but until he showed such signs, no one knew that he had gained power. Therefore, he was known as Guhyapa (藏文, 梵文天城体,梵文罗马拟音, meaning "Secret One"). His meaning is a hidden yogi. Not long after that, he attained the supreme accomplishment of Mahamudra. However, for a while, while the lama was still alive, he did not show any unseen miracles. After the teacher practitioner passed away, the disciples also built a stupa and a temple in that place. Their actions were also like ordinary people. Then, in order to find out where that evil dakini who was interrupting the lama's life was, he set out to search. He searched all the other great places and cemeteries with miraculous powers, but did not find her. Then, through clairvoyance, he investigated for a long time, and learned that in the place of Devi Kota, in the hollow of a tree called Simili, she was hiding, transforming into various bodies such as insects. Then, with the sword of emanation of Samadhi, he split that tree and grabbed the dakini by the hair, and cut her outer human form into pieces with the sword, and gave it to the Vajra Dakinis to eat. That demoness, the basis of emanation, was burned by the fire of the wisdom emanation and completely destroyed. Then, singing the Vajra song and speaking special words, he temporarily disappeared. Later, after a few years, he went to the place of Zata Sangha. There was a king named Arjuna Datta there, who was an outsider. He heard that a special disciple of the practitioner had come, and from afar