Tibetan
་སྙམ་སྟེ། ཤིང་ཏོག་འགའ་ཟུང་ དེ་ལ་བསྐུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་དེ་ལ་ཕུལ་ཞིག་ཅེས་བྱས་སོ། །ནེ་ཙོས་ཀྱང་ རྔོན་པའི་ཤིང་ཏོག་ཕུལ་བ་ན། བི་རཱུ་པས་དེ་མ་བླངས་ཏེ། ཀྭ་ཡེ་ནེ་ཙོ། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་སྡིག་པ་ ཅན་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོ་བྱད་ཁུར་མ་འོང་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་ནེ་ཙོ་དེས་ཤིང་ཏོག་སླར་ཁོ་རང་ ལ་གཏད། དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཕུལ་ཞེས་དྲིས་པས། གྲུབ་ཐོབ་དེ་འདི་ལྟར་གསུང་ ཞེས་སྔ་མ་ལྟར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པར་གྱུར་ནས་སྡིག་པ་བཤགས། ནགས་ ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ཞིང་འཚོལ་དུ་སོང་བ་ན། ཕྱི་ཞིག་ན་མཇལ། དབང་ བསྐུར་གདམས་པ་ཡང་གནང་བས། དེ་ཉིད་བསྒོམ་བཞིན་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ན། བྱ་ རྔོན་པའི་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཡེངས་ཏེ། བླ་མ་ལ་ཞུས་པས། ཤིན་ཏུ་དགག་དཀའ་བའི་རྣམ་རྟོག་ འདི་བཀག་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་མི་ཐུབ་ཀྱ། དེ་བས་ན་འཇིམ་པ་དང་། ཟན་དག་ལ་བྱའི་ གཟུགས་ཆོས་ལ། དེ་དག་གི་སྐེ་ཆོད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིམ་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་གསུངས། དེས་ ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་ཅིང་བསྒོམས་པས། མཐར་གྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ 17-26 གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཐོབ་ཅིང་། གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་བྱ་སྣ་ཚོགས་གསོད་པའི་སྤྲུལ་པ་སྟོན། ཤ་ཡང་གསོལ། དེར་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་གཟུགས་བཟུང་ནས། སེམས་ཅན་ལ་ གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་སོ་ཞེས་འཕྱ་བར་བྱས་པ་ན། སྔར་བསད་པ་ཐམས་ཅད་སླར་གསོས། དེ་ལྟར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱ་རྔོན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་སྤྲུལ་ནས། རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ན། མཚན་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་བྱ་དཱ་ལི་པ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། བྱ་དཱ་ལི་པ་ནི་བྱ་རྔོན་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀུ་ས་ལི་བྷ་དྲ་ལ་བཤད་དེ། གཏུམ་མོའི་བརྒྱུད་པ་ལུགས་གཅིག་གོ ། ཡང་བི་རཱུ་པས་ཌོམྦི་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་གདམས་ཏེ་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་ཀོ་མཁན་ཡིན་པར་བོད་ན་ གྲགས་ཀྱང་། ཤར་ཕྱོགས་ཏི་པུ་རིའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཡིན་གསུང་། དེར་སློབ་དཔོན་བི་ རཱུ་པ་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་ལྷག་པར་དད་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ཞུས་པས་དབང་བསྐུར་ ཞིང་གདམས་པ་ཡང་གནང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ན། རིམ་ པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྐྱེས་པས། སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས་ གསངས་ཏེ་སྤྱོད་པ་ཅུང་ཟད་སྤྱད་པ་ན། ཕྱག་རྒྱ་མོ་ལུང་བསྟན་པ་བྱུང་སྟེ། གཡུང་མོའི་རིགས་ ཀྱི་བུ་མོ་པདྨ་ཅན
Chinese
心想，送给他一些水果，说：“你也把这些供养给那位成就者吧。”内措也 供养了猎人的水果，毗瓦巴没有接受，说：“喂，内措！以后也不要携带这样罪恶的 器具来了。”然后内措把水果还给了他。他问：“你为什么没有供养呢？”回答说：“成就者是这样说的。”像之前一样说了。然后非常后悔，忏悔了罪过。在那 森林里，一次又一次地转悠寻找，后来有一天见到了。也赐予了灌顶和教诲。他一心一意地修习着这些，但是心却散乱于捕鸟之事。禀告了上师。上师说：“即使阻止这种极难阻止的分别念，也无法生起禅定。 所以，用泥巴和糌粑做成鸟的 形状，砍断它们的脖子，修习禅定吧。”他也那样做了，并进行修习。最终在十二年后，获得了大手印最 殊胜的成就。在城市里示现杀害各种鸟类的化身， 也吃肉。在那里，人们抓住瑜伽士的形象，嘲笑说：“做了这样危害众生的事情。”于是把以前杀害的所有鸟类都复活了。 就这样，化现为十二年里做捕鸟之事，修持着智慧苦行的 行为。名字也被称为成就者鸟达力巴，鸟达力巴就是捕鸟人的 意思。他给库萨里巴扎讲述了拙火的传承，是一种传承。 还有，毗瓦巴给多比黑鲁嘎传授了教诲，据说那位上师在藏地是做皮革的， 也有说是东方底普日地方的一位国王。在那里，上师毗 瓦巴去了，那位国王也格外地信仰，请求摄受，于是赐予了灌顶，也给予了教诲。 国王也修习着这些，安住其中。次第生起了广大的二次第证悟。 他知道是该做行为的时候了，于是秘密地稍微做了一些行为。出现了空行母授记，是属于妓女种姓的莲花女。
English
Thinking, he sent some fruits to him, saying, "You should also offer these to that accomplished one." When Netso offered the hunter's fruits, Virupa did not accept them, saying, "Hey, Netso! Do not bring such sinful implements again." Then Netso gave the fruits back to him. He asked, "Why didn't you offer them?" He replied, "The accomplished one said this." He said it as before. Then he became very regretful and confessed his sins. In that forest, he wandered around and searched again and again, and one day he met him. He also bestowed empowerment and instructions. He meditated on these single-mindedly, but his mind was distracted by the work of bird hunting. He reported to the lama. The lama said, "Even if you stop this very difficult to stop conceptual thought, you will not be able to generate samadhi. Therefore, make bird shapes out of clay and zan, cut off their necks, and meditate on samadhi." He also did so and meditated. Finally, after twelve years, he attained the supreme accomplishment of Mahamudra. In the cities, he manifested the emanation of killing various birds, and also ate meat. There, people seized the image of the yogi and mocked, saying, "He has done such harm to sentient beings." Then he revived all the birds he had killed before. In this way, he manifested as doing the work of bird hunting for twelve years, practicing the conduct of wisdom asceticism. His name was also known as the accomplished one Bird Dalipa, Bird Dalipa means bird hunter. He told Kusalibhadra about the lineage of Tummo, which is one lineage. Also, Virupa gave instructions to Domby Heruka, and it is said that the master was a leather worker in Tibet, but it is also said that he was a king of the eastern Tipuri region. There, the master Vi rupa went, and that king also had extraordinary faith and requested to be accepted, so he bestowed empowerment and gave instructions. The king also practiced these and remained in them. Gradually, great realizations of the two stages arose. He knew that it was time to act, so he secretly did some actions. A dakini prophecy appeared, she was a lotus girl belonging to the caste of prostitutes.
Tibetan
་དུ་གྱུར་པ་ཞིག འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་དུ་བསྟེན་པས། རྒྱལ་པོའི་རིགས་ ཉམས་ཞེས་བློན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འབངས་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ལས་བཏོན་ཏེ་ཕྱིར་བསྐྲད་ དོ། །དེ་ནས་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ཅིང་། ཡུལ་དང་ནགས་ཚལ་རྣམས་སུ་ རྒྱུ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ཌོམྦི་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་ཌོམྦི་ཞེས་པ་ནི་གཡུང་པོ་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གནས་པ། ཉ་དང་བྱ་དང་རི་དྭགས་གསོད་ཅིང་ཟ། ཤ་འཚོང་དུ་མེད། གླུ་གར་ བྱེད། རྩ་བ་འབྲས་བུ་འཚོང་བ་ལ་སོགས་པ། ངན་པའི་ལས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་སྤྱོད་པའི་ རིགས་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཟུར་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་རང་ཌོམྦི་མིན་ཡང་། བཙུན་མོ་ 17-27 ཌིམྦི་ནཱི་ཡིན་པས་ཌོམྦི་པར་ཐོགས། ཌོམྦི་ཞེས་པ་ནི་གཡུང་མོ་ཅན་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་ དཔོན་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོ་བས། སྔོན་བི་རཱུ་པས་དབང་བསྐུར་ནས། དེ་བར་དུ་ལོ་དྲུག་ ལས་མ་ལོན་སྐད། དེ་ནས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་། རིང་ཞིག་ལོན་པ་ན་སྔར་གྱི་ཡུལ་ དེར་ནད་ཡམས་དང་མུ་གེ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར། ལྟས་མཁན་ རྣམས་ཀྱིས་བརྩིས་པས། རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཅན་ཡུལ་གཞན་དུ་བསྐྲད་པས་ཡིན་པར་ ཤེས་ནས། སླར་ཡང་སྤྱན་དྲངས་པ་ན། སློབ་དཔོན་རིག་མ་དང་བཅས་པ་སྟག་མོ་གྲུས་མ་ལ་ ཆིབས། དུག་སྦྲུལ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་བྱོན་པ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ ཡིན་པར་ཤེས། ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ། ཡུལ་གྱི་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི། ཡུལ་མི་སྐལ་ བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུས་ཏེ། གདམས་པ་མཐའ་དག་གིས་ཉེ་བར་ གདམས་པས། དེར་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མང་དུ་བྱུང་། དེ་ནས་ཡུལ་ར་དྷ་ཞེས་པའམ་ཕལ་སྐད་དུ་རར་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ན། སངས་རྒྱས་པའི་ བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཞིག་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྟག་དང་སྦྲུལ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པ་ཞིག་ ཡོད། དེ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེའི་ཕོ་བྲང་དང་ཉེ་བའི་ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་ བཞུགས་པ་ན། རྒྱལ་པོས་རྣལ་འབྱོར་པ་ངན་པ་དེ་མ་འདུག་ཟེར། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ ཆོ་འཕྲུལ་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ། སྦྲུལ་རེག་པ་དུག་ཅན་གྱིས་རྒྱན་མཛད། མཐོང་དུག་ ཅན་ནི་ལྕག་གི་ཚུལ་དུ་བསྣམས། ཁ་རླང་གི་དུག་ཅན་བདུན་གྱིས་དབུ་ལ་གདེངས་ཀ་བྱས། རྒྱལ་པོའི་མདུན་ན་ཕར་གཤེགས་པ་ན། རྒྱལ་པོ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་དང་བཅས་པ་འཇིགས་ཤིང་ སྐྲག་ནས། གསེར
Chinese
而成。由于依止世俗的显现，（众人认为）王族衰败，因此大臣等臣民将他从王位上废黜并驱逐出去。之后，他奉行瑜伽士的行径，在乡村和森林中游荡，被称为国王多姆比巴。所谓多姆比，是指贱民，居住在城市之外，捕杀鱼、鸟和野兽并食用，不做肉商，唱歌跳舞，贩卖草根果实等，从事不一定全是恶行的各种低贱行业。导师本人虽不是多姆比，但由于王妃是迪姆比尼，所以被称为多姆比巴。所谓多姆比，是指拥有贱女之人。这位导师非常聪慧，之前受到毗卢巴的灌顶，据说至今未满六年。之后，他在各种地方游历，过了很久，以前的那个地方遭受了各种瘟疫和饥荒等痛苦。占卜师们占卜后得知，这是因为有福报的国王被驱逐到其他地方所致。于是再次迎请他回来，导师和明妃一同骑着母虎而来，手中拿着毒蛇。所有人都知道国王是成就者，向他顶礼膜拜。地方上的所有灾害也都平息了。有福分的当地人请求追随他，他以所有教诲来悉心教导他们。在那里也获得了成就，涌现出许多殊胜的修行者。之后，在名为拉达的地方，或者俗语称为拉尔的地方，那里的国王对佛教的教法有害。但他非常害怕老虎和蛇。为了调伏他，导师住在他王宫附近的森林里。国王说：那个恶劣的瑜伽士不应该住在那儿。之后，导师以和之前相似的神变，用接触性毒蛇作为装饰，用视线能致人死亡的毒蛇作为鞭子，用七条口中喷毒的毒蛇作为头上的装饰。当他走向国王面前时，国王和城里的人都感到恐惧害怕，（献上）黄金
English
became. Because of relying on worldly appearances, (people thought) the royal family was declining, so ministers and other subjects removed him from the throne and expelled him. After that, he practiced the conduct of a yogi, wandering in villages and forests, and was known as King Dombipa. The so-called Domba refers to a low-caste person who lives outside the city, kills and eats fish, birds, and wild animals, is not a butcher, sings and dances, sells roots and fruits, and engages in various low occupations that are not necessarily all evil. Although the teacher himself was not a Domba, he was called Dombipa because the queen was Dimbini. The so-called Domba refers to someone who has a low-caste woman. This teacher was very intelligent. He had previously received initiation from Virupa, and it is said that it had not been six years since then. After that, he traveled to various places. After a long time, that former place suffered from various plagues and famines. The diviners divined and learned that this was because the blessed king had been expelled to another place. So they invited him back again. The teacher and his consort came riding on a tigress, holding a poisonous snake in his hand. Everyone knew that the king was an accomplished one and prostrated to him. All the calamities in the area were also pacified. The fortunate locals requested to follow him, and he taught them diligently with all the teachings. There, too, he attained accomplishment, and many excellent practitioners emerged. After that, in a place called Radha, or in common parlance, Rar, the king there was harmful to the teachings of Buddhism. However, he was very afraid of tigers and snakes. In order to subdue him, the teacher stayed in a forest near his palace. The king said: That bad yogi should not stay there. After that, the teacher, with a transformation similar to the previous one, decorated himself with contact-poisonous snakes, carried sight-poisonous snakes as whips, and used seven mouth-breathing poisonous snakes as decorations on his head. When he went before the king, the king and the people of the city were terrified and afraid, (offering) gold.