Tibetan
པས། ཚོང་པ་རྣམས་སླར་ལྡོག་ནས་ བལྟས་པའི་ཚེ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བཟང་པོར་གྱུར་ནས་འདུག ། དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲིན་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། ཟོང་གི་ཕུད་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་བ། སློབ་དཔོན་ མ་འདོད་དེ། སླར་ཁོང་རྣམས་ཉིད་ལ་གཏད་དོ། །དེར་རང་གི་ཡན་ལག་སྔར་བཞིན་དུ་གྱུར་ ཅིག་བྱས་པས། དེ་བཞིན་དུ་སོང་ངོ་། །འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་ཅི་རིགས་པ་མཛད་དེ། མཁའ་སྤྱོད་ དུ་བཞུད་སྐད། གྲུབ་ཐོབ་གཽ་རཀྵ་ནི་ཟས་སྦྱོར་བའི་བ་གླང་རྫི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་ཚིན་དྲའི་ གདམས་ངག་གིས་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་སྤངས་ཏེ་བསྒོམས་པས། རྫུ་འཕྲུལ་དང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཐོབ། དེས་བསམས་པ། ངའི་རྟོགས་པ་འདི་གཞན་ལ་ སྤོ་སྙམ་སྟེ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་གྲོལ། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཕྲག་གཅིག་མ་གྲོལ་གྱི་བར་དུ་མཁའ་སྤྱོད་དུ་མི་འགྲོ་བར་དམ་བཅས། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གྲོལ་བར་མཛད་བཞིན་པའོ། །འདིའི་ལོ་རྒྱུས་མཐའ་ཡས་པ་ནི་ བྲི་བར་མ་ལང་ངོ་། །དེ་ལ་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ཡང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་མོད་ཀྱ་། འདིར་བཀའ་ བབས་པ་ན། གྲུབ་ཐོབ་ཀརྞ་རི་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་མེ་བ་རའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། འདིའི་བཙུན་ 17-99 མོ་པིང་གཱ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་སླེབ་ནས་ལོ་འགའ་སོང་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་ཉེ་ བ་ཡིན་ཡང་། རྒྱལ་པོས་བརྟག་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་། སྟག་གིས་ཟོས་སོ་ ཞེས་ཤི་བརྫུན་བྱས་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དེ་མ་ཐག་བཙུན་མོ་པིང་གཱ་ལ་ཤི་ནས་ལུས་དུར་ ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ། རྒྱལ་པོ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་འགྲོ་བར་དུར་ཁྲོད་དེ་ཉིད་དུ་བཙུན་མོ་ཤི་བའི་ རོའི་དྲུང་དུ་ཧཱ་ཧ་བ་པིང་ག་ལཱ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་ལོ་བརྒྱད་ཐལ་ཀྱང་སྐད། བཅུ་གཉིས་ཐལ་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། དེར་གྲུབ་ཐོབ་གཽ་རཀྵ་བྱོན་ཏེ། རྫའི་ཆུ་སྣོད་ཌེ་པི་གཅིག་ལག་ ནས་ལྷུངས་མ་ཐབས་སུ་བྱས་ནས་བཅག་སྟེ། དེའི་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་ཧཱ་ཧ་བ་ཌེ་པི་ཞེས་ཟེར་ ཞིང་བསྡད་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་པ་བླུན་པོ་ཆུ་སྣོད་ཆག་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ བྱེད། གཞན་ཞིག་བཅོས་པས་ཆོག་མོད་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་ན་རེ། འོ་ན་ཁྱེད་ཉིད་བླུན་གྱི། ངའི་ཆུ་སྣོད་ཆག་པ་ད་ལྟར་ཤུལ་ཡོད་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་པིང་གཱ་ལ་ནི། ད་ལྟར་རྡུལ་ཙམ་དུ་སོང་སྟེ་ མི་སྣང་ན། ད་དུང་ཁྱོད་ཉིད་མྱ་ངན་བྱེད་པས་སོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གྲུབ་ཐོབ་གཽ་རཀྵར་ཤེས་ ནས།
Chinese
因此，当商人们返回观看时，所有的货物都变得和以前一样好了。 他们知道这是上师的恩德，便将最好的货物献给上师，但上师没有接受，而是归还给了他们。在那里，上师让他们自己的肢体恢复如初，事情就那样发生了。他还做了各种利益众生的事情，据说后来前往了空行净土。成就者郭拉克沙就是那个做饭的牧牛人，他通过玛钦扎的教诲获得了瑜伽成就，放弃了其他的世俗事务，专心修行，获得了所有的神通和成就。他心想：我应该把我的证悟传给别人。于是，他在各个地方向许多人传授教诲，使他们都获得了自由。他发誓，在没有解脱一亿众生之前，绝不去空行净土。他一直都在解脱着无量无边的众生。关于他的历史故事浩如烟海，无法全部写下来。他有十二位主要的弟子，但在此得到教诲的是成就者卡尔纳里巴，他是梅瓦拉地方的国王。这位国王有一位名叫平嘎拉的妃子，来到这里几年后，虽然她非常受国王的喜爱，但国王为了考验她，自己去了花园，假装被老虎吃掉了。平嘎拉王妃因悲伤立刻去世，尸体被送到墓地。国王也没有回城，而是在墓地里，在王妃的尸体旁，喊着“哈哈瓦平嘎拉”并待在那里。据说就这样过了八年，也有人说是十二年。这时，成就者郭拉克沙来了，手里拿着一个陶制水罐，故意失手打碎了它，然后悲伤地喊着“哈哈瓦德比”并坐在那里。国王说：愚蠢的瑜伽士，你为什么为打破一个水罐而悲伤？再做一个不就行了吗。上师说：哦，是你愚蠢。我打破的水罐现在还有碎片，而你的平嘎拉，现在已经化为尘土，消失不见了，你还在那里悲伤吗。这时，他才意识到来者是上师成就者郭拉克沙。
English
Therefore, when the merchants returned to look, all the goods had become as good as before. Knowing that it was the kindness of the master, they offered the best of the goods to the master, but the master did not accept them, but returned them to them. There, the master made their own limbs as before, and it happened that way. He also did all kinds of things to benefit beings, and it is said that he later went to the Pure Land of the Dakinis. The accomplished Goraksha was the same cowherd who cooked, and he attained yoga through the teachings of Machindra, abandoning other worldly affairs and concentrating on practice, he attained all the siddhis and accomplishments. He thought: I should transmit my realization to others. So, he taught many people in various places, and they all attained liberation. He vowed not to go to the Pure Land of the Dakinis until one hundred million beings were liberated. He has been liberating immeasurable beings. The historical stories about him are vast and cannot all be written down. He had twelve main disciples, but here the teachings were received by the accomplished Karnaripa, who was the king of the land of Mewar. This king had a consort named Pingala, who came here a few years later, and although she was very dear to the king, the king, in order to test her, went to the garden himself and pretended to be eaten by a tiger. Queen Pingala died immediately from grief, and her body was sent to the cemetery. The king also did not return to the city, but stayed in the cemetery itself, next to the corpse of the queen, shouting "Haha va Pingala." It is said that eight years passed like this, and some say twelve years. At this time, the accomplished Goraksha came, holding a clay water pot, and deliberately broke it by accident, and then sadly shouted "Haha va Debi" and sat there. The king said: Foolish yogi, why are you sad for breaking a water pot? Just make another one. The master said: Oh, it is you who are foolish. The broken water pot of mine still has fragments now, but your Pingala has now turned to dust and disappeared, and you are still sad there. At this time, he realized that the visitor was the master, the accomplished Goraksha.