Tibetan
ཉིད་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་སྟེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ ལས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མཐོ་བ་ཡིན་ནོ་སྐད། སློབ་དཔོན་འདིས་དྲག་པོའི་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མུ་ 17-77 སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཚར་བཅད་པའི་གཏམ་རྒྱུད་སྣང་སྟེ། རྒྱ་གར་མཐའ་འཁོབ་སིནྡྷུའི་ཡུལ་དུ་ བཞུགས་པའི་སྐབས་ཤིག ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོས་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་འཚེ་ བ་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད། གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནོད་པ་ བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ། ལན་ཅིག་སློབ་དཔོན་དང་ལམ་གཅིག་ཏུ་མཇལ་བས། རྒྱལ་པོས་སློབ་ དཔོན་ལ་མདུང་ཐུང་འཕངས་པས་སྐུ་ལ་མ་གནོད། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡིགས་འཛུབ་མཛད་ པས། རྒྱལ་པོ་ཡོ་བྱད་དང་བཅས་པ་ཐུལ་གྱིས་ཚིག་ནས་ཐལ་བར་སོང་། དེར་རྒྱལ་པོའི་མི་མུ་ སྟེགས་ལ་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་ཏེ། དགེ་སློང་མགོ་བྲེགས་འདི་ཀུན་ནུས་པ་འདི་ ཙམ་ཞིག་ཅེས་ཕྱིན་ཆད་མི་རབས་མང་པོར་ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་ལ་འཚེ་བ་མི་ བྱེད་དོ། །ལོ་རྒྱུས་འགའ་ལས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཏུ་རུཥྐའི་རྒྱལ་པོ་བྷཱུ་ཥཱ་ན་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དུས་ ཡུལ་དབུས་ན་ཏུ་རུཥྐ་མེད་པས། ལྟ་བ་ལོག་པ་རྣམས་ལ་མུ་སྟེགས་ཞེས་ཟེར་བའི་སྟབས་ནས་ མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཟེར་བ་བྱུང་བ་ཡིན་གསུང་། ཡང་ནུབ་ཕྱོགས་མ་ལ་བའི་ཡུལ་ན། མུ་ སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱབ་འཇུག་ཆེན་པོ་ལ་ལྷར་འཛིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ། དེས་སངས་རྒྱས་པའི་ ལྷ་ཁང་མང་པོ་བཤིག དགེ་སློང་རྣམས་ཡུལ་དབུས་སུ་བསྐྲད། དགེ་བསྙེན་རྣམས་ལ་ཡང་ སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེར་བས། ལན་ཅིག་སློབ་དཔོན་ཡང་དེའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པ་ཞིག་ལ། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་མཛད་པའི་ལྷ་ཁང་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་བཞུགས། དེར་སློབ་དཔོན་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་སྙད་མང་པོ་བཏགས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱིས་ཉིན་པར་ དགོངས་པ་ཞིག་བཏང་བས་རྒྱལ་པོ་ཆུང་མར་བཅས་པ་ནད་ཀྱིས་བཏབ། ཡང་བློན་པོ་མུ་ སྟེགས་ལ་དགའ་བ་ཞིག་དང་། སློབ་དཔོན་ལམ་དུ་མཇལ་བས། བློན་པོ་ན་རེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ ངན་ཐབས་བྱས་པས་ཁྱོད་ལ་ཆད་པས་གཅོད་ཟེར་བ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་མཆན་ཁུང་ནས་ རས་ལ་བྲིས་པའི་ལིང་ག་ཞིག་བཏོན་ཏེ། ངན་པ་དེ་ད་རུང་མ་ཤིའམ་གསུང་ནས་ལིང་ག་དེ་ 17-78 ཕྱེད་མར་བཤགས་པས། རྒྱལ་པོ་ལུས་ཚལ་པར་གས་ནས་ཤི། བློན་པོ་དེ་ལ་སྔགས་བཏབ་ པས་རེངས། ཡང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ས་ག་ར་ནནྡ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། དེས་ཕྲ་ མེན་མའི་རིག་སྔགས་མང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་མང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཞིག་ ཡིན་པ་ལས། ལན་ཅིག་ལམ་སྲང་དོག་པོ་ཞིག་ཏུ་སློབ་དཔོན་དང་འཕྲད་པས། ལམ་བཟུར་ རེས་མ་བྱུང་། དེར་མུ་སྟེགས་ན་རེ། ནང་པར་ཁྱེད་རྣམས་མ་ཤི་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་མི་ བདེན་ཞེས་ངན་སྔགས་ཀྱི་དུས་བཏབ་ནས་སོང་། ནམ་སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་སོང་བ་ན། སློབ་ དཔོན་གྱི་གནས་རྣམས་སུ་ཐུག་ཚོམ་ཆེན་པོ་བྱུང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་པ་ལ་མཉམ་ པར་བཞག་པས། མུ་སྟེགས་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་ཁང་སྤྱིལ་པོ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཞིག་ སྟེ། དེར་ས་ག་ར་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་དུས་གཅིག་ལ་ཤི། དུས་དེའི་ཚེ་ས་ག་ར་ ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྔགས་མཁན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དེས་སྨན་པ་ ཞབས་ལ་གདམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་ནི་མཐའ་འཁོབ་ཞིག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་མཁས་ཤིང་ནུས་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ལ། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བསྟན་པ་ལ་དད་ནས། ཡུལ་དབུས་ནཱ་ལེནྡྲར་སློབ་དཔོན་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་། མར་ མེ་མཛད་བཟང་པོའི་ཡང་བླ་མ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ བརྩམས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་བར་གྱི་ཐོས་པས་རྒྱུད་སྦྱངས། དབང་བསྐུར་ཞིང་ གདམས་པ་མཐའ་དག་གནང་། ཁྱད་པར་འདུས་པ་དང་ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ བསྐུར་བའི་ཚེ། མེ་ཏོག་ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་མཛད་ལ་ཕོག ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པས་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས། ཁྱད་པར་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བྱས་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ ཤེས་ནས། དེའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གདོལ་བའི་བུ་མོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོའི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེའི་ རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཞིག་དགོས་པ། ཕྱོགས་ཞིག་ནས་བཙལ་བས་རྙེད་ 17-79 ནས། ཕ་མ་ལ་བསླངས་པས། དེ་རྣམས་ན་རེ། བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་ཁྱོད་སྨྱོ་བ་ཡིན་ནམ། ངེད་གདོལ་པའི་རིགས་ཡིན་པས། ཁྱོད་ཉིད་དང་ངེད་རྣམས་ལ་ཡང་ཆད་པ་མི་འོང་ངམ་ཟེར་ བ་ལ། ང་ལ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་དགོས་པས། ཐ་མལ་གྱི་རིགས་ཉམས་པ་སོགས་ཀྱི་ཆད་པ་མི་ འོང་བྱས་པས། འོ་ན་བུ་མོའི་ལུས་དང་མཉམ་པའི་གསེར་དང་དངུལ་དགོས་ཟེར། དེར་སློབ་ དཔོན་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་ས་འོག་གི་གཏེར་ཕྱུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་བྱིན། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ ཕྱག་རྒྱར་བཅས་པ་རི་ཕུག་ཅིག་ཏུ་ཟླ་བ་དྲུག་སྒྲུབ་པ་བྱས་པས་ཡར་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་ཐོ་ རངས་ཀྱི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ
Chinese
他获得了大手印至高成就的果位，据说比桑结益西（佛智）上师的证悟还高。这位上师以猛厉的事业降伏外道国王的事迹是这样的：一次，他住在印度边境信度地区，那里的国王经常迫害上师的弟子，并且对佛教造成极大的损害。一次，国王在路上遇到了上师，便向上师投掷短矛，但没有伤到他。上师做了忿怒指印，国王连同他的财产一起立刻燃烧成灰烬。在那里，所有喜欢外道的国王的人都感到恐惧，他们说：“这些剃光头的僧侣有这么大的力量！”从此以后，许多世代都不敢侵犯佛教寺院。有些历史记载说，那位国王是图鲁什卡的国王布沙纳。但当时中部地区没有图鲁什卡，所以有人说，因为称呼持邪见者为外道，所以才称他为外道国王。还有，在西方的马拉瓦地区，有一个外道国王，他将大自在天奉为神灵。他摧毁了许多佛教寺庙，将僧侣驱逐到中部地区，也给居士们带来了各种痛苦。一次，上师也去了那个地方，住在益西上师加持过的一座寺庙里。在那里，国王对上师提出了许多指控。后来，上师在白天发出一个意念，国王和他的妻子都生病了。还有一位喜欢外道的臣子，在路上遇到了上师。臣子说：“你对国王做了坏事，所以要对你处以刑罚。”上师从腋下拿出一个画在布上的林伽，说：“那个坏人还没死吗？”然后将林伽撕成两半，国王的身体裂成碎片而死。上师对那个臣子念了咒语，他就僵住了。还有一个外道上师名叫萨嘎拉南达，他
English
He attained the fruit of the supreme accomplishment of Mahamudra, and it is said that his realization was even higher than that of the master Sangye Yeshe (Buddhajñāna). The story of this master subduing the king of the heretics through fierce action is as follows: Once, he was residing in the border region of Sindhu in India, where the king of that region was constantly harming the master's disciples and causing great damage to Buddhism. Once, the king met the master on the road and threw a short spear at him, but it did not harm him. The master made a threatening gesture, and the king, along with his possessions, was immediately burned to ashes. There, all the king's people who were fond of heretics were terrified, and they said, "These shaven-headed monks have such power!" From then on, for many generations, they did not dare to harm Buddhist monasteries. Some historical accounts say that the king was the king of the Turushkas, Bhūṣaṇa. But at that time, there were no Turushkas in the central region, so some say that because those who held wrong views were called heretics, he was called the king of the heretics. Also, in the western region of Malava, there was a heretical king who revered Maheśvara as a deity. He destroyed many Buddhist temples, expelled the monks to the central region, and also inflicted various sufferings on the lay practitioners. Once, the master also went to that place and stayed in a temple that had been blessed by the master Yeshe Zhap. There, the king made many accusations against the master. Later, the master sent a thought during the day, and the king and his wife became ill. There was also a minister who was fond of heretics, and he met the master on the road. The minister said, "You have done evil to the king, so you will be punished." The master took out a lingam drawn on cloth from his armpit and said, "Has that evil one not died yet?" Then he tore the lingam in half, and the king's body split into pieces and died. The master recited a mantra over that minister, and he became stiff. There was also a heretical master named Sāgarananda, who...
Chinese
修习了很多明咒，成了一个危害很多佛教徒的人。 有一次，在一条狭窄的路上与阿阇黎相遇，无法互相让路。外道说：“你们佛教徒不死，我们的教义就不真实。”于是下了恶咒就走了。到了黄昏的时候，阿阇黎的住所出现了很大的火堆。阿阇黎心中安住于等持。那些外道连同他们的神庙和茅屋全部倒塌，萨嘎拉及其眷属也在同一时刻死去。当时，萨嘎拉是所有外道咒师的首领。 那位阿阇黎向曼巴夏布传授了教诲。那位阿阇黎出生在边远地区的一个婆罗门种姓家庭，精通外道教义，并且也成就了能力。后来，他对佛教产生了信仰，在中印度那烂陀寺，从阿阇黎玛尔麦泽桑波和玛尔麦泽桑波的上师巴桑结益西那里，从般若波罗蜜多开始，通过听闻内外密咒来净化自相续，接受灌顶并接受所有教诲。特别是，在密集金刚和黑鲁嘎坛城中接受灌顶时，花朵落在了忿怒尊吽（藏文：ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་མཛད།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）上。长期修习后，生起了殊胜的二次第三摩地。特别是，做了六个月的修行，知道自己已经获得了成就，为了那次修行的所依，需要一个具有青莲花颜色的旃陀罗女儿，并且需要具备金刚部的圆满手印特征。从某个方向寻找后找到了， 17-79 向父母请求。他们说：“婆罗门阿阇黎，你疯了吗？我们是旃陀罗种姓，你和我们也会受到惩罚吧？”阿阇黎说：“我需要她作为修行的所依，不会有通常的种姓堕落之类的惩罚。”他们说：“那么需要和女儿身体等量的黄金和白银。”阿阇黎立刻从地下取出宝藏，给了他们。之后，阿阇黎带着明妃在山洞里做了六个月的修行，在上弦初八的黎明时分，在天空中……
English
Having practiced many secret mantras, he became someone who harmed many Buddhists. Once, he encountered an Acharya on a narrow road, and they couldn't make way for each other. The non-Buddhist said, "If you Buddhists don't die, our doctrine is not true." Then he cast an evil spell and left. When evening came, a large fire appeared at the Acharya's residence. The Acharya remained in equanimity in his mind. All those non-Buddhists, along with their temples and huts, collapsed, and Sagara and his retinue also died at the same moment. At that time, Sagara was the leader of all the non-Buddhist mantra practitioners. That Acharya imparted teachings to Manpa Shyap. That Acharya was born into a Brahmin family in a remote area, was well-versed in non-Buddhist doctrines, and had also accomplished abilities. Later, he developed faith in Buddhism, and in central India at Nalanda Monastery, from Acharya Marmesangpo and Marmesangpo's guru Pal Sangye Yeshe, starting with the Prajnaparamita, he purified his mindstream through hearing the outer and inner secret mantras, received empowerments, and received all the instructions. In particular, when receiving empowerment in the mandala of Guhyasamaja and Heruka, the flower fell on the wrathful Hum (Tibetan: ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་མཛད།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: ). After practicing for a long time, he generated extraordinary samadhi of the two stages. In particular, after doing practice for six months, knowing that he had attained accomplishment, for the support of that practice, he needed a Chandala daughter with the color of a blue lotus, and who possessed all the characteristics of the Vajra family mudra. After searching in one direction, he found one, 17-79 and asked her parents. They said, "Brahmin Acharya, are you crazy? We are of the Chandala caste, and you and we will also be punished, won't we?" The Acharya said, "I need her as a support for practice, there will be no punishment such as the usual caste degradation." They said, "Then we need gold and silver equal to the daughter's body." The Acharya instantly extracted treasure from underground and gave it to them. After that, the Acharya, together with the mudra, practiced in a mountain cave for six months, and at dawn on the eighth day of the waxing moon, in the sky...