Tibetan
་ན་མྱུར་དུ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་གསུང་། དེ་ནས་ཕུ་ལཱ་ཧ་རིར་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ཚེ། ལན་ཅིག་མུ་སྟེགས་དང་རྩོད་པ་བྱེད་དགོས་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཅིག་ཏུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་མཁས་པོ་ཞིག་རྩོད་པར་བྱུང་། དེ་དང་རྩོད་ནུས་ པ་མ་བྱུང་པའི་སྐབས་རྒན་མོ་ཞིག་ན་རེ། དཔལ་སྙན་གྲགས་བཟང་པོ་གཾ་ཡོ་ན་འདུག་པ་ལ་ ཟེར་བ། དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་པས་རྙེད། རྩོད་པར་ཞུས་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་དགོངས་ནས། དེའི་ནང་པར་རྩོད་པ་མཛད་ཙ་ན། རྩོད་པ་ཅུང་ཟད་ ཕམ་པས། ང་ལྟ་བུའི་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཅི་ཕྱིར་ཕམ་སྙམ་བསམས་པས། བླ་མའི་བཀའ་དྲན་ ཏེ། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དེ་མ་ཐག་རྩོད་པ་ཡང་རྒྱལ། ཏིལླི་པ་མི་ཐོད་ཁྲག་འཛག་ པ་ཐོགས་ནས་འཇིགས་འཇིགས་འདྲ་བ་སྤྲང་པོའི་རྣམ་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱོན། ནཱ་རོ་པས་ ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། མུ་སྟེགས་ན་རེ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡིན་ཟེར་ཡང་། སྙིང་ 17-63 རྗེ་མེད་པའི་སྲིན་པོ་འདི་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རང་གིས་ཁྱོད་ཕམ་པ་ཡིན་བྱས་པས། ཏིལླི་པས་ མུ་སྟེགས་པའི་ལྷ་ཁང་ལ་སྡིགས་འཛུབ་མཛད་དེ། ཕམ་མོ་ཕམ་མོ་ཞེས་བྲོ་བརྡུངས་པས། ལྷ་ ཁང་ཞིག་སྟེ། དེར་རྩོད་པ་དང་ནུས་པ་གཉིས་ཀ་སངས་རྒྱས་པ་རྒྱལ་ལོ། །བླ་མའི་བཀའ་ཅུང་ ཟད་བཅག་པ་དེས། སྐུ་ཚེ་དེ་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ། སྐུ་ལུས་བོར་མ་ཐག་ཏུ་སངས་ རྒྱས་པ་ཡིན་གསུང་། སློབ་དཔོན་འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་ཕུལླ་ཧ་རི་ཉིད་དུ་བཞུགས། སྐབས་སྐབས་ སུ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྒྱུ་ཞིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རྒྱུད་དང་གདམས་ངག་གསུང་པ་དང་། མུ་ སྟེགས་ཅན་རྩོད་པས་ཚར་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པའི་བྱ་བ་མང་པོའང་མཛད། གཙོ་ བོར་ལས་ཆེན་བཅུ་གཉིས་ཐོགས་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད། ཡི་ དམ་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་འོག་ཏུ་ ཆུད་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་སློབ་མ་ནི། རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་བསྲུངས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་དང་། ཇོ་བོ་རྗེ་ཨ་ཏི་ཤ་ལ་སོགས་པ་ བསྟན་པའི་མངའ་བདག་མང་པོ་ཡོད། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སློབ་མའང་། བཤད་རྒྱུད་འཛིན་ པ་ལ་ཕ་རྒྱུད་ལ་མཁས་པ་བཞི། མ་རྒྱུད་ལ་མཁས་པ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །དང་པོ་བཞི་ནི། ནག་པོ་འཇིགས་མེད་རྡོ་རྗེ། པི་ཊོ་ཧ་དུ། ཛ་ཡཱ་ཀ་ར། ཁ་ཆེ་ཨ་ཀ་ར་སིདྡྷིའོ། །ཕྱི་མ་བ
Chinese
说能迅速获得殊胜成就。之后在普拉哈日，处于无散乱的 三摩地中时，有一次必须与外道辩论。那是在 一个僧团中，与一位外道的论敌智者进行辩论。在无法与他辩论的时候，一位老妇人说：有位名叫吉祥美名的冈约那 在。僧众们寻找后找到了他。请他辩论，他心想对佛教 有益，就在第二天进行了辩论。辩论稍微 失败了。心想我这样的语自在为何会失败呢？想起了上师的教言， 向上师祈祷后，立刻辩论又胜利了。底里巴拿着人头，血流不止， 显现出恐怖的乞丐形象。那若巴向上师顶礼。外道说：你们佛教徒说自己慈悲， 17-63 向这个没有慈悲的罗刹顶礼，你自己已经失败了。底里巴 对外道的神殿做了恐吓的手势，喊着失败了失败了，跳起了舞。神殿 倒塌了。在那里辩论和能力两方面佛教都胜利了。稍微违背了上师的教言， 这一世没有获得殊胜的成就。说身体一舍弃就成佛。这位导师大多住在普拉哈日。 有时也游历各种地方，进行灌顶， 讲述续部和窍诀，用辩论降伏外道等等，做了许多智者的事业。 主要通过无碍成就十二大事业的方式利益众生。总是能见到 所有本尊的面容。是一位将共同成就掌握在手中的大成就者。 这位导师的弟子有：辩论时的遍知香底巴等守门的班智达，以及觉沃杰阿底峡等 许多教法的法主。不共的弟子也有：持有讲授传承的父续精通者四位，母续精通者四位，共八位。 最初的四位是： 黑寂金刚，贝托哈度，札亚嘎惹，喀且阿嘎惹悉地。后面的
English
It is said that one will quickly attain supreme accomplishment. Then, while residing in undistracted samadhi at Pullahari, it happened once that he had to debate with the tirthikas. That was in a monastic community, there was a debate with a learned opponent of the tirthikas. When they could not debate with him, an old woman said: There is one named Glorious Good Fame, Gam Yona, . The monks searched and found him. They requested him to debate, and thinking it would benefit the Buddhist doctrine, he debated the next day. The debate was slightly defeated. Thinking, "Why would I, such a lord of speech, be defeated?" He remembered the guru's instructions, and prayed to the guru. Immediately, the debate was victorious again. Tilopa, holding a human head with blood dripping, appeared in the form of a terrifying beggar. Naropa prostrated at his feet. The tirthika said: You Buddhists say you are compassionate, 17-63 but by prostrating to this rakshasa without compassion, you yourself have been defeated. Tilopa made a threatening gesture towards the tirthika's temple, shouting, "Defeated! Defeated!" and danced. The temple collapsed. There, in both debate and power, the Buddhists were victorious. Because he slightly broke the guru's instructions, he did not attain supreme accomplishment in that lifetime. It is said that as soon as he abandoned his body, he became a Buddha. This master mostly resided in Pullahari. Sometimes he traveled to various places, giving empowerments, teaching tantras and instructions, subduing tirthikas with debate, and so on, performing many deeds of a wise one. Mainly, he benefited sentient beings by accomplishing the twelve great deeds without obstruction. He always saw the faces of all the yidam deities. He was a great siddha who had mastered the common siddhis. The disciples of this master were: the omniscient Shantipa of the time of debate, the gatekeeper panditas, and Jowo Je Atisha and other many lords of the doctrine. There were also uncommon disciples: four who were skilled in the father tantras, and four who were skilled in the mother tantras, holding the teaching lineage, making eight in total. The first four were: Black Fearless Vajra, Pito Hadu, Jaya Kara, and Kashmiri Akara Siddhi. The latter
Tibetan
ཞི་ན། མ་ ན་ཀ་ཤྲཱ། དྷརྨ་མ་ཏ། ཕཾ་ཏིང་པ་ཆེན་པོ། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ནུས་པ་ལ་མངའ་ བརྙེས་པ་ཤ་སྟག་གོ །ཡང་ཁ་ཅིག་པི་ཊྭ་ཧ་དུ། དྷརྨ་མ་ཏི་དང་གཅིག སྔ་མ་བཞི་ལ། ཛྙཱ་ན་ གརྦྷ་བགྲོང་ཟེར། གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སློབ་མ་བཞི་སྟེ། དཔལ་མཆོག་ཌ໋་བི་པ། རི་རི་པ། ཀནྡྷ་ པ། ཀ་སོ་རི་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའོ། །སློབ་མ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ འདི་བོད་ན་སྔར་གྲགས་པ་ལྟར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་མཆོག་ཌ໋་བི་པ་ནི། དང་པོ་རྒྱལ་ པོའི་བ་གླང་མང་པོའི་རྫི་བོ་ཡིན་ཏེ། ཀློག་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ལ། ནཱ་རོ་པ་དགོན་པ་ཞིག་ 17-64 ན་བཞུགས་པ་ལ་མོས་པ་སྐྱེས་ནས། ཡང་ནས་ཡང་དུ་འོ་མ་དང་མར་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་ དཔོན་ནཱ་རོ་པས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞིག་ཀྱང་བསླབས། དགེས་པ་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ དབང་བསྐུར་ནས་སྒོམ་ཐབས་ཤིག་ཀྱང་བསླབས། དེས་ཀྱང་བསྒོམ་བཞིན་ཡོད་པའི་ཚེ། ལན་ཅིག་ཆུས་ཁྱེར་པས། ཉ་ཞིག་གིས་མིད། ཉའི་ཁོག་ནང་དུ་ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞལ་ མཐོང་སྟེ་གནོད་པ་མེད་པར་ཕྱིར་ཕྱུང་། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་ཀུན་སྤངས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ བྱས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་དེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས། སློབ་མ་ མང་པོ་ལ་ཡང་བཤད་པས། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་བྱུང་། དེར་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་རྩོམ་དགོས་ པ་བྱུང་ནས། ཡི་གེ་སླར་བསླབས་པས་མུ་སྟེགས་དང་། ནང་པའི་པཎྜི་ཏ་ཐམས་ཅད་ཅོ་འདྲི་བ་ ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཚར་བཅད། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྙན་པའི་གྲགས་པས་ཁྱབ། ཨ་ཏི་ ཤའི་ཡང་བླ་མ་ཡིན། བོད་རྣམས་ཇོ་བོས་དངོས་སུ་མ་མཇལ་ཟེར་ཡང་། མི་གཡོ་བ་དོན་དམ་ པ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ཇོ་བོས་མཛད་པར་ཡང་། ཌོམྦི་པ་ལ་དངོས་སུ་གསན་པར་བཤད་ཅིང་། དེས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ། ཇོ་བོས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ཡང་སྣང་བ་ དེར་ཡང་ཆོས་དེ་དག་དངོས་སུ་ཐོབ་པའི་ཚིག་སྣང་བ་དང་། རྒྱ་གར་མཁས་པ་རྣམས་མཇལ་ བར་མཛད་ཀྱིན་འདུག འགྲེལ་པ་དེའི་གླེགས་བམ་གྱི་རྒྱ་དཔེ་ཡང་། སློབ་དཔོན་ནིརྦཱ་ཎ་ཤྲཱིའི་ ཕྱག་ན་འདུག་པ་ཁོ་བོས་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཌོམྦི་ཆུང་བ་དེ་ལ་ཀུ་ས་ལ་བྷ་དྲ་ཆུང་ བས་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དེ་ནི་རྒྱ་གར་ནུབ་ཕྱོགས་མེ་བར་ཞེས་བྱ་བར་འཁྲུངས། ཆུང་ངུ་ནས་རིག་པའི་གནས་མང་པོ་མཁྱེན། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བླ་མ་ཆེ
Chinese
ཞི་ན། 玛 那嘎夏，达玛玛帝，帕 听巴钦波，般若rakshita。那些也都是在能力上获得自在的。又有些人说皮特瓦哈杜与达玛玛帝是一个人。前四个，说是降伏了智藏。获得成就的弟子有四个：吉祥至尊多比巴，日日巴，堪达巴，嘎索日巴，全部都获得了成就。这师徒四人三十二位，是按照以前在西藏流传的那样记载的。吉祥至尊多比巴，最初是国王众多牛的牧童，是个不识字的人。对住在纳若巴寺院的纳若巴生起信心后，一次又一次地送去牛奶和酥油。之后，导师纳若巴也教了他一个发菩提心的方法，在喜金刚坛城中灌顶后，也教了一个禅修的方法。他也在禅修的时候，有一次被水冲走，被一条鱼吞了。在鱼的肚子里，亲眼见到了黑汝嘎的坛城，安然无恙地被吐了出来。之后在导师面前做了断绝一切世俗的行径，一心一意地禅修，获得了殊胜的成就，对一切佛法，特别是对一切金刚乘，智慧的光芒增长。因为也给很多弟子讲授，所以出现了获得成就者。在那里需要创作很多论著，重新学习文字后，用佛法的言语折服了所有外道和佛教的班智达的诘难。美名传遍四方。也是阿底峡的老师。西藏人说觉沃没有亲自见到他，但是觉沃所著的《不摇动真实义成就法》中也说，是亲自听闻于多比巴，并且在那部多比巴所著的论著第四品中，也出现了觉沃所著的注释，在那里也出现了亲自获得那些法的语句，并且似乎拜见了印度的学者们。那部注释的梵文原本，我也见到了在导师涅瓦纳师利的掌中。导师小多比巴是小具善贤请教的。那位导师出生在印度西部的名为梅巴的地方。从小就精通很多明处，是外道的大师。
English
Zhi na. Ma Nagaśrī, Dharma Mati, Phaṃ Tingpa Chenpo, Prajñārakṣita. All of them were masters of their abilities. Some say that Piṭavahadu and Dharma Mati are the same person as Dharma Mati. The first four are said to have subdued Jñānagarbha. There were four disciples who attained accomplishment: Glorious Supreme Ḍombi, Riripa, Kandha, and Kasoripa, all of whom attained siddhi. These four disciples, thirty-two in all, are recorded as they were known in Tibet in the past. Glorious Supreme Ḍombi was initially a cowherd for the king's many cows, and he was illiterate. Having developed faith in Nāropa, who resided in a monastery, he repeatedly offered milk and butter. Then, the teacher Nāropa also taught him a method for generating bodhicitta, and after initiating him into the Hevajra mandala, he also taught him a method of meditation. While he was meditating, he was once carried away by a flood and swallowed by a fish. Inside the fish's belly, he directly saw the Heruka mandala and was safely expelled. After that, in the presence of the teacher, he practiced renunciation of all worldly activities and meditated single-mindedly, attaining supreme siddhi. The light of his wisdom expanded to all the Dharma, especially to all the Vajrayana. Because he also taught many disciples, siddhas emerged. There, it became necessary to compose many treatises, and after relearning the alphabet, he refuted all the challenges of non-Buddhists and Buddhist paṇḍitas with words of Dharma. His fame spread in all directions. He was also Atiśa's teacher. Although Tibetans say that Jowo did not directly meet him, in Jowo's "Practice of the Unwavering Ultimate Meaning," it is said that he directly heard it from Ḍombi, and in the fourth chapter of that treatise by Ḍombi, Jowo's commentary also appears. There, words indicating that he directly received those teachings also appear, and it seems that he met Indian scholars. I also saw the Sanskrit original of that commentary in the hands of the teacher Nirvāṇaśrī. The teacher Little Ḍombi was questioned by Little Kuśalabhadra. That teacher was born in a place called Mebar in western India. From a young age, he was proficient in many fields of knowledge and was a great master of non-Buddhists.