Tibetan
གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྐུལ། ཤར་ཕྱོགས་ སུ་སོང་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཏིལླི་པ་བཙལ་བས་མ་རྙེད། ལན་ཅིག་གཙུག་ལག་ཁང་ ཞིག་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་ཟས་ལ་འདུས་ཏེ་སྒོ་ནང་ནས་བསྡམས། ནཱ་རོ་པ་རུང་ཁང་ན་ཡོད་ ཙ་ན། མི་སྔོན་པོ་བཙོག་བཙོག་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། ཉ་གསོན་པོ་མང་པོ་མེ་མདག་ལ་ བསྲེག་གིན་འདུག་ནས། དེར་ནཱ་རོ་པས་བཟློག་མ་ཐུབ། དེ་རྗེས་དགེ་འདུན་རྣམས་བྱུང་ནས་ གཤེ་བ་ལ། དེ་ན་རེ། ཁྱེད་རྣམས་མི་དགའ་ན་སླར་ཡང་ཆུ་ལ་བཏང་བས་ཆོག་གསུང་སྟེ། ཉ་ མེས་ཚོས་པ་རྣམས་ཆུ་ལ་ཕོ་བས་འཕྱོང་ཞིང་སོང་སྐད། ནཱ་རོ་པས་དེ་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་པར་ཤེས་ ནས། ཕྱི་བཞིན་སོང་སྟེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཁྲོ་ཞིང་བརྡེག་པ་ལས། ཚིག་རྣལ་མ་ཙམ་ཡང་མི་གསུང་། ཏིལླི་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ཚེ་ཡིན་ཡིན་གསུང་། མིན་ནམ་ སྙམ་པའི་ཚེ་མིན་མིན་གསུང་། དེར་གཞན་སེམས་མཁྱེན་པ་དང་། ཏིལླི་པ་ཡིན་པར་ཤེས། ཡང་རེས་འགའ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་པ་ལྟར་སྟོན། རེས་འགའ་སྨྱོན་པར་བརྫུ་ཡིན་སྣང་། དེར་ཡང་ནཱ་རོ་པ་ལ་རྣམ་རྟོག་མ་སྐྱེས། ལན་ཅིག་གྲོང་ཁྱེར་ན་བག་མ་ལེན་པའི་ས་ཤིག་ནས་ ཚོད་མ་མང་པོ་བླངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ལ་དྲངས་པ་ན། སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཞེན་ཞེན་ལྟར་མཛད་ ཅིང་འདུག་པས། བླ་མ་འདི་ལ་མཉེས་སོ་སྙམ་སྟེ། སླར་ཡང་སྔར་གྱི་སར་སོང་། དེ་ཡང་རྒྱ་ གར་ན་ཉི་མ་གཅིག་ལ་མགྲོན་དུ་ལན་གཉིས་སྐྲུ་བའི་སྲོལ་མེད་པས། ཚོད་མའི་སྣོད་བརྐུས་ ཏེ་ཁྱེར་འོངས་པ། མི་རྣམས་ཀྱིས་དེད་པས། དབྱུགས་པ་དང་རྡོ་མང་པོ་ལུས་ལ་ཕོག་ཀྱང་། སྣོད་མ་ཤོར་བར་ཚོད་མ་རྣམས་བླ་མ་ལ་དྲངས། ཡང་ལན་ཅིག སྲིན་བུ་ཛ་ལུ་ཀ་སྟེ་པད་པ་ མང་པོ་ཡོད་པའི་ཆུ་ཁ་ཞེང་ཆུང་ངུ་ཞིག་གི་འགྲམ་ན། བླ་མ་ཕར་ཙམ་ཚུར་ཙམ་མཛད། དེར་ནཱ་ རོ་པས། བདག་ཆུའི་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་ཟམ་པ་བགྱིའམ་ཞུས་པས། རུང་གསུང་། དེ་ལྟར་ 17-61 བྱས་པས། ནཱ་རོ་པའི་མགོ་བོར་ཞབས་བཞག་ནས་མཆོངས་ཏེ་ཕར་བྱོན། ང་མྱུར་དུ་ལྡོག་འོང་ བས་དེ་ཁར་སྡོད་ཅིག་གསུང་། བླ་མ་ཡུན་རིང་རབ་མ་བྱུང་། ཚུར་ལམ་ཡང་བླ་མས་སྔ་མ་ བཞིན་བྱོན། དེར་སྲིན་བུ་པད་པས་ལུས་ཀྱི་ཁྲག་ཐམས་ཅད་འཇིབས་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པར་ སོང་། ཡང་རིམ་གྱིས་གསོས་ནས། བླ་མའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་བ་ན། ལམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མདོ་ ལི་ལ་བཏེགས་ནས་བྱུང་བ་དང་འཛོམ་པས། ཏིལླི་པ་ན་རེ། རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་འདི་ཕྲོགས་ཤིག་ གསུང་། ན་རོ་པས་བྲམ་ཟེར་བརྫུས་ཏེ། ཤིས་པ་བརྗོད་པ
Chinese
劝说（那若巴）成为成就者。向东方去，四处寻找帝洛巴，但没有找到。一次，在一座寺庙里，僧人们聚集在一起吃饭，门从里面关上了。那若巴在房间里的时候，来了一个蓝色、肮脏的人，用火钳烤着许多活鱼。那若巴无法阻止他。之后，僧人们来了，责骂他。那人说：“如果你们不喜欢，我可以把它们放回水里。”据说，他把烤熟的鱼扔进水里，鱼就游走了。那若巴知道他是成就者，就跟着他，向他顶礼并祈求。但他很生气，殴打那若巴，一句话也不说。当那若巴想“他是帝洛巴吗？”的时候，他就说“是，是”。当那若巴想“他不是吗？”的时候，他就说“不是，不是”。在那里，那若巴知道了他的心，也知道他是帝洛巴。有时，他表现得像瑜伽士一样，有时，他假装是疯子。但那若巴没有产生怀疑。一次，在城里一个婚礼的地方，他拿了很多蔬菜，献给上师。上师似乎很喜欢，那若巴心想“上师喜欢这个”，就又去了原来的地方。因为在印度，一天之内没有请客人两次的习俗，所以他偷了装蔬菜的容器带了回来。人们追赶他，虽然身上挨了很多棍子和石头，但他没有丢掉容器，把蔬菜献给了上师。还有一次，在有很多莲花的狭窄水边，上师来回走动。那若巴问：“我进入水中做桥梁可以吗？”上师说：“可以。”就这样做了。上师踩着那若巴的头跳了过去。上师说：“我很快就会回来，你待在这里。”上师很久都没有回来。回来的时候，上师也像之前一样走了过来。在那里，莲花里的虫子吸干了那若巴全身的血，他快要死了。后来，他渐渐恢复了，跟着上师走。路上，他遇到了被抬着的国王的女儿多丽拉。帝洛巴说：“抢走这个国王的女儿！”那若巴假装成婆罗门，说了吉祥的话。
English
He urged (Naropa) to become an accomplished one. He went to the east and searched everywhere for Tilopa, but could not find him. Once, in a temple, the monks gathered to eat, and the door was locked from the inside. When Naropa was in the room, a blue, dirty man came and was grilling many live fish with tongs. Naropa could not stop him. Afterwards, the monks came and scolded him. The man said, "If you don't like it, I can put them back in the water." It is said that he threw the cooked fish into the water, and the fish swam away. Naropa knew that he was an accomplished one, so he followed him, prostrated to him, and prayed. But he was angry and beat Naropa, not saying a single word. When Naropa thought, "Is he Tilopa?" he would say, "Yes, yes." When Naropa thought, "Is he not?" he would say, "No, no." There, Naropa knew his mind and also knew that he was Tilopa. Sometimes, he behaved like a yogi, and sometimes, he pretended to be a madman. But Naropa did not have any doubts. Once, at a wedding place in the city, he took a lot of vegetables and offered them to the guru. The guru seemed to like it very much, and Naropa thought, "The guru likes this," so he went to the original place again. Because in India, there is no custom of inviting guests twice in one day, he stole the container of vegetables and brought it back. People chased him, and although he was hit by many sticks and stones, he did not drop the container and offered the vegetables to the guru. Another time, at the edge of a narrow water with many lotuses, the guru walked back and forth. Naropa asked, "May I enter the water and make a bridge?" The guru said, "Yes." So he did. The guru stepped on Naropa's head and jumped over. The guru said, "I will be back soon, you stay here." The guru did not come back for a long time. When he came back, the guru walked over as before. There, the worms in the lotus sucked all the blood from Naropa's body, and he was about to die. Later, he gradually recovered and followed the guru. On the way, he met the king's daughter Dolila being carried. Tilopa said, "Snatch this king's daughter!" Naropa pretended to be a Brahmin and said auspicious words.
Tibetan
་ལྟར་བྱས་ནས། བུ་མོའི་མགོ་བོར་ མེ་ཏོག་བཞག་སྟེ། སྟོབས་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་བྲོས་པས། གཡོག་རྣམས་ཀྱིས་ནཱ་རོ་པ་བརྡུངས་ཏེ་ ལྡང་མི་ཐུབ་པར་ས་ལ་རོ་བཞིན་སོང་། དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་གསོས་ནས། ཡང་ལམ་ དུ་སོང་བ་ལས། བློན་པོའི་ཆུང་མ་འགྲོ་བ་དང་། བག་མ་ཞིག་འགྲོ་ཡིན་འདུག་པ་ལ་ཡང་སྔ་ མ་ལྟར་གསུང་ནས། གསོས་པའི་བར་གོང་བཞིན། དེར་བླ་མ་བུད་མེད་བཞེད་པར་འདུག་ སྙམ་སྟེ། རིགས་མཐོ་བའི་བུ་མོ་ཞིག་ཕ་མ་ལ་རིན་སྦྱིན་ཏེ་ནཱ་རོ་པ་རང་གིས་བླངས་ནས། ནང་ པར་བླ་མ་ལ་འབུལ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནུབ་རང་གིས་བསྟེན་པས། ནང་པར་བླ་མས་ནཱ་རོ་པའི་ རྟགས་རྡོའི་བར་དུ་བཅེར། དེར་ཉིན་ཞག་མང་པོར་ཤིན་ཏུ་ན་པར་གྱུར་པ་ན། བླ་མས་སྔགས་ བཏབ་པས་གསོས། དེར་བུད་མེད་དེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་པ་ལས། ལན་ཅིག་བུ་མོ་དེ་ནཱ་རོ་པ་ ལ་བལྟ་རྒོད་བྱེད་པ་ལ། བླ་མས་ཁྱོད་ང་ལ་མི་དགའ་བར་འདི་ལ་དགའ་བ་ཞེས་དེ་དང་ནཱ་རོ་ པ་གཉིས་ཅར་བརྡུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ནཱ་རོ་པའི་དད་པ་བརྟན་མི་བརྟན་བརྟགས་པ་ཡིན་ པ་ལས་ནཱ་རོ་པ་མ་དད་པ་མ་སྐྱེས་པར་མ་ཟད་དད་པ་ཕྱིར་ཞིང་འཕེལ་ལོ། །ཡང་ལན་ཅིག་ དཔོན་སློབ་གཉིས་ཁང་བཟང་གི་རྩེ་མོ་ཞིག་ན་ཡོད་པ་ལ། འདི་ན་མར་མཆོངས་ནུས་པ་ གཅིག་བྱུང་ན་ང་དགའ་སྟེ་གསུང་པ་ལ། བླ་མའི་ཐབས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་གསོས་འོང་སྙམ་སྟེ། ནཱ་ རོ་པས་མཆོངས་པས་ཡན་ལག་རྣམས་ཆག དེར་བླ་མ་ཉིན་ཞག་མང་པོར་བྱོན་མ་བྱུང་། ད་ 17-62 ཡོངས་འཆི་བ་ལས་འོས་མེད་སྙམ་པ་ལ། བླ་མ་བྱོན་ཏེ་སྔགས་བཏབ་པས་གསོས། དེ་ལྟར་ ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བླ་མ་བསྟེན་ཀྱང་། ཐ་ན་ཚིག་ལེགས་པ་ གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་སྐད། དེ་ནས་ལན་ཅིག་ཐང་སྟོང་པ་ཅིག་ཏུ། ད་ངས་གདམས་ངག་ བསྟན་གྱི་མཎྜལ་ཕུལ་གསུང་། འདི་ན་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་མི་འདུག་ཞུས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ ཁྲག་དང་སོར་མོ་ཡང་མེད་དམ་གསུང་། ཁྲག་གཏར་ཏེ་ཁྲག་གིས་ཆག་ཆག་བཏབ། སོར་མོ་ རྣམས་བཅད་དེ་ཚོམ་བུར་བཀོད། དེར་ཏིལླི་པས། ནཱ་རོ་པའི་སོར་མོ་རྣམས་བསྡུས་ནས། འཇིམ་པ་དང་མཆིལ་ལྷམ་ན་རོ་པའི་གདོང་ལ་རྒྱབ་པས། ཡུག་ཅིག་དྲན་མེད་དུ་སོང་། ། སངས་ཙ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་། སོར་མོ་རང་གསོས་སོ། ། སླར་ཡང་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་མཐའ་དག་སྩལ། དེར་ནཱ་རོ་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། ཏིལླི་པ་ན་རེ། ད་ཁྱོད་རྩོད་པ་མ་བྱེད། སློབ་མ་མ་བསྟེན། བཤད་པ་ མ་བྱེད། དེ་ལྟར
Chinese
像那样做了之后，在女孩的头上放上花，用力地拉着逃跑了。仆人们殴打那若巴，使他无法站立，像尸体一样倒在地上。后来，上师用方法救活了他，又在路上走着。看到大臣的妻子和一位新娘要经过，也像之前一样说了。救活的过程和之前一样。在那里，心想上师喜欢女人，于是花钱从高种姓的女孩的父母那里买了过来，那若巴亲自娶了她，心想第二天献给上师。那天晚上自己享用了她。第二天，上师在那若巴的标志（阳具）上用石头摩擦。在那里，很多天都非常痛苦。上师念诵咒语后，他痊愈了。之后，把那个女人献给了上师。有一次，那个女孩轻蔑地看着那若巴，上师说：“你不喜欢我，喜欢他。”于是把她和那若巴一起殴打了。那些也都是为了检验那若巴的信心是否坚定，结果那若巴不但没有产生不信任，反而信心更加增长了。又一次，师徒二人在一座高楼的顶上，上师说：“如果有人能从这里跳下去，我会很高兴的。”那若巴心想上师会用方法迅速救活我的，于是那若巴跳了下去，四肢都断了。之后，上师很多天都没有出现。心想这次肯定要死了，别无选择。上师来了，念诵咒语后，他痊愈了。就这样，十二年中以无数的艰难困苦侍奉上师，可是据说连一句好话都没有听到。之后，有一次在一个空旷的平原上，上师说：“现在我要传授教言，献曼扎。”那若巴说：“这里没有水和花。”上师说：“你的身上难道没有血和手指吗？”于是放血，用血画了曼扎。切断所有的手指，堆成一堆。在那里，帝洛巴收集了那若巴的手指，用泥土和唾液扔在那若巴的脸上，那若巴立刻昏了过去。醒来时，亲眼见到了所有法的真如实相。手指也自己痊愈了。再次赐予了所有的教言和随后的教言。在那里，那若巴成了瑜伽的自在者。帝洛巴说：“现在你不要争辩，不要侍奉弟子，不要讲说。就这样。”
English
After doing that, he put flowers on the girl's head and forcefully dragged her away. The servants beat Naropa so that he couldn't stand up and fell to the ground like a corpse. Then, the guru revived him with his methods, and they continued on their way. Seeing a minister's wife and a bride passing by, he spoke as before. The process of reviving him was the same as before. There, thinking that the guru liked women, he spent money to buy a high-caste girl from her parents, and Naropa himself married her, intending to offer her to the guru the next day. That night, he enjoyed her himself. The next day, the guru rubbed Naropa's mark (penis) with a stone. There, he was in great pain for many days. After the guru chanted mantras, he recovered. After that, he offered the woman to the guru. Once, when the girl looked at Naropa with contempt, the guru said, "You don't like me, you like him." So he beat her and Naropa together. Those were all to test whether Naropa's faith was firm. As a result, Naropa not only did not develop distrust, but his faith increased even more. Another time, the guru and disciple were on top of a tall building. The guru said, "If someone could jump down from here, I would be very happy." Naropa thought that the guru would quickly revive me with his methods, so Naropa jumped down, and all his limbs were broken. After that, the guru did not appear for many days. Thinking that he was definitely going to die this time, there was no other choice. The guru came and chanted mantras, and he recovered. In this way, he served the guru for twelve years with countless hardships, but it is said that he did not even hear a single kind word. Later, once in an empty plain, the guru said, "Now I will impart the teachings, offer a mandala." Naropa said, "There is no water or flowers here." The guru said, "Don't you have blood and fingers on your body?" So he drew blood and drew a mandala with blood. He cut off all his fingers and piled them up. There, Tilopa collected Naropa's fingers and threw them on Naropa's face with mud and saliva. Naropa immediately fainted. When he woke up, he directly saw the true nature of all dharmas. His fingers also healed themselves. Again, he bestowed all the teachings and subsequent instructions. There, Naropa became the lord of yoga. Tilopa said, "Now you should not argue, do not serve disciples, do not teach. Just like that."