Tibetan
་། བོད་ན་སྔར་གྲགས་པ་ལ་གུ་ཧྱ་པས་ཨནྟ་རྦ་ལ་གདམས། དེས་ཏིལླི་པ་ལ་ གདམས་པར་འདོད། སྐབས་འདིར་མི་གསུང་ཡང་། སྤྱིར་གྱི་དུས་བསྒྲིགས་པ་དང་བརྒྱུད་ པའི་བབས་ལ་དེ་ངོས་འཐད་པར་སྣང་ངོ་། །ཡང་སྤྱོད་པ་པས་དགེ་བའི་མགོན་པོ་ལ་བཤད་ དེ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་བློན་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་བསྒོམས་པས། མངོན་ཤེས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་སྟེ། རྒྱལ་ པོའི་དྲུང་དུ་འདུག་པའི་ཚེ། རང་གི་ལྷ་ཁང་དུ་ཞོའི་རྫིའུ་ཞིག་བཞག་པ། བྱི་ལས་ལྡགས་པ་ མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་སྐྲོད་པའི་བརྡའ་བྱས་པ། རྒྱལ་པོས་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ན། དྲང་ 17-58 པོར་སྨྲས་པས། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ཤེས་ཏེ། མཆོད་གནས་སུ་བཀུར། རིང་པོར་མི་ཐོགས་ པ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མངོན་ཤེས་ལྔ་གྲུབ། བློན་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་ཀྱང་ཏིལླི་པ་ལ་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཏིལླི་པ་ན། ཤར་ཕྱོགས་ཙ་ཊི་གྷ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་བྲམ་ཟེའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་། ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སློང་མོ་ལ་ཕྱིན་པའི་ཚེ། མཐར་གཙུག་ལག་ཁང་ ཞིག་ན། དགེ་འདུན་རྣམས་སྤོང་བས་གནས་པ་མཐོང་ནས། དེར་དད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་། སྡེ་སྣོད་ གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཡང་ཤེས། སྔར་སྨོས་པའི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ བསྐུར་བ་དང་། གདམས་པ་མཐའ་དག་མནོས་ནས་བསྒོམས་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཡེ་ ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་ཏེ། གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཞལ་ཡང་མཐོང་། དེ་རྣམས་ དང་གཏམ་འདྲེ་ཞིང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་ཡང་ཐོབ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དང་མཁའ་འགྲོ་མའི་ ཚོགས་རྟག་ཏུ་ཞལ་མཐོང་བས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་། ཡེ་ ཤེས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏེ། ཞིང་གི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཏིལ་བརྡུང་མཁན་གྱི་བུ་མོ་ ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པས། དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་གནས་གཞི་ནས་བསྐྲད། གྲོང་ཁྱེར་ དུ་ཏིལ་བརྡུང་གི་བྱ་བ་མཛད་པས། སྔར་བྲམ་ཟེའི་པཎྜི་ཏ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། རྙེད་ བཀུར་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ཡང་ཉམས་ཏེ། ཏིལ་བརྡུང་མའི་བདག་པོར་གྱུར་པས་ཏིལླི་པ་སྟེ། ཏིལ་ བརྡུང་མཁན་ཞེས་མིང་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པས། ཨོ་ རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ། དེས་ན་ཏིལ་བརྡུང་བའི་བྱ་བ་མཛད་པས། ཏིལ་ལ་མར་ཁུ་འབྱུང་བ་བཞིན། བླ་མའི་མ
Chinese
据说在西藏，古雅巴（藏文：གུ་ཧྱ་པ།）将教法传给了安达巴（藏文：ཨནྟ་རྦ་）。有人认为安达巴又将教法传给了帝洛巴（藏文：ཏིལླི་པ།）。虽然这里没有明说，但从总体的时间安排和传承的顺序来看，这种说法似乎是合理的。另外，修行者将教法传给了格外的贡布（藏文：དགེ་བའི་མགོན་པོ།），他暂时做着大臣的工作并进行禅修，获得了一些神通。一次，他在国王面前时，用神通看到一只猫正在舔他放在自己神殿里的酸奶，于是示意驱赶它。国王问他原因，他如实回答。国王得知他已获得成就，便尊他为供养处。不久，国王也获得了五种神通。这位大臣则成为了伟大的瑜伽自在者。他也将教法传给了帝洛巴。尊者帝洛巴，出生在东方札提伽波（藏文：ཙ་ཊི་གྷ་པོ།）城的一个婆罗门家庭。长大后，他精通了婆罗门教的全部论典。一次，他到一些地方乞讨时，最终在一座寺庙里，看到僧人们以抛弃世俗的方式安住，便对他们产生了信心，于是出家为僧。他也通晓了三藏。他从前面提到的两位上师那里接受了坛城灌顶，并听受了所有的教法。通过修持，不久便生起了特殊的智慧，亲眼见到了无数成就的圣者。他与他们交谈，并进一步获得了教法。由于他总是能亲眼见到吉祥黑汝嘎（藏文：ཧེ་རུ་ཀ།）和空行母的集会，并受到他们的加持，他的智慧也因此不断增长。后来，他与一位田地的瑜伽母，一个磨芝麻的女子一起行事，因此被僧人们从住所驱逐。他在城里做磨芝麻的工作。因为他以前是婆罗门的班智达，后来成了比丘，所以原有的巨大名利也消失了。因为他成了磨芝麻女子的主人，所以被称为帝洛巴，名字也变成了磨芝麻者。之后，他在各种田地里修行和居住，在邬金（藏文：ཨོ་རྒྱན།）等地获得了所有空行母的教法。因此，他做磨芝麻的工作，就像从芝麻中榨出油一样，上师的
English
It is said that in Tibet, Guhyapa transmitted the teachings to Antarba. Some believe that Antarba then transmitted the teachings to Tilopa. Although it is not explicitly stated here, this seems reasonable considering the overall timeline and the order of the lineage. Additionally, a practitioner transmitted the teachings to Gewai Gonpo, who temporarily worked as a minister and meditated, gaining some clairvoyance. Once, while he was in the presence of the king, he saw with his clairvoyance that a cat was licking the yogurt he had placed in his shrine, so he signaled to drive it away. When the king asked him why, he answered truthfully. The king, knowing that he had attained accomplishment, revered him as an object of veneration. Soon, the king also attained the five clairvoyances. The minister became a great lord of yoga. He also transmitted the teachings to Tilopa. The venerable Tilopa was born into a Brahmin family in the city of Tsatighapo in the east. When he grew up, he became proficient in all the treatises of the Brahmin tradition. Once, while he was going to beg in some places, he eventually saw monks dwelling in a monastery, renouncing the world. He developed faith in them and became a monk. He also understood the three baskets of scripture. He received mandala initiation from the two aforementioned teachers and listened to all the teachings. Through practice, he soon developed special wisdom and directly saw countless accomplished saints. He conversed with them and further received teachings. Because he always directly saw the assembly of glorious Heruka and dakinis, and was blessed by them, his wisdom continued to grow. Later, he acted together with a field yogini, a sesame-grinding woman, and was therefore expelled from the monastery by the monks. He worked as a sesame grinder in the city. Because he had previously been a Brahmin pandita and later became a bhikshu, his original great fame and fortune disappeared. Because he became the master of the sesame-grinding woman, he was called Tilopa, and his name also changed to sesame grinder. After that, he practiced and resided in various fields, and in places such as Oddiyana, he received all the teachings of the dakinis. Therefore, he did the work of grinding sesame, just as oil comes from sesame, the lama's
Tibetan
ན་ངག་ གིས་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་མཁྱེན་པ་སོགས་ བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ལ་ངོ་སྤྲད་པར་སོང་སྟེ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ཕྱོགས་ 17-59 བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ཡང་གཅིག་ཅར་མཐོང་ངོ་། །དེར་རང་གི་རྟོགས་པ་དེ་ གཞན་ལ་སྟོན་པར་བཞེད་ནས། དུས་གཞན་ཅིག་ན། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཚོང་འདུས་རྣམས་སུ་ རྟོགས་པ་གླུར་བླངས་པས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར། ལན་ཅིག་བྷང་ག་ལའི་གྲོང་ ཁྱེར་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ། སློབ་དཔོན་ལ་བལྟར་འོངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་རིག་མ་ དང་ལྷན་ཅིག་མི་གང་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཏིལ་བརྡུང་བཞིན་འདུག་གོ །མི་རེས་དྲི་བ་རེ་ བྱས་པ་ལ། ལན་དུ་རྟོགས་པའི་གླུ་རེ་བླངས་པས། དེར་འཚོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ ཀྱང་དོན་རྟོགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་སྐད། དེར་གྲུབ་ཐོབ་ཏིལླི་པ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། ཡུན་རིང་པར་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་ནས། སྐུ་ལུས་མ་སྤངས་པར་མཁའ་སྤྱོད་དུ་བཞུད་པ་ཡིན་ ནོ། །འདིའི་སློབ་མ་ནི་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ནཱ་རོ་པ་གཉིས་ཡིན། སྔ་མའི་གཏམ་རྒྱུད་འདིར་ མི་གསུང་སྟེ། མི་ཏྲ་ཛོ་གིའི་ཆོས་སྐོར་ན་འདུག་པ་དེ་ཡིན་པར་མངོན། མར་དོ་དང་། པུ་རངས་ ལོ་ཆུང་གི་ལུགས་ཀྱི་བདེ་མཆོག་གི་ལོ་རྒྱུས་དང་། དཔྱལ་པའི་དགེས་རྡོར་ལོ་རྒྱུས་ན། གཽ་ཏ་ མ་ཤི་ཥྱ་ཡང་སློབ་མ་མཆོག་ཏུ་བཤད་དོ། །ནཱ་རོ་པ་ནི་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་ འཁྲུངས། ཆུང་ངུ་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏར་གྱུར་པ་ལ། དེར་མུ་སྟེགས་པའི་གསང་སྔགས་པ་ བྱས་ནས། བྲམ་རིགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བོར། ཨ་བ་དྷུ་ཏི་བྱས་སོ། ལན་ཅིག་ཆང་འཚོང་མ་ཞིག་གི་ ནང་དུ་ཕྱིན་པས། དེ་ན་སངས་རྒྱས་པའི་བཎ་ཆུང་ཞིག་ཡོད་པ། ནཱ་རོ་པའི་ཟིལ་མ་བཟོད་པར་ བྲོས་སོང་བ། དེའི་ཤུལ་དུ་མདོའི་དཔེ་ཞིག་ལུས་འདུག་པ་གཟིགས་པས། ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་ མོས་ཏེ། ཡུལ་དབུས་སུ་སོང་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། པཎྜི་ཏ་ཆེས་ ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ན། ནཱ་ལེནྡྲ་དང་། བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལའི་བྱང་སྒོ་བསྲུང་བ་མཛད། དེར་མུ་སྟེགས་ རྣམས་ཚར་བཅད་ཀྱིན་ཉན་བཤད་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པ་ལས། རང་སེམས་བ་འཇོ་བའི་ཡུན་ཙམ་ ཡང་མི་གནས་པར་འདུག་ནས། མཚན་རེ་བཞིན་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་རྟག་ཏུ་བསྒོམས་ 17-60 པས། མཁའ་འགྲོ་མ་མང་པོས་ཞལ་བསྟན་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་ན་སློབ་དཔོན་ཏིལླི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ཡོད་པས་དེའི་དྲུང་དུ་སོངས་ཤིག དངོས་
Chinese
以那（那，梵文天城体：ना，梵文罗马拟音：nā，汉语字面意思：那）语击中身体要害，得知俱生智生起等，一切行为也都成了自我介绍，获得了殊胜成就。 十方诸佛的容颜也一时都见到了。 之后想把自己的证悟展示给他人，在另一个时候，在城市的集市里，把证悟唱成歌，所有的人都疑惑不解。 有一次，在孟加拉（bhaṅga la，孟加拉）的一个城市里，成百上千的人来拜见上师，上师和明妃一起，像人一样在虚空中打芝麻。 每个人都问一个问题，回答时就唱一首证悟之歌，据说在那里聚集的大多数人也都领悟了意义，获得了成就。 在那里被称为成就者蒂洛巴，长期行持利益众生的事业，没有舍弃身体就前往空行刹土了。 他的弟子是罗毗跋哲和那若巴两人。 前者的故事这里没有说，看来是在弥勒瑜伽的法类中。 在玛多和普兰洛琼的传承的胜乐金刚的传记中，以及嘉瓦巴的喜金刚传记中，乔达玛希希亚也被说是殊胜的弟子。 那若巴出生在克什米尔（kha che，喀什米尔）地方的婆罗门种姓中。 从小就成了外道的班智达，在那里做了外道的秘密咒师，放弃了婆罗门种姓的行为，做了阿瓦都提。 有一次，他去了一个卖酒妇人的家里，那里有一个佛教的小沙弥，无法忍受那若巴的威慑力就逃走了。 他看到那里留下了一部经书，对佛法非常倾慕，就去了中部地区，在佛教中出家，成了大班智达。 在那烂陀寺和超戒寺守护北门。 在那里降伏外道，广泛地进行听闻和讲说，自己的心连一刹那也不安住，每晚都恒常修持胜乐金刚轮，许多空行母都显现容颜说：东方有一位名叫蒂洛巴的上师，去他那里吧，真实……
English
By striking the body at its vital points with the syllable Nā (ना, nā, syllable Nā), he realized the arising of co-emergent wisdom, and all his actions became self-introductions, attaining supreme accomplishment. He also saw the faces of all the Buddhas of the ten directions at once. Then, wishing to show his realization to others, on another occasion, in the city's marketplaces, he sang his realization as a song, causing all beings to be in doubt. Once, in a city of Bengal, hundreds of thousands of people came to see the master. The master, together with his consort, was pounding sesame seeds in the sky like a person. Each person asked a question, and in response, he sang a song of realization. It is said that most of the people gathered there also understood the meaning and attained accomplishment. There he was known as the accomplished Tilopa, and after working for the benefit of beings for a long time, he departed to the realm of the Dakinis without abandoning his body. His disciples were Rolpai Dorje and Naropa. The former's story is not mentioned here; it seems to be in the Dharma cycle of Mitra Jogi. In the biographies of Chakrasamvara according to the traditions of Mar do and Purang Lochung, and in the Hevajra biography of Jyalpa, Gautama Shishya is also said to be a supreme disciple. Naropa was born into a Brahmin family in the land of Kashmir. From a young age, he became a Pandit of the Tirthikas (non-Buddhists). There, he became a secret mantra practitioner of the Tirthikas, abandoning the conduct of a Brahmin. He became an Avadhuti. Once, he went to the house of a wine-selling woman, where there was a young Buddhist monk. Unable to bear Naropa's power, he fled. Seeing that a Sutra text was left behind, he became very devoted to the Dharma. He went to the central region, took ordination in the Buddhist teachings, and became a great Pandit. There, he guarded the northern gate of Nalanda and Vikramashila. There, he defeated the Tirthikas, extensively engaging in listening and teaching. His mind was never at peace even for a moment, and every night he constantly meditated on the wheel of Chakrasamvara. Many Dakinis showed their faces and said: 'In the east, there is a master named Tilopa, go to him, truly...'