Tibetan
འགྲམ་དུ་ཁྲུས་མཛད་ དུ་བྱོན་པས། རྒྱལ་པོའང་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ། བཟོད་པར་གསོལ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུས་ པས། རྒྱལ་སྲིད་སྤོངས་ལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་གྱིས་ཤིག དེའི་ཚེ་གདམས་ངག་བྱིན་པར་བྱའོ་གསུང་ བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་སོང་བ་ན། དུས་གཞན་ཞིག་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདམས་ངག་ཀྱང་གནང་སྟེ་བསྒོམས་པས་རིང་པོ་མི་ ཐོགས་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཕྱིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ནས་མཁའ་ སྤྱོད་དུ་གཤེགས་སོ། ། སྔར་གྱི་འཕྲོས་ལ། སློབ་དཔོན་ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བྱིས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་མཛད་ པས། བཱ་ལི་པཱ་ཏ་ཏེ། བྱིས་པའི་ཞབས་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱིས་ཤར་ཕྱོགས་པ་ རྣམས་འདུལ་བར་བཞེད་ནས། བྷང་ག་ལའི་ཙཱ་ཊི་གྲ་མ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྲང་ཁ་འཆག་ པའི་ཧ་ཌི་བའི་ཚུལ་བཟུང་ཞིང་ཡོད་པ་ལས། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུ་གོ་བི་ཙནྡྲ་ཞེས་བྱ་ བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འཁོད་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ། རང་གི་གཟུགས་མཛེས་པ་ལ་ ཡོངས་སུ་ཆགས་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་བལྟ་ཞིང་བྱི་བྱད་འཆོས་པ་ལ། ལན་ཅིག་གི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་ མས་ཐོ་རངས་བལྟས་པ་ན། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བར་སོང་ནས། ཤིང་ རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་འདུག་ནས། ན་རི་ཀེ་ལ་བྷིཀྵ་ཨ་ཝོ་ཞེས་བརྗོད་པས། ཤིང་འབྲས་རྣམས་ 17-50 སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱུང་། ཁུ་བཅུད་གསོལ་ཟིན་པ་ན། ན་རི་ཀེ་ལ་ཨུ་པ་ར་ཛ་ཧི། ཞེས་ གསུངས་པས། ཤིང་འབྲས་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱར་ནས་འགྲོ་བ་ཡང་ཡང་མཐོང་བས། རྒྱལ་པོའི་མས། གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། འདིས་རྒྱལ་པོ་འདུལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། ལན་ཅིག་བུའི་དྲུང་དུ་མཆི་མ་ཕྱུང་བ་ན། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པས་ཡུམ་ཅི་ཞིག་ཉེས། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་བློ་གྲོས་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་པས་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་ལྷག་ ཀྱང་། མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བསྟན། ཁྱོད་ཀྱང་འཆི་བའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་ཟེར། རྒྱལ་ པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་མི་འཆི་བའི་ཐབས་མ་མཆིས་སམ། མས་སྨྲས་པ། རང་རེའི་ཧ་ཌི་བ་འདི་ ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཧ་ཌི་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་མི་འཆི་བའི་གདམས་ པ་སྟེར་དགོས་བྱས་པ་ན། དེས་གདམས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱལ་སྲིད་མ་སྤངས་ན་མི་འགྲུབ་ཅེས་ གསུང་། དེར་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཐོག་མར་གདམས་ངག་ཞུས་ལ་ཕྱིས་རྒྱལ་སྲིད་སྤོང་ངོ་ ཞེས་བྱས་ནས། ནགས་ཚལ་
Chinese
到河边沐浴时，国王也感到惊奇，请求宽恕并请求收为弟子。尊者说：“放弃王位，成为阿瓦都提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。”那时才传授教言。正如所说，国王也完全放弃了王位，跟随上师之后。在另一个时候，上师也给予了教言，通过修习，不久就成了瑜伽自在者，后来与五百眷属一同前往空行刹土。 接着之前的内容。上师扎烂达日巴的行为举止大多像个孩子，因此被称为巴利巴达，意为“孩童之足”。之后，为了调伏东方的人们，尊者化现为在孟加拉的查提格拉玛城的街道上行走的哈迪巴形象。那个地方有个年轻的国王，名叫果比赞扎，登基不久，完全沉迷于自己的美貌，照镜子打扮。有一次，国王的母亲早上看到，上师去了国王的果园，坐在树的根部，念诵“那日给拉 毕叉 阿沃”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），于是树上的果实都到了上师面前。享用完汁液后，又说“那日给拉 乌帕拉扎嘿”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），果实又像之前一样粘在树上。国王的母亲多次看到这种情况，知道他已经获得了成就，心想：“这个人会调伏国王的。”有一次，她在儿子面前哭泣，国王问母亲发生了什么事。母亲说：“你父亲的容貌、力量和智慧都比你强十倍，但他还是示现了无常的本性，你也无法逃脱死亡的命运。”国王说：“那么，有没有不死的方法呢？”母亲说：“我们的哈迪巴有。”国王来到哈迪巴面前，说：“你必须给我不死之法。”哈迪巴说：“我有不死之法，但不放弃王位就无法成就。”国王说：“那么，先请您传授教言，之后我再放弃王位。”说完，就去了森林。
English
When he went to bathe in the river, the king was also amazed and asked for forgiveness and requested to be accepted as a disciple. The master said, "Renounce the kingdom and become an Avadhuta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Then I will give you the instructions." As he said, the king completely renounced the kingdom and followed the master. At another time, the master also gave instructions, and through practice, he soon became a master of yoga, and later went to the realm of the Dakinis with five hundred attendants. Continuing from the previous content. Master Jalandharipa mostly acted like a child, so he was called Bali Pada, which means "Child's Foot." Later, in order to subdue the people of the East, he manifested as a Hadiba walking on the streets of the city of Chati Grama in Bengal. There was a young king in that place named Gobi Chandra, who had not been on the throne for long, and was completely obsessed with his own beauty, looking in the mirror and dressing up. One day, the king's mother saw in the morning that the master had gone to the king's orchard, sitting at the roots of the trees, reciting "Nari Kela Bhiksha Avo (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)," and the fruits of the trees came to the master. After enjoying the juice, he said, "Nari Kela Uparaja Hi (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)," and the fruits stuck to the trees as before. The king's mother saw this many times, knew that he had attained accomplishment, and thought, "This person will subdue the king." Once, she cried in front of her son, and the king asked what was wrong. The mother said, "Your father's appearance, strength, and wisdom were all ten times greater than yours, but he still showed the nature of impermanence, and you cannot escape the fate of death either." The king said, "Then, is there no way to be immortal?" The mother said, "Our Hadiba has it." The king went to Hadiba and said, "You must give me the method of immortality." Hadiba said, "I have the method of immortality, but it cannot be accomplished without renouncing the kingdom." The king said, "Then, please give me the instructions first, and I will renounce the kingdom later." After saying this, he went to the forest.