Tibetan
ག་ན་ཡོད་པ་ན། གྲོང་ ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་ཅོ་དྲིས་པས། ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་སློབ་དཔོན་ཁྲོ་ བར་མི་བྱེད། དུས་གཞན་ཞིག་ན། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གསུམ་ཞིག་བཞི་མདོར་ 17-47 སོང་། སློབ་དཔོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་མཐོང་བ་ན། གཅིག་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་བ་ འདི་ལོང་བ་ཞིག་ཟེར། གཞན་གཅིག་ན་རེ། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་ལྐུགས་པ་ཞིག་ གོ །ཡང་གཅིག་ན་རེ། འདི་ནི་ཤི་བའི་རོ་ཞིག་གོ་ཟེར་བ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱེད་རྣམས་ དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དམོད་པ་བོར་བས། གཅིག་ནི་མིག་ལོང་། གཅིག་ནི་ངག་ལྐུགས། གཅིག་དེ་ཉིད་དུ་ཤིའོ། །དེར་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་ཤིང་། གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་གྲགས་སོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་རྣམས་འོངས་ཤིང་གསོལ་བ་བཏབ་པས། སླར་ཡང་གསོས། དེ་ནས་ སློབ་དཔོན་ཡུལ་ཛ་ལནྡྷ་ར་རྡོ་དང་ཆུ་ལ་མེ་འབར་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོ་ ལོན་པ་ན་མཚན་ཡང་ཡུལ་གྱི་མིང་ཐོགས་ཏེ། གྲུབ་ཐོབ་ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དུས་ གཅིག་ན་རང་བྱུང་གི་མཆོད་རྟེན་དང་ཉེ་བའི་བལ་ཡུལ་གྱིས་ཕྱོགས་ཤིག་ན། དབང་ཕྱུག་གི་ ལིང་ག་ཆོ་འཕྲུལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ། ཞག་བདུན་དུ་ས་ཐེ་བཙུགས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན། མིག་ མཐོང་གི་མངོན་ཤེས་དང་། དབང་དང་རྒྱས་པའི་ལས་ཕྲ་མོ་མང་པོ་དང་། ཁྱད་པར་དྲག་ ཤུལ་སྤྱོད་པའི་ལས་འཕྲལ་དུ་འགྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བར་ དུ་གཅོད་པ་ཞིག་བྱུང་བ། དེ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་ས་ཕྱོགས་དེར་བྱོན། རེས་གཅིག་ཙ་ན་ལིང་ ག་དེ་མཆོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཡང་གསུམ་ཙམ་འདུས་ཤིང་། སྐྱེ་བོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ དབུས་སུ། སློབ་དཔོན་ཡང་བྱོན་ཏེ། ལིང་ག་ལ་སྡིགས་འཛུབ་བསྟན་པས་མགོ་ཞབས་ལོག ཕུས་བཏབ་པས་ཆ་དུ་མར་ཞིག་གོ །དེར་ཡང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ཤེས་ ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། དེ་ནས་ལན་ཅིག་ཡུལ་ཙམ་པཱརྞར་བཞུད་དེ། དེ་ན་སྡིག་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་ པོ་ཞིག་གིས། གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་བཤིག་པར་བརྩམས་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་སྒོ་དྲུང་ན་པི་ཝཾ་ མཁན་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་། པི་ཝཾ་མཁན་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ལ་སེམས་ཤིང་འདུག་ཅེས་བསྒོ་བས་ རྒྱལ་པོ་ལ་སྦྲན་པས། ནང་དུ་བོས་པ་ན། གླུ་དང་པི་ཝཾ་གི་སྦྱོར་པ་མང་པོ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ 17-48 འཁོར་བཅས་དགའ་བར་གྱུར་པ་ལ། པི་ཝཾ་མཁན་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་ནས་སོང་ངོ་། ། དེར་རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་པ་འདི་ཀུན་སྒྱུ་མས་སླུ་བར་བྱེད
Chinese
在何处呢？城镇的人们也问上师同样的问题，很长的时间里上师都不生气。另一次，城镇里三个种姓的首领去往四岔路口。17-47，他们见到上师处于禅定之中，其中一人说：“这个瑜伽士是个瞎子。”另一个人说：“这不是瑜伽士，是个哑巴。”又一人说：“这是个死尸。”上师便诅咒说：“愿你们也变成那样！”结果，一人眼瞎，一人成了哑巴，一人当场死去。那里所有的人都感到恐惧，并传扬上师已获得成就。那些人的亲属前来恳求，上师又让他们复活。之后，上师住在札烂达喇（Jālandhara）地方，一个石头和水都能燃烧的地方。过了很久，他的名字也以地名为名，被称为成就者札烂达喇日巴。一次，在靠近自生佛塔的尼泊尔（Nepal）一侧，湿婆（Śiva）的林伽（liṅga）非常灵验，如果连续七天埋土祈祷，就能获得肉眼可见的预知能力，以及许多控制和增益的细微事业，特别是能立即成就猛烈行为的事业。因此，对佛法造成了障碍。为了调伏它，上师去了那个地方。有一次，在林伽的祭祀仪式上，聚集了三位国王和成百上千的人。上师也去了，并对林伽指出了恐吓的手势，林伽便头朝下倒立，用脚踢打，碎成了许多块。在那里，所有的人都知道上师已获得成就，并向他的脚致敬。之后，有一次他前往瞻波迦那（Campāraṇa）。在那里，一个作恶的国王开始摧毁许多寺庙。国王的门卫中有一个精通琵琶的乐师。有人告发说，一个琵琶乐师对国王心怀不满。国王召见了他，乐师演奏了许多歌曲和琵琶的合奏，国王17-48和他的随从都非常高兴。那个琵琶乐师变成了瑜伽士离开了。国王说：“这些佛教徒都用幻术欺骗人。”
English
Where was he? The people of the town also asked the teacher the same question, and for a long time the teacher did not get angry. Another time, three clan leaders of the town went to a crossroads. 17-47, they saw the teacher in meditation, and one of them said, "This yogi is blind." Another said, "This is not a yogi, he is a mute." Yet another said, "This is a dead corpse." The teacher then cursed, "May you become like that!" As a result, one person went blind, one became mute, and one died on the spot. Everyone there was terrified and proclaimed that the teacher had attained accomplishment. The relatives of those people came and pleaded, and the teacher revived them again. After that, the teacher stayed in the land of Jālandhara, a place where stones and water could burn. After a long time, his name was also named after the place, and he was called the Accomplished One Jālandharipa. Once, on the Nepalese side near a self-arisen stupa, Shiva's liṅga was very miraculous. If one prayed by burying it in the ground for seven days, one could gain clairvoyance visible to the eye, as well as many subtle activities of control and increase, and in particular, activities of fierce action would be accomplished immediately. Therefore, it caused an obstruction to the Buddha's teachings. In order to subdue it, the teacher went to that place. Once, at the liṅga's worship ceremony, three kings and hundreds of thousands of people gathered. The teacher also went and pointed a threatening finger at the liṅga, and the liṅga fell upside down, kicked with its feet, and broke into many pieces. There, everyone knew that the teacher had attained accomplishment and paid homage to his feet. Afterwards, he once went to Campāraṇa. There, an evil-doing king began to destroy many temples. There was a skilled lute player among the king's gatekeepers. Someone reported that a lute player was dissatisfied with the king. The king summoned him, and the lute player played many songs and lute ensembles, and the king 17-48 and his entourage were very pleased. That lute player became a yogi and left. The king said, "These Buddhists all deceive people with illusions."
Tibetan
་ཅིང་། ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སློབ་ དཔོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ པོ་དེ་རང་ལ་སྨད་པས། རྒྱལ་པོས་འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་མགོ་ཆོད་ཅེས་བྱས་སོ། །དེར་མཚོན་ ཆ་སྣ་ཚོགས་བསྣུན་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་ལ་གཅིག་ཀྱང་མ་གནོད། མི་ལྔ་བརྒྱས་འཆིང་ བར་བརྩམས་པས་ཀྱང་། སྐུ་འགུལ་པ་ཡང་མ་བྱུང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐལ་མོ་བརྡབས་པས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཕྱེད་མར་གས། རྒྱལ་པོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་རེངས་པར་ བྱས་པས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པས། སྔར་གྱི་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་དོན་དུ་གཙུག་ལག་ ཁང་སྔར་བས་ཉིས་འགྱུར་དུ་གྱིས། དེར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་ཉིས་འགྱུར་གྱི་ལྷག་པ་ ཚུགས། མ་ཤི་བར་དུ་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་གྱིས། བུ་ལ་སོགས་པ་བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་བར་ དུ་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་གྱིས་ཤིག །ཅེས་ཟངས་ཀྱི་གླེགས་བུ་གྱིས་གསུང་། དེས་ཀྱང་དེ་ བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །ཡང་ལན་ཅིག་ཡུལ་མ་ལ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ལེགས་སྦྱར་ལ་བྷརྟཱ་ཧ་རི་ཞེས་ བྱ། ད་ལྟ་འཕྲལ་སྐད་བྷར་ཐཱ་རི་ཞེས་བྱ་བ། རྟ་འབུམ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དང་། བུད་མེད་སྟོང་ དང་བཅས་པ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པར་གནས་པ་ལ། དེ་འདུལ་བའི་དུས་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དང་མི་རིང་བའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ན། མཚན་མོའི་དུས་ཤིག་ཆོམ་རྐུན་པ་ མང་པོ་བྱུང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་བསྐོར་བ་བྱས། གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པ་ལ་སོང་ བས། ནོར་མང་པོ་ཐོབ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་དེང་གནོད་པ་མེད་པར་ནོར་མང་པོ་ཐོབ་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་མཐུ་ལས་ཡིན་གྱི་དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱའོ་ཞེས་མུ་ཏིག་ གི་དོ་ཤལ་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་དུ་མས་མངོན་པར་མཆོད་ནས་སོང་ངོ་། ། 17-49 དེར་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་རྟོག་པའི་མི་བཏང་བས། སློབ་ དཔོན་ནོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བས། སློབ་དཔོན་རྐུན་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་ ལ་ཕུལ། དེས་ཀྱང་མ་བརྟགས་པར་ཤིང་གི་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་ནོ། །དེར་ཉིན་བར་ནི་སྐུ་ ལུས་གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་པའི་ཚུལ་དུ་འདུག མཚན་མོ་ནི་དེ་ལས་བབས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ བསྒོམ་ཞིང་བཞུགས། དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་ཐལ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ཡང་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་བཞིན་པ་ལ་གསལ་ཤིང་བཅག་ནས་ཆུ་ཀླུང་གི་
Chinese
说这话时，导师赞颂了佛陀，贬低了外道徒们，特别是国王本人。国王命令侍从们处决他。在那里，各种武器击打他，但没有一件伤到导师的身体。五百人试图捆绑他，但他的身体纹丝不动。导师拍了一下手掌，国王的宫殿倒塌了一半。国王的侍从们也被他的目光吓得僵住了，非常恐惧。国王亲自向导师的脚下顶礼，问道：“我该怎么办？”导师说：“为了忏悔过去的罪过，建造一座比以前大两倍的寺庙。在那里安置的僧侣也要增加一倍以上。在死之前，供养僧侣。你的儿子等七代人都要供养僧侣。”他用铜版写下了这些话。国王也照做了。另一次，在马拉瓦国（Malawa，印度西部古国），国王在梵语中被称为巴尔塔哈里（梵文天城体：भर्तृहरि，梵文罗马拟音：Bhartṛhari，汉语字面意思：供养者），现在口语中被称为巴尔塔里。他拥有十八万匹马和一千名妇女，生活富裕而兴旺。导师知道这是调伏他的时机，便住在一个离城市不远的地方。一天晚上，许多强盗来了。他们绕着导师转，然后去摧毁城市，抢到了许多财物。他们互相说：“今天我们毫发无损地得到了这么多财物，这都是因为那位瑜伽士的力量，所以我们都应该供养他。”于是他们用价值一百万金币的珍珠项链等许多供品来供养他，然后离开了。 17-49 那里的人们禀告了国王，国王也派人去调查。他们看到导师拥有许多财物，便认为导师是强盗，并将他献给了国王。国王没有调查，就把他绑在了木桩上。白天，他的身体被木桩刺穿，晚上，他从木桩上下来，禅定修行。就这样过了七天，国王也来到了他面前。在那里，他看到导师被木桩刺穿，便折断了木桩，扔进了河里。
English
When he said this, the teacher praised the Buddha and denigrated the heretics, especially the king himself. The king ordered his attendants to execute him. There, various weapons struck him, but none harmed the teacher's body. Five hundred people tried to bind him, but his body did not move at all. The teacher clapped his hands, and half of the king's palace collapsed. The king's attendants were also frozen by his gaze and were very frightened. The king himself prostrated at the teacher's feet and asked, "What should I do?" The teacher said, "To atone for your past sins, build a temple twice as large as before. Increase the number of monks residing there by more than double. Until you die, make offerings to the monks. Your sons and descendants for seven generations should make offerings to the monks." He wrote these words on a copper plate. The king did as he was told. Another time, in the country of Malawa, the king was called Bhartṛhari (梵文天城体：भर्तृहरि，梵文罗马拟音：Bhartṛhari，汉语字面意思：Supporter) in Sanskrit, and now he is called Bharthari in colloquial language. He had 180,000 horses and 1,000 women, and lived prosperously and thriving. Knowing that it was time to subdue him, the teacher stayed in a place not far from the city. One night, many robbers came. They circled the teacher and then went to destroy the city, obtaining much wealth. They said to each other, "Today we have obtained so much wealth without any harm, it is all because of the power of that yogi, so we should all make offerings to him." So they offered him many offerings, such as a pearl necklace worth one million gold coins, and then left. 17-49 The people there reported to the king, and the king also sent people to investigate. They saw that the teacher had a lot of wealth, so they thought that the teacher was a robber and offered him to the king. The king did not investigate and tied him to a wooden stake. During the day, his body was pierced by the wooden stake, and at night, he came down from the stake and meditated. After seven days, the king also came to him. There, he saw the teacher being pierced by the wooden stake, so he broke the stake and threw it into the river.