Tibetan
ན་ རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པས། ཨོ་རྒྱན་དུ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་ཞུས་པ་དང་། ཡང་རིང་ བརྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྟ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ། འོད་གསལ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ཞིང་ཨོ་རྒྱན་གྱི་གྲོང་ ཁྱེར་ཞིག་གི་སྒོ་དྲུང་དང་ཉེ་བར་སྤྱིལ་པོ་བྱས་ནས་བཞུགས་པ་ལ། རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པས་ཡང་ཡང་བརྙས་པས། དུས་ལན་ཅིག་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དེ་ཙམ་དུ་ཆེ་བ་ཡང་ རི་ཀླུང་མེད་པ་རྟས་ཁྱབ་ནས། ཞིང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཟོས་པས། རྒྱལ་པོའི་མི་ རྣམས་ཀྱིས་རྟ་རྣམས་དེད་པས། ཟིན་དུ་ཉེ་བ་ཉེ་བ་ལ་མི་ཟིན་པ་འབའ་ཞིག་བྱུང་། མཐར་རྟ་ 17-39 འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱི་སྤྱིལ་པོར་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་སྤྱིལ་པོ་ལ་བལྟར་ སོང་བ་ན་རྟ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། དེར་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཤེས། སློབ་དཔོན་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ ཡང་ཤེས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནས་སུ་འཕུར་ ནས་བཞུད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་དེའི་སློབ་མ་བི་ནཱ་བ་སྟེ་པི་ཝཾ་ཞབས་ལ་ གདམས་ངག་ཞུས། སློབ་དཔོན་དེ་ནི། དང་པོ་རྒྱལ་རིགས་ཡིན་པ། སློབ་དཔོན་རྟ་མཆོག་ གིས་དབང་བསྐུར་ཞིང་གདམས་པ་གནང་བ་ན། བདག་གིས་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་སྤངས་ པར་ནུས་ན། འོན་ཀྱང་པི་ཝཾ་གི་སྒྲ་སྤང་བར་མི་ནུས་པས། ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞུས་པས། པཾ་ཝཾ་གི་ སྒྲ་ཉིད་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་གདམས་ངག་གནང་སྟེ། དེས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་སྐད། དེའི་སློབ་མ་ནི་ཆང་འཚོང་མ་བི་ལ་སྱ་བཛྲ་ཡིན་ཏེ། བོད་སྐད་དུ། སྒེག་མོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཨོ་རྒྱན་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་ཆང་སྦྱོར་མཁན་ཡིན་པས། དེས་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ཚེ། སློབ་དཔོན་ཌོམྦི་ཧེ་རུ་ཀ་ཕྱོགས་དེར་བྱོན་ནས་ཆོས་གསུང་བ་ ན། རྒྱལ་པོ་དེ་མུ་སྟེགས་ལ་དགའ་བས་ཐུལ་བར་མ་གྱུར་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆང་འཚོང་ མ་དེའི་སར་བྱོན་དེ་ལ་དྲིས་པས། སྦྲུལ་གྱིས་བསྡིགས་ན་ཐུལ་ཟེར། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ དགོངས་པ་བཏང་བས། སྦྲུལ་གདུག་རེག་པ་དུག་ཅན་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་བསྐོར་བ་ན། རྒྱལ་པོ་འཇིགས་ཏེ་སྐྱབས་གཞན་མེད་པ་ལ། ཆང་འཚོང་མ་ན་རེ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི། ཌོམྦི་པ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ སྙིང་ནས་གསོལ་
Chinese
那 金刚铃者，于邬金向金刚空行母们亲自请教，又如果从远传承的角度来说，有位名为马胜的大导师，获得了大手印的殊胜成就，修持光明不可思议的禅定，在邬金的一座城市门边附近搭了个茅棚居住。国王的人们用粗俗的行为屡次侮辱他。有一次，邬金的国土如此广阔，却被没有山林的马群所覆盖，田地和花园全部被吃光。国王的人们驱赶马群，眼看就要抓住了，却总是抓不住。最后，还有一些马，看到进入了导师的茅棚，便去茅棚查看，却连一匹马也没有。才知道那是幻化。也知道导师获得了成就。然而，那位导师却以神通飞往非人的处所而去。然而国王等人向他的弟子维纳瓦，也就是琵琶足请教了诀窍。那位导师，最初是王族出身。马胜导师灌顶并给予教诲时，他说：“我能够舍弃王族的事业，但是无法舍弃琵琶的声音，该怎么办呢？”导师便给予了专注于琵琶声音的诀窍，据说他也因此获得了不可思议的成就。他的弟子是卖酒女比拉西亚瓦吉ra（藏文：བི་ལ་སྱ་བཛྲ་），藏语叫做“妖艳金刚”。她是邬金国一位国王的酿酒师。在她十六岁时，导师多比黑汝嘎来到那个地方说法，但那位国王喜欢外道，没有被调伏。导师便来到卖酒女那里询问，她说：“如果用蛇来威胁就能调伏。”于是导师便生起了念头，一条剧毒的毒蛇环绕着国王的家，国王害怕了，没有其他的救护，卖酒女说：“这些外道导师无法救护，向多比巴祈祷吧。”国王也真心祈祷。
English
Then, Dorje Drilbupa personally inquired from the Vajra Dakinis in Oddiyana. Also, from the perspective of the long lineage, there was a great master named Tamchok who attained the supreme accomplishment of Mahamudra. He meditated on the clear light, inconceivable samadhi, and lived in a hut near the gate of a city in Oddiyana. The king's people repeatedly insulted him with vulgar behavior. Once, the land of Oddiyana, vast as it was, was covered by horses without forests. All the fields and gardens were eaten. The king's people drove the horses, but they were always close to being caught but never caught. Finally, some horses were seen entering the master's hut, so they went to look at the hut, but there was not a single horse. Then they knew it was an illusion. They also knew that the master had attained accomplishment. However, that master flew away to a non-human place by means of miraculous powers. However, the king and others requested instructions from his disciple Vinapa, also known as Pipa Zhap. That master was originally from a royal family. When Master Tamchok gave him empowerment and instructions, he said, "I am able to abandon the affairs of the royal family, but I cannot abandon the sound of the lute. What should I do?" The master then gave him the instruction to focus on the sound of the lute, and it is said that he also attained inconceivable accomplishment through this. His disciple was the wine seller Bilasya Vajra, which in Tibetan is called "Sgekmo Dorje" (སྒེག་མོ་རྡོ་རྗེ་). She was a brewer for a king in the land of Oddiyana. When she was sixteen years old, the master Dombi Heruka came to that place and taught the Dharma, but that king liked the Tirthikas and was not subdued. The master went to the wine seller and asked her, and she said, "If you threaten him with a snake, he can be subdued." Then the master thought, and a poisonous snake with a deadly touch surrounded the king's house. The king was afraid and had no other refuge. The wine seller said, "These Tirthika masters cannot protect you. Pray to Dombipa." The king also prayed sincerely.
Tibetan
བ་བཏབ་པས། སློབ་དཔོན་དེར་བྱོན་པ་ན། སྦྲུལ་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་ས་ འོག་ཏུ་སོང་། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ལ་དད་པར་གྱུར། སློབ་དཔོན་ ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་མཆོད་པ་བྱས་སྐད། དེར་ཆང་འཚོང་མ་དེ་སྣོད་དང་ལྡན་པར་གཟིགས་ ནས། ཌོམྦི་པ་དང་། བཱི་ན་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ཞིང་གདམས་པ་ཡང་གནང་། ནུས་པ་ 17-40 ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མར་གྱུར་པ་ན། ལྕམ་ལཀྵྨི་ཀ་རས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གདམས་ངག་ བསྟན། སློབ་དཔོན་བཱི་ན་པས་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་གདམས་ངག་བསྟན་པས། འོད་གསལ་རྡོ་ རྗེའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་མོར་གྱུར། འགྲོ་བའི་དོན་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་མཛད་དེ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཙིནྟོ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། །དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ་ལ་ གདམས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་ནི་ཨོ་ཌི་ཤ་དང་ཉེ་བའི་རྒྱལ་རིགས་ཤིག་ནཱ་ལནྡར་རབ་ ཏུ་བྱུང་། བློ་གྲོས་སྙིང་པོའི་དཔལ་ཞེས་མཚན་བཏགས། ཕྱིས་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཚར་བཅད་པས། དགྲ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ཞེས་གྲགས། ནཱ་ ལནྡའི་མཁན་པོར་ཡང་ལན་ཅིག་མངའ་གསོལ་སྐད། དེ་ནས་གྲུབ་ཐོབ་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ མཇལ། དབང་བསྐུར་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཞུས་ནས་བསྒོམ་ཞིང་ཡོད་པ་ལ། ཨོ་རྒྱན་དུ་སོང་ དངོས་གྲུབ་འབྱུང་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་བྱུང་ནས། ཨོ་རྒྱན་དུ་སོང་བས། དེར་རྣལ་འབྱོར་མ་བི་ ལ་སྱ་བཛྲ་ཕག་རྫི་མའི་ཚུལ་བཟུང་བ་དང་མཇལ་ནས། དེས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ ནས། ཤར་ཕྱོགས་ཨོ་ཌི་ཤིའི་ནགས་ཁྲོད་དུ་བསྒོམས་པས། རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་ པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ན། ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ནགས་ལ་རི་དྭགས་བཤོར་དུ་འོངས་པས་མཐོང་སྟེ། དགེ་སློང་འཚོ་བ་མེད་པ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འབྱོན་པར་ཞུས་པས། དངོས་ རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་མཁས་པ་དག་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ནི་རྩྭ་རྩེ་ཆུང་ངུ་བས་ཀྱང་ ཆུང་བའི་འབྱོར་བས་འཆིང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆང་འཛག་པ་ཡི་འགྲམ་ ལང་ནག་པོར་གྱུར་པ་ཡི། །གླང་ཆེན་རྣམས་ནི་པདྨའི་སྐུད་པ་ཕྲ་མོས་འཁྱིག་པར་མི་ནུས་ བཞིན། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་པ་ལས། དེར་རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་འདིས་ང་ལ་བརྙས་ སོ། །འདི་ལ་ལན་དམའ་དབབ་པོ་སྙམ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ནགས་སེབ་ཀྱི་ 17-41 དགེ་སློང་འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཞིག་གིས་འབེབས་
Chinese
于是（国王）下令挖掘，当那位导师到达时，所有的毒蛇都进入了地下。国王及其随从都对佛法产生了信仰。据说，他们也长期供养那位导师。在那里，他看到那位卖酒女具有根器，于是多姆比巴和维那巴两人为她灌顶并传授了教导。当她成为获得能力的瑜伽母时，拉克什米卡拉姐妹展示了大乐的教导。导师维那巴展示了不可思议的教导，她成为了具有光明金刚心的瑜伽母们的首领。她做了无数众生的利益，也被称为瑜伽母钦托。她将教导传给了金刚铃杵巴。那位导师是靠近乌仗那的一个王族，在纳兰陀出家。他被命名为智慧藏的吉祥。后来，他成为一位伟大的学者，击败了外道，因此被称为战胜敌人的神。据说，他也曾一度被任命为纳兰陀的住持。之后，他遇到了成就者达日卡巴。在请求灌顶和真如之后，他一直在禅修。他得到了预言，说去乌仗那将会获得成就。当他去了乌仗那时，他遇到了瑜伽母比拉西亚，她显现为猪女的形象。她也展示了不可思议的大手印，也就是大欲乐的形象，因此他完全理解了真如。当他在东方乌仗那的森林中禅修时，生起了两种次第的特殊证悟。那个地方的国王来森林打猎时看到了他，心想：‘这位没有生计的比丘真可怜啊！’于是邀请他去城市。导师（金刚铃杵巴）说：‘不要轻蔑那些精通事物本质的智者。因为他们不会被比草尖还小的财富所束缚。正如大象无法被细小的莲茎所束缚一样，那些不断滴落酒的、边缘已经发黑的大象也是如此。’导师这样说后，国王心想：‘这个比丘轻蔑我！我要让他丢脸！’于是他在城里宣告：‘谁能制服这位森林里的比丘？’
English
Then (the king) ordered to dig, and when that master arrived, all the venomous snakes went underground. The king and his entourage all developed faith in the Buddha Dharma. It is said that they also offered to that master for a long time. There, he saw that the liquor seller had the potential, so Dombipa and Vinapa both gave her initiation and also gave teachings. When she became a yogini who had obtained power, Lady Lakshminkara showed the teaching of great bliss. The master Vinapa showed the inconceivable teaching, and she became the chief of the yoginis who possessed the mind of clear light vajra. She did immeasurable benefit to beings, and was also known as the yogini Chinto. She gave the teachings to Vajra Ghantapa. That master was a royal family near Oddiyana, and was ordained in Nalanda. He was named the Glory of Wisdom Essence. Later, he became a great scholar and defeated the heretics, so he was known as the god who overcomes enemies. It is said that he was also once appointed as the abbot of Nalanda. Then he met the accomplished Darikapa. After requesting initiation and suchness, he was meditating, and a prophecy came that going to Oddiyana would bring accomplishment. When he went to Oddiyana, he met the yogini Bilasya, who had taken the form of a pig woman. She also showed the inconceivable great mudra, which is the form of great desire, so he completely understood suchness. When he meditated in the forest of eastern Oddiyana, special realizations of the two stages arose. The king of that place came to the forest to hunt and saw him, thinking, 'This monk without livelihood is so pitiful!' So he invited him to the city. The master (Vajra Ghantapa) said, 'Do not despise those wise men who are well versed in the essence of things. For they cannot be bound by wealth that is even smaller than a small blade of grass. Just as elephants cannot be bound by thin lotus stems, so are the elephants whose edges have turned black from the constant dripping of alcohol.' After the master said this, the king thought, 'This monk despises me! I will make him lose face!' So he proclaimed in the city, 'Who can subdue this monk in the forest?'