Tibetan
། ཤིང་ཐུན་རྒན་མོ་ཞིག ཕྱོགས་དེར་ཤིང་འཐུ་བའི་ཞར་ལ་འོང་བས། རེས་དགོད། རེས་ངུ་བ་ ཞིག་མཐོང་། ཕྱི་ཞིག་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པས། རྒོད་པ་ནི་ཁྱོད་ཆོས་ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆོས་གསུང་བ་འདྲ་བས་རྒོད་པ་ཡིན། ངུ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དགོངས་པ་ ལྟར་མི་འཆད་པས་ངུ་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། འོ་ན་བདག་གི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པར་ཞུ་ཞུས་ པས། ངས་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཀྱི། དཔལ་ཕག་ཚང་པ་ལ་ཞུས་གསུང་། དེ་ག་ན་བཞུགས་ དྲིས་པས། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ངན་པ་ཞིག་ན་ཡོད་གསུང་། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་འཚོལ་ དུ་བཞུད་པས། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་རེ་རུལ་ཞིག་ནས། དཔལ་ཕག་ཚང་པ་དེ་ཕག་གི་ཁྱུ་ ཆེན་པོ་གཅིག་གདོང་དུ་དེད། རིགས་ངན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤིང་ཁུར་ཆེན་པོ་གཅིག་ཁུར་ ནས་བྱུང་བ་དང་མཇལ་ནས། དེ་དག་ཀྱང་བརྡ་རུ་ཤེས་ཏེ། ཤིང་ཁུར་ཐོགས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མ་ སྤངས་རང་གནས་སུ་དག་པའི་བརྡར། རིག་ངན་མོ་དང་བཅས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དག་པ་ དང་། ཕག་ཁྱུ་བདས་པ་ནི་གཏི་མུག་དག་པའི་བརྡར་གོ་སྟེ། རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུ་ཞུས་པས། ང་རིགས་ངན་ཀློག་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ལ། གདམས་ངག་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་སྙད་འཚོལ་བ་ཡིན་ ཞེས་གསུང་། ཁྲོ་ཞིང་བརྡེག་གོ །གྲོང་ཁྱེར་བའི་ཕག་ཀུན་འཇུག་པའི་ར་བའི་ཕུག་བཙོག་ བཙོག་ལྟར་སྣང་བ་ཞིག་ཏུ་བཞུད་དོ། །དེར་མཚན་མོ་ཐེམ་པ་ལ་མགོ་བརྟད་ནས། སྒོ་དྲུང་དུ་ ས་ཐེ་བཙུགས་ཏེ་འདུག་པ་ན། ནུབ་ཀྱི་རིང་ལ་ཕག་རྣམས་འཐབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུ་ ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བས། ཕག་རྣམས་བརྡུངས། ཇོ་མོ་རིགས་ངན་རྒན་མོས་བཟློག་པར་བྱེད་ ཅིང་། ཤིན་ཏུ་དམན་པའི་སྤྱོད་པ་ལྟར་བཅོས་པས་སོ་མ་སོད་དོ། །དེར་ཉིན་ཞག་མང་པོའི་ བར་དུ་འདུག་པ་ན། ལན་ཅིག་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ན་རེ། སྒོ་དྲུང་ན་ཡོད་པའི་མི་འདི་ ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར། ཇོ་མོ་ན་རེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུ་ཟེར་གྱིན་འདུག་ 17-36 ཟེར་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས། འདི་ཀུན་པཎྜི་ཏ་བྱ་བ་ང་རྒྱལ་ཆེ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་དུ་ མི་རུང་གསུང་། དེར་བདག་གི་དོན་རྣམས་ངེས་པར་གྲུབ་པོ་སྙམ་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་ བ་བཏབ་པས་དབང་བསྐུར་ཞིང་། གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་མཐའ་དག་སྩལ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་སྲས་མོ་ངན་ངོན་ལྟར་སྣང་བ་ཞིག་སྩལ་ནས་འདི་རིག་མར་གྱིས་ལ་ སྒོམས་ཤིག་གསུང་། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཡང་སྔར་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་ཀྱི་
Chinese
一个砍柴的老妇人，顺便来这边砍柴，看到一会儿笑，一会儿哭。 有一天，老师去了她家问她。她说：“我笑是因为你讲经说法像金刚持佛在说法一样。我哭是因为你讲的法不像金刚持佛的密意。” 老师说：“那么请您解除我的疑惑。” 老妇人说：“我不能解除，请您去问帕擦瓦大师。” 老师问：“他在哪里？” 老妇人说：“在北方的一个恶劣的城市里。” 于是老师动身去寻找。在北方一个破败的城市里，遇到了帕擦瓦大师，他赶着一大群猪在前面走，和一个恶劣的女人一起扛着一大捆柴。 老师明白了这些都是象征：扛着柴象征没有舍弃嗔恨，而是让它在自身清净；和恶劣的女人在一起象征欲望清净；赶着猪群象征愚痴清净。 于是老师请求摄受。帕擦瓦大师说：“我这个恶劣的人，字都不认识，还说要诀窍，分明是找茬。” 说着就生气地打他。然后走进了城市里一个看起来像猪圈一样肮脏的角落里。 老师晚上靠着门阶，在门口插了根木棍守着。晚上猪群互相争斗，还把老师的水弄脏了，老师就打猪，老妇人出来阻拦，装出一副非常下贱的样子，一句话也不说。 老师在那里住了很多天。有一天早上，帕擦瓦大师说：“门口这个人想干什么？” 老妇人说：“他说想请您摄受。” 帕擦瓦大师说：“这个人自以为是班智达，傲慢自大，不是接受甚深教法的法器。” 老师心想：“我的目的肯定能达到。”于是再三祈求，得到了灌顶，以及所有的诀窍和后续诀窍。 帕擦瓦大师还把自己的一个看起来很丑陋的女儿送给老师，说：“把她当做明妃，好好修习。” 之后，老师又成了以前那个国王的供养处。
English
An old woman who gathered firewood came to that side to gather wood. She was seen sometimes laughing and sometimes crying. One day, the teacher went to her house and asked her. She said, "I laugh because you preach the Dharma like Vajradhara Buddha preaching the Dharma. I cry because you don't explain the Dharma according to the intention of Vajradhara." The teacher said, "Then please dispel my doubts." The old woman said, "I cannot dispel them. Please ask Pal Phagtsangpa." The teacher asked, "Where is he?" The old woman said, "He is in a bad city in the north." So the teacher set out to find him. In a dilapidated city in the north, he met Pal Phagtsangpa, who was driving a large herd of pigs in front of him, and carrying a large bundle of firewood with a wicked woman. The teacher understood that these were all symbols: carrying firewood symbolized not abandoning anger, but purifying it in its own place; being with the wicked woman symbolized the purification of desire; driving the herd of pigs symbolized the purification of ignorance. So the teacher asked to be taken in. Pal Phagtsangpa said, "I am a wicked person who cannot even read. To say that you need instructions is clearly looking for trouble." Saying this, he angrily beat him. Then he went into a dirty corner that looked like a pigsty in the city. The teacher leaned his head against the doorstep at night, and stood guard at the door with a wooden stick stuck in the ground. During the night, the pigs fought each other and soiled the teacher's water. The teacher beat the pigs, and the old woman came out to stop him, pretending to be very lowly, without saying a word. The teacher stayed there for many days. One morning, Pal Phagtsangpa said, "What does this person at the door want?" The old woman said, "He says he wants you to take him in." Pal Phagtsangpa said, "This person thinks he is a pandita, and is arrogant and conceited. He is not a vessel for receiving the profound Dharma." The teacher thought, "My purpose will surely be accomplished." So he repeatedly prayed and received empowerment, as well as all the instructions and subsequent instructions. Pal Phagtsangpa also gave the teacher one of his daughters, who looked very ugly, and said, "Take her as a consort and practice well." After that, the teacher became the patron of the former king again.