Tibetan
དགེ་སློང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉི་ཤུ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་དགེ་ སློང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་པར་གྱུར་པས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དགའི་ཞིང་དུ་འཕུར་ ཏེ་སོང་ངོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དཱ་ན་བྷ་དྲ་སྟེ་སྦྱིན་པ་བཟང་པོ་དང་། ལངྒ་དེ་ཝ་ཞེས་ བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དང་། རྡོ་ དང་ཤིང་དང་། འཇིམ་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་བཞེངས། མཆོད་རྟེན་ཡང་དེ་སྙེད་བཞེངས། རེ་རེ་ལ་ཡང་རྒྱལ་མཚན་བཅུ་ཕྲག་རེ་འཕུལ། ཡང་དགེ་ བསྙེན་པ་ཧུ་བྷུ་ཛེ་ཞེས་བྱ་བས་ལོ་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་འབྲུ་དང་ཟས་གོས་དང་། གསེར་དང་། རྟ་ དང་། བ་ལང་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱོགས་བཞིའི་སློང་མོ་བ་ཀུན་ལ་བྱིན། མཐར་བྲན་ཕོ་དང་ བྲན་མོ་དང་། བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། ཁྱིམ་ཉིད་ཀྱང་གཏང་སྟེ་ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་ པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བདེ་བ་ཅན་དུ་ལུས་ དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོང་ངོ་། །ཞེས་གྲགས་སོ། །ཡང་དགེ་བསྙེན་བཙུན་པ་དབུ་མའི་བློ་གྲོས་ཞེས་ བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོ་སོའི་གན་དུ་དེ་དག་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ ཞིང་། ཐོག་མར་དེ་དང་དེའི་བསྟན་བཅོས་བཤད་ནས། དེ་དག་གི་གསེབ་ཏུ་བདག་མེད་པ་ དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བརྐུས་ནས་བསྟན་ཏེ། མཐར་མ་ཚོར་བ་ཁོ་ནའི་གྲུབ་ མཐའ་འགྱུར་བ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། ལུས་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཡང་སྟོན་ལ། ཚུལ་དེ་ ལྟ་བུས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ཉེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་དེ་རྣམས་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྔོན་ཙམ་དུ་བྱུང་བར་སེམས་ལ། གཞན་དེ་རྣམས་ ཀྱང་ཐེག་ཆེན་དར་བ་ནས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ངེས་པར་བྱུང་བར་ མངོན་ནའང་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་དང་དུས་མཚུངས་སྒྲིག་ཚུལ་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ངོ་། །ལྷོ་ ཕྱོགས་སུ་ཆོས་དར་བའི་རབས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་ཏེ་ཞེ་གཅིག་ 16-642 པའོ།། །། ༄། །བཞི་བཅུ་ཞེ་གཉིས་པ། སྡེ་པ་བཞིའི་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པའི་སྐབས། གོང་དུ་བཤད་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡེ་པ་བཞི་པོ་དང་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ ལས་གྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་མགོ་སྨོས་ཙམ་བྱས་ན། སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ པོ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་ལྟ་སྤྱོད་འཆད་པ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་ཀྱང་གྱེས་
Chinese
与大约二十位非常清净的比丘住在一起。据说，他们因受到其他比丘的迫害，便以肉身飞往了现喜刹土。又出现了居士达纳巴扎，即布施贤，以及朗嘎德瓦，他们绘制了十千幅如来身像，并建造了十千个由石头、木头、泥土和珍宝制成的佛像，还建造了同样数量的佛塔，每个佛塔都供奉了十面胜幢。此外，居士哈布扎用十五年的时间，向四方的乞丐布施谷物、食物、衣服、黄金、马匹和牛等。最终，他舍弃了男仆、女仆、儿子、妻子，甚至整个家，在森林中修行，获得了对不生之法的忍耐。他向弟子们传授佛法，据说以肉身前往了极乐世界。又出现了居士僧人邬玛的智慧，他化身为各种外道的样子，首先讲解他们的论典，然后在其中偷偷地穿插无我和大悲心的道次第，最终在他们没有察觉的情况下改变了他们的宗派，使他们进入佛教。他甚至可以同时显现多个身体，通过这种方式，他使近十万的外道进入了佛教。因此，我认为这些论师大约出现在龙树菩萨之前。而其他的论师，从大乘兴盛到法称论师之间，肯定出现过，但与之前所说的那些论师同时代的组织方式并不清楚。南方弘扬佛法的历史，出自《花鬘》中的故事，这是第四十一品。 ༄། །第四十二品。略微考察四部意义的章节。 以上所说的所有僧团，都是从四部和十八部中分离出来的。如果简单地提及它们的分类，那么十八部各自的见解和行为的阐述并没有不一致之处，但却分裂了。
English
He lived with about twenty monks who were very pure. It is said that because they were persecuted by other monks, they flew to the Pure Land of Manifest Joy with their physical bodies. Also, the lay practitioner Dana Bhadra, that is, Generosity the Excellent, and Langadeva appeared, and they drew ten thousand images of the Tathagata's body, and built ten thousand each of statues made of stone, wood, clay, and precious jewels. They also built that many stupas, and offered ten flags each to each one. Also, the lay practitioner Habhuja gave grain, food, clothing, gold, horses, and cattle, etc., to all the beggars in the four directions for fifteen years. Finally, he gave away male and female servants, sons and wives, and even the house itself, and meditated in a forest, and obtained forbearance of the Dharma of Non-arising. He taught the Dharma to the disciples, and it is said that he went to Sukhavati with his physical body. Also, the lay monk Uma's Wisdom appeared, and he transformed into forms that were in accordance with the various non-Buddhists, and first explained their treatises, and then secretly inserted the stages of the path of selflessness and great compassion in between them, and finally, without them noticing, changed their tenets, so that they entered Buddhism. He could even show many bodies at once, and in this way, he caused nearly hundreds of thousands of non-Buddhists to enter the Buddha's teachings. Therefore, I think that those teachers appeared around the time before Nagarjuna. And the others, from the flourishing of the Mahayana until the Glorious Dharmakirti, it is certain that they appeared, but the way of organizing them at the same time as those mentioned before is not clear. The history of the flourishing of the Dharma in the south, from the story that appears in the Garland of Flowers, is the forty-first chapter. ༄། །Forty-second. A chapter on slightly examining the meaning of the four sections. All the Sangha communities mentioned above are only separated from the four sections and the eighteen sections. If we just mention the classification of them, there is no disagreement in explaining the views and practices of each of the eighteen sections, but they split.
Tibetan
ཚུལ་ལ་འདོད་པ་མི་འདྲ་ བ་སྣ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྟེ། གནས་བརྟན་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། དང་པོར་གནས་བརྟན་པ་ དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་སུ་གྱེས། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ལའང་། དགེ་འདུན་ ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་རྩ་བ་དང་། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་། མང་ཐོས་པ་དང་། རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་ རི་བོ་པ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ཡང་། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པ་རྩ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་ བ་དང་། གནས་མའི་བུ་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་ལམ་པ་དང་། མང་བཀུར་པ་ དང་། མང་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་དང་། བླ་མ་པ་སྟེ་བཅུར་ གྱེས་སོ་ཞེས་འདོད་ལ། ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། དང་པོར་གནས་ བརྟན་པ་དང་། ཕལ་ཆེན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་གསུམ་དུ་གྱེས་ལ་གནས་བརྟན་ པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་མའི་བུ་པ་གཉིས་སུ་གྱེས། ཡོད་སྨྲ་བ་ཡང་ གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའོ། ། གནས་མའི་བུ་པ་ཡང་མང་བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་ལམ་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་རྣམས་སུ་གྱེས། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ལ་ཕལ་ཆེན་པ་དངོས་དང་། ཤར་ གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་རི་པ་དང་། གངས་རི་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ པ་དང་། དོན་གྲུབ་པ་དང་། བ་ལང་གནས་པ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་ལ། 16-643 ས་སྟོན་པ། འོད་སྲུང་པ། ཆོས་སྦས་པ། གོས་དམར་བ་སྟེ་བཞིར་གྱེས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། ཕ་ཆེན་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཕལ་ཆེན་པ་དངོས་ དང་། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང་། བ་ལང་གནས་པ་དང་། མང་ཐོས་པ་དང་། རྟག་པར་སྨྲ་བ་ དང་། མཆོད་རྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡོད་སྨྲ་བ་ལ་བདུན་ཏེ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། མང་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། གོས་དམར་བ་དང་། འོད་སྲུང་པ་དང་། འཕོ་བ་པ་རྣམས་སོ། །གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གནས་མའི་བུའི་ སྡེ་པ་རྩ་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་ལམ་པ་དང་། མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་སོ། ། གངས་རི་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་གྱེས་པའི་རྩ་བ་ནི། ཕལ་ཆེན་པ། ཡོད་ སྨྲ་བ། གནས་མའི་བུ་པ། གངས་རི་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། སློ
Chinese
关于宗派的观点产生了各种各样的不同。其中，上座部的主张是：最初分裂为上座部和大众部。大众部又分裂为：大众部根本部、一说部、说出世部、多闻部、说常部、支提部、东山部、西山部，共八部。\ 上座部也分裂为：上座部根本部、说一切有部、说出世部、法上部、贤胄部、正量部、大众部、密林山部、饮光部、法护部，共十部。这是他们的主张。还有大众部的主张是：最初分裂为上座部、大众部、分别说部三部，上座部又分裂为说一切有部和说出世部两部。有部又分为根本说一切有部和经量部。\ 说出世部又分裂为正量部、法上部、贤胄部、六城部。大众部又分为大众部本身、东山部、西山部、王山部、雪山部、支提部、义成部、犊子部，共八部。分别说部又分为：\ 16-643 地论部、善岁部、密林山部、赤衣部，共四部。这是他们的主张。\ 正量部的主张是：大众部有六部，即大众部本身、一说部、犊子部、多闻部、说常部、支提部。有部有七部，即根本说一切有部、分别说部、大众部、密林山部、赤衣部、善岁部、化地部。说出世部有四部，即说出世部根本部、法上部、贤胄部、正量部。\ 雪山部没有分支。这样说来，最初分裂的根本是：大众部、有部、说出世部、雪山部。\ 说一切有部的主张是：
English
Various different views arose regarding the tenets. Among them, the Sthavira school's assertion is: Initially, it split into the Sthavira and the Mahāsāṃghika. The Mahāsāṃghika further split into: the Mahāsāṃghika fundamental school, the Ekavyāvahārika, the Lokottaravāda, the Bahuśrutīya, the Cetiyavāda, the Pūrvaśaila, and the Aparasaila, totaling eight schools.\ The Sthavira also split into: the Sthavira fundamental school, the Sarvāstivāda, the Vātsīputrīya, the Dharmottarīya, the Bhadrayānīya, the Saṃmitīya, the Mahāsāṃghika, the Dharmaguptaka, the Kāśyapīya, and the Sautrāntika, totaling ten schools. This is their assertion. Furthermore, the Mahāsāṃghika's assertion is: Initially, it split into the Sthavira, the Mahāsāṃghika, and the Vibhajyavāda, three schools. The Sthavira further split into the Sarvāstivāda and the Vātsīputrīya, two schools. The Sarvāstivāda further split into the Mūlasarvāstivāda and the Sautrāntika.\ The Vātsīputrīya further split into the Saṃmitīya, the Dharmottarīya, the Bhadrayānīya, and the Six Cities school. The Mahāsāṃghika further split into the Mahāsāṃghika proper, the Pūrvaśaila, the Aparasaila, the Rājagiriya, the Himavat, the Cetiyavāda, the Siddhārthaka, and the Vatsīputrīya, totaling eight schools. The Vibhajyavāda further split into:\ 16-643 The Hetuvāda, the Dharmaguptaka, the Dharmaguptaka, and the Kāśyapīya, totaling four schools. This is their assertion.\ The Saṃmitīya's assertion is: The Mahāsāṃghika has six schools, namely the Mahāsāṃghika proper, the Ekavyāvahārika, the Vatsīputrīya, the Bahuśrutīya, the Cetiyavāda. The Sarvāstivāda has seven schools, namely the Mūlasarvāstivāda, the Vibhajyavāda, the Mahāsāṃghika, the Dharmaguptaka, the Kāśyapīya, and the Saṃkrantika. The Vātsīputrīya has four schools, namely the Vātsīputrīya fundamental school, the Dharmottarīya, the Bhadrayānīya, and the Saṃmitīya.\ The Himavat has no branches. Thus, the fundamental schools that initially split are: the Mahāsāṃghika, the Sarvāstivāda, the Vātsīputrīya, and the Himavat.\ The Sarvāstivāda's assertion is: