Tibetan
ཡང་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཆེ་བ་ གཅིག་ཡིན་པར་གདའ། སྐུ་ཚེ་སྨད་ལ་ནཱ་ལེནྡྲ་དང་ཉེ་བའི་ནགས་འདབ་ཞིག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ སྒྲུབ་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལས་དང་པོ་གཉིས་མ་གཏོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་ རེ་རིམ་པ་བཞིན་གདན་ས་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར། ཀ་མ་ལ་རཀྵི་ཏའི་རྗེས་སུ་མཁས་པ་སྒོ་དྲུག་ བྱུང་། དེའི་འོག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཐོར་བུ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱུང་། མར་མེ་མཛད་ཡེ་ ཤེས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྤྱིར་སྐྱོང་བའི་གདན་རབས་ཀྱང་མ་ཆད་ཙམ་དུ་བྱུང་སྟེ། མཁས་ པ་སྒོ་དྲུག་གི་འོག་ཏུ་ལོ་འགའ་ཞིག་ཐོར་བུར་གནས་པ་ལས་མཁན་པོ་མེད། དེ་ནས་མར་མེ་ མཛད་དཔལ་ཡེ་ཤེས་བྱོན། དེ་ནས་ལོ་བདུན་མཁན་པོ་མེད། དེ་རྗེས་རྡོ་རྗེ་གདན་པ་ཆེན་ པོས་མཁན་པོ་ཅུང་ཟད་མཛད། དེ་ནས་ཀ་མ་ལ་ཀུ་ལི་ཤ་ཟེར་བ་ཞིག་གིས་མཁན་པོ་མཛད། དེ་རྗེས་ན་ལེནྡྲ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་ཟེར་བ་ཞིག་གིས་མཁན་པོ་མཛད། དེ་རྗེས་དཱ་ན་རཀྵི་ཏས་མཛད། དེ་རྗེས་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་རས་ཡུན་རིང་དུ་མཛད། དེ་རྗེས་ཤུ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར་གུཔྟས་མཛད། དེའི་རྗེས་ སུ་ན་ཡ་ཀ་པ་ཤྲཱིས་མཛད་དོ། །དེ་རྗེས་ཆོས་འབྱུང་ཞི་བས་མཛད། དེ་རྗེས་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ ཤཱཀྱ་ཤྲཱིས་མཛད། དེ་ནས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལ་ནུབ་པོ། དེ་དག་ནི་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལའི་གདན་རབས་ཀྱི་ སྐབས་ཏེ་སོ་བརྒྱད་པའོ།། །། ༄། །སོ་དགུ་པ། ཤར་ཕྱོགས་ཀ་ཀའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ། རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ལ་དུམ་བུ་གསུམ་སྟེ། བྷཾ་ག་ལ་དང་། ཨོ་ཊི་བི་ཤ་ཉི་འོག་ལ་གཏོགས་ པས་ཉི་འོག་ཤར་ཕྱོགས་ཟེར། བྱང་ཤར་གྱི་ཡུལ་ཀཱ་མ་རཱུ། ཏི་པུ་ར། ཧ་ས་མ་རྣམས་ལ་གི་རི་ ཝརྷ་སྟེ་རིས་བསྐོར་བ་ཟེར། དེ་དག་ལས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་པ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་ངོས་ལ་ཉེ་ 16-635 བའི་ནཾ་ག་ཊའི་ཡུལ་རྣམས་དང་། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཉེ་བའི་ཡུལ་པུ་ཁཾ་དང་། བལ་ཀུ་སོགས་ར་ཁང་ གི་ཡུལ་དང་། ཧཱཾ་ས་ཝི་ཏི། མ་རྐོ་ལ་སོགས་པ་མུ་ཉུང་གི་ཡུལ་དང་། གཞན་ཙཀྨ་དང་། ཀམྦོ་ཛ་ ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མིང་དུ་ཀོ་ཀི་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཀོ་ཀའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ སུ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་དུས་ཙམ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་བྱུང་ལ། ཕྱིས་ཇེ་འཕེལ་ དུ་སོང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་པ་ལ། དབྱིག་གཉེན་མ་བྱོན་གོང་དུ་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་ཡིན། དབྱིག་གཉེན་གྱི་སློབ་མ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐེག་ཆེན་དར་བར་བྱས་ནས་ཅུང་ཟད་ཙམ་རྒྱུན་མ་ ཆད་པར་ཡོད་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དྷརྨཱ་པཱ་ལ་མན་ཆད་དུ་ཡུལ་དབུས་སུ་དེ་དག་གི་སློབ་གཉེར་ བ་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་། ལྷག་པར་སེ་ན་བཞིའི་དུས་སུ། མ་ག་དྷཱ་ར་འཚོགས་པའི་དགེ་འདུན་ གྱི་ཕྱེད་ཙམ་ཀོ་ཀའི་ཡུལ་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ཤིན་ཏུ་དར་བར་གྱུར་ནས་ བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དབྱེ་བ་མེད་པར་སོང་། ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར་བྱོན་ པའི་དུས་ཙམ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་ཇེ་དར་ལ་སོང་། མ་ག་དྷཱ་ཏུ་རུཥྐས་བཅོམ་པའི་ ཚེ་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་ཡུལ་དེར་བྱོན་པས་བསྟན་པ་ལྷག་པར་དར་ཏེ། དུས་ དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཤོ་བྷ་ཛ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེས་ཀྱང་ལྷ་ཁང་མང་དུ་བཞེངས། ཆོས་གཞི་ ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་བཙུགས། དེའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་པོ་སིངྒ་ཛ་ཊི་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་ནས། དེས་ཀྱང་སྔ་ མ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པར་དམ་པའི་ཆོས་སྤེལ་བས་ཡུལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་ དར་ཞིང་། དུས་དུས་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ཚོགས་པའི་ཚེ་དེང་སང་ཡང་དགེ་སློང་ཁྲི་ ཕྲག་གཉིས་གསུམ་ཡོད་ཟེར་ལ། དགེ་བསྙེན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཡོད་དོ། །ཕྱིས་བྱུང་བོད་དུ་ བྱོན་པའི་པཎྜི་ཏ་བ་ན་རཏྣ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་ནས་བྱོན་པ་ཡིན། དུས་ཕྱིས་ རྒྱལ་པོ་པཱ་ལ་སུན་དྷ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། ཡུལ་དེ་ཀུན་ན། འདུལ་བ་དང་། མངོན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་ཀྱང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཕྲེང་ 16-636 བ་སྐོར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ དཀོན་པར་སོང་བ་ལ། ཡུལ་དེའི་པཎྜི་ཏ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་འགྲོ་ལྡིང་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ཁ་གནྡྲེའི་ ཡུལ་དུ་གྲུབ་ཆེན་ཞི་བ་སྦས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་དུ་བརྫངས་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ སྤྱོད་དུ་བཅུག་སྟེ་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་བྱས། དེའི་བུ་ཙནྜ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པ་ད་ལྟ་ར་ཁང་ན་ ཡོད། ཨ་ཏི་ཏ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པས་ཙག་མ་སྐྱོང་། པཱ་ལ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པས་མུ་ཉུང་སྐྱོང་། སུནྡྷ་ར་ ཧ་ཙི་ཞེས་པས་ནི་ག་ཊ་སྐྱོང་སྟེ། སྔར་གྱི་རྒྱུན་ལས་ད་ལྟའི་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་དོ། ཤར་ཕྱོགས་ཀ་ཀའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་སོ་དགུ་པའོ།། །། ༄། །བཞི་བཅུ་པ། ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་སླར་ཡང་དར་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ། གཞན་ཡང་སེངྒ་ལའི་གླིང་དང་། ནས་གླིང་དང་། ཟངས་གླིང་དང་། གསེར་གླིང་དང་། དྷ་ ན་ཤྲཱིའི་གླིང་དང་། པ་ཡི་གུ་ཞེས་བྱ་བའི་
Chinese
還有一個具恩德的上師。 據說，他晚年在靠近那爛陀的一片森林裡，專心致志地 修行，主要修習圓滿次第。據說，這十二位學 者中，除了前兩位，其餘的人都依次擔任了約十二年的 住持。迦摩拉羅剎多的繼任者是六位學者。 在那之後，出現了非常多的密咒教師。燃燈智等 普遍護持教法的傳承也幾乎沒有中斷。六位學者之後， 有幾年處於分散狀態，沒有住持。然後燃燈吉祥至尊出現。 之後有七年沒有住持。之後，金剛座大師稍微擔任了住持。 然後，一個叫迦摩拉庫里夏的人擔任了住持。 之後，一個叫那爛陀室利智的人擔任了住持。之後，達那羅剎多擔任了住持。 之後，無畏稱長期擔任了住持。之後，吉祥稱古普塔擔任了住持。在那之後， 那雅迦巴室利擔任了住持。之後，法生寂擔任了住持。之後，喀什米爾大班智達 釋迦室利擔任了住持。之後，超戒寺衰落了。這些是超戒寺的傳承的 階段，即第三十八任。 ༄། །第三十九任。關於東方卡卡地區弘揚佛法的階段的故事。 印度的東方分為三個部分：孟加拉和奧提毗舍屬於尼奧克， 所以被稱為尼奧克東方。東北地區的卡瑪茹、底普拉、哈薩瑪等地被稱為吉里 瓦爾達，即山環繞。從這些地方向東方去，靠近北方山坡的 納姆伽塔地區，以及靠近海洋的普康地區，還有巴爾庫等拉康 地區，以及哈薩維提、瑪爾科等穆寧地區，還有其他扎克瑪和甘波扎 等，所有這些的總稱叫做科基。這樣，科基的這些地區 從阿育王時代開始就有了僧團，後來逐漸增多， 變得非常多。在世親沒有來之前，只有聲聞乘。 世親的一些弟子弘揚了大乘，稍微擴大了。
English
Also, there was one greatly kind Lama. It is said that in his later years, he stayed single-mindedly in a forest near Nalanda, mainly meditating on the Completion Stage. It is said that of those twelve teachers, except for the first two, the others each held the seat for about twelve years in succession. After Kamala Rakshita, there were six scholars. After that, a great many tantric teachers appeared. The lineage of holders who generally upheld the teachings, such as Marme Dze Yeshe, also continued without interruption. After the six scholars, there were a few years of dispersion without a Khenpo (abbot). Then Marme Dze Pal Yeshe appeared. Then there were seven years without a Khenpo. After that, the great Vajrasana-pa served as Khenpo for a short time. Then someone called Kamala Kulisha served as Khenpo. Then someone called Nalendra Shri Jnana served as Khenpo. Then Dana Rakshita served as Khenpo. Then Abhayakara served for a long time. Then Shubhayakara Gupta served. After that, Nayakapa Shri served. Then Chöjung Zhiwa served. Then the Kashmiri great Pandit Shakya Shri served. Then Vikramashila declined. These are the occasions of the Vikramashila lineage, the thirty-eighth. ༄། །The thirty-ninth. The story of the flourishing of the teachings in the eastern Kaka region. The eastern part of India is divided into three parts: Bangala and Odivisha belong to Ni'og, so it is called Ni'og Eastern. The northeastern regions of Kamaru, Tipura, Hasama, etc., are called Giri Wardha, meaning surrounded by mountains. Going east from these places, the regions of Namgata near the northern mountainside, and the region of Pukham near the ocean, and the regions of Rakhang such as Balku, and the regions of Munyung such as Hamsaviti and Marko, and others such as Chakma and Kambhoja, are all collectively called Koki. Thus, in those regions of Koki, since the time of King Ashoka, there has been a community of Sangha, which later gradually increased and became very numerous. Before Vasubandhu came, there were only Shravakas. Some disciples of Vasubandhu promoted the Mahayana and expanded it slightly.
Chinese
本来是断绝了的，从国王达摩波罗（Dharmapala）以下，在中土那些学习的人非常多，尤其是在塞纳四世的时候，在摩揭陀（Magadha）聚集的僧众，有一半是从科卡地方来的。因此大乘非常兴盛，如同西藏的国度一样，没有大乘和小乘的分别了。阿跋亚卡拉（Abhayakaragupta）出现的时候，密咒的法也更加兴盛。摩揭陀被突厥人摧毁的时候，中土的学者大多都到那个地方去了，因此佛法更加兴盛。那个时候，有个国王名叫秀巴扎达（Śobhajata），他也建造了很多寺庙，建立了大约两百个佛法中心。在那之后，有个国王名叫辛哈扎提（Simhajati），他比之前的国王更加弘扬圣法，因此在所有那些地方，佛法都非常兴盛。时常僧众们大多聚集的时候，据说现在也有两三万僧人，居士也非常多。后来到西藏的班智达瓦纳拉特纳（Vanaratna）等，都是从那个地方来的。后来有个国王名叫帕拉孙达拉（Pala Sundhara），在所有那些地方，戒律、论藏和大乘的论典都非常兴盛，但是除了时轮金刚、鬘论三部等少数之外，密咒的法都变得非常稀少了。于是那个地方的大约两百个班智达被送到卓丁（'Gro-lding）和南方卡甘德拉（Kha-gandre）的地方，在大成就者寂静隐（Śāntipa）等处学习密咒的法，从而又恢复了。他的儿子旃陀瓦哈纳（Canda-vahana）现在在拉康（Ra-khang）。阿底提瓦哈纳（Atita-vahana）守护着杂玛（Tsag-ma），帕拉瓦哈纳（Pala-vahana）守护着穆宁（Mu-nyung），孙达拉哈齐（Sundhara-haci）守护着尼嘎达（Ni-ga-ta），从以前的传统来看，现在的佛法非常兴盛。这是关于东方卡卡地方佛法兴盛的故事，第三十九个故事。༄。第四十个故事。关于南方等地再次兴盛的故事。此外，还有僧伽罗洲（Siṃhala），纳斯洲，铜洲，金洲，达纳室利洲，以及名叫帕伊古的
English
Originally it was cut off, but from King Dharmapala downwards, there were very many who studied in the central lands, especially during the time of the four Senas. Half of the Sangha gathered in Magadha came from the land of Koka. Therefore, the Mahayana became very prosperous, and like the kingdom of Tibet, there was no distinction between the Greater and Lesser Vehicles. From about the time of Abhayakaragupta's appearance, the Mantrayana also became more and more prosperous. When Magadha was destroyed by the Turks, most of the scholars of the central lands went to that place, so the Dharma became even more prosperous. At that time, there was a king named Śobhajata, who also built many temples and established about two hundred Dharma centers. After that, a king named Simhajati arose, and he propagated the Holy Dharma even more than the previous king, so the Dharma became very prosperous in all those lands. It is said that even now, when the Sangha mostly gathers from time to time, there are two or three hundred thousand monks, and there are also very many lay practitioners. Later, all the Panditas who came to Tibet, such as Vanaratna, came from that region. Later, a king named Pala Sundhara arose, and in all those lands, the Vinaya, the Abhidharma, and the treatises of the Mahayana were very prosperous, but apart from a few such as the Kalachakra and the three sections of the Garland Treatise, the teachings of the Secret Mantras became very rare. Therefore, about two hundred Panditas from that land were sent to 'Gro-lding and the southern land of Khagandre, to the feet of great accomplished masters such as Śāntipa, and were allowed to practice the teachings of the Secret Mantras, so that they were restored again. His son, Canda-vahana, is now in Ra-khang. Atita-vahana protects Tsag-ma, Pala-vahana protects Mu-nyung, and Sundhara-haci protects Ni-ga-ta. From the former tradition, the Dharma is now very prosperous. This is the story of the flourishing of the Dharma in the eastern land of Kaka, the thirty-ninth story. ༄. Fortieth story. The story of the resurgence in the south and other regions. Furthermore, there are the island of Simhala, Nas Island, Copper Island, Gold Island, Dhanaśrī Island, and a place called Payigu.