English
Saying, "You pandits despise yogis and come without seeking Dharma. I have a way to obtain wealth." Requested to grant it. He said, "Prepare the fruits of Pichuri and sandalwood keys, etc. Return from around the Vajra Throne (Bodh Gaya)." On the way back, he performed a blessing of the Goddess of Wealth. By this also, it was accomplished, and in that year, the king's dominion greatly increased. He obtained a great position in Vikramashila. At this time, in the land of Kashmir, there also appeared a Brahmin named Delightful Joy, who was very proficient in general treatises and epistemology. Thinking, "I will create a new epistemology to refute Dharmakirti," in a dream, Manjushri said, "Dharmakirti is a noble being, so he cannot be refuted, and the faults you see are also faults of your own wisdom." Then he repented again and composed commentaries on the Seven Treatises. It is said that enjoyment and merit became very great. In the commentary, there seems to be a statement that "Delightful Joy has already appeared," which is said to be a mistake of a commentary falling off in a good edition for the benefit of others. This is the story of the time of King Beyapala and Neyapala, that is, the thirty-fourth story. ༄། །The thirty-fifth story, about the time of Kshantipala. The son of Neyapala was Amrapala, who ruled for thirteen years. During this time, the teacher Ratna Akara Gupta served as the Khenpo of Vajrasana. When Amrapala died, his son Hastipala was young, and fearing that he would not be able to seize power, the four ministers and the young prince ruled for about eight years. After that, Hastipala was appointed king and ruled for about fifteen years. After that, his half-brother Kshantipala ruled for about fourteen years. During these times, Ratna Akara Gupta resided in Sauri. During the reign of these two kings, those teachers mentioned earlier during the time of Neyapala also resided as appropriate. Maitripa and, the disciple of Dipamkara Shrijnana, the great Pitopa and, Dharmakaramati and, Essence of Earth and, Lion of the Middle Way. Spiritual Friend Secret, that is, the five heart-sons and, and others named Jnana Shri Mitra and so on. Dharma
Tibetan
སྨྲ་བའི་པཎྜི་ ཏ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་དུས་ཡིན། མ་ཎི་ཀ་ཤྲཱི་དང་། ཁ་ཆེ་བྱང་ ཆུབ་བཟང་པོ་དང་། བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་ཕམ་ཐིང་པ་སྐུ་མཆེད་དང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་། རྒྱ་ གར་ཕྱག་ན་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་དུས་སུ་མངོན་ནོ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཤེས་ གཉེན་ཟེར་བ་གསང་འདུས་ཀྱི་རས་བྲིས་དཀྱིལ་ཆོག་རྩོམ་པ་པོ་དང་། བལ་པོར་ནཱ་རོའི་སློབ་ མ་རྒྱ་གར་དཱ་རི་ཀ་པ་ཟེར་བ་ལཱུ་ཡི་པའི་དབང་ཆོག་རྩོམ་མཁན་དེ་ཡང་བྱུང་སྟེ། འདི་དག་ འཕགས་པ་ལྷའི་དངོས་སློབ་སྒྲ་ཅན་འཛིན་དང་། གྲུབ་ཆེན་དཱ་རི་ཀ་པར་ངོས་འཛིན་ཞིང་། ཐེ་ ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་དེ་དེ་ཡིན་དུ་རེ་བས་ཐག་གཅོད་པ་ནི་ཡ་མཚན་གྱི་གནས་སོ། ཁྱད་པར་སྠི་ ར་པཱ་ལ་སྟེ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བརྟན་སྐྱོང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། གཞན་ཡང་པཎ་གྲུབ་ཏུ་བགྲང་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ 16-624 ཁྱབ་པ་བྱུང་ནའང་། གཅིག་ཏུ་གྲགས་ཆེ་བ་གཞན་ཆེར་མ་བྱུང་བ་འདྲའོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་གསུམ་ གྱི་རིང་ལ་བསྟན་པ་སྔར་འཁྱུད་བཞིན་བསྐྱངས་མོད་ཀྱི། བྱ་བ་ངོ་མཚར་ཅན་ལྷག་པོར་བྱས་ པ་མེད་པས་བདུན་གྱི་གྲངས་སུ་མི་བགྲང་ངོ་། ཨ་མྲ་པཱ་ལ་དང་། ཧ་སྟེ་པཱ་ལ་དང་། ཀྵནྟི་པཱ་ ལའི་དུས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་སོ་ལྔ་པའོ།། །། ༄། །སོ་དྲུག་པ། རྒྱལ་པོ་རཱ་མ་པཱ་ལའི་དུས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ། ཧ་སྟི་པཱ་ལའི་བུ་རྒྱལ་པོ་རཱ་མ་པཱ་ལ་ཡིན་ཏེ། གཞོན་ནུ་ཉིད་ལ་རྒྱལ་སྲིད་དུ་བསྐོས་པས་ ཀྱང་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་། མངའ་ཐང་ལྷག་པར་རྒྱས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་རྒྱལ་སྲིད་དུ་ འཁོད་ནས་མི་རིང་བ་ན། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར་གུཔྟ་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་མཁན་པོར་ སྤྱན་དྲངས། དེ་ནས་ལོ་མང་ཞིག་སོང་བ་ན་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལ་དང་། ནཱ་ལེནྡྲའི་མཁན་པོར་སྤྱན་ དྲངས། དེ་སྐབས་སྔོན་གྱི་རིམ་པ་དང་མི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏེ། བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལར་པཎྜི་ཏ་བརྒྱ་དྲུག་ ཅུ་ཙམ་རེ་དང་། གཏན་དུ་བཞུགས་པའི་དགེ་སློང་སྟོང་རེ་ཡོད་ཅིང་། མཆོད་པ་ལ་སོགས་ པའི་དུས་དུས་སུ་རབ་བྱུང་ལྔ་སྟོང་རེ་འདུ། རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་རྒྱལ་པོས་འཚོ་བ་སྦྱར་བའི་ཐེག་ ཆེན་པ་བཞི་བཅུ་རེ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཉིས་བརྒྱ་རེ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཤིང་། དུས་ དུས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་རེ་འཚོགས་པ་བྱུང་། ཨོ་ཏནྟ་པུ་རིར་ཡང་རྟག་ཏུ་དགེ་ སློང་སྟོང་ཕྲག་རེ་བཞུགས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་གཉིས་ཆར་ཡོད་ཅིང་། དུས་དུས་སུ་རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་རྣམས་འདུས་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་རེ་འབྱུང་བར་གྲགས། ཐེག་ཆེན་པ་མཐའ་དག་ གི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར་ཡིན་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུལ་ བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་གུས་པས་རབ་ཏུ་བཏུད་དོ། །སློབ་དཔོན་དེའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་ གཞན་དུ་ཤེས། ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ལ་དག་ཐེར་ཆེར་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ གསུང་རབ་རྣམས་ཕྱིས་ལྷག་པར་དར་ཏེ། བར་སྐབས་ངག་སྒྲོས་ཉམས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ མི་སྐྱོང་བར་སློབ་དཔོན་འདིའི་གསུང་གི་གཞུང་སྲོང་བ་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་ཐེག་ 16-625 ཆེན་པ་རྣམས་ལ་སྣང་ངོ་། །ཕྱིས་བྱོན་པའི་སློབ་དཔོན་རཏྣ་ཀ་ར་ཤཱནྟི་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ འདི་གཉིས་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་བསྟན་འགྲོ་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་ཆུང་མ་གཏོགས། སྔོན་གྱི་སློབ་ དཔོན་ཆེན་པོ་བ་སུ་བནྡྷཱུ་སོགས་དང་ཡོན་ཏན་མཉམ་པ་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་ གྱི་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལ་འདས་པ་ཕྱིན་ཆད་ནས། བྷཾ་ག་ལའི་རྒྱལ་ཁམས་དང་། གངྒཱའི་བྱང་ངོས་ ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་འཐབ་མེད་ལ་སོགས་པ་ཆུ་བོ་ཡ་མུ་ནའི་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཀུན་དང་། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ ནས། མ་ལ་ཝ་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་པྲ་ཡ་ཀ བཅོམ་བརླག ཀུ་རུ། ལྔ་ལེན། ཨ་གར། ས་ག་རི། ཌི་ལི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་མུ་སྟེགས་དང་། ཁྱད་པར་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལུགས་འཛིན་པ་ཇེ་མང་ ཇེ་མང་དུ་གྱུར་ལ། ཀཱ་མ་རཱུ་དང་། ཏི་རཱ་ཧུ་ཏི་དང་། ཨོ་ཌི་བི་ཤ་རྣམས་སུའང་མུ་སྟེགས་མང་ པོར་གྱུར། མ་ག་དྷཱའི་ཡུལ་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་སྔོན་ལས་ཀྱང་དར་བ་ཙམ་དུ་དགེ་འདུན་དང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་སྡེ་ལྷག་པར་འཕེལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ འདི་ནི་མཁྱེན་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་དང་། ནུས་མཐུ་དང་། དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འཛིན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་གྲགས་ཆེ་བ་བྱུང་བའི་རྟིང་མ་ ལྟ་བུར་ཡང་གྲགས་ལ་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་དེ་ལྟར་བྱུང་བར་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་ བཅས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱི་རབས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ངག་ལོན་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་ ཡིན་པས་དེས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ལ། རྒྱན་དྲུག་གི་ཕྱིས་བར་ སྐབས་སུ་བྱོན་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ལས་ལྷག་པ་ཙམ་དུ་གུས་པ་བསྐྱེད་དགོས་ ཤིང་། ལེགས་བཤད་ཆེ་བར་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་བོ། །རྒྱལ་པོ་རཱ་མ་པཱ་ལ་འདིས་རྒྱལ་ སྲིད་ལོ་བཞི་བཅུ་ཞེ་དྲུ
Chinese
演说的班智达 三十七位（班智达）的利益有情之时。摩尼迦室利和，喀且绛曲桑波和，尼泊尔的帕姆廷巴昆仲和，益西多杰和，印度恰那等做了利益有情之事显现。名叫声境护的善知识，是密集金刚的彩绘坛城仪轨作者，还有尼泊尔的纳若巴弟子，名叫印度达日迦巴的，是鲁伊巴灌顶仪轨的作者也出现了。这些人被认为是圣天（提婆）的亲传弟子声境护，和大成就者达日迦巴，一边怀疑一边期望是同一个人而做决断，真是令人惊奇。特别是斯提拉帕拉，也就是大班智达坚护三百万，在比克拉玛希拉广讲般若波罗蜜多。其他被列为班智达和成就者的人虽然出现了不可思议的多，但似乎没有像（坚护）一样出名的人。那三位国王在位期间，虽然像以前一样守护着佛法，但因为没有做出特别惊人的事情，所以没有被列入七位国王之中。阿姆拉帕拉和，哈斯德帕拉和，克善地帕拉时期的故事，这是第三十五个故事。 ༄། །第三十六个故事。国王罗摩帕拉时期的故事。 哈斯德帕拉的儿子是国王罗摩帕拉，因为年少就被立为国王，所以智慧非常高超，而且权势更加强大。他登上王位后不久，就迎请了大学者阿巴亚卡拉古普塔担任金刚座的堪布。之后过了很多年，又迎请他担任比克拉玛希拉和那烂陀的堪布。那时的情况和以前不同了，比克拉玛希拉大约有一百六十位班智达，还有常住的僧侣一千人，每逢供养等节日，就会聚集五千僧人。在金刚座，国王供养的四十大乘僧人和两百声闻僧人常住，每逢节日，就会聚集上万声闻僧人。在欧丹达普里也常住着上千僧人。大小乘的
English
The time of benefiting beings for the thirty-seven orators (Panditas). Manika Shri, Kache Jangchub Sangpo, the Phamtingpa brothers in Nepal, Yeshe Dorje, and the Indian Chagna and others manifested at the time of benefiting beings. The spiritual friend named Shravakarakshita, the author of the painted mandala ritual of Guhyasamaja, and the disciple of Naropa in Nepal, the Indian Darikapada, the author of the Luipa initiation ritual, also appeared. These people are identified as Shravakarakshita, the direct disciple of Aryadeva, and the great accomplished Darikapada, and it is a matter of wonder to make a decision while doubting and hoping that they are the same person. In particular, Sthirapala, the great Pandita Tendzin Bumpa, extensively taught the Prajnaparamita at Vikramashila. Although countless others who were counted as Panditas and Siddhas appeared, it seems that there were not many as famous as (Sthirapala). During the reign of those three kings, although they protected the Dharma as before, they were not counted among the seven kings because they did not do anything particularly amazing. The story of the time of Amrapala, Hastepala, and Kshantipala is the thirty-fifth story. ༄། །The thirty-sixth story. The story of the time of King Ramapala. The son of Hastepala was King Ramapala. Because he was appointed king at a young age, he was very intelligent and his power was even greater. Not long after he ascended the throne, he invited the great scholar Abhayakaragupta to serve as the abbot of Vajrasana. Many years later, he invited him to serve as the abbot of Vikramashila and Nalanda. At that time, the situation was different from before. Vikramashila had about one hundred and sixty Panditas and one thousand resident monks, and five thousand monks would gather for offerings and other festivals. At Vajrasana, forty Mahayana monks and two hundred Shravaka monks supported by the king resided permanently, and tens of thousands of Shravaka monks would gather for festivals. Thousands of monks also resided permanently at Odantapuri. Of the Great and Small Vehicles
Chinese
而且僧团和尼众二者都有。据说，每当有受具足戒者集会时，会有十二千人。大乘行者的顶严是阿巴亚卡拉论师。声闻众也以“持律大德”之名，恭敬地顶戴他。那位论师的传记在别处可以了解。特别是在教法方面做了很多校正。他所著的论典后来特别兴盛。中间时期出现的各种口头传授的缺失，都没有被采纳，而是遵循这位论师的著作，直到现在，印度的的大乘行者们仍然如此。后来出现的论师拉特纳卡拉寂天和这位论师二人，除了在时间上对教法和众生的利益大小不同之外，据说与以前的大论师婆薮盘豆等在功德上是相同的。而且，自从以前的国王达摩波罗去世之后，孟加拉国，恒河北岸的城市塔美等，亚穆纳河东西的所有地区，以及从瓦拉纳西到马拉瓦之间的普拉亚格、博姆布拉格、库鲁、五莲、阿格拉、萨加里、德里等地，外道徒，特别是伊斯兰教徒越来越多。在卡玛茹、提拉呼提和奥迪比沙等地，外道徒也很多。但在摩揭陀国，佛教徒比以前更加兴盛，僧团和瑜伽士的团体尤其发展。这位大论师无畏生，以其智慧、慈悲、能力和权势的圆满，如同是住持整个教法的大论师们之后出现的一位，或者说是在同一方向上出现的一位。因此，诸佛菩萨的意旨，如同是留给后世众生的口头教诲一般，所以对于他所著的特殊论典，应该比六庄严之后中间时期出现的论师们的言论更加恭敬，并且也明显地证明了其殊胜的善说。罗摩波罗国王执政了四十六年。
English
Moreover, there were both monastic communities and nunneries. It is said that whenever fully ordained monks gathered, there would be twelve thousand of them. The crown jewel of all Mahayana practitioners was the master Abhayakaragupta. The Shravakas also respectfully revered him as the "Great Holder of the Vinaya." The biography of that master can be found elsewhere. In particular, he made great corrections to the teachings. The scriptures he composed later became particularly prosperous. The various oral traditions that had deteriorated in the interim were not adopted; instead, the lineage of this master's teachings was followed, and this is still the case among the Mahayana practitioners of India. The later masters Ratnakara Shanti and this master, apart from the difference in the extent of their benefit to the teachings and beings due to the times, are said to have been equal in qualities to the great masters of the past, such as Vasubandhu. Moreover, since the passing of the former king Dharmapala, in the kingdom of Bengal, the city of Tamet on the north bank of the Ganges, all the regions east and west of the Yamuna River, and in places such as Prayaga, Bombhlag, Kuru, Five Lotuses, Agra, Sagari, and Delhi, between Varanasi and Malawa, there were increasingly more non-Buddhists, especially those who adhered to the Islamic religion. In Kamaru, Tirahuti, and Odibisha, there were also many non-Buddhists. But in the land of Magadha, the Buddhists were even more prosperous than before, and the communities of monks and yogis especially flourished. This great master, Jikme Jungne (Fearless Origin), with his perfection of wisdom, compassion, ability, and power, was like a successor to the great masters who upheld the entire teachings, or it seemed that he appeared in the same direction. Therefore, the intention of the Buddhas and Bodhisattvas is like a verbal instruction left for future sentient beings, so one should cultivate more respect for the special treatises he composed than for the words of the masters who appeared in the interim after the Six Ornaments, and it is also clearly proven that his explanations are superior. King Ramapala reigned for forty-six years.