Tibetan
་བྲིས་སྐུ་བཞད། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྫས་བ་དམར་སེར་གྱི་མར་ཁུ་ཡང་ཁོལ། མེ་ཏོག་རྙིང་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་འབུས་ པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྟས་སུ་མཁྱེན་ཀྱང་། ཐོག་མར་མེ་ཏོག་འབུལ་ལམ། མར་ཁུ་འཐུང་སྙམ་ ཐེ་ཚོམ་དུ་ཅུང་ཟད་ལུས་པ་གནོད་སྦྱིན་མོ་ཞིག་གིས་གེགས་བྱས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲམ་ པར་ཐལ་ལྕག་བརྒྱབས་པས་སློབ་དཔོན་ཅུང་ཟད་བརྒྱལ། བརྒྱལ་བ་སངས་ཙ་ན་བྲིས་སྐུ་ རྡུལ་གྱིས་གོས། མེ་ཏོག་རྙིངས། མར་ཁུ་ཡང་ཕོ། འོན་ཀྱང་རྡུལ་ཕྱིས། མེ་ཏོག་དབུ་ལ་ཕུལ། མར་གང་ཡོད་འཐུངས་པས་སྐུ་ལུས་ནད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྟོབས་དང་ ལྡན་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྣོ་ཞིང་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་བྱུང་། སངས་རྒྱས་ཞི་བས་ རྫས་དང་བྲིས་སྐུ་སོགས་གང་གི་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པར་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གསང་ བ་དང་། ཡོན་ཏན་མཚུངས་པར་ཐོབ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རི་བོ་ཏ་ལར་བྱོན། རིའི་རྩ་བ་ ན་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཀླུའི་ཚོགས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་བཞུགས་ཀྱང་རྒན་མོ་བ་ལང་གི་ཁྱུ་ཆེན་པོ་ འཚོ་བར་མཐོང་། རི་སྐེད་ན་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཚོགས་ལ་ཆོས་ སྟོན་པ་ཡང་བུ་མོར་ལུག་གི་ཁྱུ་ཆེན་པོ་འཚོ་བར་གཟིགས། རིའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་ན་འཕགས་ པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་རྡོ་སྐུ་གཅིག་ལས་མི་གདའ་སྐད། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཞི་བས་ 16-604 གནས་འདི་ན་ཕལ་པ་ག་ལ་ཡོད། བདག་རང་སྣང་བ་མ་དག་པ་ཡིན། འདི་རྣམས་སྒྲོལ་མ་ལ་ སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་ནས་ཡིད་ཆེས་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུན་མོང་གི་ ཡོན་ཏན་ཅི་འདོད་པར་བསྒྱུར་ནུས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། མངོན་ཤེས་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ པ་དང་། མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་སྔོན་མ་བསླབས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་ཤིང་། གནས་ ལུགས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཞིག་བྱུང་། སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཡིད་ མ་ཆེས་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཞབས་ས་ལ་མི་རེག་པར་འགྲོ་བ་ཙམ་གྱི་དངོས་ གྲུབ་ཅིག་ཐོབ། དེར་རྒན་མོ་དེ་ན་རེ། ཁྱོད་རི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་གངས་ཏི་སེར་སོང་ལ་སྒྲུབས་པ་ གྱིས་ཞེས་ལུང་བསྟན། ཚུར་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཞི་བ་ལ་དངོས་གྲུབ་གང་ཐོབ་དྲིས་པས། ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་བརྗོད། དེར་གྲོགས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་གི་ རྣམ་རྟོག་བྱུང་བས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞབས་ས་ལ་མི་རེག་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཉམས། སླར་ ཡུན་རིང་དུ་བཤགས་པ་བྱས་པས་སོར་ཆུད་ཟེར། དེ་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལོ་འགའ་ཞིག་ཆོས་ གསུངས།
Chinese
画像放光。 成就物的红色和黄色的酥油也在沸腾。旧的花也绽放，知道这是成就的征兆。最初是供花呢，还是喝酥油呢，稍微犹豫了一下，被一个女夜叉障碍，打了导师的脸颊一巴掌，导师稍微昏了过去。昏厥醒来时，画像被灰尘覆盖，花也旧了，酥油也洒了。然而擦去灰尘，把花供在头上，喝光了所有的酥油，身体脱离了一切疾病，变得非常强壮，智慧非常敏锐，并且具有了神通。寂静佛通过不执着于任何事物和画像等进行禅修，也获得了与秘密佛相同的功德。之后，他们两个去了普陀山（Mount Potala）。在山脚下，看到圣救度母（度母，梵文：Tārā，梵文罗马拟音：Tārā，汉语字面意思：救度者）正在为龙族说法，却是一位老妇人在放牧一大群牛。在山腰上，看到一位皱着眉头的非天母（非天，梵文：Asura，梵文罗马拟音：Asura，汉语字面意思：非天）和夜叉的眷属说法，却是一位少女在放牧一大群羊。到达山顶时，据说只有一座圣观世音菩萨（观世音，梵文：Avalokiteśvara，梵文罗马拟音：Avalokiteśvara，汉语字面意思：观自在）的石像。然而，寂静佛心想： 16-604 “这个地方怎么会有凡夫俗子呢？是我自己的显现不净。这些都是度母等等。”这样深信不疑地祈祷，获得了能够随意转变共同功德的神通，以及无数的神通等等，并且也知道了殊胜的功德，即先前未曾学习过的一切佛法，并且证悟了与虚空同等的实相之义。秘密佛在不太相信的情况下祈祷，仅仅获得了双脚不触地的成就。在那里，那位老妇人说：“你去雪山（喜马拉雅山，Himālaya）的冈仁波齐（Mount Kailash）修行吧。”回来后，询问寂静佛获得了什么成就，他讲述了事情的经过。在那里，朋友因为获得了巨大的成就而产生了嫉妒的分别念，随即失去了双脚不触地的成就。据说后来经过长时间的忏悔才恢复了。之后，在瓦拉纳西（Varanasi）讲了几年的法。
English
The painted image shone. The red and yellow butter of the accomplishment substance was also boiling. The old flowers were also blooming, so he knew it was a sign of accomplishment. Initially, he hesitated slightly, wondering whether to offer the flowers first or drink the butter, and a female yaksha obstructed him. She slapped the teacher's cheek, causing him to faint slightly. When he awoke from the faint, the painted image was covered in dust, the flowers were old, and the butter had spilled. However, he wiped off the dust, offered the flowers on his head, and drank all the butter that was there. His body was freed from all illnesses, became very strong, his intelligence became very sharp, and he gained clairvoyance. Buddha Shyiwa also attained the same qualities as Buddha Sangwa by meditating without elaborating on any substances or painted images. Then, the two of them went to Mount Potala. At the foot of the mountain, they saw the Holy Tara teaching the Dharma to the Naga assembly, but it was an old woman herding a large herd of cows. On the mountainside, they saw a frowning non-human mother teaching the Dharma to the assembly of asuras and yakshas, but it was a girl herding a large flock of sheep. When they reached the summit, it is said that there was only a stone statue of the Holy Avalokiteśvara. However, Buddha Shyiwa thought: 16-604 "How could there be ordinary people in this place? It is my own impure perception. These are all Taras, etc." With great faith, he prayed and obtained the miraculous powers to transform common qualities as desired, as well as countless clairvoyance, etc. He also knew the supreme qualities, all the Dharma that had not been learned before, and realized the meaning of reality equal to space. Buddha Sangwa prayed without much faith and only obtained the accomplishment of walking without his feet touching the ground. There, the old woman said, "Go to Mount Kailash in the snowy mountains and practice." When he returned, he asked Buddha Shyiwa what accomplishments he had obtained, and he told him what had happened. There, his friend became jealous of his great accomplishment, and immediately lost the accomplishment of his feet not touching the ground. It is said that he later regained it after a long period of confession. After that, he taught the Dharma in Varanasi for several years.
Tibetan
ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྔར་བཞིན་བསྐུལ་བས། རི་ཏེ་སེར་བྱོན་ནས་ སྒྲུབ་པ་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཞལ་གཟིགས་ ཤིང་། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང་མི་ལབ་པ་བཞིན་དུ་གྱུར། མི་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་བྲན་ དུ་འཁོལ། ལས་ཚོགས་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བ་ཞིག་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ བོད་ཀྱི་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་སྡེ་བཙན་གྱིས་དབས་མཉྫུ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏང་ཡང་ འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཀའ་མ་གནང་བར་མ་བྱོན། དེ་རྣམས་ལ་ཀྲ་ཡོ་ག་སྡེ་གསུམ་བཤད། རྡོ་ རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡོ་ག་ལ་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་བསྡུས་འགྲེལ་ དང་། བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་རྒྱས་འགྲེལ་རྣམས་མཛད། དེའི་གསུང་ལ་ཟིན་བྲིས་བྱས་པའི་ འགྲེལ་པ་གཞན་ཡང་མང་དུ་ཡོད། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མ་བརྙེས་ཀྱང་མི་རིང་བ་ན་སྐུ་ལུས་ 16-605 མི་སྣང་བར་གྱུར། སངས་རྒྱས་ཞི་བའང་ཏི་སེར་བཞུགས་ཟེར་ནའང་། ཨུ་རྒྱན་དུ་བཞུད་པ་ ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ཡང་། རྒྱལ་པོ་འདིའི་རིང་ལ་བྱོན་པར་མངོན་ པས་དེ་ལས་སྔ་ཕྱིར་བྱུང་བར་མི་བསམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་ངམ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་ དུས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །། ༄། །སོ་གཅིག་པ། རྒྱལ་པོ་མ་སུ་རཀྵི་ཏ་དང་། བ་ན་པཱ་ལ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་ཧི་པཱ་ལ་རྣམས་ཀྱི་དུས་སུ་བྱུང་བའི་གཏམ། དེའི་རྗེས་ལ་མ་སུ་རཀྵི་ཏ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་མག་པ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ལོ་ བརྒྱད་ཙམ་བྱས། དེའི་རྗེས་སུ་བ་ན་པཱ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་སྲས་ཅིག་གིས་རྒྱལ་ སྲིད་ལོ་བཅུ་ཙམ་བྱས། དེ་དག་གི་རིང་ལ་སློབ་དཔོན་རྟོག་གེ་པ་ཆོས་མཆོག་དང་། དྷརྨ་མི་ཏྲ་ ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དང་། བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་དང་། དྷརྨ་ཀ་ར་ལ་སོགས་པ་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་དེ་གཉིས་ ཀྱིས་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་ཆེ་ཐང་དུ་མཛད་ཀྱང་ཕྱག་རྗེས་གསར་པ་མེད་པས་པཱ་ལ་བདུན་ལ་མི་ བགྲང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བ་ན་པཱ་ལའི་སྲས་མ་ཧི་པཱ་ལ་ཞེས་པ་བྱུང་། རྒྱལ་སྲིད་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་ གཉིས་མཛད། རགས་རྩིས་སུ་བྱས་ན་རྒྱལ་པོ་འདི་འདས་ཙམ་ན་བོད་ན་བཙན་པོ་ཁྲི་རལ་ ཡང་སྐུ་འདས་པ་ཙམ་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་རིང་ལ་སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་མཛད་མཁན་རྟ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་ དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ཞིག་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་
Chinese
又，圣者妙吉祥（འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་）如前劝请，前往日迭色（རི་ཏེ་སེར་）后， 屡屡亲见修行之金刚界大坛城， 变得如同不与圣者妙吉祥（འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་）交谈一般。一切非人皆役为仆， 对事业集合与共同悉地获得自在。彼时， 藏地赞普赤松德赞（ཁྲི་སྲོང་སྡེ་བཙན་）曾派遣瓦曼殊室利（དབས་མཉྫུ་ཤྲཱི་）等迎请， 然妙吉祥（འཇམ་དཔལ་）未允而不至。为彼等讲说克里亚瑜伽三部，金刚界之修法入瑜伽，以及《现观庄严论》之略释， 还有《后禅定》之广释。对其言教所作之笔记注释亦多有。虽未获胜义成就，然不久肉身 16-605 隐没不见。虽说寂静佛陀亦在蒂斯（ཏི་སེ）居住， 然显现为前往邬金。堪布莲花戒亦 显现为在此王在位期间到来，故不认为比这更早或更晚出现。国王吉祥护法或达磨波罗（དྷརྨ་པཱ་ལའི་） 时期的故事，即第三十则。 ༄། །第三十一则。讲述国王玛苏rakshita（མ་སུ་རཀྵི་ཏ་）与巴那波罗（བ་ན་པཱ་ལ་）及大国王玛希波罗（མ་ཧི་པཱ་ལ་）时期发生的故事。 此后，名为玛苏rakshita者，乃国王达磨波罗（དྷརྨ་པཱ་ལའི་）之婿，执政约八年。此后，名为巴那波罗者，乃国王达磨波罗（དྷརྨ་པཱ་ལའི་）之子，执政约十年。彼等在位期间，出现了堪布正理师法胜（རྟོག་གེ་པ་ཆོས་མཆོག་）与名为达磨弥扎（དྷརྨ་མི་ཏྲ་）者，以及毗玛拉弥扎（བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་）和达磨嘎惹（དྷརྨ་ཀ་ར་）等。两位国王虽对佛法供养甚丰，然因无新功绩，故未被列入波罗七王之中。此后，国王巴那波罗之子玛希波罗出现，执政五十二年。粗略计算，此王去世之时，恰逢藏地赞普赤热巴巾（ཁྲི་རལ་）亦去世之时。此王在位期间，有堪布根嘎宁波（ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་），以及造作世俗与胜义菩提心之次第的马鸣（རྟ་དབྱངས་），乃应成派中观师，还有堪布饶益他者与堪布月称（ཟླ་བ་）。
English
Furthermore, urged by the noble Manjushri as before, he went to Ri Deser and repeatedly beheld the great mandala of the Vajradhatu, where he practiced, becoming as if he did not speak with the noble Manjushri. He subjugated all non-humans as servants, and gained mastery over the assembly of activities and common siddhis. At that time, the Tibetan Emperor Trisong Detsen sent Dbas Manjushri and others to invite him, but Manjushri did not grant permission and he did not come. He explained the three sections of Kriya Yoga to them, the practice method of Vajradhatu entering into Yoga, and the condensed commentary on the Manifestation of Enlightenment, as well as the extensive commentary on the Later Samadhi. There are also many notes and commentaries made on his teachings. Although he did not attain the supreme siddhi, before long his physical body 16-605 disappeared. Although it is said that the Peaceful Buddha also resided in Tise, it is evident that he went to Oddiyana. Acharya Kamalashila also appears to have come during the reign of this king, so it is not thought that he came earlier or later than that. The story of the time of King Palden Chokyong or Dharmapala is the thirtieth. ༄། །The thirty-first. The story of what happened during the time of King Masu Rakshita, Bana Pala, and the Great King Mahi Pala. After that, Masu Rakshita, the son-in-law of King Dharmapala, ruled for about eight years. After that, Bana Pala, the son of King Dharmapala, ruled for about ten years. During their reign, Acharya Toge Pa Chokyong, Dharma Mitra, Vimala Mitra, and Dharma Kara appeared. Although the two kings made great offerings to the Dharma, they were not counted among the seven Palas because they had no new achievements. After that, Mahi Pala, the son of King Bana Pala, appeared and ruled for fifty-two years. Roughly calculated, the time when this king passed away was about the same time as when the Tibetan Emperor Tri Rel also passed away. During the reign of this king, there were Acharya Kunga Nyingpo, and Ta Yang, who composed the stages of meditation on relative and ultimate Bodhicitta, who was a Prasangika Madhyamaka, as well as Acharya Shenla Penpa and Acharya Chandrakirti.