Tibetan
ས་ལྷག་པ་སྤྲུལ་མ་ནུས་པར་རེ་རེས་བསྐུ་ མཉེ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞབས་བརྒྱའི་བར་དུ་སྤྲུལ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ང་རྒྱལ་ བཅག་གོ །ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ལྭ་ཝ་བ་དང་། ལ་ལི་ཏ་གཉིས་སླར་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་པའི་ཚེ། རི་མུ་རུཎྜ་ཀའི་དྲུང་དུ་ནུབ་གཅིག་བྲང་བཏབ་བོ། །ལྭ་ཝ་པ་ན་རེ། རི་བོ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ན་ནངས་ པར་སྔ་མོར་འགྲོའོ་བྱས་ནས། ནམ་ཕྱེད་འཇིང་ཡོལ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རི་མེད་ པར་བྱས་ཐང་བདེ་མོ་ཞིག་ལ་འོངས་ཏེ། ནམ་ལངས་པ་ན་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་གྱིས་ཕྱི་མིག་ གཟིགས་ཙ་ན་རི་བརྒལ་བར་ཤེས་ཏེ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་ལྭ་ཝ་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་སོ་ཞེས་ གྲགས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གཏམ་གྲགས་ཆེ་བ་ལྟར་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ ཕྱུག་བི་རཱུ་པ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ལམ་བསྒོམས་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཉིད་དང་མི་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་ པོར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མཐའ་དག་སྟོན་དུ་རུང་མོད་ཀྱང་། གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ནི་དངོས་ཀྱི་ གདུལ་བྱ་རྣམས་དང་སྐལ་པ་འཚམ་པར་སྟོན་པ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ དམར་པོའི་རྒྱུད་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་ཐབས་ དང་མན་ངག་ཡི་གེ་བཀོད། དེའི་སློབ་མ་ཌོམ་བྷི་ཧེ་རུ་ཀས་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རྟོག་པ་དང་ཨཱ་རལླི་ 16-579 གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་སྤྱན་དྲངས། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ མ་རྣམས་དང་བཀའ་བགྲོས་པ་ལས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བླངས་ནས་བདག་ མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་དུ་མ་མཛད་ཅིང་སློབ་མ་ རྣམས་ལ་དབང་ཡང་བསྐུར་རོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལྭ་ཝ་པ་དང་མཚོ་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱིས་ དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ལྭ་ཝ་པས་སྭ་སཾ་བེ་ད་པྲ་ཀྲྀ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་རིམ་ གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་ མང་དུ་མཛད་དེ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཡབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཐོག་མར་བྱུང་བ་ནི། སྒྲུབ་ཐབས་ མཚོ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ་དཔལ་སྦས་ཀྱི་ གཏམ་རྒྱུད་ཀྱང་གསལ་བར་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ། ཀ་མ་ ལ་གོ་མཱི་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་གཅིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ན་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསམ་གཏན་ པ་ཞིག་བཞུགས་པའི་གཡོག་དགེ་བསྙེན་ཀ་མ་ལ་གོ་མཱི་ཡིན། དེ་ཡང་ཀ་མ་ལ་གོ་མཱི་དེས་སྔོན་ བསྟན་པ་ལ་མ་ཞུགས་ཤིང་ལས་འབྲས་མི་ཤེས་པའི་དུས་ཤིག་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་གི་སྒོ་ དྲུང་ནས་དངུལ་གྱི་འདབ་མ་ལ་ཡི་གེ་བྲིས་པ་ཞིག་རྙེད་དེ། དེ་ཅི་དགར་བླངས་ནས་ཡུལ་གྱི་ གཟུགས་ཚོང་མ་འགའ་ལ་བྱིན་ནོ། །ཕྱིས་དུས་དེར་རང་གི་སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་དེ་སྔ་དྲོ་སྔ་ མོ་ན་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ནས། སྒོ་ནང་ནས་བསྡམས་ཏེ་ཉི་མ་ཕྱི་ཕྲེད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོ་མི་ འབྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། དུས་ལན་ཅིག་དགེ་བསྙེན་དེས་སྔ་དྲོ་ནས་ཉི་མ་ཕྱི་ཕྲེད་ཀྱི་བར་ སྒོ་བསྡམས་ནས་བཞུགས་པ་ཅི་ཞིག་ལགས་ཞུས་པས། བུ་འདི་དྲིས་ནས་ཅི་བྱེད་གསུང་པ་ ལ། གང་སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་དུ་མཛད་པ་དེ་བདག་ཀྱང་མནོས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལགས་ཞུས་ པས། བུ་ང་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་གཞན་མེད། རི་པོ་ཏ་ལར་ཕྱིན་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ 16-580 གཟིགས་ལ་ཆོས་ཉན་ཏེ། སླར་ཡང་འདིར་འོངས་ནས་སྒོ་འབྱེད་པ་ཡིན་གསུང་། འོ་ན་བདག་ ཀྱང་འཁྲིད་པར་ཞུ་ཞུས་པས། འཕགས་པ་ལ་ཞུས་ནས་འོང་གི་གསུང་། ནངས་པར་སློབ་ དཔོན་འཁོར་བྱུང་བ་ལ་དྲིས་པས་སློབ་དཔོན་ཅུང་ཟད་ཁྲོས་ཏེ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཡང་སྡིག་པ་ ཅན་གྱི་ཕོ་ཉར་བྱས་སོ། །ཅི་ཡིན་དྲིས་པས། ཁོ་བོས་འཕགས་པ་ལ་ཞུས་པ་ན། ཁྱོད་སྡིག་པ་ ཅན་དེ་ལྟ་བུའི་ལོན་ཁྱེར་མ་འོང་ཞིག དེ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ གླེགས་བམ་དངུལ་ལས་བྱས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་ པོ་ཏ་ལར་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུང་པས་སྔོན་རང་གིས་རྙེད་པའི་དངུལ་གྱི་འདབ་ མ་ལ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་དེ་ཡིན་པར་ཤེས། སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡིག་པ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་འཕགས་པ་ལ་ཞུས་ཤིག་བྱས་པ་ལ། ནངས་ པར་དེས་ཀྱང་འཕགས་པ་ལ་ཞུས། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཟབ་མོ་ ཞིག་གནང་ནས། སློབ་དཔོན་དེས་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་གནང་། དེས་ཀྱང་ནགས་ཚལ་ དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབས་པས། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་སོང་བ་ན་བྱ་རོག་ཞིག་གིས་ འབྲས་ཆན་ཆང་པ་གཅིག་ཤིང་ཁར་ཟ་བར་འདོད་པ་ལས་ཀ་མ་ལ་གོ་མཱིའི་མདུན་དུ་ལྷུངས། སྔར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མི་ཟས་ཆེར་མ་ཟོས་པས། འབྲས་ཆན་དེ་ཟ་བར་འདོད་དེ་ཟོས་པ་ན།
Chinese
于是剩余的化身无法触及，只能各自按摩。之后，导师化现出一百只脚，摧毁了国王的傲慢。后来，导师拉瓦瓦和拉里塔再次前往东方时，在穆伦达卡山脚下过了一夜。拉瓦瓦说：“山非常大，明天要早点走。”到了半夜，他凭借禅定的力量，将山夷为平地，来到了一片平坦的土地上。天亮时，拉里塔金刚回头一看，才知道已经越过了山，感到非常惊讶，于是向拉瓦瓦顶礼。据说就是这样。就像印度广为流传的故事一样，瑜伽自在者毗茹巴通过修持阎魔敌之道，受到金刚亥母的加持而获得成就，成为了与阎魔敌无二无别的伟大瑜伽自在者。虽然可以讲述所有的因缘，但由于成就者们总是根据实际的受化者和他们的根器来显现，这本身就是法性。因此，迎请了红色阎魔敌的续部，并按照薄伽梵所说的那样，记录了修法和口诀。他的弟子多比黑茹卡迎请了咕噜咕咧的续部和阿惹里的续部。他以神通了知续部的意义，并与智慧空行母们商议，提取了喜金刚续部的精华，创作了无我母的修法，以及俱生悉地等众多论著，并向弟子们灌顶。之后，导师拉瓦瓦和海生二人迎请了喜金刚续部。拉瓦瓦撰写了名为《斯瓦桑维达普拉克里塔》的论著，主要阐述圆满次第，而海生则创作了生起次第的修法等众多著作。据说，最初出现的喜金刚父续修法，就是修法海生。东方的大导师乌玛巴贝巴的传记，既没有清楚地见到，也没有听到过。当时，南方出现了一位名叫卡玛拉郭米的观世音成就者。
English
Then, the remaining emanations could not reach, so they massaged each other. After that, the master manifested a hundred feet and destroyed the king's pride. Later, when the masters Lavava and Lalita went to the east again, they spent a night at the foot of Mount Murundaka. Lavava said, "The mountain is very big, so we must leave early tomorrow." At midnight, he used the power of samadhi to level the mountain and came to a flat land. When Lalita Vajra looked back at dawn, he realized that he had crossed the mountain and was very surprised, so he prostrated to Lavava. That is what is said. Just like the widely spread story in India, the Yoga Lord Virupa attained accomplishment by practicing the path of Yamantaka, and was blessed by Vajravarahi, becoming a great Yoga Lord inseparable from Yamantaka himself. Although all the causes and conditions can be told, since the accomplished ones always manifest according to the actual disciples and their capacities, this itself is the nature of Dharma. Therefore, he invited the tantra of Red Yamantaka, and recorded the sadhana and oral instructions as spoken by the Bhagavan himself. His disciple Dombi Heruka invited the tantra of Kurukulle and the tantra of Aralli. He knew the meaning of the tantra through clairvoyance, and after consulting with the wisdom dakinis, he extracted the essence of the Hevajra Tantra, and composed the sadhana of Nairatmya, as well as many treatises such as Sahajasiddhi, and also conferred empowerments on his disciples. After that, the masters Lavava and Tso Kye invited the Hevajra Tantra. Lavava wrote a treatise called "Svasamvedaprakrita," which mainly explains the completion stage, while Tso Kye composed many works such as the sadhana of the generation stage. It is said that the first sadhana of the father tantra of Hevajra that appeared was the sadhana of Tso Kye. The biography of the great master of the East, Umapa Pelba, has neither been clearly seen nor heard. At that time, in the south, there appeared an accomplished one of Avalokiteshvara named Kamala Gomi.
Chinese
然后，在南方的一座寺院里，住着一位精通三藏的比丘，以及一位修习大乘禅定的侍者，名叫卡玛拉郭米。卡玛拉郭米过去未入佛门，也不懂业果的时候，在寺院的门口捡到一片用银片写成的文字。他随意拿去给了当地的一些妓女。后来，他的老师，那位比丘，每天早上很早就去乞食，然后从里面把门关上，直到中午才开门。有一次，这位侍者问他，从早上到中午关着门做什么。老师说：“你问这个做什么？”侍者说：“我想学习老师您的瑜伽，然后修行。”老师说：“我没有什么其他的瑜伽可做。我去普陀山（藏文：རི་པོ་ཏ་ལ།）听圣观世音（藏文：སྤྱན་རས་）讲法，然后回来开门。”侍者说：“那么请您也带我去吧。”老师说：“我去问问圣者。”第二天，老师回来后，侍者问他，老师有点生气地说：“你竟然把我当成了罪人的使者！怎么回事？”侍者说：“我问了圣者，圣者说：‘你这个罪人，不要再带这样的人来了。他会毁坏用银子做的圣般若波罗蜜多经。’”所以，圣者说你没有去普陀山的福分。侍者这才知道，原来是自己以前捡到的那片用银片写成的文字。他非常害怕罪业，于是说：“那么请老师向圣者请教消除罪业的方法吧。”第二天，老师也向圣者请教了。观世音菩萨也赐予了一种甚深的修行方法，老师也传给了那位侍者。侍者也在一个寂静的森林里专心致志地修行。大约过了十二年，一只乌鸦想在树上吃一团米饭，结果掉到了卡玛拉郭米的面前。因为他已经十二年没有怎么吃过人的食物了，所以很想吃那团米饭，就吃了下去。
English
Then, in a monastery in the south, there lived a monk who was proficient in the Tripitaka, and an attendant named Kamala Gomi who practiced Mahayana meditation. In the past, when Kamala Gomi had not entered the Buddhist teachings and did not understand the law of karma, he found a piece of silver leaf with writing on it at the gate of a monastery. He took it and gave it to some prostitutes in the area. Later, his teacher, that monk, would go out to beg for alms early in the morning, and then lock the door from the inside, not opening it until noon. One day, the attendant asked him what he was doing locking the door from morning until noon. The teacher said, "What are you doing asking this?" The attendant said, "I want to learn your yoga and practice it." The teacher said, "I have no other yoga to do. I go to Mount Potala to listen to the teachings of the holy Avalokiteśvara (Tibetan: སྤྱན་རས་), and then I come back and open the door." The attendant said, "Then please take me with you." The teacher said, "I will ask the holy one." The next day, when the teacher returned, the attendant asked him, and the teacher was a little angry and said, "You have made me a messenger of sinners! What is going on?" The attendant said, "I asked the holy one, and the holy one said, 'You sinner, do not bring such a person here again. He will destroy the silver Prajñāpāramitā Sutra.'" Therefore, the holy one said that you do not have the merit to go to Mount Potala. Only then did the attendant realize that it was the piece of silver leaf with writing on it that he had picked up before. He was very afraid of sin, so he said, "Then please ask the holy one for a method to purify sin." The next day, the teacher also asked the holy one. Avalokiteśvara also bestowed a profound method of practice, which the teacher also passed on to the attendant. The attendant also practiced diligently in a secluded forest. After about twelve years, a crow wanted to eat a ball of rice on a tree, but it fell in front of Kamala Gomi. Because he had not eaten much human food for twelve years, he wanted to eat the ball of rice and ate it.