Tibetan
ངོས་སློབ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། སྤུར་ལ་ལུང་བླངས་ པར་འདོད་པ་སོགས་དུས་མི་འགྲིག་པའི་ཅལ་ཅོལ་ཡིན་ཞིང་། ཡང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ རྒྱལ་རྔ་ལན་བཅུ་བདུན་བརྡུངས་ཟེར་ཡང་ནང་པའི་སྡོམ་བརྩོན་རྒྱལ་རྔ་བརྡུང་བའི་སྲོལ་མེད་ ཅིང་། གཅེར་བུ་པ་མདུང་ཅན་བྱ་བ་བྱུང་ནས་སུ་ཕམ་པ་མདུང་འདིས་གསོད་དོ་ཟེར་ནས་རྩོད་ དུ་བྱུང་ལ། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་མ་བརྩད་པར་ལྷ་དབང་བློས་ཕམ་པར་བྱས་ཟེར་ཡང་གཅེར་ 16-575 བུ་པ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བའི་སྤྱོད་པས་རྒོལ་བ་འཇོམས་པར་འདོད་པ་འོས་མ་ ཡིན་ཞིང་། མཁས་པ་ལ་ཡེ་མ་གྲགས་པའི་གཏམ་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་པས་ཕོངས་ཏེ་སྨྲས་ པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱན་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས། ཀླུ་སྒྲུབ། ཐོགས་མེད། ཕྱོགས་ གླང་གསུམ་ནི་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ལྷ། དབྱིག་གཉེན། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ གསུམ་ནི་འགྲེལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོའི་དུས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ཏེ། བསྟན་པ་གསལ་ བར་བྱེད་པའི་མཛད་པ་མཉམ་པས་རྒྱན་དྲུག་ཅེས་གྲགས་སོ། ། བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བ་ནི་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་དངོས་སློབ་ཏུ་ འཆད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ ལྭ་ཝ་པ་དང་། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་བར་པ་དང་། ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་དང་། སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དང་། ལ་ ལི་ཏ་བཛྲ་རྣམས་འོལ་སྤྱི་ཙམ་དུ་དུས་མཉམ་མོ། །དེ་ལ་པདྨ་བཛྲ་གྱི་མཚན་ཅན་མང་པོ་བྱོན་ ནའང་། འདི་སྐབས་ཀྱི་མཚོ་སྐྱེས་ནི་བར་པ་དེ་ཡིན་ཞིང་། མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྐད་དོད་མང་པོ་ཡོད་ པ་ལས་མ་དོ་རུ་ཧ་ཞེས་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་སྟེ་ཁྱིའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་ ཡོངས་སུ་གྲགས་པའམ། ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཡི་གེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཀུ་ཏ་རཱ་ཛ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སྔོན་གྱི་ ཡོ་ག་བ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉིན་མོ་ཁྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དཔའ་བོ་ དང་རྣལ་འབྱོར་མ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ལ། མཚན་མོ་དེ་དག་དང་ལྷན་ ཅིག་དུར་ཁྲོད་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དམ་ཚིག་གི་ཀུན་ ཏུ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྤྱད་པས་མཐར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ དངོས་གྲུབ་ཐོབ། དེས་ནང་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་མང་དུ་བཤད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ནི་ཟླ་ གསང་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞེས་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན
Chinese
认为我是亲传弟子，以及想要从尸体上获得预言等等，都是不合时宜的胡说八道。还有人说法称论师法称（Dharmakīrti）敲了十七次胜鼓，但佛教的出家人并没有敲胜鼓的习俗。又说来了一个名叫持矛的裸体外道，说谁输了就用这矛杀死谁，然后就发生了辩论。有人说，法称论师没有辩论，而是用神力让对方失败了，但用与裸体外道自身宗义相违背的行为来击败对方，这种想法是不合适的。对于智者来说，用从未听说过的故事传说来辩论是没有意义的。如此说来，这六庄严中，龙树（Nāgārjuna）、无著（Asaṅga）、陈那（Dignāga）三位是著论者，圣天（Āryadeva）、世亲（Vasubandhu）、法称（Dharmakīrti）三位是注释者。他们各自根据自己的时代，以弘扬佛法的事业相同，所以被称为六庄严。 婆罗门德喜（Devānanda）出现较晚，因此说他是法称的亲传弟子是极其错误的。那时获得成就的瑜伽士有：大导师拉瓦巴（Lāva pa），因陀罗菩提（Indrabhūti）二世，咕咕惹匝（Kukkurāja），导师海生金刚（Padmāvajra），拉里塔金刚（Lalitavajra），大致上是同时代的人。虽然出现过许多名叫莲花金刚（Padmāvajra）的人，但此时的海生是第二世。海生的梵语是很多，其中一个是玛多如哈（Madoruha）。而咕咕惹匝导师，也就是广为人知的狗王，或者在一些历史文献中被称为库达惹匝（Kutarāja），这是以前的瑜伽士们广为人知的。他白天向一千个狗形勇士和瑜伽母传法，晚上与他们一起前往墓地，进行会供轮等誓言的实践。就这样修行了十二年，最终获得了大手印的成就。他讲述了内续五部和许多瑜伽续，据说他是依靠月密明点续而获得成就的。导师
English
Claiming to be a direct disciple, and wanting to obtain prophecies from corpses, etc., are untimely nonsense. It is also said that the philosopher Dharmakīrti beat the victory drum seventeen times, but Buddhist monks do not have the custom of beating the victory drum. It is also said that a naked ascetic with a spear appeared, saying that whoever lost would be killed by this spear, and then a debate ensued. Some say that Dharmakīrti did not debate, but used divine power to defeat the opponent, but it is inappropriate to think of defeating the opponent with behavior that contradicts the naked ascetic's own tenets. For the wise, it is meaningless to argue with stories and legends that have never been heard of. Thus, among these six ornaments, Nāgārjuna, Asaṅga, and Dignāga are the authors of the treatises, and Āryadeva, Vasubandhu, and Dharmakīrti are the commentators. They are known as the Six Ornaments because they each relied on their own era and had the same activity of illuminating the teachings. Devānanda the Brahmin appeared later, so it is extremely wrong to say that he was a direct disciple of Dharmakīrti. At that time, the yogis who attained accomplishment were: the great teacher Lāva pa, Indrabhūti the Second, Kukkurāja, the teacher Padmāvajra, and Lalitavajra, who were roughly contemporaries. Although many people named Padmāvajra have appeared, the Sea-Born at this time is the Second. There are many Sanskrit equivalents of Sea-Born, one of which is Madoruha. And the teacher Kukkurāja, who is widely known as the Dog King, or in some historical documents as Kutarāja, was well known to the yogis of the past. During the day, he taught the Dharma to a thousand dog-shaped heroes and yoginis, and at night he went with them to the cemetery to practice the samaya, such as the tsok khorlo. He practiced in this way for twelve years, and finally attained the siddhi of Mahāmudrā. He taught the five classes of inner tantras and many yoga tantras, and it is said that he attained accomplishment by relying on the Moon Secret Bindu Tantra. The teacher
Tibetan
་ལ་ལི་ ཏ་བཛྲ་ནི། ནཱ་ལེནྡྲའི་པཎྜི་ཏ་ཞིག་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རྒྱུད་ལ་ 16-576 བརྟེན་ཏེ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཡི་དམ་དུ་བྱེད་པ་ལས། རང་གི་སློབ་དཔོན་ལ། རྡོ་རྗེ་ འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད་སོགས་མཚན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དྲིས་པས། འདི་དག་ ནི་མིའི་ཡུལ་ན་མེད་པས་ཁོ་བོས་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་ལྷ་སྒྲུབས་ཤིག་ གསུངས་པས། དེས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུགས་པ་ན། ལོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ན་ ཞལ་གཟིགས་ཏེ་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འགའ་རེའང་ཐོབ་ནས། ཨུ་རྒྱན་གྱི་གནས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྤྱན་དྲོངས་ཤིག་ཅེས་ལུང་ བསྟན་པའང་བྱུང་བས། ཨུ་རྒྱན་དུ་བྱོན་པ་ན། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་འགའ་ཞིག་དང་ ནུས་པ་འགྲན་པས། དེས་ལྟ་སྟངས་བྱས་པ་ན་སློབ་དཔོན་བརྒྱལ་ཞིང་འགྱེལ་བར་གྱུར་པ་ སངས་ཙམ་ན། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། རྡོ་རྗེ་རོ་ལངས་མས་ ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར། དེར་རྣལ་ འབྱོར་བཞི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་བཅས་པ་བསྒོམས་པས་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གསུམ་ནས་ དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ལྟས་བྱུང་ནས་ནགས་ཀྱི་མ་ཧེ་གདུག་པ་ཅན་བཀུག་ནས་ཆིབས་ ཏེ། རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཨུ་རྒྱན་གྱི་གནས་དྷརྨ་གཉྫ་ཞེས་ བྱ་བ་ནས། མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་གཤེན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་ རྒྱུད་སྤྱན་འདྲེན་པར་བཞེད་པ་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ན་རེ། ཞག་བདུན་དུ་བློ་ལ་ཇི་ཙམ་ བཟུང་བར་ནུས་པ་དེ་གནང་ངོ་། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་རྒྱུད་དང་། སྡོམ་གསུམ་པ་དང་། རྟོག་པ་བདུན་པ་དང་། གཞན་ཡང་གཟུངས་དང་རྒྱུད་དང་། རྟོག་པའི་ རིམ་པ་ཐོར་བུ་པ་མང་པོ་དང་བཅས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ལྷག་པར་དར་ བར་མཛད་དེ། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ན་ར་ཝརྨ་ཞེས་བྱ་བའི་སར་མུ་ 16-577 སྟེགས་རྣམས་དང་ནུས་པ་འགྲན་པ་ལས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་དུག་བྲེ་བོ་ རེ་ཟོས། སློབ་དཔོན་གྱི་དུག་ནི་མི་ཁུར་བཅུ་ཙམ་གསོལ་ཞིང་། དངུལ་ཆུ་ཆང་སྣོད་གཉིས་ འཐུངས་པས་གནོད་པ་མེད་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྷག་པར་དད་ནས། ནང་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་འཇམ་ ད
Chinese
啦哩。 达瓦扎是那烂陀的班智达。他依止能显幻化网续，观想圣妙吉祥为本尊。他向自己的老师请教金刚怖畏金刚作等名称的修法。老师说：“这些在人间没有，我不知道。为了这个目的，修一个你想要的本尊吧。”于是他一心一意地修圣妙吉祥，大约二十年后，亲见本尊，得到了续部的加持，也获得了一些共同成就。还得到了授记，说要从邬金（乌仗那）的处所法藏中迎请阎魔敌续。于是他前往邬金，与一些外道瑜伽士比试能力。外道用眼观看，老师昏倒在地。当他醒来时，向金刚瑜伽母祈祷，金刚起尸母显现，并在阎魔敌坛城中给他灌顶。在那里，他修习了圆满次第的四种瑜伽，两个半月后，出现了获得大成就的征兆，他降伏了森林中凶猛的水牛并骑乘它，还做了一些疯狂瑜伽的行为。之后，从邬金的名为达玛甘扎的地方，为了利益未来的众生，他想迎请阎魔敌等续部。空行母们说：“七天内你能记住多少，就给你多少。”听了这话，他向殊胜本尊祈祷。结果，所有如来佛的身语意，阎魔敌黑续，三律仪，七分别，以及其他的陀罗尼、续部和许多零散的分别次第都融入了他的心中。他在阎浮提（南赡部洲）特别弘扬这些法。在西方的一个叫那罗瓦玛的外道小国，他与外道比试能力。一些外道首领吃了一布袋毒药。老师则吃了大约十人份的毒药，还喝了两罐水银酒，却安然无恙。国王因此非常信服，皈依了佛教，
English
Lali. Tava Vajra was a pandita of Nalanda. He relied on the Tantra of Manifesting Illusory Net and practiced the noble Manjushri as his yidam. He asked his teacher about the sadhana of names such as Vajrabhairava and Vajrakara. The teacher said, "These do not exist in the human realm, so I do not know them. For that purpose, practice a deity you desire." So he single-mindedly practiced the noble Manjushri, and after about twenty years, he saw the face of the deity and received the blessings of the tantra. He also obtained some common siddhis. He also received a prophecy to bring forth the Yamari Tantra from the Dharma Treasury of the place of Oddiyana (Ujjain). So when he went to Oddiyana, he competed in power with some non-Buddhist yogis. When they looked at him, the teacher fainted and fell to the ground. When he came to, he prayed to the Vajrayoginis, and Vajra Vetali appeared and empowered him in the Yamari mandala. There, he meditated on the four yogas of the completion stage, and after two and a half months, signs of attaining great siddhi appeared. He subdued a fierce forest buffalo and rode it, and also performed some crazy yoga practices. After that, from a place in Oddiyana called Dharma Ganja, he wanted to bring forth the Yamari and other tantras for the benefit of future sentient beings. The dakinis said, "We will give you as much as you can hold in your mind in seven days." Hearing this, he prayed to the supreme deity. As a result, the body, speech, and mind of all the Tathagatas, the Yamari Black Tantra, the Three Vows, the Seven Distinctions, and other dharanis, tantras, and many scattered stages of distinction were absorbed into his mind. He especially propagated these teachings in Jambudvipa (the southern continent). In a small western country of non-Buddhists called Naravarma, he competed in power with the non-Buddhists. Some of the non-Buddhist leaders ate a bag of poison each. The teacher ate about ten people's worth of poison and drank two pots of mercury wine, but was unharmed. The king was therefore very impressed and converted to Buddhism.