Tibetan
་བ་ནི་ ལྔ་ལས་ལྷག་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་གྲགས་སོ། །སྐུ་ཚེའི་ཐ་མའི་ཚེ། ཡང་སྔར་གྱི་ སཾ་གར་ཨཱ་ཙརྱ་དེ་ཉིད་བྷཊྚ་ཨཱ་ཙརྱ་ཕྱི་མའི་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སྔོན་ལས་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཀྱི་ སྟོབས་ཆེ་བ། རང་གི་ལྷ་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པ་སློབ་པ། རེས་འགའ་དེའི་ ལུས་ལ་ཡོངས་སུ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་སྔོན་མེད་པའི་རིག་པ་བརྗོད་པ་བྱུང་སྟེ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ ལོན་པ་ཙམ་ན་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་རྩོད་པར་འདོད་པ་ན། དེར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ རེ་ཞིག་གཞན་ལ་རྩོད་པར་གྱིས་ཤིག དེས་ན་ངེས་པར་རང་ཉིད་རྒྱལ་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་ཕམ་པར་ནུས་པ་དཀའ་འོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་དེ་ལས་རྒྱལ་བ་མ་ནུས་ ན། རྒོལ་བའི་གྲགས་པ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་དུ་སོང་སྟེ། གང་རྒྱལ་ བ་དེའི་བསྟན་པ་ལ་ཅིག་ཤོས་འཇུག་པར་བྱས་ནས་བརྩད་པས། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ རྒྱལ་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅུག ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་དུ་བྲམ་ཟེ་ དགེ་བསྙེན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ གྲགས་ཤིང་། དེས་བཞེངས་པའི་ལྷ་ཁང་ནི་ད་ལྟ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་དུས་ཀྱི་མཐར་ཡུལ་ ཀ་ལིངྒར་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཆོས་ལ་བཀོད་ནས་སྐུ་འདས། ཚངས་ 16-573 པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདུང་དུར་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ལ་བཞེན་པས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ ཆེན་པོ་བབས་ཤིང་། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དྲི་བཟང་དང་རོལ་མོས་ཁྱབ་པ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་ དུ་བྱུང་ངོ་། །གདུང་ཐམས་ཅད་འཆིང་བུ་འདྲ་བའི་རྡོའི་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་བ་ལས་རུས་ པའི་རྣམ་པ་ཡེ་མེད་དོ། །ད་ལྟ་ཡང་དུས་སྟོན་གྱི་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་བོད་ ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་དུས་མཉམ་མོ་ཞེས་གྲགས་པ་བཞིན་དོན་ལའང་གནས་པར་ མངོན་ནོ། །འདིར་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན། སྡེ་བདུན་རྩོམ་པའི་ཚེ། ཚོད་མ་ལ་ཏིག་ཏ་བཏབ་ སྟེ་དྲངས་ཀྱང་མ་དགོངས་ཏེ་གཞུང་གི་དོན་ལ་བློ་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་པས་སོ། །བརྩམས་ཟིན་པ་ ན་རྒྱལ་པོས་དྲིས་པས། རྒྱལ་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཆད་པས་བཅད་པར་བྱ་བའི་མི་འགའ་ཡོད་ན་གོས་ དཀར་པོ་བགོས། གཞོང་པ་སྣུམ་གྱིས་བཀང་སྲེ་མོག་གི་བྱུག་པ་ལག་ཏུ་གཏད། ཅུང་ཟད་ ཅིག་བོའམ་གོས་ན་གསོད་དོ་བྱས་ནས་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་བས་ཕོ་བྲང་ལ་ སྐོར་བ་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ། ཕོ་བྲང་གི་མཐའ་ཀུན་ན་གླུ་དང་རོལ་མོ་མཁན་རྩེ་བ་ཞོག་ཅིག་ གསུངས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་མཐར་དྲིས་པ་ན་མི་དེས་གླུ་གར་དང་རོལ་མོ་སོགས་ གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་བསྒྲིམས་པས་སོ་ཟེར་ནའང་། ཉུང་མར་བཀང་བའི་སྣོད་ བསྐུར་ལ། ཞེས་སོགས་སྤྱོད་འཇུག་གི་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་བདེན་མར་སྨྲས་པ་འདྲ་ ལ། སྡེ་བདུན་ནི་རང་གི་བློ་གྲོས་གོམས་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མ་དག་གི་ངོར་གནས་གཙུག་ ལག་ཁང་དུ་བརྩམས་པ་ཡིན་གྱིས། རྒྱལ་པོའི་འཕྲིན་ཡིག་མཁན་གྱིས་འབྲི་བ་བཞིན་དུ་ཕོ་ བྲང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བརྩམས་པ་ག་ལ་ཡིན། བློ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་རྒོལ་བ་བཅུ་ཙམ་ལ་ དུས་གཅིག་ཏུ་ལན་ཐེབས་པར་གྲགས་པ་ལས། གཞུང་དོན་བསམ་པའི་ཚེ་གཞན་མི་རིག་ན་ བློ་རྟུལ་པོ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གཏམ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་ པར་མངོན་ལ། སྡེ་བདུན་བརྩམས་ཟིན་པ་ན་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་བྲིམས་པས། ཕལ་ཆེར་གྱིས་ 16-574 མ་ཤེས། འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་ནའང་ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་མི་ལེགས་སོ་བྱས་ནས་ཁྱིའི་ མཇུག་མ་ལ་བཏགས་པས། ཁྱི་ནི་ལམ་སྲང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་བཞིན་དུ་ངའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་ ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞུང་གི་མགོར། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་བཅུག་པ་ དང་། ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློ་དང་། ཤཱཀྱ་བློ་ལ་སྡེ་བདུན་ལེགས་པར་བཤད་དེ་རང་ འགྲེལ་གྱི་འགྲོས་ལྷ་དབང་བློ་ལ་རྩོམས་པར་བསྐུལ། ལན་ཅིག་བརྩམས་ཏེ་གཟིགས་ཕུལ་ བས་ཆུས་བཀྲུས། ཡང་བརྩམས་པ་མེས་བསྲེགས། སླར་ཡང་བརྩམས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་སྐལ་ བ་མེད་ཉིད་དང་། །དུས་ལའང་སྡོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གོམས་པའི་ཕྱིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ ནས། །དཀའ་འགྲེལ་འདི་ནི་འདིར་བྱས་སོ། །ཞེས་བྲིས་ཏེ་ཕུལ་བས། འགྲོས་དང་ཚིག་ཟུར་ གྱིས་མཚོན་པའི་གནད་དོན་རྣམས་མ་བྱུང་བར་འདུག་སྟེ། ཚིག་གིས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ དོན་རྣམས་བྱུང་འདུག་གསུངས་ནས་བཞག །ངའི་རིག་པ་འདི་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་སུས་ཀྱང་མི་ ཤེས་པ་འདུག་དགོངས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་མཇུག་ཏུ། རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་རང་གི་ ལུས་ལ་ཐིམ་ཞིང་ནུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་བཅུག་གོ །ཞེས་གྲགས། ཁ་ཅིག་ལྷ་དབང་བློའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བློ་ཡིན་ཏེ། དེས་འགྲེལ་བཤད་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་ འཐད་ཅིང་། དེའི་སློབ་མ་འོད་ཀྱི་བློ་ཡིན་ཟེར་རོ། ཁ་ཅིག་ཛ་མཱ་རི་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་དངོས་སློབ་ ཡིན་ཟེར་བ་དང་། རྒྱན་མཁན་པོ་ད
Chinese
是故，不完全接受超过五种的说法。据说，在他生命的最后，先前的桑伽阿阇黎转世为后来的巴特阿阇黎之子，比前世更有智慧。他来到自己的本尊面前，直接学习知识。有时，他完全进入那个身体，说出前所未有的知识。在他十二岁左右，他想与吉祥法称辩论。那时，婆罗门们说：“暂时与其他人辩论吧，你肯定会获胜，但击败法称是困难的。”尽管如此，他说：“如果我不能胜过他，我就不会获得辩论家的名声。”于是他去了南方，约定谁获胜，另一方就加入他的教派。结果，吉祥法称获胜，他加入了佛教。据说，在南方，婆罗门以居士的身份住在那里，供养佛教。他建造的寺庙至今仍然存在。后来，在末世，他在卡alinga（卡alinga）地区建造了一座寺院，让许多人皈依佛法，然后去世。那些行为与梵天相似的人将他的遗体火化，降下了大雨般的花朵。所有方向都充满了芬芳和音乐，持续了七天。所有的遗骸都凝结成一个像线团一样的石头，没有骨头的痕迹。至今仍然举行节日庆典。据说这位导师与藏王松赞干布是同时代的人，这似乎也是事实。根据藏族历史，当他写作七部论时，即使在食物中加入了苦味的东西，他也没有注意到，因为他全神贯注于经文的意义。完成写作后，国王问他：“国王，如果你有任何应该被判刑的人，让他们穿上白色的衣服，拿一个装满油的木碗，手里拿着芥末，如果洒出一点油，就杀了他们。”然后，他让一个拿着剑的人跟在后面，让他们绕着宫殿走。宫殿的边缘...
English
Therefore, it is said that more than five statements are not fully accepted. It is said that at the end of his life, the previous Sangha Acharya was reborn as the son of the later Bhatta Acharya, and was more intelligent than in his previous life. He came before his own deity and directly learned knowledge. Sometimes, he would completely enter that body and speak of unprecedented knowledge. When he was about twelve years old, he wanted to debate with glorious Dharmakirti. At that time, the Brahmins said, "Debate with others for a while, you will definitely win, but it is difficult to defeat Dharmakirti." Nevertheless, he said, "If I cannot overcome him, I will not gain the reputation of a debater." So he went to the south, agreeing that whoever won, the other would join his sect. As a result, glorious Dharmakirti won, and he joined Buddhism. It is said that in the south, Brahmins lived there as lay practitioners, making offerings to Buddhism. The temple he built still exists today. Later, at the end of time, he built a monastery in the Kalinga region, converted many people to Dharma, and then passed away. Those whose conduct was similar to Brahma cremated his remains, and a great rain of flowers fell. All directions were filled with fragrance and music, lasting for seven days. All the remains congealed into a single stone ball like a skein, with no trace of bones. Even now, festival celebrations are held. It is said that this master and the Tibetan king Songtsen Gampo were contemporaries, which seems to be the case. According to Tibetan history, when he was writing the Seven Treatises, he did not notice even when bitter things were added to the food, because he was focused on the meaning of the scriptures. After finishing the writing, the king asked him, "King, if you have anyone who should be sentenced, let them wear white clothes, take a wooden bowl filled with oil, and hold mustard in their hands. If a little oil spills, kill them." Then, he had a person holding a sword follow behind them, making them walk around the palace. The edge of the palace...
Chinese
说：“把擅长唱歌和演奏乐器的人叫来。” 说了之后，就那样做了，最后问那个人，那个人说唱歌、跳舞和演奏乐器等什么都不会。 即使逼问他，他也只是说“是”。把装满少量酥油的容器送来，等等，似乎是根据《入行论》的词句说了一些真真假假的话。 《七部论》是因为自己习惯了智慧，并且为了学生们，所以在寺庙里创作的。 怎么会像国王的信使写信一样，在王宫的一个角落里创作呢？ 据说因为智慧非常清晰，所以能同时回答十个左右的辩论者。 如果在思考论典意义的时候，看不到其他东西，那就和愚笨的人没有什么区别了。 另外，那个说法也显得非常不合理。 《七部论》创作完毕后，呈给班智达们看，大部分人都不懂。 有些人即使懂，也因为嫉妒而说不好，然后把它系在狗尾巴上。 就像狗在所有街道上游荡一样，我的论著也会在所有方向上兴盛。 这样说过。 在论典的开头，加入了“大多数人执着于平凡”等一个偈颂。 后来，让导师天自在智和释迦智好好地讲解《七部论》，并按照自释的思路劝请天自在智进行写作。 一次创作完毕后呈上，被水冲洗掉了。 再次创作，被火烧掉了。 再次创作后，写道： “大多数是没有福分的， 因为时间也不停留。 为了习惯而简略地， 在此完成了这部难解的注释。” 写完呈上后，说：通过行文和措辞所表达的要点都没有出现，而词句直接表达的意义都出现了，然后就放下了。 心想：我的这种智慧，没有人能完全了解。 所以在《释量论》的结尾，加入了“就像河流融入大海一样，融入自己的身体并消失”的偈颂。 据说。 有些人说天自在智的弟子是释迦智，说是他做的注释，这种说法比较合理。 据说他的弟子是光智。 有些人说他是扎玛热·法称的亲传弟子，还有些人说他是宝性论的作者。
English
He said, "Bring someone who is skilled at singing and playing musical instruments." After saying that, it was done accordingly, and when he finally asked that person, that person said that he didn't know anything about singing, dancing, and playing musical instruments, etc. Even if he was pressed, he would just say, "Yes." Sending a container filled with a small amount of ghee, etc., it seems that he spoke some true and false words based on the words of the Bodhisattvacaryāvatāra. The Seven Treatises were composed in the monastery because of his own familiarity with wisdom and for the sake of the students. How could it be composed in a corner of the palace like a royal messenger writing a letter? It is said that because his wisdom was very clear, he could answer about ten debaters at the same time. If, when thinking about the meaning of the scriptures, one cannot see anything else, then there will be no difference from the dull-witted. Furthermore, that statement seems very unreasonable. After the Seven Treatises were composed, they were presented to the paṇḍitas, but most of them did not understand. Some people, even if they understood, said it was not good because of jealousy, and then tied it to a dog's tail. Just as a dog wanders in all the streets, my treatise will also flourish in all directions." He said. At the beginning of the treatise, he added a verse such as "Most people are attached to the ordinary." Later, he had the teachers Lhawang Lodro and Shakya Lodro explain the Seven Treatises well, and urged Lhawang Lodro to write according to the style of the self-commentary. Once he finished writing and presented it, it was washed away with water. He wrote it again, and it was burned by fire. After writing it again, he wrote: "Most are without merit, Because time does not stay either. For the sake of familiarity, in brief, This difficult commentary was done here." After writing and presenting it, he said: The key points expressed through the style and nuances of the words have not appeared, but the meanings directly expressed by the words have appeared, and then he left it. Thinking, "No one can fully understand my wisdom," at the end of the Pramāṇavārttika, he added the verse, "Just as rivers merge into the ocean, they dissolve and disappear into their own body." It is said. Some say that Lhawang Lodro's disciple was Shakya Lodro, and that he made the commentary, which is a more reasonable statement. It is said that his disciple was Okyi Lodro. Some say that he was a direct disciple of Jamari Chokyi Drakpa, and others say that he was the author of the Ratnagotravibhāga.