Tibetan
ན་དགའ་ ར་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེས་ཀྱང་ཉི་འོག་གི་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་མང་ དུ་བསྟན་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་མང་དུ་བྱུང་། དེའི་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ གྲགས་པའོ། །རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་འདས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཙ་མ་ཤ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འཁོད་ནས་མི་ རིང་པ་ན་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་ན་བྲམ་ཟེ་མོ་ཛཿས་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུར་ཉེ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། ། དེ་ལ་བུ་སྤུན་གསུམ་སྟེ། རྒྱལ་བ་དང་། ལེགས་རྒྱལ་དང་། དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་ལྷ་ ཆེན་པོ་དབང་ཕྱུག་ལ་མོས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐུབ་པ་སེར་སྐྱ་ལ་མོས་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་མོས་པའོ། །དེ་རྣམས་རང་རང་ གི་གཞུང་ལུགས་ལེགས་པར་བྱང་སྟེ། ཁྱིམ་གཅིག་ཏུ་ཉིན་རེ་བཞིན་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ མ་ན་རེ། ཁྱོད་དག་ལ་གོས་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་ཕོངས་པ་མེད་པར་ངས་སྦྱོར་ བར་བྱེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྩོད། དེ་རྣམས་ན་རེ། བདག་ཅག་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ མ་ཡིན་གྱི། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྩོད་དོ། །དེར་མ་ན་རེ། རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ མཐུས་སྟོན་པ་དང་ཆོས་བཟང་ངན་མི་ཤེས་ན་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་དྲིས་ཤིག དེ་ 16-433 དག་གིས་ཀྱང་མ་ལས་ཉན་ཏེ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སོང་ཞིག་དྲིས་པ་ན། སོ་སོར་ཡིད་ཆེས་པའི་ གནས་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །མཐར་དགྲ་བཅོམ་པ་བླ་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་རང་རང་གི་གཏམ་ རྒྱས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་བ་དང་། ལེགས་རྒྱལ་གཉིས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་གསུམ་བཅོམ་ པ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་ཆེན་པོའི་བསྔགས་པ་དང་། ཐུབ་པ་སེར་སྐྱའི་དམོད་པའི་མཐུ་སོགས་ཆེ་ བ་བརྗོད་ནས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་དམོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་ མངོན་ཞིང་ལྷ་མིན་འཇོམས་པར་མི་བྱེད་པས་མཐུ་ཆུང་བའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ པ་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་ན་རེ། གང་ཞིག་ཞེ་སྡང་གིས་ཁོང་འཁྲུགས་ཏེ་དམོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ནི་ དཀའ་ཐུབ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་འདི་ན་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་སྲིན་པོ་གདུག་པ་གཏུམ་པོ་ འཆོལ་བར་སྤྱོད་པ། ཚུལ་ལས་ཉམས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམོད་པ་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་འདི་ན་ གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་དང་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོམ་པ་མེད་པར་ཡང་འགྲོ་བ་འདི་དག་ ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་དག་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཀུན་ཏུ་རྩོམ་པ་ ནི་ཤིན་ཏུ་བླུན་པ་སྟེ། མི་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ཉི་མ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ལ་དབྱུག་པས་བདའ་ བར་བྱས་ནས་བདག
Chinese
名为那噶拉瓦。他也对日下的四种眷属宣说了许多教诲，因此很多人获得了四果。他的主要弟子是阿罗汉扎巴。大王旺钦去世后，国王匝玛夏登基，不久，在摩揭陀国，有一个名叫莫匝的婆罗门女子，年纪将近一百二十岁。她有三个儿子：胜者、善胜和吉祥。第一个信仰大自在天。第二个信仰释迦牟尼佛。第三个信仰圆满正等觉佛。他们各自精通自己的宗派，每天在同一个家里争论。母亲说：我对你们的衣服和食物等总是毫无匮乏地供给，为什么争论呢？他们说：我们不是为了食物等而争论，而是从导师和佛法开始争论。母亲说：如果你们凭自己的智慧无法分辨导师和佛法的优劣，就去问其他有学识的人吧。他们也听从了母亲的话，去了各个地方询问，但没有获得各自信服的结论。最后，他们去了阿罗汉上师那里，详细地讲述了自己的情况。其中，胜者和善胜两人讲述了征服三座城市等大自在天的赞颂，以及释迦牟尼佛的诅咒威力等强大之处，并说沙门乔达摩因为不诅咒，所以苦行也没有成就，而且不摧毁天神，所以威力很小等等。阿罗汉说：如果有人因嗔恨而激动地诅咒，那有什么苦行呢？就像这里空行母和凶恶残暴的罗刹随意行事，行为不端的人也会诅咒。如果这里没有杀戮、捆绑和殴打等行为，这些众生也会自然死亡，那么总是造作杀戮的行为是非常愚蠢的，就像有些不聪明的人在太阳落山时用棍子追赶太阳一样。
English
It is known as Nadga Lava. He also taught many instructions to the four types of retinues under the sun, so many people attained the four fruits. His main disciple was the Arhat Drakpa. After King Wangchen passed away, King Tsamasha ascended the throne, and soon after, in the land of Magadha, there was a Brahmin woman named Moja, who was nearly one hundred and twenty years old. She had three sons: Gyalwa, Lekgyal, and Gewa. The first one was devoted to the great god Ishvara. The second one was devoted to Shakyamuni Buddha. The third one was devoted to the perfectly complete Buddha. They were well-versed in their respective doctrines and argued every day in the same house. The mother said: I always provide you with clothes and food without any lack, why do you argue? They said: We are not arguing for food and so on, but arguing from the teacher and the Dharma. The mother said: If you cannot distinguish the good and bad of the teacher and the Dharma by the power of your own wisdom, then ask other learned people. They also listened to their mother and went to various places to ask, but they did not obtain a place of faith for each of them. Finally, they went to the Arhat Lama and told their stories in detail. Among them, Gyalwa and Lekgyal told of the praises of the great god, such as conquering three cities, and the power of the curses of Shakyamuni Buddha, and said that the ascetic Gautama did not curse, so his asceticism was not accomplished, and he did not destroy the gods, so his power was small, and so on. The Arhat said: If someone is agitated by anger and curses, what asceticism is there? Just as here the dakinis and fierce and cruel Rakshasas act wantonly, and those who have fallen from the precepts also curse. If here there is no killing, binding, and beating, these beings will still die without being eaten by demons, then it is very foolish to always create the act of killing, just as some unwise people chase the sun with a stick when the sun sets.