Tibetan
པ་འགྲན་པར་བྱས་པ་ ན་ནང་པས་མ་ནུས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ས་དེར་བྱོན་པའི་ཚེ། འཁྲུད་མ་བོར་བ་སྐུ་ལ་ཕོག་པ་ 16-558 ན་ཁོལ་བར་མཐོང་སྟེ་ནུས་པ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། མུ་སྟེགས་དང་ནུས་པ་འགྲན་པར་ཞུས་ པས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ བྲིས་པས། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་རླུང་དྲག་པོ་བཏང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་ རླུང་གིས་ཁྱེར་ཏེ་ཆུ་བོ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕངས། མུ་སྟེགས་ལ་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་ཁྱེར་བ་ཙམ་དུ་གྱུར། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནང་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ལ་རླུང་གིས་ཅི་ཡང་ མ་གནོད་པས་མུ་སྟེགས་རྣམས་བསྣུབས་ནས་ཆོས་དར་བར་བྱས། ཡུལ་དེ་ལའང་མུ་སྟེགས་ ཕམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འདི་ནི་ལོ་རྒྱུས་ཁུངས་མ་ཀུན་ལས་འབྱུང་བས་ངེས་པར་ ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནའང་། དུས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཡུལ་གྱི་མིང་འགྱུར་བས་ཡིན་ཏེ་འོང་། ད་ལྟ་ ཡུལ་གང་ཡིན་མ་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་བོད་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན། ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་ལྟ་ བ་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་འཚོ་བ་ཆད་པ་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཟའ་བཏུང་བླངས་ཏེ་བྱིན་ནས་ཆོས་ ལ་བཀོད་པ་དང་། མུ་ཏོ་བ་སྟོང་ཙམ་ལའང་དེ་ལྟར་མཛད་པ་དང་། འཁྲུག་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ འཐབ་ཟླར་ཞུགས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འཁྲུག་པ་བསྡུམས་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ལྷག་པའི་ལྷ་བརྙེས་ནཱ་ལེནྡྲའི། །བཀོད་པ་ཕུན་ཚོགས་རྩོད་པ་བཟློག །ཡ་མཚན་ཅན་ དང་སྤྲང་པོ་དང་། །རྒྱལ་པོ་མུ་སྟེགས་བཏུལ་བའོ། །ཞེས་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་གཏམ་བདུན་ཡིན་ པར་འདོད་དོ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་ནི། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་ཟིལ་བུ་ཞིག་ བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཁང་སྟེང་དུ་བསྙལ་ནས། མ་མེ་ཏོག་འཐུར་སོང་བ་ལས་བུ་ཆུང་བྱ་ རྒོད་ཀྱིས་ཁྱེར་ཏེ་ཡུལ་དབུས་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་གནྡྷོ་ལ་ཞིག་གི་རྩེ་མོར་བཞག་གོ །པཎྜི་ཏ་ རྣམས་ཀྱིས་དེ་བླངས་ཏེ་བསོས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་བློ་རྣོ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་ འཛིན་པའི་བར་དུ་གྱུར། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་བསྒྲུབས་པས་དངོས་སུ་ཞལ་ 16-559 གཟིགས་ཤིང་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ལས། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་ན་ ནམ་ཞིག་ན་ཡོ་བྱད་སྦྱིན་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཕྱོགས་འདིར་བསྡད་ན་སློང་བ་པོ་མང་ པོ་རྐང་སྟོང་སྐྱེལ་པར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐག་རིང་པོར་བྱོན་ཏོ། །དེར་ལམ་ ཁར་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་མིག་ལོང་བ་ཞིག་བུས་ལོང་ཁྲིད་
Chinese
相争。 那时内道弟子们没能做到，导师到那里的时候，未洗之物落到身上， 16-558 便知其有能力，于是请求与外道比试能力， 对方应允。外道在空中用彩粉画了一个巨大的坛城， 顷刻间狂风大作，将坛城和外道们 吹到一条河的对岸。所有对外道有好感的人 都被吹走了。国王等信奉内道的人们没有受到任何伤害，于是击败了外道，弘扬了佛法。那个地方也被称为外道 失败的地方。这是所有可靠的历史记载中都有的，所以一定要 相信。但由于时代变迁，地名可能已经改变。现在 不知道是哪个地方了。另外，按照藏族的历史记载，对于持有奇异见解的 五百个断绝生计的人，用神通变出食物给予他们，让他们皈依佛法。 对于大约一千个木托巴（Mūtoba）也这样做了。据说他还参与了一场大战的 战斗，并用神通平息了战争。 殊胜天神所垂念，那烂陀寺之庄严，圆满辩论能遮遣，奇异之人与乞丐，国王外道皆调伏。 据说这是七个奇妙的故事。 遍知导师是，克什米尔地方一位国王的王子， 小时候被放在屋顶上，母亲去采花，小王子被 老鹰叼走，放在中部地区吉祥那烂陀寺一座僧房的顶上。班智达 们把他抱下来抚养，长大后变得非常聪明。 成为一位持律比丘。修持圣救度母， 16-559 亲见本尊，获得了用之不竭的财富。 全部布施出去后，有一天，连一点布施的物品都没有了。 心想如果住在这里，很多乞讨者会空手而归， 于是向南方远行。在路上，遇到一位失明的年老婆罗门被儿子领着。
English
competing. At that time, the inner path followers were unable to do it. When the teacher arrived there, unwashed things fell on his body, 16-558 and he knew that he had the ability. So he requested to compete with the heretics in ability, and they agreed. The heretics drew a large mandala of colored powder in the sky, and in an instant, a strong wind blew, carrying the mandala and the heretics across a river. All those who had good feelings towards the heretics were blown away. The king and others who believed in the inner path were not harmed in any way, so they defeated the heretics and promoted the Dharma. That place was also known as the place where the heretics were defeated. This is found in all reliable historical records, so it must be believed. However, due to the changes of time, the name of the place may have changed. Now we don't know which place it is. In addition, according to the Tibetan historical records, for five hundred people who held strange views and had their livelihoods cut off, he used his magical powers to conjure up food and give it to them, so that they would convert to the Dharma. He also did the same for about a thousand Mūtobas. It is said that he also participated in a great battle and used his magical powers to pacify the war. The excellent deity is mindful of Nālandā's arrangement, the perfect debate can avert, the strange person and the beggar, the king and the heretics are all subdued. It is said that these are seven wonderful stories. The omniscient spiritual friend was a prince of a king in Kashmir. When he was a small child, he was placed on the roof of a house, and his mother went to pick flowers. The little prince was carried away by an eagle and placed on top of a monastery in the central region of glorious Nālandā. The paṇḍitas took him down and raised him. When he grew up, he became very intelligent. He became a fully ordained monk who upheld the Vinaya. He practiced the noble Tārā, 16-559 and actually saw her face. He obtained inexhaustible wealth, and gave it all away in charity. One day, he had nothing left to give away. Thinking that if he stayed here, many beggars would go away empty-handed, he traveled far to the south. On the way, he met an old blind Brahmin being led by his son.
Tibetan
བྱས་ནས་བྱུང་བ་ལས། གང་དུ་འགྲོ་ དྲིས་པས། ནཱ་ལེནྡྲ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་སློང་བ་པོ་ཐམས་ ཅད་མགུ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་ཟེར་བས། དེ་ལ་སློང་དུ་འགྲོ་ཟེར། དེ་ཉིད་ང་ཡིན་ན་ཡོ་ བྱད་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ་འདིར་འོངས་སོ་བྱས་པས། དེ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བར་ འདུག་ནས་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ས་ར་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བ་ལོག་པ་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་ཞིང་། གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞིག་མི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཉོས་ཏེ། མེ་ལ་མཆོད་སྦྱིན་དུ་བྱས་ན། དེ་དག་གི་ཚེ་དང་དབང་ཐང་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ལ་འབྱུང་ ཞིང་ཐར་པའི་རྒྱུར་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསམས་ནས། མི་བརྒྱ་དང་བདུན་ནི་རྙེད། ལྷག་མ་ གཅིག་མ་རྙེད་པར་ཡོད་པ་གསན་ནས་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་བཙོང་སྟེ་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་ཕན་ གདགས་སོ་སྙམ་ནས། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ངས་ཡོ་བྱད་བླངས་ནས་འོང་ངོ་ བྱས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་ཉོ་བ་སུ་ཡོད་བྱས་པས་རྒྱལ་པོས་ཉོས་ཏེ། རིན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ ལུས་ལྗིད་དང་མཉམ་པའི་གསེར་གཞལ། གསེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཕྱིན་པས་མགུ་ ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མོན་དུ་བྱོན། མི་དེ་རྣམས་ན་རེ། གལ་ཏེ་ ཁྱོད་མ་འོངས་ན་ངེད་རྣམས་ཐར་པ་ཡང་སྲིད་པ་ལས། ད་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྲེག་གོ་ཞེས་ཤིན་ ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་འདུག་ཅིང་། དེའི་ནུབ་མོ་ཕྱོགས་ཡངས་པ་ཞིག་ཏུ་ཤིང་གི་ཚོགས་རི་ལྟར་ སྤུངས་པའི་དབུས་སུ་མི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་བཅིངས་ཏེ་བཞག ལྟ་བ་ལོག་པའི་སློབ་དཔོན་ དེས་ཆོ་ག་བྱས། ཤིང་ཐམས་ཅད་མེ་འུར་གྱིས་འབར་བའི་ཚེ། མི་བརྒྱ་རྩ་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ 16-560 ཆོ་ངེས་རང་གིས་བཏབ་པས། སློབ་དཔོན་སྙིང་རྗེ་མི་བཟད་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ ལ་ཡུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། རྗེ་བཙུན་མ་མདུན་དུ་བྱོན་ཏེ་ཕྱག་ལས་བདུད་རྩིའི་ཆུ་ རྒྱུན་བབས། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་ལ་ས་ཕྱོགས་གཞན་གང་ན་ཡང་མེད་པར་མེ་འབར་བ་ ཁོ་ནའི་ཐད་དུ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་གཉའ་ཤིང་ཙམ་བྱུང་། མེ་ཞི་ནས་མཚོ་རྫིང་དུ་གྱུར། དེ་ནས་རྒྱལ་ པོ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ལ་ནི་གུས་པས་མཆོད། སྐྱེ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱ་དགའ་ བྱིན་ནས་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་མ་ཚུད་ ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་མི་དར་བར་འདུག་ནས་ཡུན་རིང་བར་སོང་བ་ན་ཐུགས་སྐྱོ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་ མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་བདག་རང་
Chinese
发生之后，问：“去哪里？” 回答说：“那烂陀有位名叫‘遍知善友’的人，据说能让所有乞讨者满意，所以去向他乞讨。” （老师）说：“如果那就是我，所有的东西都用完了才来到这里。” （老师）看到他被极度的痛苦折磨，生起了无限的慈悲心。 有个名叫萨拉纳的国王，对邪见非常执着，追随残暴的老师，买了108个人， 心想：“如果把他们献祭给火，他们的寿命和权力都会归我所有，而且也是解脱的因缘。” 已经找到了107个人，听说还差一个没找到，老师心想：“不如我自己卖掉，帮助这个婆罗门。” 于是说：“你不要痛苦，我去拿东西来。” 问：“谁在城里不买人呢？”国王买了，付了和老师身体一样重的黄金作为报酬。 老师把黄金给了婆罗门，婆罗门满意地离开了。 之后，老师来到了国王的御座前。那些人说：“如果你不来，我们或许还能解脱，现在就要被烧死了。”非常痛苦。 那天晚上，在一个宽阔的地方，把像山一样堆积的木柴中间，绑着108个人。 持邪见的老师做了祭祀仪式。当所有的木柴都燃烧起来的时候，那107个人 16-560 自己发出了哀嚎。老师生起了无法忍受的慈悲心，虔诚地向圣救度母祈祷。 救度母显现在面前，从手中降下了甘露水流。在人们的眼中，其他任何地方都没有，只有燃烧的火焰的地方，降下了像牛轭一样粗的雨水。 火熄灭后变成了湖泊。之后，国王感到惊讶，恭敬地供养了老师，也给了那些人赏赐并放走了他们。 国王虽然做了盛大的供养，但却没有进入正见，正法也没有弘扬，过了很长时间，国王感到沮丧，向圣救度母祈祷：我
English
After it happened, (he) asked, "Where are you going?" (He) replied, "In Nalanda, there is someone called 'Omniscient Good Friend,' who is said to satisfy all beggars, so I am going to beg from him." (The teacher) said, "If that is me, all my possessions are exhausted, and I have come here." Seeing him tormented by extreme suffering, (the teacher) felt immeasurable compassion. A king named Sarana, who was very attached to wrong views and followed a cruel teacher, bought 108 people, thinking, "If I offer them as a fire sacrifice, all their life and power will come to me, and it will also be a cause for liberation." He had found 107 people, and hearing that one more was missing, the teacher thought, "I will sell myself to help this Brahmin." So (he) said, "Do not suffer. I will go and get the things." (He) asked, "Who in the city does not buy people?" The king bought (him) and paid gold equal to the teacher's weight as the price. The teacher gave the gold to the Brahmin, who was satisfied and left. After that, the teacher came to the king's throne. Those people said, "If you had not come, we might have been liberated, but now we will be burned immediately," and were in great distress. That night, in a wide open space, the 108 people were tied in the middle of a pile of wood stacked like a mountain. The teacher with wrong views performed the ritual. When all the wood was burning with flames, those 107 people 16-560 uttered cries of lamentation themselves. The teacher felt unbearable compassion and prayed earnestly to the noble Tara. The blessed lady appeared before him and poured a stream of nectar from her hand. In the eyes of the people, there was no other place, but only where the fire was burning, a stream of rain as thick as a yoke fell. The fire extinguished and turned into a lake. Then the king was amazed and respectfully offered to the teacher, and also gave rewards to those people and released them. Although the king made great offerings, he did not enter the right view, and the holy Dharma did not flourish. After a long time, the king became discouraged and prayed to the blessed noble Tara: I myself