Tibetan
མས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་འཇམ་དཔལ་དང་། བུད་མེད་ དེ་སྒྲོལ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་རྟག་ཏུ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞལ་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ སུ་ཕྱིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལྔ་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བཞུགས་པས་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ཐམས་ ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་ཆེ་བར་འདུག་ནས་བློན་པོ་གྱིས་གསུང་བ་རེ་ཞིག་ཞལ་ གྱིས་བཞེས། ཡི་དམ་གྱི་ཕྱག་མཚན་ཤིང་གི་རལ་གྲི་གཅིག་འཆང་གིན་ཡོད། དེར་བཟོའི་ གནས་སྔོན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དར་བར་མཛད། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་བཅུག་པས་ བློན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་ནི་གཡོ་ཅན་ཞིག་སྟེ། རལ་ གྲི་ཡང་ཤིང་ལས་མེད་དོ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་བློན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རལ་གྲི་སྟོན་དགོས་ བྱུང་བས། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་བྱུང་ན་ལྷ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་བྱས་པས་ལྷག་པར་ ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། གནོད་ཀྱང་སླ་ཡི་ངེས་པར་སྟོན་ཅིག་ཟེར། འོ་ན་སྤྱན་གཡས་པ་ཁོབ་ལ་ 16-556 གཡོན་པས་གཟིགས་ཤིག་གསུང་། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བསྟན་པས་རལ་གྲིའི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་ པོའི་མིག་གཡོན་པ་ལྷུངས་སོ། །དེ་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ཤེས། རྙེད་བཀུར་མང་པོ་བྱས་ ནས་བཞུགས་སུ་གསོལ་བས། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་གྱིས། ནང་པའི་ཆོས་གཞི་ཉི་ཤུ་ཚུགས་ ཞེས་བསྒོས་ནས་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན། མཁན་པོ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། མིང་ཞི་ བའི་ལྷར་བཏགས། དེར་པཎྜི་ཏ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལས། ཁ་ཟས་ཀྱང་འབྲས་ བྲེ་བོ་ཆེ་ལྔ་ལྔ་གསོལ། ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཆོས་གསན་ ཞིང་། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལེགས་པར་བརྩམས། མ་ ལུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཉིན་མཚན་དུ་མནལ་ཞིང་། ཕྱི་རོལ་ གཞན་ངོར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་ལྟར་བསྟན་པས། དགེ་འདུན་རྣམས་ ཀྱིས་དད་རྫས་ཆུད་འཛའ་བར་བྱེད་པ་འདི་བསྐྲད་དགོས་པ་ལས། མདོ་འདོན་རེས་བྱས་ན་ འདིར་རང་བུད་ལ་འགྲོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ་མཐར་ཞི་བ་ལྷ་ལའང་མདོ་འདོན་ དགོས་བྱས་པས། ཐོག་མར་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས། ནན་གྱིས་འཆུ་བ་ལ་འོ་ན་ཁྲི་བརྩེགས་ ཤིག་གདོན་པར་བྱའོ་གསུངས་པས་འགའ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། ཕལ་ཆེར་དམའ་དབབ་པའི་ དོན་དུ་འཚོགས། དེར་སློབ་དཔོན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས། སྔར་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་ནམ་ མ་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་བྱས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས
Chinese
因此获得了不可思议的禅定和智慧。那位瑜伽士是文殊菩萨，而那位女子是度母。之后，他总是能见到文殊菩萨的容颜。然后，他向东方走去，住在国王狮子五世的朝臣之中，因为他对所有的艺术都非常精通，而且智慧超群，所以暂时答应做大臣。他拿着本尊的法器，一把木制的剑。在那里，他弘扬了所有前所未有的工艺。因为他让国王如法治理国家，其他的臣子都嫉妒他，对国王说：“这个人是个骗子，他的剑也是木头做的。”因此，国王不得不展示所有大臣的剑。这时，导师说：“如果这样做，会对天神不利。”国王更加怀疑，说：“即使有害处，也要一定展示。”导师说：“那么，请用右眼遮住，用左眼看。”这样做了之后，剑的光芒刺瞎了国王的左眼。之后，人们知道他获得了成就，对他进行了许多供养和尊敬，请他留下来。导师嘱咐说：“要如法治理国家，建立二十个佛教的基础。”之后，他去了中部地区（指印度）。他从堪布嘉瓦拉那里出家，被赐名为寂天。在那里，他和班智达们住在一起，每天食用五大斗的米饭。在内部，他听闻禅定和圣文殊菩萨的教法，并且很好地撰写了《学处总集》和《经集》。虽然他精通所有的佛法，但是他日夜睡觉，在外人看来，他似乎没有进行闻、思、修。因此，僧人们商议说：“这个人浪费信财，应该赶走他。如果轮流念经，他就会自己离开。”就这样做了，最后寂天也被要求念经。起初，他没有答应。在大家的强烈要求下，他说：“那么，我要念诵一座高高的法座。”有些人开始怀疑，大多数人聚集在一起是为了贬低他。在那里，导师坐在狮子座上，问道：“我是念诵以前有过的，还是念诵没有过的？”所有的人都……
English
Therefore, he obtained inconceivable samadhi and wisdom. That yogi was Manjushri, and that woman was Tara. After that, he was always able to see the face of Manjushri. Then, he went to the east and stayed among the courtiers of King Singha V, because he was very skilled in all the arts and had great wisdom, so he temporarily agreed to be a minister. He was holding the yidam's weapon, a wooden sword. There, he promoted all the unprecedented crafts. Because he made the king govern the country according to the Dharma, the other ministers were jealous of him and said to the king, "This person is a deceiver, and his sword is also made of wood." Therefore, the king had to show the swords of all the ministers. At this time, the teacher said, "If this is done, it will be harmful to the deity himself." The king became even more suspicious and said, "Even if there is harm, you must show it." The teacher said, "Then, please cover your right eye and look with your left eye." After doing so, the light of the sword blinded the king's left eye. After that, people knew that he had attained accomplishment, and they made many offerings and respects to him, and asked him to stay. The teacher instructed, "Govern the country according to the Dharma and establish twenty foundations of Buddhism." After that, he went to the central region (referring to India). He was ordained by Khenpo Gyalwai Lha and was given the name Shantideva. There, he stayed with the panditas and ate five large bushels of rice every day. Internally, he listened to the teachings of samadhi and the Holy Manjushri, and he wrote well the Compendium of Trainings and the Compendium of Sutras. Although he was proficient in all the Dharma, he slept day and night, and to outsiders, he seemed not to be engaged in hearing, thinking, and meditating. Therefore, the monks discussed, "This person is wasting the offerings of faith and should be driven away. If we take turns reciting sutras, he will leave on his own." This was done, and finally Shantideva was also asked to recite sutras. At first, he did not agree. Under everyone's strong request, he said, "Then, I will recite a high throne." Some people began to doubt, and most people gathered together to demean him. There, the teacher sat on the lion throne and asked, "Am I reciting something that has been before, or am I reciting something that has not been before?" Everyone...
Tibetan
་ཚོད་བགམ་པའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བ་ཐོན་ཅིག་ ཟེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་ མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། ཞེས་པའི་ཚིག་མཚམས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ ཞིང་གཤེགས་ནས། སྐུ་ལུས་མི་སྣང་ཡང་གསུང་གི་སྣང་བ་མ་ཆད་པ་བྱུང་སྟེ་སྤྱོད་འཇུག་ རྫོགས་པར་གསུངས་སོ། །དེར་པཎྜི་ཏ་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་བཟུང་བ་ལས། ཁ་ ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤློ་ཀ་སྟོང་ལྷག་པ་ཞིག་བྱུང་། མཆོད་བརྗོད་རང་གི་བློས་སྦྱར། ཤར་པ་རྣམས་ 16-557 ཀྱི་ཤློ་ཀ་བདུན་བརྒྱ་ལས་མེད་པ་མཆོད་བརྗོད་དབུ་མ་རྩ་བའི་དེ་བཅུག དེ་ཡང་བཤགས་ ལེ་དང་། ཤེར་ལེ་ཆད་པ་ཡིན། དབུས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་ མེད་པ། རྗེས་བསྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བརྩིས་པའི་ཤློ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་ཞིག་བྱུང་། དེར་ཐེ་ཚོམ་དུ་ གྱུར་པ་ལས། བོད་ཀྱི་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན། གྲོང་ཁྱེར་དཔལ་ཡོན་ཅན་དུ་བཞུགས་ཟེར་ ནའང་། ཏྲི་ལིངྒའི་ཆར་གཏོགས་པ་གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ལིངྒར་གཤེགས་ཏེ། དེ་ན་བཞུགས་ཞེས་ ཐོས་པས་པཎྜི་ཏ་གསུམ་གྱིས་དེར་སོང་སྟེ། ནཱ་ལེནྡྲར་འབྱོན་པར་ཞུས་པས་མ་གནང་། འོ་ན་ བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བལྟ་བར་གསུངས་པ་ཡང་གང་ ཡིན། དཔེ་གསུམ་པོ་འདིའང་གང་དག་ཅེས་ཞུས་པས། བསླབ་མདོ་ནི་བྲང་ཁང་གི་སྐར་ཁུང་ ན་ཤིང་ཤུན་ལ་པཎྜི་ཏའི་ཡི་གེ་ཕྲ་མོས་བྲིས་པའི་གླེགས་བམ་ཡོད་པས་དེ་ལོང་། སྤྱོད་འཇུག་ ནི་ཡུལ་དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་ཡིན་བཟུང་། དེར་ཡང་ནགས་ཚལ་གྱི་གཙུག་ ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་པར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཤིང་། ནགས་ ཚལ་དེ་ན་རི་དྭགས་མང་དུ་ཡོད་པ་ལས། རི་དྭགས་གྲྭ་ཁང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་ འཕྲུལ་གྱིས་ཤ་རྣམས་གསོལ་བས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རི་དྭགས་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱི་ གྲྭ་ཁང་དུ་སོང་བ་མཐོང་ཞིང་། ཕྱིར་བྱུང་བ་མ་མཐོང་ལ། རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་པའང་བྲི་བར་ ཤེས་སོ། །འགའ་ཞིག་གིས་སྐར་ཁུང་ནས་བལྟས་པས་ཤ་གསོལ་བ་མཐོང་། དེར་དགེ་འདུན་ རྣམས་ཀྱིས་རྒོལ་བར་བརྩམས་པ་ན། རི་དྭགས་རྣམས་སླར་བསོས་ཏེ། སྔར་ལས་ཀྱང་ཉམ་ སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་སོང་། དེ་དག་གིས་རྙེད་བཀུར་དང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་སུ་ གསོལ་བ་ན་མ་བཞུགས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་པའི་རྟགས་བོར། ཨུ་ཙུཥྨའི་སྤྱོད་པས་གཤེགས་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཞིག་ཏུ་ཕྱི་ནང་གཉིས་རྩོད་པར་གྱུར་པ་ལས། ནུས་
Chinese
说：“为了试验，把没有出现的东西拿出来。”宣讲了《入菩萨行论》，从“何时事物与非物，不立于心前”的词句开始，在虚空中飞逝而去。身躯虽然消失了，但声音的显现却没有中断，圆满地宣讲了《入行论》。当时，获得陀罗尼的班智达们记住了它，其中克什米尔人记录了一千多个颂，赞颂部分用自己的智慧补充。东方人只有七百个颂，把赞颂部分放进了《中观根本慧论》中，而且还缺少忏悔品和智慧品。中部地区的人没有赞颂和立誓造论，只是作为随喜赞叹，有一千个颂。对此产生了怀疑。按照西藏以前的历史记载，虽然说住在吉祥城市，但实际上是去了属于德陵伽的卡陵伽城市，听说住在那里，于是三位班智达去了那里，请求前往那烂陀寺，但他没有答应。他们问：“那么您说的要看《集学论》和《集经论》又是什么呢？这三部书又是什么呢？”他回答说：“《学集论》在房屋的窗户上，用班智达的小字写在树皮上的书本，去拿吧。《入行论》就按照中部地区的人所记住的那样记住吧。”那里还有一个森林的寺院，他和大约五百名僧人住在一起，森林里有很多野生动物。那些来到寺院的野生动物，通过神通的奇迹，享用了它们的肉。僧人们看到野生动物进入了导师的僧房，却没有看到它们出来，而且也知道野生动物的数量在减少。有些人从窗户里看到他在吃肉。于是僧人们开始反对，但他又让野生动物复活，比以前更加健壮，然后放它们出来离开了。那些人带着财物和尊敬邀请他居住，但他没有住下，而是放弃了出家的标志，以乌刍瑟摩的行为离开了，在南方的一个地方，内外双方发生了争执，能力
English
He said, "For the sake of testing, bring out what has not appeared." He taught the Bodhisattvacharyavatara, starting from the phrase, "When things and non-things, do not stand before the mind," he flew into the sky and departed. Although his body disappeared, the appearance of his voice did not cease, and he completely taught the Bodhisattvacharyavatara. At that time, the panditas who had obtained dharani remembered it. Among them, the Kashmiris recorded more than a thousand shlokas, and supplemented the praise part with their own wisdom. The easterners only had seven hundred shlokas, and put the praise part into the Madhyamakakarika, and also lacked the confession chapter and the wisdom chapter. The people in the central region did not have praise and vows to create treatises, but only as rejoicing and praise, there were a thousand shlokas. Doubts arose about this. According to the previous Tibetan history, although it was said that he lived in the auspicious city, he actually went to the city of Kalinga, which belonged to Tilinga, and heard that he lived there, so three panditas went there and asked him to go to Nalanda Monastery, but he did not agree. They asked, "Then what are you talking about when you say you want to read the Shikshasamuccaya and the Sutrasamuccaya? What are these three books?" He replied, "The Shikshasamuccaya is on the window of the house, a book written on bark in the small letters of a pandita, go and get it. Remember the Bodhisattvacharyavatara as the people in the central region remember it." There was also a forest monastery there, and he lived with about five hundred monks, and there were many wild animals in the forest. Those wild animals that came to the monastery, through the miracles of magical power, enjoyed their meat. The monks saw the wild animals entering the teacher's monastery, but did not see them coming out, and also knew that the number of wild animals was decreasing. Some people saw him eating meat from the window. So the monks began to oppose, but he revived the wild animals, made them stronger than before, and then released them and left. Those people invited him to live with wealth and respect, but he did not stay, but abandoned the signs of ordination, and left with the behavior of Ucchusma. In a place in the south, there was a dispute between the internal and external parties, and the ability